Vijf nationale juniorentitels gingen naar atleten in regio Alkmaar. Van drie daarvan keek niemand echt op. Jade Kamps uit Heerhugowaard domineerde op de 400m voor meisjes U18 en plaatsgenoot Zeb Tesselaar deed dat bij het verspringen en de 200m bij de jongens U18. De verrassing was Tim Posthuma de Boer, eveneens uit Heerhugowaard, die met de polsstok won bij de jongens U20.
Drie dagen lang nationale topatletiek in Utrecht, en iedere dag werd goud behaald door een talent uit de regio. Nout van der Kolk beet vrijdag het spits af op de 3000m U18. De atleet AV Castricum finishte in een persoonlijk record van 8:46,46, drie seconden voor de nummer twee. Zondag greep hij ook nog zilver op de 1500m.
Nouts clubgenoot Sepp Schulte maakte een prachtige comeback op de 1500 meter bij de oudste jongens. In 2025 won hij brons op het NK Indoor Junioren en zilver op tijdens het kampioenschap in de buitenlucht. Daarna ging het mis. Nu, bijna een jaar nadat hij geblesseerd raakte, liep hij in 3:55,44 opnieuw naar zilver. (foto gaat verder onder de foto)
Jade Kamps uit Heerhugowaard is een snel rijzende ster. Met haar slechts 14 jaar liep ze, uitkomend voor AV Hylas in Alkmaar, al de limiet voor het EK U18 maar ze mocht niet meedoen omdat ze nog te jong was. In augustus won ze bij de International Children’s Games in Taiwan.
Tijdens het NK Junioren in Utrecht liet ze nog maar eens zien hoe goed ze is. In de finale 400m U18 liet een persoonlijk record van 54,59, op ruime afstand van de nummers twee en drie. Ze kan overigens ook nog goed schaatsen.
Zeb Tesselaar, vierde op het EK U18 op de 400m, koos naast het verspringen voor de 200m. Meteen in zijn eerste vertesprong zettte hij de toon en in de tweede ronde verbeterde hij zich naar 7,25m. Daar kwam niemand nog in de buurt. Na eenvoudige plaatsing voor de finale 200m won hij ook hier afgetekend. Met zijn tijd van 21,96s liet hij de andere podiumgangers bijna een seconde achter zich. (tekst gaat verder onder de foto)
Dan de verrassing vanuit de regio, Tim Posthuma de Boer. In januari landde hij ongelukkig tijdens een polshoogtraining en liep een lastige enkelbreuk op. Na zijn herstel kampte hij met nog wat kwaaltjes. Tim liet zijn ambities voor dit seizoen een beetje varen en ging een paar keer op vakantie.
Eenmaal terug ging het eigenlijk al snel lekker en die stijgende lijn zette hij door op het NK. En waar de favorieten wat achter bleven, verbeterde hij zijn record naar 4,52m. Gezien de ruimte boven de lat kon hij nog wel hoger, maar het begon op te raken. Zijn enige overgebleven concurrent kon daar niet van profiteren en zo pakte Tim de winst.