In de nacht van vrijdag op zaterdag is de Castricumse brandweer uitgerukt na een brandmelding op de Castricummer Werf. Eenmaal ter plaatse bleken een scooter en een afvalcontainer in brand te staan.
Ook al was de brandweer snel ter plaatse, er kon niet worden voorkomen dat zowel de scooter als de afvalcontainer volledig afbrandden. Het bedrijfspand waar de scooter en de afvalcontainer vlakbij stonden bleef ongedeerd.
Het is nog onduidelijk hoe de brand is ontstaan. Brandstichting is niet uitgesloten.
Aan het einde van de decembermaand vormt de oliebollenkraam van Polderparty een warme, vertrouwde plek in Grootschermer. Het is het derde jaar op rij dat tien vrijwilligers – en vrienden – de inwoners verblijden met oliebollen van ‘uitmuntende kwaliteit’. Ze zien het elk jaar drukker worden. “We krijgen ontzettend veel complimenten.”
“Wij proberen een dorps gevoel te creëren”, tussen het bakken door heeft Danny Regter (61) nog snel even tijd voor een gesprek met Streekstad Centraal om uit te leggen waarom de oliebollenkraam van Polderparty zo’n succes is. “Wat mensen denk ik vooral aantrekt, is het dorpse gevoel wat wij creëren. Daar hoort bij dat wij een hele menselijke benadering hanteren bij de verkoop. Ik merk dat dat heel erg aantrekt.”
Het initiatief voor het oliebollenbakken voor oud en nieuw begint allemaal wanneer Danny zijn vriend Erik ziet staan met zijn oliebollenkraam op de jaarlijkse kermis in Grootschermer. “Dat liep prima, zag ik, maar ik zag ook dat er meer uit te halen viel. Ik heb voorgesteld om met oud en nieuw ook oliebollen te verkopen. Dat vond hij een goed plan en zo zijn we gestart.”
Begonnen als grap, maar nu een vast eindejaarsonderdeel voor veel inwoners van Grootschermer: de bollen van Polderparty. (foto: aangeleverd)
Ze verzamelden een team van acht mensen – inmiddels zijn het er tien – en begonnen drie jaar geleden met oliebollenbakken. Inmiddels beschouwt Danny de oliebollenkraam als een uit de hand gelopen grapje. Naar zijn schatting wordt er dit jaar vijftig tot zeventig procent meer verkocht ten opzichte van het eerste jaar.
Danny, de hoofdbakker van de oliebollenkraam en snackbareigenaar, bakt niet alleen oliebollen: ook de Berlinerbol staat op het menu. “Onze oliebollen zijn heel goed, maar de Berlinerbol is denk ik toch onze specialiteit.”
Doet het succes van de afgelopen jaren Danny groter dromen? “Nee”, zegt hij resoluut. “Als we gaan uitbreiden verliezen we het dorpse gevoel. Dat is juist wat ons zo populair maakt.” Wel willen ze volgend jaar meedoen aan de wedstrijd voor de lekkerste oliebol van Nederland. Danny zou nog uren verder kunnen praten over de oliebollenkraam, maar daar is geen tijd voor. “Ik moet weer oliebollen bakken!”
De overlast van de tientallen vliegtuigen die dagelijks over het huis van Hugo Timmer uit Heiloo vliegen, lijkt dit jaar niet minder te zijn geworden: “Er is helemaal niets verbeterd.” Toch is er nog een sprankje hoop voor de dorpeling. Advocaat Ficq gooit het op mishandeling.
Doordat de voorgenomen krimp van Schiphol vorig jaar niet doorging, was voor hem de maat meer dan vol. Daarom schreef hij een brief aan de nieuw te vormen regering met daarin een duidelijke wens: ‘Nieuwe regering: dring de onzinnige Hub-functie van Schiphol terug, schaf het preferentieel baangebruik op Polderbaan af, en voorkom zo een nieuw schandaal á la Groningen en de Toeslagen. Ik reken op u!’
Maar een jaar later vertelt Hugo aan NH, mediapartner van Streekstad Centraal, dat er niets verbeterd is. “Met het nieuwe kabinet is het er voor ons bewoners en de natuur niet gunstiger op geworden, integendeel”. Hugo was eerder actief bij het Platform Vlieghinder Kennemerland. “Ik ben uit het bestuur; nu mogen anderen het doen. Maar ik blijf betrokken, net als dat mijn weerzin tegen de sector blijft.” (tekst loopt verder onder de foto)
Met noorderwind is het rustig in Heiloo, legt Hugo uit: “Laatst was dat vier dagen zo, dan is het hier paradijselijk.” (foto: NH)
Dit jaar mogen er 500.000 vluchten via Schiphol reizen. “Van die vluchten gaat bijna de helft – 220.000 vluchten – over Noord-Holland. Toestellen van en naar de Zwanenburgbaan vliegen op zo’n 900 meter hoogte over mijn woning. En via de Polderbaan komen de vliegtuigen op 600 meter hoogte voorbij.”
Om maar niet gestoord te worden door nachtvluchten of de tientallen vliegtuigen die in de vroege ochtend over zijn woning razen slaapt Hugo al jaren noodgedwongen met de ramen dicht en oordoppen in. “Er zijn vijf à zes piekmomenten per dag, en dat begint al om half zeven in de ochtend en is verder verspreid over de dag tot elf uur in de avond. Hoe drukker het is, hoe noordelijker de vliegtuigen aan komen vliegen, om vanaf de Noordzee een bocht maken over het duingebied en dan ‘via de A9’ naar de luchthaven koersen.”
Maar ook voor het komende jaar verwacht hij weinig verandering: “We worden nog steeds aan het lijntje gehouden. De geplande krimp is opnieuw aangepast, van twintig procent naar slechts vijftien procent.” Tijdens de raadinformatieavond in Heiloo afgelopen november werd bovendien duidelijk dat er voorlopig niets verandert aan de vlieghoogtes boven Heiloo of het aantal nachtvluchten. Stillere vliegtuigen lijken daardoor één van de weinige mogelijke oplossingen tegen de geluidsoverlast. (tekst loopt verder onder de foto)
Vliegverkeer over Hugo’s woning op 17 december 2024 tussen 08:00 – 09.47 uur. (foto: Bewoners Aanspreekpunt Schiphol (BAS))
Toch heeft Hugo nog een beetje hoop: “Mijn hoop is echt gevestigd op de lopende juridische zaken. Bijvoorbeeld de strafzaak die is aangespannen door mevrouw Ficq. Zij gooit het op mishandeling, dat is nogal wat. Dit gaat specifiek over dat mensen recht hebben op een ongestoorde nachtrust. Dit vind ik hele goede ontwikkelingen en écht een steuntje in onze rug.”
Ook is er in het vonnis inde de RBV (Recht op Bescherming tegen Vliegtuighinder)-zaak in maart geoordeeld dat de Staat maatregelen moet nemen om bewoners beter te beschermen tegen de nadelige effecten van Schiphol. “We werden eindelijk serieus genomen als partij, zo voelde dat. Helaas is er door de Staat hoger beroep aangetekend.”
Maar ook bezwaren van andere ‘vlieghindergemeenten’ doen Hugo goed. “Er zijn in meerdere gemeenten, zoals Castricum en Uitgeest, moties aangenomen, waarin geëist wordt om concreet iets tegen de vliegoverlast te doen. In Heiloo staat een motie in januari op de agenda.” Volgens Hugo kunnen de kustgemeenten samen wél een vuist maken tegen Schiphol, zoals ze al doen binnen de BRS (Bestuurlijke Regie Schiphol, het samenwerkingsverband van gemeenten en provincies).
“Door samen te werken, kun je de overlast ook beter spreiden. Het moet niet zo zijn dat de hinder hier minder wordt, maar elders erger. Het moet gewoon over de hele linie beter. En dat is ook aan Den Haag en Europa. Die moties komen uiteindelijk ook daar terecht. Meer kun je niet doen.”
Hoe denken jongeren over liefde? Brengt Tinder slechts vluchtige kicks, of zijn ze ook geïnteresseerd in monogamie of juist polyamorie? Ga hierover in gesprek met experts tijdens een debatavond op woensdag 22 januari bij de Alkenaer.
Sinds februari 2023 is het gemeentelijk monument aan het Ritsevoort 36 omgetoverd tot een cultuurpodium. Achterin het pand is een salonzaal ingericht, met plek voor zo’n 100 mensen. Hier worden regelmatig activiteiten georganiseerd op het gebied van cultuur, kunst, muziek, debat en lezingen.
Op woensdag 22 januari staat van 20:00 tot 22:30 uur het debat over liefde centraal. Een ticket kost ongeveer tien euro. Kijk voor meer informatie op de website van de Alkenaer.
Duizenden wintergasten fladderen door de Eilandspolder, met name smienten die zich in grote groepen tegoed doen aan het gras. Tijdens de vaartocht met een natuurgids op zondag 5 januari heb je wellicht de kans om deze vogels te spotten. En wie weet, misschien zie je ook wel de snel vliegende slechtvalk.
Naast de smienten kunnen ook grote aantallen goudplevieren je pad kruisen. Vanuit de excursieboot kun je genieten van de mooie natuur. Een advies: trek waterdichte schoenen of laarzen aan en eventueel warme kleding en/of regenkleding. Op het water kan het fris zijn.
Het vertrek is om 11:00 uur bij het botenhuis aan de Oudelandsdijk 1A, en de tocht duurt tot ongeveer 13:00 uur. Ook kinderen zijn welkom op de boot en er is plek voor rolstoelen. Neem van tevoren contact op als er een rolstoel mee moet. Kijk voor meer informatie, bijvoorbeeld over aanmelden, op de website van Landschap Noord-Holland.
Meer dan 2000 mensen reizen op 1 januari vanuit het hele land, en zelfs van daarbuiten, naar Egmond aan Zee voor de traditionele Nieuwjaarsduik. Voor veel deelnemers is het een unieke uitdaging, maar voor de leden van Zee Zwemmers Egmond is het routine. Deze fanatiekelingen springen wekelijks het ijskoude zeewater in. “Het is gewoon de kick. Je krijgt een enorme dosis adrenaline en serotonine. Het is ongelooflijk dat je lijf dat kan.”
Door weer en wind staan de leden van de club, die ruim twaalf jaar geleden werd opgericht, aan de kust bij Egmond aan Zee. Inmiddels zwemmen ze elke woensdag, zaterdag en zondag, gevolgd door een gezellig moment om na te praten met koffie of thee. Vlak voor de kerstdagen is er zelfs een groep van 40 zwemmers.
Marianne van de Water is één van die zwemmers en doet al tien jaar mee met de Zee Zwemmers Egmond en is inmiddels ook contactpersoon van de club. “Het is een gezellige groep en iedereen is welkom om aan te sluiten”, legt ze uit aan NH, mediapartner van Streekstad Centraal. “Je hoeft niet iedere week te komen”, benadrukt Marianne. (tekst loopt verder onder de foto)
Ruim veertig mensen namen ondanks de storm vlak voor de kerstdagen een duik in de zee. (foto: NH)
Veel mensen kunnen zich niet voorstellen om keer op keer het ijskoude water in te duiken, maar voor de leden van de club is dat heel anders. “Je voelt dat je leeft”, zegt Saskia van Poppel, die inmiddels ook al tien jaar lid is van de club. “Ik ben ermee begonnen omdat ik vaak in mijn hoofd zat. Ik had een baan waarbij ik veel moest regelen voor anderen en vergat daardoor mijn lijf weleens.”
De 80-jarige Jan Leermakers zwemt ook al drie jaar mee met de club. Hij is een aantal jaar geleden voor de liefde vanuit Brabant naar Noord-Holland gekomen. In deze groep zeezwemmers heeft hij een fijne vriendengroep gevonden. “Iedereen staat voor elkaar klaar en ik hoop dat ik het nog lange tijd kan doen. Misschien wel tot mijn negentigste”, besluit Jan.
Deze groep is ondertussen ervaren genoeg om de kou te trotseren, maar Saskia heeft nog wel wat tips voor de nieuwjaarsduikers die het voor het eerst gaan doen: “Het allerbelangrijkste is je ademhaling. Naar je buik ademen, een diepe teug nemen en pas als je in het water bent uitademen.”
“We hebben er weer heel veel zin in”, zegt DJ Didier glunderend. Zometeen sluit hij zich samen met zijn twee sidekicks voor vijf dagen op in een radiostudio in Café de Schelvis in Langedijk. Met de vijfde editie van Serieus Langedijk wordt geld ingezameld voor Stichting Jemagerzijn, die pleegouders en -kinderen gratis tweedehands spullen aanbiedt.
En voor het vijfde opeenvolgende jaar is Café de Schelvis het vertrouwde toneel voor Serieus Langedijk. De organisatie, die volledig draait op vrijwilligers, voert elk jaar het Serious Request-concept uit en probeert zo veel mogelijk geld op te halen voor een goed doel. (tekst gaat verder onder de foto)
DJ’s Didier, Dion en Marc zijn nog fris en fruitig, zo vlak voor het begin van de radiomarathon (foto: Streekstad Centraal)
De stichting voor wie de DJ’s huis en haard verlaten, ondersteunt pleegouders en hun pleegkinderen met allerlei spullen zoals kleding en speelgoed Om die hulp verder uit te breiden is meer geld nodig. Daarom is Monique Bak van de stichting verheugd dat er de komende dagen geld wordt ingezameld voor haar stichting.
“We zien in de praktijk dat het voor pleegouders soms nog een behoorlijke opgave is om een pleegkind de spullen te bieden die het nodig heeft”, vertelt ze aan Streekstad Centraal. “Veel pleegkinderen zijn vrij abrupt van huis weggegaan en hadden weinig tijd om hun koffer in te pakken. Dat betekent dat ze soms met vrijwel niks aankomen bij hun pleegouders.”
“Wij zouden willen dat de tieners die in ons magazijn komen wat meer keuze hebben in de kleding die ze meenemen. Ook zouden we vaker uitjes willen organiseren, zoals een dagje naar Monkeytown. Dat hebben we al een keer gedaan, maar we hebben de financiële middelen nu niet om dat vaker te doen.” (tekst gaat verder onder de foto)
De DJ’s interviewen Monique Bak over Stichting Jemagerzijn (foto: Streekstad Centraal)
En daar wil Serieus Langedijk dus verandering in brengen. Het goede doel is altijd de grootste drijfveer voor DJ’s Didier, Dion en Marc om zich vijf dagen lang op te laten sluiten. Ze zijn net met paard en wagen naar de studio gebracht en hebben zich voorbereid om het resterende deel van 2024 in een radiostudio door te brengen.
De een heeft zich wel wat beter voorbereid dan de ander. Zo heeft Didier wat extra uurtjes geslapen vannacht, maar begint Dion met een kerstkater aan de rit. Hoewel dit de vijfde editie is voor Didier en pas de tweede editie voor Dion en Marc, moet iedereen nog wel even zijn plek vinden. “Maar over een paar uurtjes zijn we weer helemaal gewend denk ik”, vertelt Didier uit ervaring.
Gesterkt door veel support uit Langedijk en maar liefst 62 sponsoren hebben de DJ’s er alle vertrouwen in dat dit jaar weer een succes wordt. “We voelen de steun die we krijgen enorm, en dat motiveert ons om er weer iets moois van te maken dit jaar”, vertelt Dion. “En omdat het gewoon heel leuk is om te doen hebben we er sowieso heel veel zin in.” (tekst gaat verder onder de foto)
Met paard en wagen worden de DJ’s naar Café de Schelvis gebracht, waar Serieus Langedijk al voor het vijfde jaar plaatsvindt. (foto: Streekstad Centraal)
Het meeste geld wordt ingezameld met de aangevraagde nummers. Daarvoor is een minimale donatie van 2,50 euro nodig. Daarnaast staan er potjes klaar waar mensen geld kunnen doneren. “En”, zo benadrukt Bak, “mensen kunnen ook altijd spullen voor pleegkinderen naar ons magazijn of Café de Schelvis brengen.”
Over het doel van dit jaar spreekt Didier voorzichtig de wens uit om meer geld op te halen dan vorig jaar. Toen werd er ruim 20 duizend euro opgehaald voor Wonen Plus Welzijn. Wanneer de DJ’s bij het ingaan van 2025 de radiostudio mogen verlaten, zal duidelijk worden of dat doel is behaald. Gevraagd naar wat de jongens als eerst doen wanneer de radiomarathon voorbij is zeggen ze in koor: “Een pilsje openen!”
Waarschijnlijk ging het de voorgaande keren altijd goed, maar vrijdag ging het mis. Toen een pony – onder begeleiding van twee verzorgers – naar de overkant van de Boogaardsloot in Sint-Pancras werd gebracht, gleed het dier uit en kwam het klem te zitten tussen de reling.
De pony kon zelf niet meer overeind komen, waarop besloten werd de hulp van de brandweer in te roepen. Toen die ter plaatse was, hebben de brandweerlieden de pony met een brandweerslang geholpen overeind te komen.
Vanwege de lichte verwondingen die de pony heeft opgelopen bij het avontuur werd het dier voor controle naar een dierenarts gebracht.
“We wilden de wereld beter maken”, zegt Tim stralend. Voor hem staat de Key Guide, een constructie die parkinsonpatiënten en slechtzienden helpt het sleutelgat te vinden. Het blijkt een gat in de markt.
Aan het begin van dit schooljaar worden vijf studenten van vier verschillende studierichtingen aan elkaar gekoppeld voor de minor ‘Innoveren en ondernemen’ aan Hogeschool Inholland Alkmaar. De naam van het bijvak zegt het al: de studenten moeten een innovatief product ontwerpen en vermarkten.
En zo beginnen Tim Karels (21), Bram van der Molen (20), Roel Groot (20), Teun van Sinderen (22) en Stan Goeman (19) in september met brainstormen. Ze gaan op zoek naar problemen die ze met een innovatief product zouden kunnen oplossen.
Zo’n probleem vinden ze bij de opa van Roel Hij lijdt aan Parkinson en heeft moeite om met zijn sleutel het slot van zijn voordeur te vinden, tot ze de Key Guide uitvinden.
De Key Guide helpt mensen het sleutelgat te vinden door een trechtervormige constructie op een slot te plaatsen, zodat de sleutel door de trechter automatisch naar het sleutelgat wordt gestuurd. (tekst gaat verder onder de foto)
Tim Karels demonstreert de werking van de Key Guide aan Streekstad Centraal. (foto: Streekstad Centraal)
Tim Karels en Bram van der Meulen vertellen aan Streekstad Centraal over het project: “We begonnen met de opa van Roel als ijkpersoon, maar de doelgroep bleek groter te zijn dan we dachten. Niet alleen parkinsonpatiënten, maar ook slechtzienden of mensen met een aandoening aan hun handen.” Nederland kent 63.500 parkinsonpatiënten en 200 duizend slechtzienden, waarvan er 50 duizend blind zijn.
“Uit ons doelgroeponderzoek bleek dat er veel meer mensen dan Roel’s opa moeite hebben met het vinden van een sleutelgat. We gingen kijken of er hier al producten voor op de markt waren, maar die bleken er niet te zijn. We beseften toen dat we een gat in de markt hadden gevonden”, vertelt Tim.
Dat zorgt voor veel motivatie. Ze ontwerpen al snel een eerste model, maar daar moet nog wat aan geschaafd worden. “We gingen bijvoorbeeld naar een Parkinsoncafé toe om te kijken hoe we het eerste ontwerp konden verbeteren. Het leverde nuttige feedback op”, vertelt Bram. (tekst gaat verder onder de foto)
Eén van de protoypes van de ‘studentenuitvinding’. (foto: aangeleverd)
Maar zoals dat gaat met ondernemen zijn er ook tegenslagen. “We dachten een bepaald onderdeel nodig te hebben en bestelden er 450 uit onze eigen spaarpot. Maar die bleken helemaal niet nodig te zijn.”
Om de het product nog verder te optimaliseren stapten de jongens op Gosse Postma af, eigenaar van de Alkmaarse ijzerwarenzaak en sleutelwinkel Postma en Postma. “Ik werd gelijk enthousiast van hun project en heb ze wat technische tips gegeven”, vertelt Postma. “Die tips hebben ze heel goed opgepakt.”
Dan moet het definitieve ontwerp aan de laatste test worden onderworpen. Uit alle macht proberen ze de Key Guide kapot te maken. Dat lukt niet. “Toen hebben we het op de markt gebracht”, vertelt Tim. Inmiddels zijn er zo’n 50 Key Guides verkocht. Een aantal daarvan aan Gosse Postma. “Ze hebben zo’n goed product gemaakt dat ik hem ook wel in mijn winkel wil hebben.”
Nu de opdracht er bijna op zit, kijken de jongens met veel genoegen terug. “We kenden elkaar nog niet, maar vanaf het begin klikte het. Er is altijd een goede groepsdynamiek geweest”, vertelt Bram. (tekst gaat verder onder de foto)
Het project is bijna voorbij, maar het avontuur nog niet. Van links naar rechts: Stan Goeman, Teun van Sinderen, Roel Groot, Bram van der Molen, Tim Karels. (foto: aangeleverd)
Ook van elkaar leerden de jongens veel. “Je zit in een groep waar vier totaal verschillende studierichtingen samenkomen. Met al onze specifieke kennis vulden we elkaar heel goed aan en staken we veel van elkaar op.”
Gevraagd naar de ambities beginnen de ogen van Bram en Tim te glinsteren. “Tot nu toe was het toch vooral een studieopdracht, maar nu de minor afgelopen is, stopt ons project niet; we willen begin 2025 een doorstart maken. Daar zijn we het allemaal over eens.”, zegt Bram.
Inmiddels reikt de visie tot (ver) over de horizon. “Over de hele wereld zijn er parkinsonpatiënten en slechtzienden. We willen ons eerst op de Nederlandse markt focussen, maar hopelijk wordt .nl ooit .com.”
Nederland vergrijst en dementie is een uitdijend probleem. Daarom moet er in De Mare in Alkmaar een nieuw zorgcentrum komen. Maar wie bouwen wil, krijgt ook te maken met tegenstanders. Want maar weinigen willen zo’n centrum in zijn achtertuin hebben. Zeker niet nu dat zorgcentrum groter blijkt dan gedacht. “Als alle plannen straks doorgaan, moet ik tegen een enorme wand aankijken.”
Noord-Holland Noord kent al relatief veel mensen met dementie ten opzicht van andere Nederlandse regio’s, en naar schatting verdubbelt het aantal dementiepatiënten in de regio de komende 25 jaar. Dat betekent dat er meer opvangplekken voor dementiepatiënten moeten komen.
Alkmaar ziet in de locatie van de voormalige basisschool De Griffel aan de Elgerweg een optie voor een nieuw zorgcentrum dat moet gaan opereren naast het al bestaande Rekerheem. (tekst loopt verder onder de foto)
Desnoods komt de rechter er aan te pas, wat betreft het strijdbare kwartet. (foto: NH Media/Priscilla Overbeek)
Afgelopen zomer liet de gemeente een eerste schets zien voor het nieuwe zorgcentrum. Vlak daarna bleek dat meer bouwruimte vrijkwam en dat er meer plekken nodig waren. Dat leidde in november tot een tweede ontwerp met een hoger en breder gebouw. Omwonenden reageerden ontsteld: “Een groot U-vormig gebouw van vier verdiepingen hoog, midden in ons rustige woonwijkje. Het is te gek voor woorden”, zegt Gerard tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal.
Samen met Karlijn, Peter en Rik vormt hij daarom een verbond dat de buurt wil beschermen tegen het nieuwe zorgcentrum. Ze snappen dat er een nieuw wooncomplex voor dementiepatiënten moet komen, het gaat ze vooral om de grootte van het ‘kolossale’ gebouw. (tekst loopt verder onder de foto)
Links het oude ontwerp, rechts het nieuwe, grotere ontwerp uit november. (afbeelding: NH Media/Priscilla Overbeek)
Ze vrezen dat de rust die altijd heerste in de wijk verleden tijd wordt. “Verkeersdrukte, licht- en geluidsoverlast”, Peter ziet het met lede ogen aan. Ook vreest Peter dat het nieuwe gebouw ten koste gaat van het zonlicht dat zijn huis bereikt. “Als alle plannen doorgaan, moet ik straks tegen een enorme wand aankijken. Eerst ging het nog om een hoek van 16 graden, dat is nu 20 graden. Weg zonlicht.”
Daarnaast is er vrees voor daling van de huizenprijzen en bodemverzakkingen als gevolg van het nieuwe zorgcentrum. Niet alleen het viertal uit de klankgroep vindt de grootte van het zorgcentrum zoals het nu gepresenteerd is onacceptabel. “We hebben in totaal met dertig huishoudens gesproken. Niemand is het eens met dit plan.” (tekst loopt verder onder de foto)
De beoogde locatie van het nieuwe zorgcentrum, waar nu nog basisschool De Griffel staat. (foto: NH Media/Priscilla Overbeek)
De gemeente probeert de bewoners rondom de plek waar het nieuwe zorgcentrum gebouwd moet worden gerust te stellen. “Bij de bouwplannen wordt rekening gehouden met parkeerruimte, bodemverzakking en de maximale bouwhoogte.”
Maar Karlijn, Peter, Gerard en Rik zijn sceptisch en blijven strijdbaar.
“Als er geen ruimte meer blijkt om de plannen te wijzigen, willen we juridische stappen ondernemen.” Dat zoiets niet eenvoudig zal zijn snappen ze. “We zoeken nog iemand die ervaring heeft met dit soort zaken.”
