Donderdagochtend is een man aangereden die samen met zijn hond via een zebrapad wilde oversteken. Het incident vond plaats in Castricum aan de Soomerwegh ter hoogte van de Walstro.
Toen de man samen met zijn hond wilde oversteken, zag een automobilist de twee niet op tijd, waarop een aanrijding volgde. Een politieauto en twee ambulances waren vervolgens snel ter plaatse. De ambulance heeft de man met spoed naar het ziekenhuis gebracht en politieagenten brachten de hond naar de buren van de man.
De medische situatie van de aangereden man in nog onduidelijk. Bij de automobilist zat de schik er flink in, wel kon hij zelf zijn weg vervolgen.
Breed lachend lopen ze in de coulissen van theater De Vest, na het ontvangen van een daverend applaus. Zo op het oog zou je zeggen dat alles in orde is. Maar achter de lachende gezichten leeft een zorg bij velen van hen: leven mijn vrienden en familie aan het front nog?
“Bijna iedereen uit de groep die uit Oekraïne komt, kent wel iemand die aan het front vecht,” vertelt Nataliia Tuzchak (21). Ook zij kent ze. Of kende. “Mijn oude balletleraar is omgekomen aan het front, en een andere kennis van me heeft zijn been gebroken.” Ze kent nog meer mensen aan het front en die belt ze allemaal vrijwel elke dag. “Je wilt toch even weten of ze nog leven.” (tekst gaat verder onder de foto)
Vaak denken de balletdansers aan de oorlog in hun land, maar tijdens voorstellingen moet alle focus gericht zijn het dansen. (foto: Streekstad Centraal)
Ondertussen reist Nataliia de hele wereld over om balletvoorstellingen te geven met de groep, waarvan de meesten uit Oekraïne komen. Zaterdagavond waren ze in Alkmaar, waar ze het Zwanenmeer speelden voor een uitverkochte Vest. Hoewel de groep een droomtijd beleeft, werpt de oorlog in Oekraïne een grote schaduw over het succes.
“Je gaat gewoon door, maar met de oorlog die steeds in je gedachte voorbij vliegt, is dat af en toe wel zwaar”, vertelt Martin Korol (20). Hij is geboren in Charkiv, maar verhuisde al vóór de oorlog naar Polen om zijn balletdromen na te jagen. Zijn familie woont nog wel in Charkiv, dat vorige week nog zwaar gebombardeerd werd door Rusland.
“Ik maak me elke dag zorgen om mijn familie,” vertelt Martin. “Het is pittig om je te blijven focussen op ballet, want er kan elke dag een bom vallen op het huis van mijn familie.” Ook om zijn geboortestad zelf maakt hij zich dagelijks zorgen. Russische troepen naderen nu op zo’n veertig kilometer van Charkiv. “Ik ben bang dat mijn stad deze winter nog wordt binnengevallen.”
Productiemanager Stefan Stolk ziet ook hoe de jongeren worstelen met het vinden van een balans tussen het vieren van de successen en het bezorgd zijn om hun vrienden en familie in Oekraïne. “Je ziet dat ze het er lastig mee hebben, maar ze presteren desondanks nog steeds fantastisch. Dat is ontzettend knap.” Hoewel hij niet in Oekraïne is geboren, wordt hij nu wel regelmatig geconfronteerd met de oorlog. “Ik zie ze vaak videobellen met mensen die aan het front vechten, dan komt de oorlog ineens heel dichtbij.” (tekst gaat verder onder de foto)
Terwijl het Charkiv City Ballet hun laatste danspassen uitvoert, geeft het publiek alvast een staande ovatie. (foto: Streekstad Centraal)
Omdat veel leden van de groep familie en vrienden hebben in Oekraïne, vinden ze veel steun bij elkaar. “We slepen elkaar er echt doorheen”, zegt Nataliia. Ze heeft niet al te lang de tijd om te praten met Streekstad Centraal, want ze moet zich snel omkleden en vroeg naar bed vanavond. Morgen treedt het Charkiv City Ballet op in Antwerpen.
De wel in Oekraïne geboren geluidsman Alex van de balletgroep zou eigenlijk nog liever even in Alkmaar blijven. “We zijn hier een paar dagen geweest en heb een heel fijn gevoel bij deze stad gekregen. Maar goed, we moeten door. Hopelijk kunnen we na onze tour weer terugkeren naar een veilig Oekraïne.”
Vrijdagavond rond 20.00 is een 16-jarige jongen van zijn jas beroofd op het perron van station Alkmaar-Noord. De politie heeft twee Alkmaarders van 20 en 17 aangehouden op verdenking van de beroving.
Toen de 16-jarige jongen op het perron stond te wachten, kwamen twee personen met een bivakmuts op de jongen af en bedreigden hem met een mes. Vervolgens namen ze zijn jas af. Toen de twee daders ervandoor gingen, werd de politie snel gebeld.
Een omstander kon zien welke kant de daders op vluchtten. Mede daardoor kon de politie de twee verdachten aanhouden op de Marsdiepstraat in Alkmaar. De verdachten waren nog in bezit van de gestolen jas, het mes en de bivakmutsen.
Uit een alcoholtest bleek dat de 17-jarige verdachte onder invloed was van alcohol.
Het zijn uitdagende tijden voor ‘echte’ casino’s. Zeker voor de kleinschalige, zoals The Strip in Alkmaar. Tot nog toe overleefde het de coronaperiode, de nieuwe concurrentie van online casino’s en de stijgende inflatie. Nu hangt de volgende dreiging boven het hoofd: een verhoging van de kansspelbelasting. “We zitten in de hoek waar de klappen vallen.”
Sinds 2020 runt Dave Kuijper samen met zijn vrouw het familiebedrijf. In 1983 begint het bedrijf als spelletjeshal, maar al snel groeit het uit tot een volwaardig casino. Ze zijn trots op wat ze bereikt hebben aan de Kanaalkade in Alkmaar, maar het waren roerige tijden.
Eerst komt corona, waardoor het casino twee keer een half jaar de deuren moet sluiten. In diezelfde periode wordt het mogelijk om legaal online kansspelen aan te bieden, waardoor de concurrentie toeneemt voor niet-online casino’s zoals die van Kuijper. Na corona krijgt Nederland te maken met een inflatiegolf.
De meeste bedrijven passen daarop hun prijzen aan, maar casino’s hebben die mogelijkheid niet. “Op de gokkasten in alle casino’s zit een vast bedrag aan prijzengeld en een vast winstpercentage. Dat is door de overheid gereguleerd”, legt Kuijper uit. (tekst gaat verder onder de afbeelding)
Kuijper kan de prijzen van de gokmachines niet op de inflatie afstemmen; dat kan alleen de overheid. (foto: Streekstad Centraal)
Terwijl casino’s nog worstelen met de gevolgen van de coronaperiode, de concurrentie van online casino’s en de inflatie, kondigt de overheid een stijging van de kansspelbelasting aan. Op 1 januari steeg de kansspelbelasting van 30,5 naar 34,2 procent en in 2026 zal die verder stijgen naar 37,8 procent. Hiermee wil het kabinet 202 miljoen euro incasseren om de overheidsfinanciën te verbeteren.
Dat mede casino’s de dupe zijn van het doel van de overheid om de begroting op orde te brengen, verafschuwt Kuijper. “We zitten echt in de hoek waar de klappen vallen. We werken al jaren keihard om dit casino staande te houden en dat gaat prima, maar als de kansspelbelasting dan ook nog wordt verhoogd, is dat wel heel ellendig. We voelen ons bestolen.”
Met ingang van 2025 moet Kuijper meer belasting gaan betalen over de inkomsten uit de spellen. (foto: Streekstad Centraal)
“Het vervelende voor casino’s, en al helemaal voor kleine casino’s zoals wij, is dat je maar een beperkt aantal knoppen hebt om aan te draaien”, reageert Kuijper op de vraag wat hij gaat doen om de stijgende kosten door verhoogde belastingen te dekken. “We bezuinigden al op personeel, voedselservice en huisvesting. We moeten nu gaan kijken of het mogelijk is daar nog meer op te bezuinigen zonder dat onze kwaliteit te veel afneemt.”
Daarnaast hoopt Kuijper dat de persoonlijke service die het casino hanteert meer klanten zal trekken, want de bezoekersaantallen staan onder druk door de legalisering van online gokken.
Voorlopig gaan Kuijper en zijn vrouw strijdbaar door. De tijd zal leren of het casino is opgewassen tegen de hoge belastingdruk. “We gaan alles op alles zetten, en dan hopen dat dat genoeg is.”
In de nacht van vrijdag op zaterdag is de Castricumse brandweer uitgerukt na een brandmelding op de Castricummer Werf. Eenmaal ter plaatse bleken een scooter en een afvalcontainer in brand te staan.
Ook al was de brandweer snel ter plaatse, er kon niet worden voorkomen dat zowel de scooter als de afvalcontainer volledig afbrandden. Het bedrijfspand waar de scooter en de afvalcontainer vlakbij stonden bleef ongedeerd.
Het is nog onduidelijk hoe de brand is ontstaan. Brandstichting is niet uitgesloten.
Aan het einde van de decembermaand vormt de oliebollenkraam van Polderparty een warme, vertrouwde plek in Grootschermer. Het is het derde jaar op rij dat tien vrijwilligers – en vrienden – de inwoners verblijden met oliebollen van ‘uitmuntende kwaliteit’. Ze zien het elk jaar drukker worden. “We krijgen ontzettend veel complimenten.”
“Wij proberen een dorps gevoel te creëren”, tussen het bakken door heeft Danny Regter (61) nog snel even tijd voor een gesprek met Streekstad Centraal om uit te leggen waarom de oliebollenkraam van Polderparty zo’n succes is. “Wat mensen denk ik vooral aantrekt, is het dorpse gevoel wat wij creëren. Daar hoort bij dat wij een hele menselijke benadering hanteren bij de verkoop. Ik merk dat dat heel erg aantrekt.”
Het initiatief voor het oliebollenbakken voor oud en nieuw begint allemaal wanneer Danny zijn vriend Erik ziet staan met zijn oliebollenkraam op de jaarlijkse kermis in Grootschermer. “Dat liep prima, zag ik, maar ik zag ook dat er meer uit te halen viel. Ik heb voorgesteld om met oud en nieuw ook oliebollen te verkopen. Dat vond hij een goed plan en zo zijn we gestart.”
Begonnen als grap, maar nu een vast eindejaarsonderdeel voor veel inwoners van Grootschermer: de bollen van Polderparty. (foto: aangeleverd)
Ze verzamelden een team van acht mensen – inmiddels zijn het er tien – en begonnen drie jaar geleden met oliebollenbakken. Inmiddels beschouwt Danny de oliebollenkraam als een uit de hand gelopen grapje. Naar zijn schatting wordt er dit jaar vijftig tot zeventig procent meer verkocht ten opzichte van het eerste jaar.
Danny, de hoofdbakker van de oliebollenkraam en snackbareigenaar, bakt niet alleen oliebollen: ook de Berlinerbol staat op het menu. “Onze oliebollen zijn heel goed, maar de Berlinerbol is denk ik toch onze specialiteit.”
Doet het succes van de afgelopen jaren Danny groter dromen? “Nee”, zegt hij resoluut. “Als we gaan uitbreiden verliezen we het dorpse gevoel. Dat is juist wat ons zo populair maakt.” Wel willen ze volgend jaar meedoen aan de wedstrijd voor de lekkerste oliebol van Nederland. Danny zou nog uren verder kunnen praten over de oliebollenkraam, maar daar is geen tijd voor. “Ik moet weer oliebollen bakken!”
De overlast van de tientallen vliegtuigen die dagelijks over het huis van Hugo Timmer uit Heiloo vliegen, lijkt dit jaar niet minder te zijn geworden: “Er is helemaal niets verbeterd.” Toch is er nog een sprankje hoop voor de dorpeling. Advocaat Ficq gooit het op mishandeling.
Doordat de voorgenomen krimp van Schiphol vorig jaar niet doorging, was voor hem de maat meer dan vol. Daarom schreef hij een brief aan de nieuw te vormen regering met daarin een duidelijke wens: ‘Nieuwe regering: dring de onzinnige Hub-functie van Schiphol terug, schaf het preferentieel baangebruik op Polderbaan af, en voorkom zo een nieuw schandaal á la Groningen en de Toeslagen. Ik reken op u!’
Maar een jaar later vertelt Hugo aan NH, mediapartner van Streekstad Centraal, dat er niets verbeterd is. “Met het nieuwe kabinet is het er voor ons bewoners en de natuur niet gunstiger op geworden, integendeel”. Hugo was eerder actief bij het Platform Vlieghinder Kennemerland. “Ik ben uit het bestuur; nu mogen anderen het doen. Maar ik blijf betrokken, net als dat mijn weerzin tegen de sector blijft.” (tekst loopt verder onder de foto)
Met noorderwind is het rustig in Heiloo, legt Hugo uit: “Laatst was dat vier dagen zo, dan is het hier paradijselijk.” (foto: NH)
Dit jaar mogen er 500.000 vluchten via Schiphol reizen. “Van die vluchten gaat bijna de helft – 220.000 vluchten – over Noord-Holland. Toestellen van en naar de Zwanenburgbaan vliegen op zo’n 900 meter hoogte over mijn woning. En via de Polderbaan komen de vliegtuigen op 600 meter hoogte voorbij.”
Om maar niet gestoord te worden door nachtvluchten of de tientallen vliegtuigen die in de vroege ochtend over zijn woning razen slaapt Hugo al jaren noodgedwongen met de ramen dicht en oordoppen in. “Er zijn vijf à zes piekmomenten per dag, en dat begint al om half zeven in de ochtend en is verder verspreid over de dag tot elf uur in de avond. Hoe drukker het is, hoe noordelijker de vliegtuigen aan komen vliegen, om vanaf de Noordzee een bocht maken over het duingebied en dan ‘via de A9’ naar de luchthaven koersen.”
Maar ook voor het komende jaar verwacht hij weinig verandering: “We worden nog steeds aan het lijntje gehouden. De geplande krimp is opnieuw aangepast, van twintig procent naar slechts vijftien procent.” Tijdens de raadinformatieavond in Heiloo afgelopen november werd bovendien duidelijk dat er voorlopig niets verandert aan de vlieghoogtes boven Heiloo of het aantal nachtvluchten. Stillere vliegtuigen lijken daardoor één van de weinige mogelijke oplossingen tegen de geluidsoverlast. (tekst loopt verder onder de foto)
Vliegverkeer over Hugo’s woning op 17 december 2024 tussen 08:00 – 09.47 uur. (foto: Bewoners Aanspreekpunt Schiphol (BAS))
Toch heeft Hugo nog een beetje hoop: “Mijn hoop is echt gevestigd op de lopende juridische zaken. Bijvoorbeeld de strafzaak die is aangespannen door mevrouw Ficq. Zij gooit het op mishandeling, dat is nogal wat. Dit gaat specifiek over dat mensen recht hebben op een ongestoorde nachtrust. Dit vind ik hele goede ontwikkelingen en écht een steuntje in onze rug.”
Ook is er in het vonnis inde de RBV (Recht op Bescherming tegen Vliegtuighinder)-zaak in maart geoordeeld dat de Staat maatregelen moet nemen om bewoners beter te beschermen tegen de nadelige effecten van Schiphol. “We werden eindelijk serieus genomen als partij, zo voelde dat. Helaas is er door de Staat hoger beroep aangetekend.”
Maar ook bezwaren van andere ‘vlieghindergemeenten’ doen Hugo goed. “Er zijn in meerdere gemeenten, zoals Castricum en Uitgeest, moties aangenomen, waarin geëist wordt om concreet iets tegen de vliegoverlast te doen. In Heiloo staat een motie in januari op de agenda.” Volgens Hugo kunnen de kustgemeenten samen wél een vuist maken tegen Schiphol, zoals ze al doen binnen de BRS (Bestuurlijke Regie Schiphol, het samenwerkingsverband van gemeenten en provincies).
“Door samen te werken, kun je de overlast ook beter spreiden. Het moet niet zo zijn dat de hinder hier minder wordt, maar elders erger. Het moet gewoon over de hele linie beter. En dat is ook aan Den Haag en Europa. Die moties komen uiteindelijk ook daar terecht. Meer kun je niet doen.”
Hoe denken jongeren over liefde? Brengt Tinder slechts vluchtige kicks, of zijn ze ook geïnteresseerd in monogamie of juist polyamorie? Ga hierover in gesprek met experts tijdens een debatavond op woensdag 22 januari bij de Alkenaer.
Sinds februari 2023 is het gemeentelijk monument aan het Ritsevoort 36 omgetoverd tot een cultuurpodium. Achterin het pand is een salonzaal ingericht, met plek voor zo’n 100 mensen. Hier worden regelmatig activiteiten georganiseerd op het gebied van cultuur, kunst, muziek, debat en lezingen.
Op woensdag 22 januari staat van 20:00 tot 22:30 uur het debat over liefde centraal. Een ticket kost ongeveer tien euro. Kijk voor meer informatie op de website van de Alkenaer.
Duizenden wintergasten fladderen door de Eilandspolder, met name smienten die zich in grote groepen tegoed doen aan het gras. Tijdens de vaartocht met een natuurgids op zondag 5 januari heb je wellicht de kans om deze vogels te spotten. En wie weet, misschien zie je ook wel de snel vliegende slechtvalk.
Naast de smienten kunnen ook grote aantallen goudplevieren je pad kruisen. Vanuit de excursieboot kun je genieten van de mooie natuur. Een advies: trek waterdichte schoenen of laarzen aan en eventueel warme kleding en/of regenkleding. Op het water kan het fris zijn.
Het vertrek is om 11:00 uur bij het botenhuis aan de Oudelandsdijk 1A, en de tocht duurt tot ongeveer 13:00 uur. Ook kinderen zijn welkom op de boot en er is plek voor rolstoelen. Neem van tevoren contact op als er een rolstoel mee moet. Kijk voor meer informatie, bijvoorbeeld over aanmelden, op de website van Landschap Noord-Holland.
Meer dan 2000 mensen reizen op 1 januari vanuit het hele land, en zelfs van daarbuiten, naar Egmond aan Zee voor de traditionele Nieuwjaarsduik. Voor veel deelnemers is het een unieke uitdaging, maar voor de leden van Zee Zwemmers Egmond is het routine. Deze fanatiekelingen springen wekelijks het ijskoude zeewater in. “Het is gewoon de kick. Je krijgt een enorme dosis adrenaline en serotonine. Het is ongelooflijk dat je lijf dat kan.”
Door weer en wind staan de leden van de club, die ruim twaalf jaar geleden werd opgericht, aan de kust bij Egmond aan Zee. Inmiddels zwemmen ze elke woensdag, zaterdag en zondag, gevolgd door een gezellig moment om na te praten met koffie of thee. Vlak voor de kerstdagen is er zelfs een groep van 40 zwemmers.
Marianne van de Water is één van die zwemmers en doet al tien jaar mee met de Zee Zwemmers Egmond en is inmiddels ook contactpersoon van de club. “Het is een gezellige groep en iedereen is welkom om aan te sluiten”, legt ze uit aan NH, mediapartner van Streekstad Centraal. “Je hoeft niet iedere week te komen”, benadrukt Marianne. (tekst loopt verder onder de foto)
Ruim veertig mensen namen ondanks de storm vlak voor de kerstdagen een duik in de zee. (foto: NH)
Veel mensen kunnen zich niet voorstellen om keer op keer het ijskoude water in te duiken, maar voor de leden van de club is dat heel anders. “Je voelt dat je leeft”, zegt Saskia van Poppel, die inmiddels ook al tien jaar lid is van de club. “Ik ben ermee begonnen omdat ik vaak in mijn hoofd zat. Ik had een baan waarbij ik veel moest regelen voor anderen en vergat daardoor mijn lijf weleens.”
De 80-jarige Jan Leermakers zwemt ook al drie jaar mee met de club. Hij is een aantal jaar geleden voor de liefde vanuit Brabant naar Noord-Holland gekomen. In deze groep zeezwemmers heeft hij een fijne vriendengroep gevonden. “Iedereen staat voor elkaar klaar en ik hoop dat ik het nog lange tijd kan doen. Misschien wel tot mijn negentigste”, besluit Jan.
Deze groep is ondertussen ervaren genoeg om de kou te trotseren, maar Saskia heeft nog wel wat tips voor de nieuwjaarsduikers die het voor het eerst gaan doen: “Het allerbelangrijkste is je ademhaling. Naar je buik ademen, een diepe teug nemen en pas als je in het water bent uitademen.”
