De rechtbank in Haarlem heeft nog twee verdachten vrijgelaten in de zaak rond de moord op de 18-jarige Freek Postma. Het gaat om de Alkmaarse 30-jarige D. W. en de 23-jarige L. H. Ze worden verdacht van betrokkenheid bij de moord, maar mogen de verdere behandeling van de zaak in vrijheid afwachten. Eerder mocht ook de 24-jarige M. B. uit Heerhugowaard al naar huis.
Volgens justitie werd Postma op 22 november 2023 slachtoffer van een ripdeal. De 18-jarige zou in de tuin van een woning aan de Baansingel door zijn hoofd zijn geschoten. Daarbij werd hij beroofd van een tas met geld, drugs en telefoons.
In totaal worden momenteel zes mensen verdacht van betrokkenheid bij de zaak. Drie van hen blijven voorlopig wel vastzitten. Onder hen is de 31-jarige S. M., die volgens het Openbaar Ministerie vermoedelijk het fatale schot heeft gelost. M. ontkent dat. Zijn advocaat stelt dat medeverdachte G. W. de verantwoordelijkheid juist bij hem probeert neer te leggen.
Wanneer de inhoudelijke behandeling van de zaak begint, is nog niet duidelijk. Volgens het Openbaar Ministerie zijn de onderzoeken afgerond en kan er op korte termijn een zittingsdatum worden vastgesteld. De drie verdachten die nog vastzitten, moeten op 18 mei opnieuw voor de rechtbank in Alkmaar verschijnen. Het gaat dan opnieuw om een inleidende zitting.
In Alkmaar is een nieuw project van start gegaan waarbij met ‘slimme’ kastjes vogelgeluiden worden opgenomen en geanalyseerd met behulp van kunstmatige intelligentie. Op die manier moet duidelijker worden hoe het staat met de vogelpopulaties in de stad.
Helemaal automatisch gaat het nog niet, vrijwilligers van de Vogelwerkgroep Alkmaar controleren de uitkomsten. En dat is – zeker in deze fase – ook echt nodig. “Dat hij denkt dat het klokkenspel van de Grote Kerk een kraanvogel is, is een mooie ja.”
“Dit is het eerste pilotproject in Nederland”, vertelt Jeroen van Wetten van de Vogelwerkgroep Alkmaar aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. “Er hangen nu twintig kastjes in verschillende wijken verspreid om een zo compleet mogelijk beeld te krijgen van de vogelstand.”
De kastjes registreren omgevingsgeluid en sturen die fragmenten door naar een computersysteem, waar de AI de verschillende vogelsoorten probeert te herkennen. Via een app is vervolgens te zien welke soorten in een tuin of op een balkon zijn waargenomen. “Alle geluiden samen geven een totaalplaatje van de vogelstand”, aldus Van Wetten. (tekst loopt verder onder de foto)
Één van de Trackvogelkastjes die het geluid van de vogels in de omgeving moeten vastleggen. (foto: NH Media)
Het meetnet, dat de naam ‘Trackvogel’ draagt, is een samenwerking tussen de gemeente Alkmaar, de Vogelwerkgroep en Sovon Vogelonderzoek Nederland. Het doel is om beter inzicht te krijgen in welke soorten binnen de gemeentegrenzen voorkomen en of het huidige natuurbeheer toereikend is.
Met die informatie kan sneller worden ingegrepen als een soort plotseling minder of juist vaker wordt gehoord. “Vogels spotten, zoals tijdens de Nationale Tuinvogeltelling, stopt niet. Maar vogels hoor je beter dan dat je ze ziet. Dit gaat helpen om die tellingen te verbeteren.”
Het systeem werkt grotendeels automatisch, maar is nog in ontwikkeling. Daarom luisteren leden van de Vogelwerkgroep mee om de resultaten te controleren en waar nodig te corrigeren. “Dat corrigeren we dan. Zo trainen we die AI het komende jaar.” (tekst loopt door onder de foto)
Jeroen van Wetten van de Vogelwerkgroep Alkmaar is enthousiast over ‘Trackvogel’. (Foto: NH Media)
Angst dat er nu overal microfoons hangen die gesprekken oppikken is volgens de initiatiefnemers niet nodig. “Hij filtert de stemmen eruit voor de privacy”, zegt Van Wetten. “Je hoort geen mensen praten, maar we horen wel door mensen gemaakte geluiden, zoals verkeer. Het is geen luistervink, maar luistert wel naar vinken”, lacht hij.
De komende tijd moet het aantal meetpunten verder worden uitgebreid om een nog nauwkeuriger beeld te krijgen. Inwoners die meer informatie willen of zelf een kastje willen ophangen, kunnen contact opnemen met de gemeente Alkmaar.
In Heiloo is donderdag een grote zoekactie opgezet. Onder andere het Veteranen Search Team hielp mee in de zoektocht naar de 75-jarige Trudy. Sinds haar vermissing afgelopen zaterdag ontbreekt ieder spoor en daarom werd er met man en macht gezocht in de bossen in en rond Heiloo.
Het Veteranen Search Team was met 41 vrijwilligers aanwezig om het gebied uit te kammen. In groepen werd systematisch door het gebied getrokken, waarbij vrijwel iedere meter werd bekeken.
De zoekers hadden prikstokken bij zich om moeilijk begaanbare stukken grond te controleren, waarbij zaklantaarns zorgden voor extra zicht in dichtbegroeide delen.
Bij de zoektocht werd ook gebruikgemaakt van warmtebeeldcamera’s om eventuele warmtebronnen op te sporen.
De lepelaars zijn – weer – terug in de Alkmaarderhout. Voor het derde jaar op rij hebben de opvallende witte vogels het stadspark in Alkmaar uitgekozen als plek om neer te strijken – en hopelijk ook om te broeden. Vogelliefhebbers kijken hun ogen uit. “Vandaag tel ik er al negen.”
Dat het iets speciaals is, merken ook wandelaars in het park. “Het blijft bijzonder”, zegt een Alkmaarse die met haar hondje een rondje maakt. “Indrukwekkend, zo’n boomtop vol met van die enorme vogels”, vult een andere bezoeker aan. Zij keek al een tijdje uit naar hun komst. “Ik was al een paar keer gaan kijken en toen waren ze er niet, en vanmorgen dacht ik: ‘het is mooi weer, dus ze zijn er’.” En inderdaad: de lepelaars zijn weer present. (tekst loopt door onder de foto)
Ook de vaste bezoekers van het park hebben de lepelaars al gespot. Op de voorgrond Jeroen van Wetten van de Vogelgroep Alkmaar. (foto: NH Media)
Ook bij de Vogelwerkgroep Alkmaar is de terugkeer niet onopgemerkt gebleven. “Maandag waren de eerste twee er: een dag eerder dan vorig jaar”, vertelt Jeroen van Wetten. “Ik verwacht er nog meer vanuit het zuiden.”, laat hij NH Nieuws weten, mediapartner van Streekstad Centraal.
Dat de Alkmaarderhout in trek is bij de vogels, is volgens hem geen toeval. “Ze gaan er niet voor niets zitten. En er zijn ook zo’n twintig blauwe reigers aan het broeden. Daar zitten ze graag bij in de buurt voor de veiligheid.” (tekst loopt door onder de foto)
Met de terugkeer van het eerste echte voorjaarszonnetje streken ook de lepelaars weer neer in de Alkmaarderhout. (foto: NH Media)
In 2024 was de vestiging van de kolonie nog bijzonder te noemen, inmiddels weten veel Alkmaarders de weg naar het park te vinden om een glimp op te vangen van de grote witte vogels. Volgens Van Wetten kunnen de dieren prima omgaan met wat belangstelling. “Van een beetje rustig publiek hebben ze geen last. En gelukkig doen ze geen festivals in het park in de broedtijd. Ik ga ervan uit dat de gemeente daar ook dit jaar voor kiest.”
De eerste tekenen van het broedseizoen zijn er al. “Er is al een paartje een nest aan het bouwen. Ik verwacht dat het hele spektakel van baltsen en zo nu weer van start gaat.” Als alles volgens plan verloopt, blijven de lepelaars – en mogelijk hun jongen – tot ongeveer juni in Alkmaar.
Op de Stevebikoweg (N9) bij Alkmaar heeft zaterdagmiddag een automobilist zijn auto afgeschreven bij een éénzijdig ongeval. Volgens getuigen bukte de bestuurder tijdens het rijden en ging het toen mis.
De auto raakte van de weg en botste tegen de vangrail. Daarbij brak onder meer de complete veerpoot een de rechtervoorkant af. De bestuurder kwam met de schrik vrij, maar de auto moest door een berger worden afgevoerd en kan als total loss worden beschouwd.
Na het ongeval werd één rijstrook richting Schagen afgesloten zodat de hulpdiensten en de berger hun werk konden doen.
De brandweer van Alkmaar is zondagochtend uitgerukt voor een brand in een huis aan de Stetwaard. Er werden meerdere voertuigen ingezet en vanwege rookontwikkeling en het risico op overslag zijn omliggende woningen tijdelijk ontruimd.
Volgens de eerste informatie waren de bewoners op tijd buiten en raakte niemand gewond. Wel is de woning zwaar beschadigd geraakt en inmiddels onbewoonbaar verklaard. Hulpdiensten waren lange tijd bezig met nablussen en het controleren van de naastgelegen huizen.
De oorzaak van de brand is nog niet bekend en wordt onderzocht. De straat werd tijdens de inzet gedeeltelijk afgezet om de hulpverlening veilig te laten verlopen. De brand trok veel kijkers.
Het mag dan inmiddels aan de lopende band gebeuren dat een gasleiding wordt geraakt bij graafwerkzaamheden, de waterleiding wordt daarbij ook niet meer gespaard. Woensdagmiddag werd langs de Deimoslaan in Heerhugowaard een watertransportleiding geraakt bij… graafwerkzaamheden.
Een graafmachine trok de hoofdleiding kapot, waardoor de wateraanvoer direct werd verstoord en de omgeving van het incident blank kwam te staan. Waterbedrijf PWN kwam daarna ter plaatse met drie auto’s.
Met twee grote pompen word het water weggepompt, het is nog niet duidelijk hoeveel huishoudens hinder ondervinden van de breuk of hoe lang het herstel gaat duren.
Zaterdagmiddag is bij Bakkum een opvallende zeehond aangespoeld met een pikzwarte vacht. Strandvonder Marco Snijders zag het dier liggen in de branding bij paal 43, ter hoogte van de strandopgang richting Camping Bakkum. Door de bijzondere kleur trok de zeehond meteen de aandacht van strandgangers.
“Dat er zeehonden aanspoelen, gebeurt bijna dagelijks,” laat Snijders mediapartner NH Nieuws weten. “Maar met zo’n kleur zien we ze zelden.” De zeehond kreeg de naam Milo en heeft volgens Snijders te maken met melanisme, een zeldzaam verschijnsel waarbij juist extra pigment wordt aangemaakt. Het is het tegenovergestelde van albinisme. Hoewel het bij zeehonden nauwelijks voorkomt, heeft het geen invloed op hun overlevingskansen.
De komst van Milo zorgde voor flink wat belangstelling op het strand. Veel wandelaars bleven staan om foto’s te maken, iets waar Snijders zich zichtbaar aan stoorde. “Drama,” noemt hij het. “Mensen beseffen niet dat zeehonden echte rovers zijn. Ze kunnen snel uithalen, vooral naar kinderen. Het is net een tijger, maar dan in zee. Je moet ze gewoon met rust laten.” (tekst loopt door onder de foto)
Strandvonder Marco Sneijders vond de pikzwarte zeehond bij paal 34. (foto: Streekstad Centraal)
Bij een eerdere vondst van een zwarte zeehond in Egmond, begin vorig jaar, moest het dier vanwege de drukte zelfs worden verplaatst. Dat was deze keer niet nodig. “Het werd gelukkig niet té druk,” aldus Snijders. “Hij is uiteindelijk zelf op een zandbank ter hoogte van Castricum gaan liggen. Dat is beter, want dan verstoren we zijn ritueel niet. Een zeehond hoort zichzelf te redden.”
Volgens Snijders zal Milo met het opkomende water vanzelf weer de zee in gaan. Toch gaat hij maandagochtend nog even kijken. “Voor de zekerheid. Als hij hoest of snot uit zijn neus heeft, is er iets mis en moet hij worden verzorgd. Maar daar ga ik niet van uit.”
Zondagmiddag heeft een ongeval in de duinen een paard het leven gekost. Een ruiter kwam met het paard ongelukkig ten val op het ruiterpad tussen de Waterleidingweg en Blijdensteinweg in Bergen. Assistentie van de brandweer kon het drama niet voorkomen.
Het paard lag na de val in een diep uitgesleten deel van het ruiterpad waardoor het de ruiter niet lukte om het paard weer zelfstandig op de benen te krijgen. De brandweer van Bergen kwam ter plaatse en ondernam de nodige pogingen met verschillende hulpmiddelen en materialen om te proberen het paard alsnog overeind te krijgen.
Omdat het paard uitgeput begon te raken en de lichaamstemperatuur bleef zakken
werd in overleg met de ruiter en medewerkers van manege Poelenburg besloten een dierenarts te waarschuwen. Die besloot na medisch onderzoek dat het beter was om het beest ter plaatse te laten inslapen.
Staatsbosbeheer is gewaarschuwd en die zal – samen met medewerkers van de manege – een plan maken om het paard van het ruiterpad te krijgen. Bij het ongeval is de ruiter niet gewond geraakt. (foto’s: RVP)
Het strand bij Camperduin kalft steeds verder af en dat baart zorgen. Bij bewoners, bij ondernemers en bij iedereen die dit stukje kust een warm hart toedraagt. Kustbeheerders benadrukken dat de veiligheid niet in het geding is, maar ondertussen wordt gezocht naar een oplossing.
In Groet woont iemand die denkt dat het anders kan: Bertus Butter (74). Hij heeft een plan waarmee volgens hem het strand behouden kan worden. Hij is geen toevallige passant, maar iemand die zijn leven lang met dit gebied is verbonden. De voormalig automonteur, ijsmeester en grasfluisteraar woonde jarenlang in een loods aan het strand van Camperduin, stak de Noordzee over in een zelfgebouwde roeiboot en kent wind, water en zand door en door.
Hij bouwde internationaal naam op als specialist in ijsbanen, werkte als ijsmeester in Alkmaar en Haarlem en ontwierp later onder meer de olympische ijshal in Sotsji en ijsbanen in Astana en Kolomna. Ook in voetbalstadions kent men zijn naam. Bertus liet gras groeien met behulp van warmtelampen, waaronder in de Johan Cruijff ArenA. Altijd met oog voor energieverbruik en duurzaamheid. (tekst loopt door onder de foto)
In 2015 werd bij een grote operatie een nieuw stuk kust aangelegd. Inmiddels blijkt dat de natuur die kust sneller laat verdwijnen dan mensen kunnen aanleggen. (foto: NH Nieuws)
De Hondsbossche Duinen bij Camperduin vormen het jongste duingebied van Noord-Holland. In 2015 werd – bovenop de oude Hondsbossche Zeewering – een nieuwe kust aangelegd met opgespoten zand. Daarmee moest niet alleen de veiligheid tegen de zee worden hersteld, maar zou ook ruimte ontstaan voor recreatie.
Maar die belofte staat inmiddels onder druk. Het strand ligt als een vooruitgeschoven punt in zee, precies waar stromingen samenkomen. En dat zorgt voor stevige erosie. Vooral bij storm en hoogwater spoelt er veel zand weg. Het gevolg: steile, hoge duinen en strandpaviljoens die ver boven het strandniveau op palen staan. Bertus kijkt daar met lede ogen naar.
“Het gaat om energetische stromingen: de uitstraling van de aarde zelf, de invloed van de maan, noem het maar op,” legt Bertus uit. “Wanneer je daar kennis van hebt, dan kan je dat ook vóór je laten werken.” Voor dat soort denken kreeg hij eerder een Energy Trophy van het ministerie van Economische Zaken. (tekst loopt door onder de foto)
Bertus Butter is geen onbekende met de natuur en de kust. Hij geeft het advies om juist mét de natuur te werken in plaats van verzet ertegen vol te houden. (foto: NH Media)
Volgens Bertus zijn die natuurkundige principes ook hier toepasbaar. “Je moet het samen met de natuur doen, want vechten tégen de natuur verlies je altijd.” Dat zegt hij niet uit theorie, maar uit betrokkenheid. “Dit strand is mijn leven en het is elke dag een feest als ik er ben,” zegt hij terwijl hij over zee uitkijkt. “Ik vind het mooi dat ze geprobeerd hebben het zand hier te krijgen; het is jammer dat het verdwenen is.”
Hij wijst NH, mediapartner van Streekstad Centraal op de scherpe randen van het duin. “Kijk naar die steile duinen, het zijn net kliffen. Je moet er niet aan denken dat kinderen daarin gaan spelen en bedolven raken. Ook onder de paviljoens is wel vier meter zand weg, en dat komt niet terug door niets te doen.”
Volgens Bertus is het moment gekomen om een andere koers te kiezen. “Wat ons beloofd is, is niet gelukt. De zandmotor heeft hier niet gewerkt. Het meeste zand ligt nu of achter het duin, of is weggespoeld richting de zandplaat bij Den Helder, de Razende Bol.” (tekst loopt door onder de foto)
Bertus onderbouwt zijn plan voor groeidammen die de kust bij Camperduin zouden kunnen redden. (foto: NH Nieuws)
Zijn idee: groeidammen. Rijen houten palen die vanaf het strand de zee in worden geplaatst. “Door die palen leg je de stroming stil. Tussen de palen kan het zand bezinken en zo bouw je langzaam weer strand op.”
Aan zand is volgens hem geen gebrek. “Er zweeft hier voor de kust een enorme zandwoestijn in het water. Die zie ik altijd als ik hier op de zandbank sta te vissen of er met de boot doorheen vaar.”
Het plan doet denken aan de oude strekdammen die er vroeger lagen. “Die zitten nu onder het zand, maar je kunt erop voortbouwen. En laten groeien. Je kunt die palen steeds verder de zee in zetten. Ik denk dat je zo wel vierhonderd meter kunt winnen.”
Ook op het strand zelf ziet hij kansen. “Door de luchtstroming te breken, bijvoorbeeld met rietmatten, kun je zand vasthouden. Leg maar eens iets neer op het strand: daarachter ontstaat vanzelf een hoopje zand.” (tekst loopt door onder de foto)
De groeidammen van Bertus Butter zouden dit stuk kust kunnen redden denkt hij. (foto: NH Nieuws)
“Zo simpel is het,” zegt hij overtuigd. En goedkoper bovendien. “Dit kost maar een fractie van wat het kost om steeds opnieuw zand op te spuiten. En het is beter voor het milieu, zonder al die grote schepen.”
Bertus hoopt dat instanties als Rijkswaterstaat en het waterschap zijn idee serieus meenemen. “Je moet het met de natuur samen doen, want vechten tégen de natuur verlies je altijd.”
Over de toekomst van de kust bij Camperduin wordt momenteel intensief gesproken. Ook strandondernemers zijn daarbij betrokken. Volgens Richard Minkema van strandpaviljoen Hookipa Beach brengen het waterschap en Rijkswaterstaat begin maart advies uit aan het ministerie. “Het ministerie moet uiteindelijk beslissen wat hier op de lange termijn gaat gebeuren.” Bertus hoopt dat zijn groeidammen onderdeel worden van die afweging en dat er snel wordt gehandeld.
