Auteur: Richard van der Veen

Een laag, mystiek geluid schalt door het bos. Van een verre afstand zijn ze al te horen: tientallen midwinterhoornspelers in het duingebied van Schoorl. Zondag was het de laatste keer dat je ervan kon genieten, want op Driekoningen is het midwinterhoornseizoen klaar. En dat betekent dat de leden van de club ‘Van hakken komt blazen’ hun laatste deuntje spelen tijdens het ‘Afblazen’.

Blazen op de midwinterhoorn gebeurt al honderden jaren. Vroeger werd het onder meer gedaan om boze geesten weg te jagen en het licht op te roepen. “Later werd het ook gebruikt om elkaar te waarschuwen”, vertelt voorzitter Erik Brouwer aan mediapartner NH. “Smokkelaars bliezen erop als de veldwachter eraan kwam. Het midwinterhoornblazen is toen een tijd lang verboden geweest.” Tegenwoordig is de midwinterhoorn meer een kersttraditie en hoor je het geluid de eerste zondag van advent (3 december) tot Driekoningen (7 januari). “Daarna leggen we de hoorn weer in de hoek van een kamer of aan de muur”, lacht Brouwer. “Het liefste zou ik er het hele jaar op blazen, want het is een mooie hobby.” (Tekst gaat verder onder de foto)

Het houten blaasinstrument wordt traditioneel gezien in het Oosten van het land veel bespeeld. Hier in Noord-Holland klinkt de hoorn sinds tien jaar, toen Piet Zomerdijk besloot cursussen midwinterhoornbouwen te organiseren. “Het is onvoorstelbaar wat er gebeurd is. Toen ik begon, hoopte ik dat ik vijf man zo gek kon krijgen om met mij een midwinterhoorn te bouwen. Inmiddels zijn er meer dan 150 instrumenten gebouwd.”

En ruim twintig van die zelfgebouwde midwinterhoorns schalden gisteren door het bos bij Schoorl. “Dat noemen we ‘afblazen’, iedereen speelt om de beurt een riedeltje want samen klinkt het voor geen meter”, vertelt voorzitter Brouwer. “Er is altijd veel belangstelling van wandelaars en dat is altijd een mooie afsluiter van het seizoen.”

Het had wat weg van een willekeurige Amsterdamse gracht, de Kerkstraat in Bergen aan Zee. Door de vele regenval van de afgelopen maanden was het waterpeil flink gestegen. “Zoiets als dit komt eens in de honderd jaar voor.”

Dat vertelt bewoner Jan Boorsma aan mediapartner NH Nieuws. Hij loopt richting zijn auto. “Normaal wordt het regenwater opgenomen in de duinen, maar omdat het de laatste maanden zo veel heeft geregend is het waterpeil dusdanig hoog dat het naar het laagste punt loopt. Dat is onze straat.’ Het is niet de eerste keer dat het pittoreske straatje last heeft van overtollig water, maar meestal zakt het na een paar dagen wel weg. “Ik woon hier sinds 2017”, vervolgt Jan. “En zo lang hebben we het nog nooit meegemaakt. Wel komt het water hier soms omhoog na hevige regenval. Een keer kon zelfs het riool het niet aan. Nadat het water was opgedroogd, was de straat bezaaid met papiertjes uit de wc.”

Jan ziet wel het positieve in van het water en denkt al na als het komend weekend gaat vriezen. “Dan is dit de eerste plek van Nederland waar je kan schaatsen, dat is uniek. En dan zorg ik voor een koek en zopie-tent.” Maar zover zal het waarschijnlijk niet komen. In ruim twee uur tijd pompt de brandweer anderhalf miljoen liter water de zee in gepompt.

Nu maar hopen dat ze er in de Kerkstraat droge voeten houden, toch zijn ze daar niet helemaal gerust op. “Het waterpeil in de duinen is nog steeds hoog”, zegt Jan. “Als het gaat regenen, loopt het zo weer vol. Ik ben er nog niet gerust op.”