Streekstad Centraal HUB

Auteur: Richard van der Veen

  • Serieus Langedijk haalt meer dan 20.000 euro op voor Wonen Plus Welzijn

    Serieus Langedijk haalt meer dan 20.000 euro op voor Wonen Plus Welzijn

    In totaal 20.270,52 euro. Dat hebben de radiotalenten van Serieus Langedijk dit jaar opgehaald voor Wonen Plus Welzijn. Het is inmiddels een traditie waar in de hele regio naar wordt uitgekeken: samen met luisteraars zamelen de dj’s geld in voor het goede doel.

    “Met jou geloof ik alles, wat ik niet meer denken zou.” In Café De Schelvis klinken zaterdagmiddag de klanken van singer-songwriter Nienke Staal. Op de elektrische gitaar Herman Jager. “We spelen al een tijdje samen, een paar weken”, lacht Staal. De twee zijn muziekdocenten en min of meer als gelegenheidsduo begonnen. Wat we trouwens de gestaalde Top 2000-fans niet kunnen onthouden: de singer-songwriter is een nichtje van muzikant Ede Staal. Door een lobbyactie van Dagblad van het Noorden dreigde zijn lied ‘Het het nog nooit zo donker west’ in 2007 de hitlijst aan te voeren, maar juist vanwege die actie werd het lied niet toegelaten. In tegendeel tot haar oom zingt Nienke Staal niet in het Gronings. “Ik haal de inspiratie uit mijn eigen leven, mijn gevoelswereld.”

    In de studio zit Didier Ruijters aan de knoppen. “We hebben diensten van gemiddeld negentien uur. Vervolgens hebben we vijf uur de tijd om boven te slapen”, vertelt Ruijters. Achter de schermen staat een ware regiewagen om de uitzending tot een goed eind te brengen. In de studio is het een komen en gaan van gasten. Burgemeester Maarten Poorter, verschillende muzikanten, maar ook enthousiaste luisteraars hebben een kijkje genomen. Op de achtergrond is Charles Aznavour met La Bohème te horen. Het is aangevraagd door een luisteraar. “Meestal maken we op de laatste dag nog een sprintje. We hebben dan ook de veilingen en een deel van de barinkomsten.” Ondertussen wordt het volgende nummer gestart. Eerst het Franse chanson en nu Rammstein door de geluidsboxen. “Dat kan ook eigenlijk alleen maar hier”, lacht een bargast.

  • Drukke jaarwisseling in Noordwest Ziekenhuis: “Onstuimige nacht”

    Drukke jaarwisseling in Noordwest Ziekenhuis: “Onstuimige nacht”

    De viering van de jaarwisseling heeft in het Noordwest Ziekenhuis voor de nodige drukte gezorgd. Dat meldt woordvoerder Rinske de Wit. “In Alkmaar was er sprake van een onstuimige nacht.”

    Er zijn afgelopen nacht twaalf patiënten binnengebracht met vuurwerkletsel. Het gaat volgens het Noordwest Ziekenhuis om letsel aan ogen, handen en aangezicht. “Bij een van deze mensen is sprake van veel ernstig letsel”, benadrukt de woordvoerder. Er zijn op de Alkmaarse Spoedeisende Hulp geen patiënten met een alcoholvergiftiging opgenomen.

  • Sara gaat in het nieuwe jaar de oceaan over roeien: “Je bent heel nietig in zo’n bootje”

    Sara gaat in het nieuwe jaar de oceaan over roeien: “Je bent heel nietig in zo’n bootje”

    Iets vaker naar de sportschool of wat minder richting de snackbar. Het zijn zomaar wat voornemens voor het nieuwe jaar, maar Sara Eenhoorn uit Castricum gaat nog een stapje verder. Ze wil volgend jaar in een roeibootje de diepste oceaan ter wereld en golven van 6 meter hoog trotseert. Een ding is zeker: het wordt afzien.

    De bekende bergbeklimmer Sara Eenhoorn ruilt volgend jaar de bergen in voor de oceaan. Samen met drie anderen van Team Ocean gaat ze een ongelofelijke uitdaging aan: de Pacific Challenge. Het is een roeitocht van 4500 kilometer van San Francisco naar Hawaii. Deze tocht is niet zonder gevaren, want de Stille Oceaan is de diepste oceaan ter wereld. “De zee is het allerkrachtigste wat we hebben, zeg ik altijd. En met zo’n klein bootje ben je gewoon heel nietig”, vertelt Sara aan mediapartner NH.

    Op dit moment is ze aan het trainen en een paar weken terug leerde het team nog een waardevolle les. De roeiboot met Sara aan boord strandde op een zandplaat op de Waddenzee en moest gered worden. De oversteek van de Stille Oceaan is vooral een fysiek uitputtende tocht want ze moeten non-stop roeien en hebben ook nog eens een tijdslimiet. “De boot mag eigenlijk niet stilliggen in het water. We moeten het in 6 tot 8 weken voltooien omdat de voedselvoorraad op de boot anders opraakt”, aldus Sara. Om dit voor elkaar te krijgen roeien ze in shifts. Het is twee uur volle bak roeien en dan twee uur rust. “Maar rust betekent niet per se dat je kunt slapen. Je moet natuurlijk ook eten, naar de wc, voor jezelf zorgen en navigeren. Dus rust is een beetje een relatief begrip.”

    Zo’n non-stop roeitocht vraagt veel training als je nog nooit geroeid hebt. “Je moet comfortabel worden met het element water, golven en zeeziekte”, legt Sara uit. Daarnaast moet het mentaal en met de band van het team vooraf ook echt goed zitten. “Je moet veel uren met elkaar doorbrengen om elkaar door en door te leren kennen want je zit straks bovenop elkaar”, aldus de oceaanroeier. Dat ze op elkaars lip zullen zitten, is niet zo gek want de boot is 8 bij 1,5 meter breed met open zijkanten. “We leren elkaar dus extreem goed kennen”, zegt Sara lachend. Toch is zo’n klein bootje wel spannend op een grote oceaan. “Soms heb je golven van vijf of zes meter hoog. Je moet de boot dan goed kunnen sturen en je eigen angsten onder controle houden.” Ze hoopt dat ze na de eerste hoge golf een beetje van de spanning af is. “Dan weet je dat de boot het aankan.”

    Het oversteken van de Stille Oceaan in een roeiboot is natuurlik een grote prestatie. Maar dat is niet de enige reden waarom ze dit doen. “We roeien echt voor een missie en onze expeditie is maar tien procent van wat we allemaal doen.” Het uiteindelijke doel is om aandacht te vragen voor schoon drinkwater. Met de challenge hopen ze het bewustzijn rondom water te laten groeien bij mensen, maar ook bedrijven. “Want onze schone en goede drinkwatervoorraad in de wereld raakt langzaam op.” Tijdens de tocht zijn ze bovendien een ‘living lab’. “Het is eigenlijk een experiment. Wat we gaan doen is het zoutwater waar we op varen, zuiveren naar zoetwater. Als we dat niet doen, kunnen we ook niet overleven op de boot. Vandaar de term living lab”, legt Sara uit.

    Van non-stop roeien tot je eigen drinkwater filteren, er komt dus nog best veel kijken bij zo’n roeitocht. In mei begint het echte werk en moeten ze vol aan de bak. Daarom zijn ze nu volop in training en roeien ze regelmatig langs de kust van IJmuiden. Sara neemt in ieder geval zéker haar koffie mee op de boot als het eenmaal zo ver is.

  • Van NSB’ers tot zieke burgemeester: Regionaal Archief openbaart tal van archiefstukken

    Van NSB’ers tot zieke burgemeester: Regionaal Archief openbaart tal van archiefstukken

    Het is voor menig onderzoeker een bekend fenomeen: de jaarlijkse Openbaarheidsdag. Op de eerste dinsdag van het nieuwe jaar worden duizenden archiefstukken openbaar. En ook bij Regionaal Archief Alkmaar komen tal van documenten vrij. Neem bijvoorbeeld de naoorlogse ‘registers van collaborateurs’. Vanaf dinsdag is dus in te zien welke Nederlanders verdacht werden van samenwerking met de bezetter.

    “Bijvoorbeeld een landbouwer uit Warmenhuizen die werd veroordeeld tot tien jaar ontzegging van stemrecht, omdat hij vrijwillig naar Rusland was gegaan als opzichter van een tabaksplantage”, vertelt Lisette Blokken, coördinator Dienstverlening. In het Regionaal Archief liggen archiefstukken van negen gemeenten en talloze particulieren. Vanaf aanstaande dinsdag zijn verschillende stukken te raadplegen. Denk bijvoorbeeld aan overlijdensakten uit 1973 en dus de veroordeling van de collaborerende landbouwer. “Of een kruidenier uit Heiloo die vanwege zijn NSB-lidmaatschap een boete van vijfhonderd gulden moest betalen.”

    Het klinkt wellicht als ‘waar rook is is vuur’, maar niet iedereen die als verdachte werd aangemerkt werd ook daadwerkelijk veroordeeld. Zo zijn tal van politieagenten kort na de oorlog in de boeien geslagen, maar al snel weer vrijgelaten. “Niet iedereen die in het register staat bleek schuldig”, benadrukt Blokken. “Zo werd een zaadhandelaar uit Zuid-Scharwoude verdacht van landverraad in de meidagen van 1940, maar uiteindelijk onvoorwaardelijk buiten verdenking gesteld.” (Tekst gaat verder onder de foto)

    Veel forten van de Stelling van Amsterdam dienden als bewaringskamp van verdachte politieagenten en politieke delinquenten. Het Fort bij Markenbinnen was wel ingedeeld als bewaringskamp, maar nooit als zodanig gebruikt (Beeld: Defense Line Amsterdam)

    De archiefstukken geven een beeld van de situatie toentertijd, maar bieden ook een kijkje achter de schermen. Zo komt uit de stukken naar voren dat de vooroorlogse Bergense burgemeester Henk van Reenen soms maandenlang niet kon werken. “Uit de stukken blijkt dat Van Reenen bij zijn herbenoeming in 1935 in een Duits sanatorium verbleef en dat hij zijn werk soms maandenlang niet kon uitvoeren vanwege gezondheidsklachten.” In 1942 wordt Van Reenen door de bezetter ontslagen. Hij was namelijk geen lid van de NSB of het Rechtsfront.

    Voor geïnteresseerden zijn vanaf dinsdag dus tal van nieuwe papieren te bekijken in het archief. Maar ook na de openbaring kunnen er nog beperkingen zijn aan de papieren. “De privacywetgeving, zoals de AVG, geldt nog wel. Wie de stukken raadpleegt en de informatie daaruit verwerkt, moet daar rekening mee houden.” De openbaar geworden archiefstukken zijn vanaf dinsdag 2 januari op te vragen in de studiezaal van het Regionaal Archief aan de Bergerweg in Alkmaar.

  • Dit jaar eindigt een traditie: De Timmerwinkel stopt na verhuizing met vuurwerkverkoop    Featured Video Play Icon

    Dit jaar eindigt een traditie: De Timmerwinkel stopt na verhuizing met vuurwerkverkoop

    Even vuurwerk halen bij de Timmerwinkel. Voor veel Alkmaarders is het een traditionele afsluiting van het jaar. Maar die traditie eindgt dit jaar. Ondernemer Edwin de Lange verhuist volgend jaar met zijn zaak naar Oudkarspel en stopt dan ook meteen met de verkoop van vuurwerk. “Het hangt boven de markt dat het een keer gaat stoppen met vuurwerk. Voor mij is een nieuwe investering een te groot risico.”

    Zeg je de laatste dagen van het jaar, dan zeg je natuurlijk oliebollen, de Top 2000, maar ook vuurwerk. Veel mensen komen dan ook al jaren in de Timmerwinkel om de nodige sierknallers in te slaan. “Ik denk dat ik hier al 25 jaar terug kwam met mijn vader”, zegt een koper die nu samen met zijn zoon richting de winkel is gegaan. Voor het laatste jaar kunnen de klanten hier terecht voor hun portie kruid. Onze verslaggever loopt zaterdag door de winkel en spreekt de ene enthousiaste koper na de andere. “Ik kom hier heel vaak en het is natuurlijk jammer dat ze weggaan na zoveel tijd. Toch wel een begrip in Oudorp, dus ik vind het heel jammer”, vertelt een andere klant. (Tekst gaat verder onder de foto)

    Na zaterdag is het over en uit met de vuurwerkverkoop bij de Oudorpse Timmerwinkel.

    Je zou kunnen zeggen: timmeren én vuurwerk is zo’n beetje onderdeel van het leven van Edwin de Lange en zijn team. Toen nog buurjongen Johan Bizot liep meer dan vijftig jaar geleden al rond tussen het vuurwerk van de Timmerwinkel en is niet meer weggegaan. “Ik ben hiernaast geboren. Het leuke van vuurwerk is dat het mensen niet uitmaakt wat het kost. Het is hele mooie handel. Mensen willen 100 euro aan vuurwerk en 130 euro is ook goed. Dat is het leuke van vuurwerk verkopen: altijd blije mensen.”

    Maar dat gaat dus na dit jaar veranderen. Geen sterretjes, geen compounds en ook geen fonteinen meer over de toonbank. “Ik ga het niet missen”, benadrukt Bizot voor onze camera. “Ik heb het 51 jaar gedaan en op een gegeven moment is het ook mooi geweest. Het is een tijdwerk en soms moet je het ook afsluiten.” Wat de vuurwerkverkoper volgend jaar rond deze tijd gaat doen? “Ik heb mijn vrouw beloofd om volgend jaar een maand weg te gaan naar de Malediven. Dus dat gaan we doen.”

  • AZ start zoektocht naar opvanggezinnen in regio: ‘Een warme omgeving’

    AZ start zoektocht naar opvanggezinnen in regio: ‘Een warme omgeving’

    De jeugdopleiding van AZ is op zoek naar gastgezinnen voor jonge voetballers. De club hoopt op aanmeldingen uit de omgeving van Zaanstad. “Een goed gastgezin biedt in de eerste plaats een warme omgeving waar een jongen in alle rust kan wennen aan zijn nieuwe en totaal vreemde omgeving”, stelt een woordvoerder.

    Het is wellicht de droom van veel jongens en meisjes: later een grote voetballer zijn. Gejuich, geklap, het ene doelpunt na het andere. Maar om dat te bereiken is volharding nodig. Trainen, trainen en nog eens trainen. “Het gezin moet in staat zijn om zich te verplaatsen in de achtergrond van het talent. Daarnaast moet men op de hoogte zijn van de visie van AZ en weten wat het betekent om dag in dag uit met topsport bezig te zijn.”

    Wie zich opgeeft als opvanggezin staat wellicht de komst van een toekomstige voetbalheld te wachten, maar eerst is er wel een selectieprocedure. Want: “Ieder kind is anders en heeft andere wensen. AZ wil de talenten en gezinnen aan elkaar kunnen matchen.” Wat nog belangrijk is om te weten? “Alle mogelijke gezinssituaties komen in aanmerking om gastgezin te zijn. Het belangrijkste is dat de gezinnen gastvrij zijn en interesse hebben in de spelers en hun leefwereld.”

    Voor meer informatie of om een gesprek aan te vragen is het mogelijk een e-mail te sturen naar m.scholte@az.nl.

  • Radio containerbrand Bellinistraat

    Radio containerbrand Bellinistraat

  • Radio GGD geld huidkanker

    Radio GGD geld huidkanker

  • Het is een officieel wereldrecord: familie Beers uit Heerhugowaard bekroond tot oudste

    Het is een officieel wereldrecord: familie Beers uit Heerhugowaard bekroond tot oudste

    Ze zijn samen 1106 jaar en daarmee toch écht de oudste familie van de wereld. De familie Beers staat nu officieel in het Guinness Book of Records. “Het is hartstikke leuk dat we dit kunnen meemaken in behoorlijk goede gezondheid”, aldus de 74-jarige Jos Beers in gesprek met mediapartner NH. En eigenlijk is de familie nóg iets ouder.

    In maart dit jaar werden de Beersen ‘wereldberoemd’ als oudste familie. En iedereen wilde weten hoe dat zat. Met hun ruim honderdvijftig familieleden waren ze daarom ook te gast in de tv-studio van Khalid en Sophie. De studio zat ram vol, zag onze collega Tom Jurriaans die alle broers en zussen met nageslacht volgde. “We worden als familie in het zonnetje gezet, maar eigenlijk overkomt het je. Het is geen prestatie”, vertelde Nel Beers lachend.

    De Heerhugowaardse familie Beers bestaat uit maar liefst dertien kinderen. Zo’n groot gezin zie je tegenwoordig (bijna) niet meer, maar dat werd vroeger veel gepromoot. “Als er te lang geen kindje werd geboren, kwam de pastoor langs. Die vroeg dan: en zijn jullie nog bezig?” vertelt Jos Beers (74) lachend. En sinds maart zijn ze alweer een stukje ouder geworden door verjaardagen. “Het is hartstikke leuk dat we dit kunnen meemaken in behoorlijk goede gezondheid. We zijn er gelukkig allemaal nog.”

    Lachend vertelt Jos dat het een half jaar geduurd heeft voordat Guinness eindelijk zo ver was om het papierwerk na te kijken. Een paar weken geleden was het ein-de-lijk zover: “We hebben nu officiële goedkeuring dat we het oudste gezin met 13 kinderen zijn.” Volgens Guinness is de familie Beers ‘maar’ 1106 jaar oud. Dat komt omdat ze een andere rekenmethode gebruiken. Toch is de familie nóg iets ouder dan dat. “Wij tellen gewoon de hele jaren bij elkaar op, dat is veel makkelijker. Als mijn broer straks op 3 januari jarig is, zijn we 1111 jaar”, aldus Jos. En dan zijn er dit jaar ook nog achterachterkleinkinderen geboren. “Een of twee, dat weet ik even niet zeker, zo uit mijn hoofd.”

    “Mijn ouders hebben inmiddels al 44 kleinkinderen, 76 achterkleinkinderen en 25 achterachterkleinkinderen”, vertelt Jos. Dus de oudste familie ter wereld ziet elkaar niet vaak. Althans niet allemaal tegelijk. Want het is nog een hele klus om al die mensen bij elkaar te krijgen. Daarom slaan ze de feestdagen altijd over. Ze zien elkaar vooral met verjaardagen. Maar dat gaat wel in shifts. “Anders is het niet te doen”, aldus Jos. Hoewel ze de feestdagen eigenlijk overslaan is er toch een soort nieuwjaarsborrel. “Het komt toevallig zo uit dat mijn broer in januari jarig is. Zo wensen we elkaar toch een gelukkig nieuwjaar.”

  • Gemeenten doen aanvraag voor miljoenensubsidie: ‘Regio sluit niet aan bij rest van het land’

    Gemeenten doen aanvraag voor miljoenensubsidie: ‘Regio sluit niet aan bij rest van het land’

    De regio Noord-Holland Noord sluit niet goed meer aan bij de rest van het land. Dat vinden verschillende gemeenten, scholen en bedrijven. De zeventien gemeenten hebben een subsidie aangevraagd van veertig miljoen euro.

    “Bij de toekenning van deze Regio Deal zal het vrijkomende bedrag door de deelnemers worden verdubbeld tot tachtig miljoen euro”, schrijft Noord-Holland Noord in een bericht. Wat de organisaties willen met het geld? Investeren in tal van projecten die de kwaliteit van het leven, werken en wonen verbeteren. “Onder andere gaat het dan om investeringen in goed onderwijs die aansluit bij de beroepspraktijk, verbetering van het vestigingsklimaat voor bedrijven en het bieden van een aantrekkelijke woonomgeving met goede basisvoorzieningen.”

    Want, zo stellen de organisaties: het gaat niet goed in Noord-Holland Noord. Na de winst van de BBB bij de Provinciale Statenverkiezingen van maart 2023 praten politici geregeld over een mogelijke kloof tussen de stad en het platteland. Maar ook het recent verschenen rapport ‘Elke Regio Telt’ geeft een soortgelijke conclusie. Het kabinet zou onvoldoende oog hebben voor een aantal regio’s, waaronder de Kop van Noord-Holland. Volgens de Alkmaarse wethouder Robert te Beest hebben jongeren in Noord-Holland Noord minder toekomstperspectief en trekken ze dan ook weg uit onze regio. Hoewel de verschillende organisaties in het verleden geregeld hebben samengewerkt, was er altijd toch ook wel verdeeldheid. “De beweging die we met deze Regio Deal in gang zetten, is minstens zo interessant als de uitkomst”, zegt Te Beest. (Tekst gaat verder onder de foto)

    Volgens wethouder Te Beest trekken jongeren massaal weg uit Noord-Holland Noord.

    Kortom: volgens de verschillende partijen is het belangrijk dat het volledige bedrag wordt toegekend om het tij te keren. Toch ziet de Alkmaarse wethouder het positief in. “Als we de Regio Deal niet krijgen toegewezen, wat ik mij niet kan voorstellen, gaan we gewoon door met onze samenwerking. De vaart zit erin en we laten elkaar niet meer los.”