Net als dinsdag zijn woensdag zeven mannen door de rechter veroordeeld voor betrokkenheid bij de rellen in het AZ-stadion. Een Alkmaarder (31) die tot nu in voorarrest zat, wil andere jongens bij de club nu behoeden voor fouten. “Ik heb de aflopen zeventien dagen met echte criminelen te maken gehad. Vastzitten is geen pretje.”
Die donderdag 18 mei gaat het helemaal mis rond het einde van de wedstrijd van AZ tegen West Ham United. Een grote groep supporters uit het fanatieke Alkmaarse thuisvak bestormt de tribune met Engelsen. Zeven verdachten kregen dinsdag celstraffen, taakstraffen en locatieverboden opgelegd en woensdag stonden opnieuw zeven mannen voor de rechter.
De eerste zes mannen die voor de rechter moesten verschijnen woensdag zijn veroordeeld voor hun aandeel bij de rellen en dus openlijk geweld, schrijft mediapartner NH. De één maakt schoppende bewegingen, de ander deelt rake tikken uit. Drie ontlopen mede door fouten van de politie wel een celstraf. Hun foto werd namelijk in Opsporing Verzocht vertoond terwijl ze zich vóór de gestelde deadline hadden gemeld op het politiebureau. De rechter ziet het als een inbreuk op hun privacy, voor sommigen met negatieve gevolgen voor het gezin.
Als zevende is Alkmaarder A. L. dan aan de beurt. Een paar dagen na de ‘ongekende geweldsexplosie’, zo ziet het Openbaar Ministerie het, wordt de 31-jarige vader aangehouden. Sindsdien zit hij vast. Zeventien dagen lang. Met de zwaarmoedigheid in zijn stem zegt hij in de rechtbank: “In plaats van thuis voor mijn gezin te zorgen en werken, stond ik in de gevangenis arbeid te doen, matjes te rollen met een man die zijn vrouw heeft vastgebonden op een stoel, heeft gewurgd en verkracht.” Als kleine jongen komt hij al bij AZ. ‘In De Hout begon de liefde’, citeert zijn Alkmaarse advocaat Vito Shukrula woensdag het bekende clublied. “Hij werd, naast op zijn vrouw dan, verliefd op AZ”, aldus de raadsman. L. zit dus al jarenlang in het fanatieke vak in het stadion. “Hij praat veel met jongens daar en probeert ze ook in het gareel te houden, maar dat is verkeerd gegaan. Nu is hij er zelf bij betrokken.”
Tijdens de verhitte halve finale op Hemelvaartsdag probeert de Alkmaarder naar eigen zeggen als de onlusten beginnen stewards in het stadion te waarschuwen dat ‘het uit de hand loopt’. “Dan ontstaat de situatie met het hek”, beschrijft hij het doorbreken door een groep van zo’n 150 man. “Ik heb er niet aangezeten, maar ben wel meegegaan richting de tribune. Daar is een worsteling met anderen, haal ik uit, mis iemand, val en besluit naar huis te gaan.” Op het moment van de escalatie is op camerabeelden te zien dat de Alkmaarder zwarte kleding, een capuchon en handschoenen draagt. Zowel de officier van justitie als de rechter vragen zich af waarom, als er helemaal geen intentie was om te rellen? “De capuchon is groepsgedrag, de handschoenen heb ik altijd in mijn zak omdat ik dingen drie keer per jaar verlies. Ik droeg niet zoals anderen een bivakmuts.”
L. toont berouw. “Ik schaam me ervoor, ook richting de club. Ik zat dagen in de cel en zag op tv huilende kinderen. Dat kan nooit de bedoeling geweest zijn en neem ik mezelf kwalijk.” De rechter vindt bewezen dat hij een supporter tegen het hoofd heeft geslagen, maar oordeelt ook dat L. zijn tijd in de bak heeft uitgezeten. Dus krijgt hij voor nu alleen een taakstraf van tachtig uur.
Wat de Alkmaarder na zijn aanhouding in de gevangenis heeft gezien en meegemaakt, wil hij delen met anderen. “Die ervaring, met dat soort figuren. Ik kan vertellen: dit staat je te wachten. Het was mij liever gespaard gebleven.”
Hij zal die ‘andere jongens’ voorlopig alleen niet kunnen behoeden voor fouten vanaf de tribune van zijn geliefde club: alle woensdag veroordeelde relschoppers mogen zich één jaar lang niet in of rondom het AZ-stadion vertonen. Als zij dit wel doen, hangt voor de meesten alsnog een gevangenisstraf boven het hoofd.
