Auteur: Richard van der Veen

De ‘enorm lieve’ Hanneke (57) stond voor iedereen klaar. Maar gisteren horen haar buren dat de pilote uit Alkmaar om het leven is gekomen bij een ongeluk met haar zweefvliegtuig. Een groot verdriet voor het Rembrandtkwartier, terwijl de tranen om het verongelukte 5-jarige meisje twee weken terug daar nauwelijks zijn opgedroogd.

Het is gisteren rond 14.00 uur als een zweefvliegtuig vlak voor de landing op vliegveld Terlet in de buurt van Arnhem in de problemen raakt, meldt mediapartner NH nieuws.  Het toestel stort neer en raakt daarbij mogelijk een rij bomen. De enige inzittende overleeft de crash niet. Het is Hanneke, een zeer ervaren vlieger, op pad met de Eerste Zaanse Zweefvlieg Club uit Castricum. De toedracht van het ongeluk wordt onderzocht door de Dienst Luchtvaart en de Onderzoeksraad voor Veiligheid, maar wat er ook uit komt: het gat in de hechte Alkmaarse straat is al geslagen.

“Dit is een klap. Een schok. Het komt heel hard binnen.” Aan een keukentafel vlak bij het huis in het Rembrandtkwartier waar het gezin van Hanneke woont, zitten vandaag wat goede buren bij elkaar. Buren die je ook wel vrienden kan noemen, die bijvoorbeeld wekelijks een filmavondje met elkaar hebben.

De voortuin van de getroffen familie staat vol met fietsen van mensen die aanwaaien. En dat is niet zo gek, aldus een buur. “Ze was een hele lieve moeder van twee tieners. En daarnaast stond ze voor iedereen klaar.” Als er iets geregeld moest worden met bijvoorbeeld een straatfeest of een pannenkoekenmaaltijd stond Hanneke vooraan. “Elke buurt heeft wel zo’n kern met betrokken mensen toch? Zij was daar onderdeel van. Ze was onwijs hartelijk.” Dat schrijven ook haar collega’s op hun website.

“Met veel verdriet en ongeloof hebben wij vernomen dat onze geliefde collega tijdens haar grote passie zweefvliegen is overleden.” Ze was het ‘kloppend hart’ van de zorgorganisatie voor jeugd, is te lezen. “Ze vond het een uitdaging om ervoor te zorgen dat kinderen en jongeren zich optimaal ontwikkelen en gezinnen het met elkaar gezellig hebben. Zo uitgesproken en kleurrijk als haar uiterlijk was, was haar hart. Echt, authentiek, no-nonsense en passievol is hoe we haar kennen en zullen herinneren.” De plotselinge dood van Hanneke komt juist in deze buurt en in deze tijd extra hard aan. Het verdriet is vers. Twee weken geleden overleed een ander buurtgenootje.

Een 5-jarig meisje komt zaterdagmiddag 15 april om de hoek van haar huis om het leven bij een ongeluk met een bakfiets en een motor. Op die plek, dat is op nog geen 100 meter van het huis van Hanneke, ligt nog steeds een indrukwekkende zee aan knuffels, bloemen en kaarsjes. “Dat was een drama. Een jong kind. Iedereen stond hier met ballonnen bij haar afscheid”, aldus de buren. Hoe helpen straatgenoten elkaar in tijden van zulk groot verdriet?

“Vooral met de praktische dingen. We zijn vandaag bijvoorbeeld met een aantal naar het zweefvliegveld gereden om wat achtergebleven auto’s en spullen op te halen. En denken verder na over of we de vlaggen weer halfstok gaan hangen.” Nog een herinnering die naar bovenkomt, over de rol van Hanneke in de buurt. “Haar man is van Indonesische afkomst en bij verjaardagen van kinderen verheugde echt iedereen zich op hun rijsttafel. Hij was dan drie dagen van tevoren al aan het koken. En als de buurt met oud en nieuw met champagne stond, kwamen zij langs met de snack bala bala. Hij kan heel goed koken, maar Hanneke regelde allemaal dat het gebeurde.”