Amandy de Ruijter moet stoppen met haar limonade- en wijnproeverij aan huis in Schoorl. Na het kort geding heeft de bestuursrechter besloten dat de dwangsom van 10.000 euro terecht is opgelegd en blijft dus gelden. “Het schriftelijk akkoord van een wethouder is in de gemeente Bergen niets waard.”
Tot een aantal weken terug runde Amandy de Ruijter, samen met haar man Rob Burgering, een limonade- en wijnproeverij in een atelier naast haar villa in Schoorl. De proeverijen en de bestellingen die ze als tussenpersoon doorstuurt aan haar leveranciers, leverden haar per maand zo’n zevenduizend euro aan omzet op. Maar na een dwangsom van de gemeente Bergen, moesten Amandy en Rob alle activiteiten gedwongen staken. Ze stapten daarop naar de rechter om een kort geding aan te spannen.
Beau Wijnproeverijen bestaat namelijk al sinds 2019, met kennis en een schriftelijk “akkoord” van de gemeente. Het stel woonde runde het tot vorig jaar in hun huis in Bergen. Raadsleden van de BUCH hebben er volgens Amandy weleens met elkaar vergaderd. Verschillende ambtenaren en wethouders zouden bij Amandy zelfs een proeverij hebben bijgewoond. “Ze wisten ervan, een van hen woonde twee huizen verderop”, vertelde ze na de zitting tegen mediapartner NH. “Ik heb zelfs aan de gemeente gevraagd of ik uithangbordjes voor de proeverij mocht ophangen aan de lantaarnpalen aan de weg. Dat was geen probleem.”
Uit mailcontact tussen de partner van Amandy en voormalig wethouder Klaas Valkering valt te lezen dat ‘zolang de proeverijen kleinschalig blijven, in familiaire of huiskamersferen, er geen alcoholvergunning of een wijziging in het bestemmingsplan nodig is’. Volgens Amandy en Rob is hierdoor de verwachting geschept dat een voortzetting van de proeverij iets verderop in Schoorl geen probleem zou zijn. “Dat was het in Bergen ook niet.”
Maar als ze na een verhuizing naar Schoorl met haar activiteiten doorgaat, krijgt ze na een controle plots de gemeente op haar dak. Als de proeverijen in het atelier niet per direct stoppen, kan Amandy een boete van 10.000 euro verwachten. De activiteiten, zoals het serveren van alcohol en spijzen en het doorverkopen van wijn, zouden in strijd zijn met het bestemmingsplan en onder het bedrijven van horeca vallen. ‘Terecht’, vindt de bestuursrechter.
‘Er is een dwangsom opgelegd, omdat de activiteiten niet vallen onder kleinschalige bedrijfsmatige activiteiten, maar onder horeca. Dat is in strijd zijn met het bestemmingsplan van de woning.’ Bij de proeverijen wordt namelijk ook stokbrood, een blokje kaas of stukje chocolade verstrekt. Het verweer van Amandy dat er kleine beetjes wijn wordt geschonken en dat de hapjes vooral zijn om de smaak te neutraliseren, heeft geen invloed gehad op de uitspraak van de rechter. ‘De gemeente heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat er sprake is van betaling voor het verstrekken van spijzen en directe consumptie’, stelt de rechter.
De eerder opgelegde dwangsom wordt daarom niet opgeheven. Ook krijgt Amandy geen vergoeding voor haar gemaakte proceskosten. “Een brief van de wethouder is in deze gemeente niets waard”, reageert Rob, de partner van Amandy. “We zijn nu ineens horeca, terwijl we in coronatijd geen bijstand kregen, omdat we geen horeca waren. Ik krijg een schriftelijk akkoord voor de proeverij en nog geen jaar later bepaalt de gemeente met een nieuwe jurist dat het toch niet mogelijk is. Dit laat weer het fantastische beleid zien van Bergen zien.”
Het laatste woord is hier volgens Rob dan ook nog niet over gezegd. “We zijn nu ineens horeca, in coronatijd waren we dat niet. Toen kregen we geen bijstand, waar we blijkbaar wel recht op hadden. Daar gaan we zeker nog aanspraak op maken. We hebben meer dan een ton in het nieuwe atelier gestoken. Die investering zouden we nooit maken als we hadden geweten dat het zinloos was.”
Verder procederen heeft volgens het stel weinig zin en kost vooral energie. “We gaan ons niet langer verzetten, dat is totaal zinloos. Hopelijk kunnen we doorgaan op een andere plek. We zijn aan het kijken naar een alternatieve locatie.”
