Ex-tbs’er Raimond S. (50) uit Heerhugowaard gaat toch niet in beroep tegen zijn straf van een jaar geleden. Nadat hij twee vrouwen maandenlang stalkte, werd hem een contact- en gebiedsverbod van drie jaar opgelegd. Sindsdien staat hij onder controle met een enkelband, schrijft mediapartner NH Nieuws. Slachtoffer Suzanne (46) uit Alkmaar is ‘blij’ dat ze de komende twee jaar rust heeft, maar wat als hij straks weer gewoon contact met haar mag opzoeken?
Raimond S. stond vorig jaar maart al in de rechtbank voor stalking. De rechter verklaarde toen dat hij sinds november 2021 ‘stelselmatig inbreuk heeft gemaakt op het leven van Suzanne’. Het risico op herhaling is hoog, stelde de reclassering. Door paranoïde schizofrenie lijdt hij aan waanideeën. De rechtbank houdt er daarom ‘ernstig rekening mee dat hij weer een misdrijf kan begaan’.
Volgens het Trimbos-instituut hebben mensen met paranoïde schizofrenie last van wanen, complotgedachten en hallucinaties. Raimond S. is ervan overtuigd dat verschillende mensen en instanties hem achtervolgen, bespioneren en willen vermoorden. In 1995, 2002 en 2005 werd hij veroordeeld voor bedreiging en mishandeling. Naast het driejarige contact- en gebiedsverbod voor Alkmaar kreeg hij zes maanden celstraf, waarvan vier voorwaardelijk. Sindsdien moet hij zich verplicht melden bij de reclassering en ondergaat hij een behandeling via GGZ.
Ook wordt zijn medicijngebruik gecontroleerd, omdat hij zijn medicatie voor zijn onbehandelbare waanstoornis niet trouw inneemt. Bovendien rookt hij regelmatig wiet en dat kan zijn wanen versterken. “Er is geen sprake van een langdurig stabiel functioneren”, aldus de rechter vorig jaar. In de uitspraak woog de rechter mee dat Raimond S. in 2007 al tbs met dwangverpleging kreeg voor de moord op Annemarie Sluijs (29) uit Alkmaar.
Annemarie was een tijdje zijn onderbuurvrouw en hielp hem wel eens met de boodschappen. Volgens haar nabestaanden was hij jaloers op haar vaste relatie en wilde hij zelf iets met haar. Steeds vaker zocht hij op angstaanjagende manieren contact. Ook nadat ze verhuisde, bleef het stalken doorgaan. Eind 2006 werd ze door S. vermoord. Hij achtervolgde Annemarie op de fiets met een mes en stak haar in totaal elf keer.
Suzanne [echte naam bekend bij de redactie] kan haar angstige momenten met Raimond S. wel navertellen. Op een zondag in november, twee jaar geleden, staat ze op een terras tegenover de Grote Kerk met een klant af te rekenen als hij haar plotseling belt op haar werktelefoon. Na een kort en onsamenhangend gesprek hangt ze op. Maar dan stapt er plots iemand uit de schaduw van de kerk. Het blijkt de man te zijn die ze even daarvoor aan de lijn had. “Hij kwam dicht bij me staan, deed zijn mondkapje af en zei: ‘Herken je me nu wel? Ik wil graag eens met je afspreken. Ik heb een kutleven gehad en tien jaar vastgezeten.’”
Haar collega’s vertellen later dat er eerder die week al twee keer is gebeld door een man die naar haar vroeg. “Hij was echt naar me op zoek.” Als hij haar ook op andere plekken opzoekt en uiteindelijk chatberichten via Facebook begint te sturen, doet ze aangifte bij de politie. Er blijkt nog een vrouw uit Heerhugowaard aangifte van stalking te hebben gedaan. Beide vrouwen zijn vage kennissen uit zijn verleden. Zo heeft hij bij Suzanne wel eens aan de bar gezeten.
Na de uitspraak, vorig jaar april, kondigde hij aan tegen zijn straf in beroep te gaan. Een nieuwe zittingsdatum bleef echter een jaar lang uit. Nu blijkt dat hij onlangs besloot zich toch bij zijn straf neer te leggen. Via zijn advocaat laat Raimond S. weten op dit moment geen commentaar te hebben.
Zolang het contact- en gebiedsverbod niet wordt opgeheven, voelt Suzanne zich een stuk veiliger terwijl ze ’s avonds naar huis fietst. Maar is Raimond S. haar over twee jaar echt vergeten? “Ik heb nu rust, maar wat als hij straks weer bij me in de buurt mag komen? Deze man is ongeneeslijk ziek en staat erom bekend zijn medicijnen niet in te nemen. Er zijn ook andere slachtoffers bij betrokken, waar onvoldoende bewijs voor was en geen contactverbod voor geldt.”
