De gemeente Alkmaar heeft Oekraïense vluchtelingen maandenlang in een potentieel onveilige situatie laten wonen. Na initiële vragen van de Alkmaarse Arjan Gelder en verschillende vragen vanuit de lokale politiek en -media heeft de gemeente nu toch actie ondernomen om de tijdelijke opvanglocatie aan de Loodpolderweg brandveiliger te maken.
“Vanwege de noodsituatie is er niet goed genoeg naar de tussenafstand gekeken”, geeft een inspecteur Bouw en Toezicht nu toe tegenover Alkmaar Centraal en NH Nieuws. Tussen een aantal chalets wordt daarom binnenkort een brandwerende tussenwand geplaatst, de onveilige voordeursloten zijn vervangen of aangepast en er hangt sinds kort een extra brandblusser op het terrein.
Eind november bezochten Alkmaar Centraal en NH Nieuws daarom het terrein aan de Loodpolderweg. Tijdens die inspectie bleken de beweringen van Arjan Gelder, die de zaak al eerder had aangekaart, inderdaad te kloppen. Enkele bewoners lieten zien dat hun voordeur van binnenuit alleen met een sleutel open kan en van de gesproken bewoners weet niemand een brandblusser aan te wijzen. Maar hiermee geconfronteerd, verklaarde de gemeente dat ingrijpen niet nodig was. Het weerwoord van de gemeente Alkmaar zorgde ook bij Jan Hoekzema van OPA voor opgetrokken wenkbrauwen. In navolging van Arjan Gelder stelde hij er technische vragen over.
Volgens de gemeente mogen binnen de regels van het bouwbesluit vier chalets als één ‘brandcluster’ worden aangemerkt. Binnen zo’n cluster bestaat dan geen wettelijk minimum afstand. Daarom zou de situatie volgens de gemeente voldoen aan de eisen. Maar tussen de verschillende ‘brandclusters’ moet wèl de minimale afstand van 4,5 meter worden aangehouden, en dat blijkt niet het geval. Nadat we begin deze week het college van Alkmaar de gebreken van het terrein opnieuw voorhouden, wordt ons uiteindelijk aangeboden de locatie, samen met een inspecteur Bouw en Toezicht, opnieuw te bezoeken.
Tijdens dat bezoek worden we gewezen op een derde, gloednieuwe brandblusser, bij de laatste chalet op het terrein. Die hing er tijdens ons vorige bezoek nog niet. Ook nieuw zijn de aangepaste cilindersloten op de deuren. Eerder konden de voordeuren van een aantal chalets van binnenuit alleen met een sleutel van het slot worden gedraaid, maar nu zijn de deuren voorzien van een draaiknop.
Verder wordt ons uitgelegd dat de opvanglocatie van zeven uur ’s avonds tot zeven uur ’s ochtends wordt bewaakt. “De nachtbewaker loopt drie keer per uur een rondje over het terrein”, verklaart de inspecteur. Maar tijdens het gezamenlijke bezoek komt dan toch de aap uit de mouw en er wordt toegegeven dat de chalets waarschijnlijk onder tijdsdruk te dicht op elkaar zijn geplaatst.
Maar het opnieuw indelen van de woonwagens is volgens de inspecteur een ingewikkelde klus. “We lossen dit nu zo snel mogelijk op met twee brandwerende wanden, die we tussen de brandcompartimenten plaatsen. Om de hele boel nu te gaan verplaatsen, daar doen we de Oekraïense bewoners ook geen plezier mee. Die mensen hebben al genoeg meegemaakt.”
