Hans beweegt zich vanwege zijn spierziekte ALS voort in een rolstoel en kan nauwelijks praten, maar verder is hij prima in orde. Afgelopen voorjaar moest de 51-jarige Oudorper machteloos toekijken hoe inbrekers zijn dierbare horloge stalen. Daarna sloegen inbrekers nog twee keer toe. Door camerabeelden te delen hoopt de familie dat de daders worden gepakt.
Hans zit thuis op zijn stoel voor de tv. Hij is alleenstaand en heeft sinds vier jaar ALS. Thuiszorgmedewerker Irma heeft hem net eten geserveerd en zijn 18-jarige zoon Timo helpt met de communicatie wanneer mediapartner NH Nieuws langs komt. “Ik weet nog dat ik van mijn moeders huis naar hier rende”, vertelt de tiener over de nacht van de eerste inbraak bij zijn pa. “Ik vond hem trillend en rillend onder een deken. Hoe kan je zoiets doen? En al helemaal bij iemand die invalide is en zichzelf niet kan verdedigen!”
Op 17 mei rond 01:00 uur stond Hans in de eetkamer. Hij was klaar om naar bed te gaan en zijn alarmknop, normaal voor als hij valt en hulp nodig heeft, hing al aan zijn bed in de geïmproviseerde slaapkamer op de begane grond. Ineens hoorde hij buiten gerommel. Het duurde wel vijf minuten, verklaarde hij later aan de politie, en door de stress moest hij al zijn aandacht richten om in evenwicht blijven. “Ik stond bij mijn rollator en hoorde hoe ze meerdere deuren probeerden open te maken. Via de garage kwamen ze uiteindelijk binnen”.
De twee mannen, in het zwart gekleed en met capuchon over hun hoofd, merkten dat Hans in de eetkamer stond en niets deed. “Echt in één rechte lijn gingen ze vervolgens naar mijn dierbare horloge, dat lag onder een envelop op de eettafel. Ze wisten duidelijk de weg, dat ik invalide ben en waar ik mijn horloge altijd af doe.” De twee spraken een paar keer met elkaar, trokken nog twee laatjes uit de kast in de woonkamer open – mogelijk voor de autosleutel – en vertrokken uiteindelijk weer via de garage. Ze deden zelfs de deur op slot. Later bleek dat de mannen op een of andere manier de huissleutels uit het sleutelkastje aan de buitenmuur te pakken hadden gekregen.
Bij Hans komen per week zo’n dertig mensen over de vloer: de thuiszorgmedewerkers die hem eten geven en wassen, en de fysiotherapeut. Om niet elke keer open te hoeven doen, hebben ze de code van het sleutelkastje. En dus vragen Hans en zijn naasten zich af of één van de mensen buiten het vaste zorgteam medeplichtig is.
De volgende nacht rond 01:00 uur probeerden weer twee mannen het sleutelkastje, inmiddels met nieuwe code, te openen. Hans drukte op de noodknop. “Hij zag ze door het raam, stond oog in oog met ze”, zegt zijn ex-vrouw Anoeska. Ze is razend. “De koelbloedigheid waarmee ze te werk gaan. En de politie zei nog: ze komen echt niet terug”.
Begin augustus probeerden twee mannen het nog eens. Timo was op vakantie in Griekenland. Tijdens het stappen in een club opende hij, zoals iedere avond even, de app van de beveiligingscamera die was geïnstalleerd aan de zijkant van het huis. “Ik zag gewoon ineens dat twee mannen naar de deur van m’n pa slopen en daar wilden inbreken”. In paniek belde hij zijn moeder. Anoeska: “Met trillende handen ben ik toen met de hond en aan mijn oor de telefoon met de politie naar zijn huis gelopen”. Toen ze er bijna was, raasde een scooter met daarop de vermoedelijke daders aan haar voorbij.
Anoeska is geroerd door alle omwonende buren die inmiddels nu alert zijn voor haar ex-man. “Hans wil zo graag thuis blijven wonen en daar verzorging krijgen. En dat snap ik helemaal: hij is pas 51 en hoort helemaal niet in een bejaardentehuis. Maar daarom is sociale controle wel echt hard nodig. Dat wil ik ook meegeven met dit interview: let op elkaar.”
Hans’ vaste zorgteam is ook betrokken. “Zij hebben het echt niet gedaan, zij hebben echt die code niet gelekt. Die zijn zo goed en waren geschrokken van de inbraak. Maar er zijn ook veel invallers geweest in de vakantietijd. Misschien is het zo gegaan?”
De politie is gevraagd of er een onderzoek loopt naar personeel van de betreffende thuiszorgaanbieder. Dit kon een woordvoerder niet bevestigen. Wel meldt die dat er nog niemand is aangehouden. NH Nieuws heeft de zorgaanbieder nog niet kunnen bereiken.
Het interview met NH Nieuws is vermoeiend voor Hans, maar hij kan nog wel met een ondeugende lach zeggen dat thuiszorgster Irma naast hem toch wel ‘z’n favorietje’ is. Ook op haar hebben de gebeurtenissen diepe indruk gemaakt. “Ik vind het verschrikkelijk. En ben vooral heel blij dat ze Hans niets hebben aangedaan. En ik, maar ook mijn collega’s, zijn nu wel extra alert.” Hans hoopt dat de daders worden gepakt. “Kijk, iemand zoals ik, met een doodvonnis als ALS, lig hier inmiddels niet meer wakker van. Maar ik ben wel heel boos. Dat horloge was me heel dierbaar. Ik heb daar hard voor gewerkt en ik mag ook mooie spullen hebben. Het was bovendien uiteindelijk de bedoeling dat Timo hem zou krijgen.”
