Het is nu een fraaie woonwijk, maar ruim zeventig jaar geleden dit gebied veel ruiger, met zandwallen, beken en heggen. Nieuwbouwwijk Amberlint in Limmen was tijdens de Tweede Wereldoorlog een ideale plek voor verzetsstrijders om zich snel te verstoppen voor de Duitsers. Mensen als Hannie Schaft, Jan Bonekamp en Jan Brasser verscholen zich in het dorp. Een plaquette herinnert daar nu aan.
Voor de 78-jarige Nelson Bult was het een bijzondere ochtend. Hij mocht samen met burgemeester Mans van de gemeente Castricum de plaquette in de nieuwbouwwijk onthullen. Zo’n honderd meter verderop staat het huis aan de Pagenlaan waar hij is opgegroeid en waar zijn ouders Trijntje en Jan verzetsstrijders en joden een veilig dak boven het hoofd boden.
Al voordat de oorlog uitbrak, bood de familie Bult onderdak aan mensen die in Duitsland hun leven niet zeker waren. Later kwam de familie in contact met Jan Brasser uit Uitgeest, de latere commandant van het Zaans Verzet. Het huis aan de Pagenlaan werd daardoor al snel een schuiladres voor verzetsstrijders.
“Er kwamen regelmatig Duitsers aan de deur”, vertelt zoon Nelson Bult aan mediapartner NH Nieuws. “Het is ook weleens gebeurd dat Hannie Schaft boven ziek op bed lag en dat mijn moeder de Duitsers voorloog dat ze de bof had. Dat was destijds een besmettelijke ziekte en daardoor besloten ze rechtsomkeert te maken.”
Toen verzetsstrijder Jan Bonekamp na een mislukte moordaanslag op een foute politieagent zwaargewond werd opgepakt, werd de familie geadviseerd ook te vluchten. Want de kans dat hij wellicht iets los zou hebben gelaten, was natuurlijk aanwezig. Toch wilde de familie van geen wijken weten. ‘We blijven hier, want de dieren moeten verzorgd worden’, zou vader Bult hebben gezegd.
Nelson maakte het verzet wel van heel dichtbij mee toen Jan Bonekamp en Hannie Schaft hun pistolen ‘s nachts onder het matras van een kinderwagen verstopten. Daar lag de volgende ochtend Nelson in te slapen.
Dat zijn ouders levensgevaarlijk werk deden, realiseerde zoon Nelson zich pas later. “Ik heb het weleens aan mijn moeder gevraagd, maar die vertelde me dat je daar gewoon in rolt. Het was natuurlijk wel linke soep en als het fout gegaan was, had ik hier niet meer gestaan.”
Het doet Nelson goed dat er nu een plekje is waar niet alleen de verzetsstrijders worden herdacht, maar waar ook de familie Bult geëerd wordt voor hun gevaarlijke werk. “Je moet het zien als een eerbetoon aan al die families die hulp geboden hebben aan onderduikers of mensen uit het verzet. Het had natuurlijk veel eerder moeten gebeuren, maar beter laat dan nooit.”
