In de nacht van zondag op maandag is iemand in het water langs de Prunuslaan in Oudorp terechtgekomen. Hoe dat heeft kunnen gebeuren is niet duidelijk.
Na alarmering kwamen twee ambulances, een traumahelikopter, een duikploeg en een boot van de brandweer ter plaatse.
Na een zoektocht in het water werd het slachtoffer gevonden en met spoed naar het ziekenhuis gebracht. (foto: Intervisual Studio / Koen de Boer)
Voor Pancrassers en Koedijkers die graag bij Alkmaar willen horen, zal het aangekondigde onderzoek uitdraaien op een teleurstelling. Want de evaluatie naar de gemeentelijke fusie is juist níet bedoeld om een grenscorrectie te bewerkstelligen, benadrukt Arthur van Dijk, commissaris van de Koning in Noord-Holland. “Je moet het zien als een grote puzzel, daar ga je ook niet zomaar een stukje uithalen.”
Vrijdagmiddag in De Binding. Op de agenda staat een gesprek over de fusie van Heerhugowaard en Langedijk. Inwoners van Sint Pancras en Koedijk lieten in aanloop naar de fusie weten zich liever aan te sluiten bij Alkmaar. En daarom stelde de Tweede Kamer een evaluatieonderzoek voor om de herindeling na twee jaar te evalueren. “Dat is wel heel snel hoor, ik heb het niet eerder zo snel gezien”, vertelt CvdK Arthur van Dijk aan Streekstad Centraal. “Je moet zo’n fusie eigenlijk wat meer tijd geven. Maar goed, we leren hiermee ook meer over de ervaringen rond een fusie.”
De provincie en Dijk en Waard zijn onderdeel van een begeleidingsgroep. Allereerst krijgen inwoners tijdens verschillende avonden de kans om na te denken over de vraagstelling. Vervolgens gaat de enquête rondgestuurd worden. Burgemeester Maarten Poorter: “We hebben getwijfeld om bij de avonden te zijn, maar gaan dat uiteindelijk toch doen. Want als er vragen voor ons zijn, kunnen we die beantwoorden.”
In 2019 werd een petitie aangeboden door inwoners van Sint Pancras die graag bij Alkmaar wilden horen. (tekst gaat verder onder de video)
Als het aan Van Dijk en Poorter ligt, gaat het onderzoek met name over wat inwoners vinden van de dienstverlening. De kans op een grenscorrectie lijkt daarmee nog kleiner dan die al was. Zo niet nul. “Als dat een echte optie was geweest, had dat bij de besprekingen vóór de fusie op tafel gekomen”, reageert Van Dijk. “Dit soort processen duren vaak zo’n zes jaar en de gemeenteraad van Langedijk wilde ook volledig fuseren. We proberen met dit onderzoek meer te kijken naar de voorzieningen en niet de emotie. Het is maar de vraag of Sint Pancras en Koedijk beter af zijn onder een andere gemeente. Want in de dorpen van Alkmaar hoor je ook niet altijd alleen positieve verhalen.” (tekst gaat verder onder de foto)
Alkmaar probeerde verschillende keren Sint Pancras en Koedijk-Noord te adopteren. Maar dat plan mislukte in gesprekken met Heerhugowaard en Langedijk, bij Provinciale Staten en waarschijnlijk ook met het evaluatieonderzoek.
“Dit was gisteravond. We hadden twee bands staan. Krappe Sokken en Den Drommel”, zegt uitbater Steef van Leeuwen. Hij kijkt naar een video op zijn telefoon. Van Leeuwen is tevreden over koningsnacht, maar toch overheerst een apart gevoel. Eerder deze maand besloot de kantonrechter dat het einde van het café nabij is. “Het kan de laatste keer zijn, maar dat mag ons niet weerhouden van de pret die we hebben.”
Het is een begrip in Bergen en omgeving: Taverne. Kortweg ook ‘Tav’ genoemd. Naast optredens van bekende artiesten en beginnende talenten, vinden onder andere ook poëzieavonden, quizzen en bridge drives plaats. Om het café open te houden startten vaste klanten verschillende acties. Maar dat mocht tot dusver niet baten. “Ik begrijp ook niet zo goed waarom het moet verdwijnen hoor”, vertelt bezoeker Nico Apeldoorn aan NH, mediapartner van Streekstad Centraal. (tekst gaat verder onder de foto)
De kinderen van verhuurder Lex Schrama gaan in het pand een exclusief restaurant beginnen. “Er komt iets moois voor terug, met eten op hoog niveau. We zijn een horecafamilie, dus waarom zou ik het pand dan blijven verhuren”, zei Schrama eerder. Apeldoorn vindt het allemaal niks. “Er zijn toch andere plekken genoeg waar zoiets gerealiseerd kan worden.”
Twee weken geleden besloot de rechter dat het huurcontract van de Taverne per 1 april 2025 mag worden gestopt. Een hard gelag voor Steef van Leeuwen. “Ik ga gewoon rustig nadenken over wat allemaal nog kan en interessant is.”
Terwijl daklozen zich nestelen in het trappenhuis van de Karperton en een enkeling lallend naar zijn fiets zwalkt, behoort de Alkmaarse binnenstad na Koningsnacht toe aan de meeuwen, de duiven en de Jokes. Uitpuilende prullenbakken, sigarettenpeuken, oranjeprullen en een zee aan plastic en glas: daar kun je Joke Smith (59) van Stadwerk voor wakker maken. “Moet je kijken als het straks is opgeruimd, wat voor eer je dan hebt!”
Bezaaid met plastic bekers, flugelflesjes, een verdwaalde rol wc-papier en oranje slierten, oogt het Waagplein rond 05:00 uur alsof er een feestelijke bom is ontploft. Het is de stilte ná de storm. Na een eerste grondige inspectie is Streekstad Centraal acht halve zonnebrillen, een blonde pruik en een goede vier euro rijker. “Vier euro? Da’s niks”, verzekert Joke. Pinnen is nu de norm, “maar vroeger wilde iedereen wel de eerste veegdienst doen.” Briefjes, vond je toen nog. (tekst loopt verder onder video)
Joke straalt. “Het blijft speciaal deze dag.” Zelfs na 26 Koningsnachten. Want zo veel jaar ruimt Joke met een team van Stadswerk de bende op van feestvierend Alkmaar. Ze tuurt in het rond. “Al die smerigheid. En moet je kijken als het straks opgeruimd is, wat voor eer je dan heb!” Vandaag is extra uitdagend omdat iedereen – op Joke na – nieuw is. Drie veegwagens, twee bladblazers en een afvalbakwagen. Zelf zit Joke op de veegmachine, als enige vrouw bij Stadswerk072.
Voorheen stond Joke soms tot haar enkels in de bekers. “Dit jaar is het veel minder. Vorig jaar en daarvoor haalden we vijf tot zeven ton afval op. Maar als ik nu kijk denk ik niet dat we dat gaan redden.” De introductie van herbruikbare statiegeldbekers – 1 euro waard – zorgt dit jaar voor een kleinere berg troep. Al ligt er toch zeker nog voor duizend euro aan bekers op het plein. (tekst loopt verder onder foto)
“Dames… Dames!”, klinkt er opeens met dubbele tong. Een jonge feestganger met vlaggentjes op de wangen, bukt bij de veegmachine, waarbij hij net niet omvalt. “Volgens mij is de hydroliek stuk”, lalt hij semi-serieus. Samen met zijn zus doolt hij beschonken rond de machines, zichtbaar geïntrigeerd door het veegspektakel. Het team lacht en speelt even mee. Dit hoort erbij en is deel van charme.
Na een korte instructie van Joke – “Ga maar de bakken legen, jullie, en jij naar de Laat. Is Danny er al?” – duwen de draaiende borstels de eerste bekers naar binnen. Flugelflesjes knisperen onder de banden van de wegrijdende veegwagen. Over een uur komen de kleedjesmensen al voor de vrijmarkt. Staan mensen erbij stil dat dit allemaal moet worden opgeruimd? “Welnee”, antwoordt Joke. Ze wuift de vraag letterlijke weg met haar hand. “Daar houden feestgangers geen rekening mee.” En dat maakt ook niet uit. Joke laat zich niet gek maken. (tekst loopt verder onder foto)
Nog vóór dag en dauw – bier- en urinewalmen negerend – toveren de Jokes van de wereld de stad weer om tot toegankelijk, schoon oord. De eer van het werk, daarom blijft Joke dit doen. Want waar de gemiddelde Koningsnachtbraker niet aan al Jokes inspanningen denkt, worden deze zeker wel gezien. “De burgers zeggen vaak: top.” Ze doet haar duimen omhoog. “Je krijgt zo veel positieve reacties, zo van, Stadswerk doet dat toch maar even. Daardoor blijft het leuk.”
Ondertussen doen de eerste stralen daglicht de stad langzaam ontwaken. Klaar zijn Joke en haar team nog lang niet, maar de stad lijkt al tevreden. En terwijl Joke wegrijdt naar het volgende straatje, zingen broer en zus een beneveld afscheidslied: “Joke, bedankt! Joke, bedankt! Joke, Joke, Joke, bedankt!”
De gemeente Castricum gaat uitzoeken of de opvang van statushouders in het Van der Valk Hotel in Akersloot wettelijk wel is toegestaan. Volgens het bestemmingsplan is het hotel bedoeld voor kort verblijf voor toeristen en zakelijke reizigers en Castricum vindt dat opvang van statushouders daar niet onder valt. Het COA vind dat de opvang niet onder een zogenaamde ‘Longstay’ valt. Onder meer omdat de groep statushouders doorlopend wisselt.
volgens het bestemmingsplan van het hotel. ,,Het hotel is bedoeld voor kort verblijf voor toeristen en zakelijke reizigers, dat is dit niet’’, aldus wethouder Roel Beems. Hoe denkt het COA hierover? Vier vragen over deze kwestie aan COA-woordvoerder Ronald Smallenburg.
De gemeente Castricum denkt dat de opvang van statushouders mogelijk in strijd is met het bestemmingsplan van het hotel. Hoe denkt het COA hierover?
,,Het bestemmingsplan is de verantwoordelijkheid van de gemeente, daar zeggen wij verder niks over. Het COA heeft bij het Van der Valk Hotel veertig kamers gehuurd tot 1 juni, dat is dus voor een periode van twee maanden. Het is nog maar de vraag of je dat al longstay kunt noemen. Het is niet de bedoeling dat de statushouders langdurig in het hotel verblijven, ze stromen ook door naar woningen in de regio. Als er iemand uitstroomt, komt er iemand anders voor in de plaats in die hotelkamer. Het zijn dus over die periode van twee maanden niet continu dezelfde mensen die in de door het COA gehuurde kamers verblijven.’’
Is het vaker voorgekomen dat gemeenten op grond van het bestemmingsplan bezwaar denken te kunnen maken tegen de opvang van statushouders in hotels?
,,Ik heb niet eerder gehoord dat andere gemeenten dit ook doen. Ik wil benadrukken dat het COA geen ruzie heeft met Castricum. En Castricum hopelijk ook niet met ons. Je kunt van mening verschillen. Hadden we eerder aan Castricum moeten aankondigen dat we statushouders zouden gaan opvangen in het hotel in Akersloot? De gemeente denkt daar anders over dan wij, en dat is het goed recht van de gemeente.’’
Lees ook: Castricum overvallen en niet blij met opvang statushouders in Hotel Akersloot
Wat als de opvang in het Van der Valk Hotel inderdaad strijdig blijkt met het bestemmingsplan, zoals de gemeente vermoedt? Heeft het COA daar over nagedacht?
,,Het moet nog blijken of deze opvang überhaupt in strijd is met het bestemmingsplan. Wij zijn op dit moment niet bezig met de ’wat als’-vraag. We zijn vooral bezig om te zorgen dat er geen mensen in het gras hoeven te slapen.’’
De gemeente is bang dat Castricum toeristische inkomsten misloopt doordat er nu minder toeristen in het Van der Valk Hotel kunnen verblijven. Hoe kijkt het COA naar die zorgen?
,,Het Van der Valk Hotel in Akersloot heeft een capaciteit van 210 kamers, wij hebben er daar veertig van afgehuurd, dus dat is nog geen vijfde. De vrees in het dorp bestaat kennelijk dat dat gevolgen heeft voor het toerisme, maar ik kan me niet voorstellen dat dit nou zo’n groot effect heeft. De tachtig statushouders die er verblijven, zijn gekoppeld aan de regio, dus dat zijn aanstaande buren en dorpsgenoten. Als ze een baan hebben, dan gaan ze ook gewoon geld uitgeven in de gemeente Castricum, net zoals toeristen zouden doen. Als ze in de omgeving blijven wonen, of misschien wel in Castricum zelf, dan gaan zij structureel geld uitgeven in de winkels. Dat is misschien wel veel interessanter voor de regio dan toeristische bestedingen.’’
De provincie heeft een aanvraag van 110 miljoen euro gedaan bij het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Met het geld wil de provincie kwetsbare natuurgebieden herstellen in onder andere Schoorl. Het gaat dan vooral om het terugdringen van de effecten van teveel stikstof. Met een eerdere subsidie werden kerven in de duinen gemaakt, er wordt nu gedacht aan nog een extra doorgang voor het water.
In samenwerking met natuurorganisaties kunnen dan de komende zes jaar bijvoorbeeld projecten worden uitgevoerd in de duinen van Texel en Schoorl.
De provincie wil in totaal 150 maatregelen nemen om natuur te helpen herstellen van stikstof. Rosan Kocken (gedeputeerde natuur) ziet in de natuurgebieden de effecten van te veel stikstof. „Bepaalde planten groeien extra sterk en verdringen kwetsbare soorten planten. Met dit geld kunnen we grote stappen zetten om onze natuur te herstellen. We pakken overwoekering aan, we verbeteren de waterkwaliteit en we zorgen voor het behoud van het unieke open duinlandschap.”
Spaarnwoude
Met geld van een eerdere aanvraag in 2021 (44 miljoen) worden in Spaarnwoude bossen opgeknapt en krijgen de Vechtplassen installaties om fosfaat uit het water te halen. In de duinen van het Noordhollands Duinreservaat zijn grote doorgangen gemaakt, zogeheten kerven, zodat zand van het strand het duingebied in kan waaien. Het zand bevat veel kalk dat belangrijk is voor duinplanten en dieren die in de duinen leven. In de nieuwe plannen is boven de huidige kerven nog een doorgang voorzien, meldt de provincie. De precieze locatie daarvan is nog niet bekend.
Het voorarrest van de tiener die op heterdaad betrapt werd toen hij een explosief en een brandbare stof bij een woning aan de Alkmaarse Lekstraat tot ontploffing wilde brengen, is opnieuw verlengd. Het is de derde keer dat zijn voorarrest wordt verlengd, de Amsterdammer zit sinds 10 februari vast. Ook het cameratoezicht in de eerder aangewezen risicogebieden is verlengd.
PvdA Raadslid Katinka Kerssens stopt ermee. Het zijn vooral de omgangsvormen in de Alkmaarse Raad die haar dat besluit hebben doen nemen, zo laat ze weten. Kerssens begon aan het raadswerk om op te kunnen komen voor de zwakkeren in de maatschappij, maar moet na lichte burn-out verschijnselen voor zichzelf kiezen.
“Hé, joh, scheids, die was voor ons! Scheids!” Een blonde jongen in oranje tenue gooit verontwaardigd z’n armen de lucht in. Volgens Sander Kager van Sport-Z valt Streekstad Centraal wel meteen bij het meest fanatieke potje binnen. De eerste voetbalpoule van dit sportevenement voor mensen met ‘een randje’ zit er bijna op. “Ja, schieten… Schieten!” Enthousiast gejuich schettert over het veld. “Lekker jongen!”
“Ik zie fanatisme, enthousiasme, maar ook dat ze allemaal heel zorgzaam zijn voor elkaar”, vertelt Sander, uitkijkend over het voetbalvelden van Kolping Boys in Oudorp. Donkere wolken dreigen in de verte. Elke vrijdagochtend geeft Sander voetbaltrainingen voor Sport-Z, een plek waar jongeren met voornamelijk een verslavingsachtergrond meer structuur krijgen door sport. En vandaag organiseert Sport-Z dit evenement waarbij “jongens uit heel het land, die het lastige hebben in de maatschappij” samen sporten. (tekst loopt verder onder foto)
Daklozen, AZC-bewoners, mensen met grote psychische problemen of verslaving, ze rennen over het veld alsof dat het enige is dat telt. En dat is vandaag ook zo. Lol maken, samenwerken, daar draait het om. En als het even kan winnen, natuurlijk. “Het voelt goed om hier te zijn en ik geloof in ons team. Ik denk dat we gaan winnen!”, zegt de 23-jarige Saïd Mohamed Omar in het Engels. Hij woont sinds anderhalf jaar in het AZC van Heerhugowaard. “Maar”, zegt Saïd met een schuin lachje, “onderschat nooit je tegenstander.”
“Deze hele doelgroep, maar zeker mensen in AZC’s, hebben weinig te doen, wat zorgt voor een isolement”, vertelt Sander. “Maar ze kunnen veel meer dan mensen vaak denken. Hier ontwikkelen ze een stukje taalbeheersing, ze moeten op tijd komen, en je doet het samen. Al die waardes krijgen ze vandaag mee.” (tekst loopt verder onder foto)
Weer onder de mensen komen hadden Lars (28) en Richard (25) allebei hard nodig. Lars omdat hij een tijd dakloos was – inmiddels heeft hij een huis in Alkmaar- en Richard om weer deel te worden van de maatschappij na een psychose. “Ik bleef alleen maar binnen zitten”, zegt Richard, “maar met mensen zijn is beter voor me.” Ondertussen is het lunchtijd; om hen heen worden sjekkies vingervlug gedraaid en witte broodjes kaas en ham gulzig naar binnen gepropt. “Als dakloze hielp sport om de tijd te doden”, voegt Lars toe. “Dit brengt een hoop positiviteit en vooruitgang mee.”
En ze doen het vandaag nog goed ook, vinden de mannen. “De eerste wedstrijd hadden we wel verloren, maar dat kwam omdat het veldje te klein was”, zegt Richard vol overtuiging. Ze barsten in lachen uit. “Ik schuif de schuld graag op andere dingen”, geeft hij met een knipoog toe. Vervolgens maken ze zich klaar voor de penaltyreeks, finalerondes, en hopelijk een beker. (tekst loopt verder onder foto)
“Aandacht geven aan een doelgroep voor wie dit niet normaal is,” dat is zo’n beetje de kern van vandaag, volgens Sander. En dat doen ze dan zo normaal mogelijk. “Dat is de kracht van zo’n evenement: dat je deze mensen als gewone mensen beschouwd. Want dat zijn ze ook. Alleen hebben ze een ruw randje.”
Met een toepasselijk boottochtje werd woensdag een vernieuwde vaarroute in Zuid-Scharwoude in gebruik genomen. De route was er al, maar had de nodige aandacht nodig. De afgelopen vijftien maanden zijn sloten verbreed en nieuwe bruggen geplaatst. Het resultaat mag er zijn, vonden ook de vele aanwezigen. “Zo druk hadden we het niet verwacht. Meer dan honderd gebakjes zijn uitgedeeld.”
Ook wethouder Ester Leibbrand straalt. “Het heeft even geduurd, maar we zijn trots op het eindresultaat”. Ze is weliswaar pas enkele maanden wethouder, maar kent de historie van het project wel. Niet in de laatste plaats als buurtbewoner. “Water leeft, het zit in ons DNA. Met deze bruggen komt een langgekoesterde wens uit.”
De afgelopen jaren zijn verschillende nieuwe en vernieuwde vaarroutes geopend. Met de voltooiing van de bruggen tussen de Achterburggracht en Machinesloot kan daar nu nog een aan worden toegevoegd. “Het gaat om vier bruggen en in totaal zo’n anderhalve kilometer aan water”, somt de ook aanwezige gedeputeerde Esther Rommel op. (tekst loopt verder onder foto)
Naast een samenwerking met organisaties als Stichting Langedijk Waterrijk en de historische verenigingen, werden de handen ook ineen geslagen met Noord-Holland. De provincie investeerde zo’n twee miljoen in de verbetering van het vaarnetwerk in Dijk en Waard.
Ondanks de mooie plannen en goede bedoelingen verliep het project niet doorlopend soepel. Werkzaamheden liepen uit vanwege tegenvallende weersomstandigheden. Ook is er onderzoek gedaan naar trillingsschade bij de huizen van omwonenden. (tekst loopt onder foto)
Daaruit bleek dat de werkzaamheden geen schade hebben opgeleverd, maar sommige omwonenden zijn daar nog steeds niet gerust op. “Dit soort werkzaamheden zijn altijd vervelend, maar als het eenmaal klaar is ben je dat ook weer snel vergeten. Tenminste ik heb dat wel”, zegt wethouder Leibbrand daarover tegen Streekstad Centraal.
En dan klinkt er applaus. Het lint dat boven het water hangt wordt doorgeknipt en daarmee is de route ook ceremonieel toegevoegd aan het vaarnetwerk van Langedijk.