Sanne van der Kooij is gynaecoloog in het Noordwest Ziekenhuis en moeder van twee kinderen. Voor haar is de brand in het vluchtelingenkamp op Lesbos een nachtmerrie die werkelijkheid is geworden. Maandenlang zette ze zich in om honderden weeskinderen uit het overvolle kamp Moria te halen, voordat er iets rampzaligs zou gebeuren. Dat lijkt nu te laat.
“Wat je daar voelt is wanhoop. Toen ik hoorde van de brand voelde ik mij totaal verslagen. Hoe hebben we het zover kunnen laten komen,” vraagt Sanne zich af tegenover mediapartner NH Nieuws. “Als je die moeders met hun kinderen zag rennen voor de vlammen, denk je eigenlijk dat het niet erger kan. Maar toch wel. Het is een totale nachtmerrie.”
De Bergense is een van de initiatiefnemers van SOS Moria, een noodkreet van artsen die gesteund wordt door artsen uit heel Europa en door inmiddels de helft van alle Nederlandse gemeenten. Bergen en andere gemeenten waren voor de verwoestende brand in het kamp al bereid om minderjarige vluchtelingen op te nemen.
Eigenlijk zou Sanne deze week opnieuw in Moria zijn om medische hulp te verlenen. In plaats daarvan demonstreert ze op het Museumplein in Amsterdam en overhandigt ze haar noodkreet voor het debat in Den Haag. De uitzichtloze situatie waarin de migranten zitten, de medische en psychische nood met daarbij de dreiging van corona, tot overmaat van ramp de brand en dan het kabinet die de mensen niet hier wil opvangen. Het maakt Sanne radeloos.
“Er zijn mensen met kleine kindjes die naar de eerste hulp komen, omdat ze hete thee over zich heen hebben gekregen. Er heerst wanhoop en paniek. Toen ik daar was, was er nog wel iets. Door corona zijn de meeste vrijwilligers en organisaties vertrokken. Door de lockdown is de situatie alleen maar erger geworden. Je voelde de spanning steeds groter worden. En de laatste tijd zijn er bootjes die aankwamen, gewoon terug geduwd. ”
“Dan gaan we nu 100 mensen opnemen en dan volgend jaar 100 minder. Ik kan hier niet bij”
De acties van Sanne, haar collega-artsen en andere organisaties kregen meer en meer steun. Maar het kabinet bleef erbij dat de opvang in Griekenland moet blijven. “Er moet iets gebeuren, maar er gebeurt amper iets. Dan gaan we nu 100 mensen opnemen en dan volgend jaar 100 minder. Ik kan hier niet bij.”
Na het debat in de Tweede Kamer heeft het kabinet besloten dat er vanwege de noodsituatie 100 kinderen en kwetsbare gezinnen naar Nederland mogen komen. “Natuurlijk heel fijn dat zij mogen komen, maar er wordt met deze mensen gerekend alsof het dingen zijn. Alle mensen moeten daar weg en over Europa worden verdeeld. Iedere nacht dat ze daar op straat slapen is er een te veel.”
