Bij een huis aan het Spectrum in Heerhugowaard heeft in de nacht van zondag op maandag een explosie plaatsgevonden. De politie vermoedt dat iemand zwaar vuurwerk heeft afgestoken. Niemand raakte gewond, maar er was wel schade.
Door de ontploffing liep de voordeur schade op en werd een raam ernaast vernield. De pick-up truck die voor de deur stond geparkeerd was bezaaid met glas. De politie doet onderzoek naar de explosie. (foto’s RVP Media)
“Eigenlijk ben jij dat toch? Pastoor des Vaderlands?” Jan-Jaap van Peperstraten kreeg dankzij zijn activiteit op social media vele reacties met die strekking. “Toen dacht ik van nou ja, als jullie me die mantel omhangen, dan heb ik dat maar te accepteren.” En zo kwam Nederland aan een ‘Pastoor des Vaderlands’. Eentje uit de Alkmaarse binnenstad, maar parochiaal actief in de hele regio. “Het is in de aanloop naar carnaval natuurlijk ook een beetje het spel met scherts en ernst.”
We spreken met de kersverse pastoor des vaderlands af in zijn ‘hoofdkantoor’, de Sint Laurentiuskerk aan het Verdronkenoord. Hij ontvangt ons voor de ingang in het zonnetje. Het is zijn stijl, leren we later, en wellicht komt het ook een beetje doordat het binnen slechts 8 graden Celsius is, een schril contrast met de heerlijke buitentemperatuur. Na even het interieur te hebben bewonderd, gaan we zitten om het over zijn kersverse ‘benoeming’ te hebben.
“Er was een hele groep ‘des vaderlandsen’, vertelt pastoor Van Peperstraten. Hij noemt een ritsje titels op. “Het was heel wat, maar vanaf de één op de andere dag besloten die dat niet meer aan ‘des vaderlands’ te doen – want dat is uitsluiterij – en we zijn nu ‘der Nederlanden’.” Zelf ziet hij het woord vaderland breder, meer synoniem met thuisland. “Het klinkt ook veel officiëler. Ik vind het een beetje jammer eigenlijk, een beetje saai. Toen maakte iemand daar een grapje over. Eigenlijk ben jij dat toch? Pastoor des Vaderlands?” (tekst gaat verder onder de foto)
Onder het genot van een kop koffie bespreken we met Jan-Jaap van Peperstraten zijn titel en de wereld. (foto: Streekstad Centraal)
Dat vonden andere volgers ook wel wat, dus besloot hij die titel maar publiekelijk op zich te nemen. Natuurlijk wel met een knipoog. “Als je het serieus gaat nemen zakt het door zijn hoeven”, stelt de theoloog. Nou oké, uitgezonderd personen als Willem van Oranje-Nassau, die met recht ‘des vaderlands’ zijn. “Bovendien hoor ik het is uit de tijd. Nou fantastisch, want pastoors zijn per definitie uit de tijd. Dus ja, geef die mantel maar aan mij en dan ga ik er wat leuks mee doen.”
Uit de tijd is de ‘pastoor des vaderlands’ zelf zeker niet. Hij is heel actief op sociale media en sinds kort heeft hij een website in de lucht. Inmiddels kunnen mensen daar reacties of andere berichtjes achterlaten. Kritiek is prima, maar wel graag netjes. “Ik hou mezelf het recht voor om die reactie dan te excommuniceren”, zegt hij met een lach.
Via de digitale wereld kan Van Peperstraten veel meer mensen bereiken. Hij wil er graag zijn voor iedereen. En dat lijkt sinds corona meer nodig. Hij ziet vooral een toegenomen interesse onder jongeren. “Er zijn heel veel mensen die de weg niet goed meer weten. Die wel iets met zingeving lusten, maar waar stap je heen? Misschien willen ze wat meer weten over de kerk en dan moet je jezelf als kerk op een positieve manier naar buiten toe richten.” Iets waar de kerk hier in zijn ogen nooit sterk in is geweest. (tekst gaat verder onder de foto)
Kerken zijn nog wel eens naar binnen gekeerd, net als de uiterlijk sobere Sint Laurentiuskerk. Van Peperstraten treedt zelf graag juist naar buiten. (foto: Streekstad Centraal)
Van Peperstraten probeert dat stukje zingeving te bieden, serieus maar niet te zwaar en vooral niet belerend. “Wijsvingertjes zijn mensen echt heel erg allergisch voor”, weet hij. “Ja dat hoort ook een beetje bij ons land. Nederland is een beetje een gezagscrisis met een vlag en een taal. Zo is Zweden bijvoorbeeld veel meer collectief. Hier zijn we als kikkers in de pan en dan spetteren we alle kanten op.”
Hij geeft liever wat positivisme mee, maar doet niet aan lege beloften. “Je hebt altijd een kans om iets zinnigs te doen, ook al zie je het echt even niet meer zitten. Raap jezelf op, en als dat niet lukt, geef dan iemand anders even een duwtje. Bevries niet. In de coronatijd hebben we hard ons best gedaan om dat de boodschap te laten zijn”
Tot slot wil Van Peperstraten graag zijn nieuwe boek promoten. Vooruit dan maar. “Ik heb een boek geschreven, een inleiding in de katholieke kerk dat heet ‘Katholiek’. Ja, nu ga ik even reclame maken”, lacht hij. “Ik krijg natuurlijk behoorlijk wat zinzoekers over de vloer en die willen meer weten, maar als ik ze een boek wil aanraden struikel ik eigenlijk alleen maar over Amerikaanse inleidingen, maar je proeft dat er iets niet klopt. Het is niet wie wij zijn.” De pastoor noemt zijn boek een rondleiding door het katholieke geloof in de lage landen. “Heel toegankelijk en niet strijdbaar. Het boek komt uit bij Kok Boekencentrum op 27 maart.”
Een eik ter ere van een eiken jubileum. De 80 jaar vriendschap tussen Alkmaar en de Engelse stad Bath is donderdag gevierd met het planten van een eik in beide steden. De Alkmaarse eik is in aanwezigheid van enkele leden van het Alkmaars Uitwisselings Comité geplant op, waar kan het ook anders, de rotonde van de Laan van Bath.
De Hongerwinter van 1944 trof ook Alkmaar hard. Bath kwam in actie en ‘adopteerde’ de kaasstad op 25 maart 1945 en lanceerde de Alkmaarse Oproep, een oproep aan de inwoners om de noodlijdende Alkmaarders te helpen. In juli 1945 werd de eerste Alkmaarse Week gehouden, met onder meer een verrassingsbezoek van de pas weer in ere herstelde burgemeester van Alkmaar, die een speciale militaire pas had gekregen om aanwezig te zijn.
Sinds die tijd hebben al vele uitwisselingen plaatsgevonden van jongeren en ouderen met diverse achtergronden. Vorig jaar doneerde het Alkmaars Uitwisselings Comité nog 24.000 bloembollen aan Bath. De bollen zijn verdeeld over welzijnsinstellingen en parken in de historische stad om via deze bloemenhulde de 80-jarige vriendschapsband alvast te vieren. (tekst gaat verder onder de foto)
Fier staat het symbool voor 80 jaar vriendschap met Bath op de rotonde van de Laan van Bath. (foto: Alkmaars Uitwisselings Comité)
“Het idee voor de eik is twee jaar geleden ontstaan. Toen was het 65-jarig jubileum van de band met de zustersteden Darmstadt en Troyes”, vertelt Hanneke Schrijen van het uitwisselingscomité. “Nu is het tachtig met Bath, dus dat is zelfs nog een oudere vriendschapsband, en dachten we ‘daar willen we ook graag een boom voor geplant hebben’.”
En dan is de logische keuze een eik, in dit geval een Quercus robur ‘Heritage’, legt Schrijen uit. “De eik staat symbool voor tachtig jaar jubileum. En die wilden we een mooie plek geven op de rotonde van de Laan van Bath.” Hoe kan het ook anders. “Ja haha, een geijkte plek.”
Bij de eik komt nog bordje te staan met daarop de woorden ‘Deze boom is geplant ter gelegenheid van 80 jaar stedenband tussen Alkmaar en Bath 1945 – 2025’ en de stadswapens van Alkmaar en Bath. Het bordje wordt op 1 mei onthuld door wethouder Anjo van de Ven in aanwezigheid van een groep mensen uit Bath die dan in Alkmaar is ter gelegenheid van het jubileum. (foto: Alkmaars Uitwisselings Comité)
Na het overweldigende succes van vorig jaar keert Flierefluiters Toneel terug met een heerlijke klucht. Het gezelschap speelt vanaf woensdag 9 april vier avonden op rij ‘De Geweldige Dokter Paul’ van Henk Roede in Dorpshuis De Hanswijk in Egmond aan Zee.
Met veel plezier en gelach wordt er elke maandag onder regie van René Steens in het dorpshuis gerepeteerd om weer een mooie klucht neer te zetten. ‘De Geweldige Dokter Paul’ gaat, niet geheel verrassend, over dokter Paul. Hij is een dierenarts die een nieuwe praktijk opent, en al meteen op de eerste dag ontdekt dat de voorganger, ene dokter Van Meulen, betrokken was bij een aantal dubieuze praktijken. Dat schijnt de meeste dorpsbewoners weinig te boeien, maar assistente Liesbeth weet er niks van.
Daarnaast zorgt Pauls ex Rita voor de nodige complicaties in zijn leven. Bovendien moet hij gaandeweg erkennen dat zijn medische kennis soms tekortschiet. Verwacht veel hilariteit, misverstanden en dubbelzinnigheden.
De Geweldige Dokter Paul is van 9 tot en met 12 april te beleven vanaf 20:15 uur. Kaarten kosten 15 euro en zijn verkrijgbaar via flierefluiters-toneel.nl en bij Bes Tabak in Egmond aan Zee en Tol Kringloop in Egmond aan den Hoef. (foto: Flierefluiters)
Het buitenseizoen staat voor de deur, een uitgelezen kans om nieuwe buitensporten te ontdekken. Op zondag 30 maart opent het Alkmaarse Sportpark De Vaart haar deuren voor een dynamische en energieke Open Dag, waarop verschillende sporten uit zijn te proberen.
Alkmaar Sport biedt een programma aan voor jong en oud. Sportliefhebbers kunnen onder andere kennismaken met activiteiten van Outdoor Alkmaar zoals bubbelvoetbal, steppen en een uitdagende ‘Expeditie Robinson’, een beetje zoals het gelijknamige televisieprogramma. Verder van de partij zijn drakenbootvereniging United Dragons, beachvolleybalvereniging Alkmaar Beach en kaatsvereniging Alcmaria.
De open dag duurt van 12:00 tot 15:00 uur. Deelname is gratis en aanmelden is niet nodig. Meer informatie is te vinden op alkmaaractief.nl. (foto: Outdoor Alkmaar)
De eerste dweilpauze was nog niet begonnen of de meest fanatieke schaatsers hadden er al 100 rondjes op zitten. Op een prachtige vrijdag meteen om negen uur stapten ze de Alkmaarse ijsbaan op voor hun ‘500 van De Meent’, en een uur en een kwartier later waren ze al goed opgeschoten. Maar ook zij gaan het zwaar krijgen, weten ze. “Ja je moet er wel een beetje gek voor zijn.”
500 rondjes, oftewel iets minder dan 200 kilometer schaatsen. En dat terwijl het ‘s ochtends al 12 graden is. Ga er maar aan staan. “Tja, ik werd door andere mensen gevraagd om te komen, dus dan kan je geen nee zeggen hè”, zegt Ronald de Wit met een lach. Het getal 16 op zijn been verraadt dat hij marathonschaatser is, maar ook voor hem is de ‘500’ ver. “Maar we hebben in de middag wat helpers die voor ons gaan rijden. Anders moet je alles met een klein groepje doen, en dat is best lastig.” (tekst loopt verder onder de foto)
Ronald de Wit is wel wat gewend als marathonschaatser, maar ook voor hem is bijna 200 km schaatsen op zachter ijs een uitdaging. (foto: Streekstad Centraal)
Roy Lennings en zijn collega organiseren de ‘500’ voor de derde keer en af en toe neemt hij de microfoon ter hand om de schaatsers aan te moedigen. “We hebben het hele seizoen leuke evenementen, waarvan dit er één is. We dagen schaatsers uit om 500 ronden te schaatsen, en dat in een periode van twaalf uur, zodat ze aan het einde van het seizoen nog een doel hebben.” Minder rondjes mag ook, benadrukt hij. “We hebben ook mensen die schaatsen 250 rondjes. Maar er zijn er ook een paar die rijden er zelfs meer dan 600. En er zijn er twee die voor een goed doel rijden.”
Joost Besseling schaatst niet alleen voor zichzelf, maar ook voor het Prinses Máxima Centrum voor kinderoncologie. “Mijn schaatsmaat Henk wilde hieraan meedoen omdat we niet naar de Weissensee konden (de alternatieve Elfstedentocht, red.). Ik moest daar wel even over nadenken. Toen zei ik tegen hem van weet je wat, ik doe mee maar laten we er dan een goed doel aan koppelen voor extra motivatie.” (tekst gaat verder onder de foto)
Joost en zijn maat Henk schaatsen niet alleen voor zichzelf, maar ook voor het Prinses Máxima Centrum voor kinderoncologie. (foto: Streekstad Centraal)
Door hun eerdere deelname aan de Weissensee weet Joost een beetje wat hij zal gaan voelen. “Tot nu toe gaat het lekker, en we hebben goed getraind dit jaar”, zegt hij optimistisch. Maar toch met een beetje een slag om de arm. “Het is wel anders dan op de Weissensee, want dan schaats je een parcours en hier is het 500 keer hetzelfde. Zelfde heup ja, zelfde bocht. Je weet het nooit, maar in principe moet het voor ons te doen zijn.”
Jaarlijks wagen zo’n vijftien à twintig schaatsers zich aan de ‘500’. “Ja de lat ligt best hoog”, realiseert Roy zich. “Daarom gaan we kijken of we in de toekomst een grotere doelgroep kunnen benaderen met andere varianten, zodat men ook de uitdaging kan hebben om bijvoorbeeld 200 ronden te schaatsen. Ik denk dat we ook gaan kijken of we een mooie challenge kunnen creëren met meerdere ijsbanen tegelijk.”
“We zijn verheugd dat het nog steeds zo’n succes is, en dat er nog steeds zoveel belangstelling voor is van zowel anderstaligen als vrijwilligers.” Het Taalhuis in de bibliotheek van Heerhugowaard bestaat deze maand 12,5 jaar en trekt nog altijd veel belangstelling. Binnenkort wordt het jubileum gevierd met Taalcaféfeesten op dinsdag 11 maart en vrijdag 14 maart. “Iedereen is welkom!”
Het Taalcafé helpt mensen die de Nederlandse taal beter willen leren spreken en lezen. Onder het genot van een kopje koffie worden krantenartikelen gelezen en wordt er gepraat over het dagelijks leven en over het land waar mensen vandaan komen. Het project werd opgezet door Hilde Luken en Maria Sabel en is tot hun genoegen nog altijd een succes. “Het laagdrempelige”, daar komt het volgens Hilde door. “Iedereen vindt het leuk, en je leert veel over andere culturen!”
“Ook ontstaan er vaak leuke vriendschappen”, vervolgt Hilde. En dan niet alleen tussen anderstaligen onderling, maar ook met de vrijwilligers. “Dan volgt de taal vanzelf!”
Bovendien is het Taalcafé meer dan beter Nederlands leren spreken en lezen, en andere anderstaligen ontmoeten. “Soms zijn er organisaties aanwezig die de anderstaligen helpen aan een opleiding of baan.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het Taalcafé is na alweer meer dan twaalf jaar nog altijd populair. (foto: aangeleverd)
Rob helpt regelmatig en dat doet hij met veel plezier: “Je draagt een steentje bij aan de taalkennis en ontwikkeling van de anderstaligen en dat geeft voldoening. Het is ook een soort kennismaking over en weer, daar zijn de krantenartikelen op gericht. Die zijn heel divers. Iets uit de geschiedenis van Dijk en Waard, of de omgeving. Of bijvoorbeeld over een zeehondje dat is aangespoeld. Je merkt dat die anderstaligen er in geïnteresseerd zijn, dat valt me op. Daar kun je dan op inhaken en zo ontstaat een mooi gesprek. Ik probeer het altijd een beetje met humor te benaderen, en niet op een schoolachtige manier.”
“Het is iedereen en alles door elkaar”, zegt Rob. Leuk, maar soms ook uitdagend. “Daar moet je als taalcoach wel mee om kunnen gaan en dat vraagt soms wel wat van de taalcoaches maar ieder doet het op z’n eigen wijze.” Sommigen doen dat aan de hand van een spelletje. Het is ook een leuk groepje mensen en Hilde is ook de bindende factor van het hele Taalcafé natuurlijk. Zij doet het altijd op een leuke manier. Ook als er iemand ziek is op het laatste moment wordt dat vlot opgelost.”
De Taalcaféfeesten zijn op 11 maart van 17:30 tot 19:30 uur en op 14 maart van 10:00 tot 12:00 uur. Iedereen is welkom, en dan met name iedereen die betrokken is of was, zowel vrijwilligers als (voorheen) anderstaligen. Ook mensen die overwegen zich aan te sluiten zijn welkom.
De organisatie zou het leuk vinden als mensen hapjes vanuit hun eigen cultuur meenemen. Graag dan wel even melden op welke dag. Dat kan tot en met 9 maart met een formulier, verkrijgbaar in de bibliotheek aan het Parelhof. “We verwelkomen alle belangstellenden van harte en maken er twee feestelijke bijeenkomsten van!”, besluit Hilde. (tekstbron: Lisette Kreijger)
Een vrouw is woensdag mishandeld in de Breedstraat in Alkmaar. Midden op de dag trof de vrouw een onbekende man, die uit het niets tegen haar begon te schreeuwen en haar mishandelde. Ze vluchtte een winkel in en de dader rende daarna richting de Laat. De politie zoekt eventuele getuigen en beelden.
Het incident vond rond 15:35 uur plaats ter hoogte van de fietsenstalling in de Breedstraat, ter hoogte van de pinautomaat. De man ging er daarna vandoor via de Krebbesteeg. De dader is een tengere man van 30 tot 40 jaar oud en zo’n 1.60m tot 1.65m lang. Hij heeft een lichte huidskleur, donkere ogen en haar en heeft een baard. Hij droeg een groene parka.
Wie meer denkt te weten, wordt verzocht contact op te nemen met de politie via de Opsporingslijn (0800-6070) of anoniem (0800-7000). Het zaaknummer is 2025048323.
Nog eens twee verdachten zijn aangehouden in verband met het voetbalgeweld rond de wedstrijd AZ-Legia Warschau in Alkmaar op 5 oktober 2023. Het gaat om mannen van 26 en 44 jaar uit Polen. Daarmee is het aantal aanhoudingen op zes gekomen, maar mogelijk volgen er nog meer.
Rondom de wedstrijd tussen AZ en Legia Warschau zijn supporters politieagenten van de Mobiele Eenheid met grof geweld te lijf gegaan. Ze wisten daarbij wapenstokken en pepperspray. Eén ME’er is bewusteloos geslagen. De politie gebruikte traangas om de groep onder uit elkaar te drijven.
Een aantal van de geweldplegers is inmiddels geïdentificeerd. De meesten van hen komen uit het buitenland, maar er zit bijvoorbeeld ook een Poolse man uit Vlaardingen tussen. De politie geeft niet aan waar de twee nieuwe aanhoudingen zijn verricht.
Het onderzoek duurt voort. Wie nog nuttige informatie denkt te hebben wordt verzocht contact via de Opsporingstiplijn (0800-6070) of anders anoniem (0800-7000). Het zaaknummer is 2023223923. (foto: Inter Visual Studio / Michel van Bergen)
Kort na de korte stroomstoring van dinsdag kwamen duizenden huishoudens er achter dat met de stroom ook het warme water en de verwarming verdwenen waren. Bij HVC zorgde vielen zowel de bio- als de afvalenergiecentrale uit, én het complete regionale warmtenet voor 12.000 huishoudens. Het duurde bijna 24 uur voor het volledig opgelost was.
“Het opnieuw in bedrijf nemen van de systemen kost tijd en dient zorgvuldig te gebeuren”, vertelt HVC-omgevingsmanager Nicoline Spil. Rond 18:00 uur waren de energiecentrales weer volledig operationeel. “De verschillende back-up installaties zijn binnen een half uur opgestart, waardoor de warmtelevering aan het warmtenet weer op gang kwam.” De onderstations hebben hun eigen gas- of olie gestookte ketels voor dit soort noodgevallen.
Maar daarmee is het nog niet gedaan, laat ze weten. “Bij dergelijke storingen, bij volledige uitval van de installatie, ontstaat er een ‘koude prop’ in het leidingnet. Dit is een grote hoeveelheid koud water die eerst het leidingnet uit moet voordat er weer warm water van de juiste temperatuur geleverd kan worden. Dit koude water zorgde er ook voor dat de regelstations in de woonwijken gereset moesten worden. In een aantal gevallen hebben we dit handmatig op locatie moeten doen.” (tekst loopt door onder de afbeelding)
Het warmtenet van HVC in regio Alkmaar. (kaart: HVC)
Dat handmatig resetten was nodig in de Rivierenwijk in Heerhugowaard en de Alkmaarse wijken Vroonermeer en Huiswaard I. Daarom duurde het daar tot woensdag voordat er weer warm water stroomde. Voor zo ver bekend heeft de stroomuitval niet voor defecten gezorgd.
Het is volgens de woordvoerder nog niet eerder gebeurd dat beide centrales uitvielen. HVC heeft diverse systemen voor het geval dat de stroom uitvalt, wijdt Spil uit. “We hebben beschikking over eigen stroom-opwekinstallaties en noodstroom-aggregaten. Ook zijn er drie back-up installaties in het warmtenet, die de warmtelevering kunnen overnemen. Bij de storing op dinsdag is het back-up systeem binnen dertig minuten opgestart.”