Woensdag werd bij het verzetsmonument op de algemene begraafplaats in Stompetoren stilgestaan bij de omgekomen verzetshelden van de Slag bij Rustenburg in 1944. Het werd een mooie herdenkingsplechtigheid, waarbij burgemeester Bruinooge sprak over weerstand bieden in de moderne tijd.
Een stoet van zo’n 60 personen liep vanaf restaurant het Schermer Wapen naar de algemene begraafplaats, aangevoerd door burgemeester Bruinooge en zijn vrouw. Na aankomst vloog het 1077 RAFA Squadron van de Edambusters in formatie over voor een zeer gewaardeerde eresaluut.
Na twee minuten stilte werd de taptoe geblazen en legden de burgemeester en zijn echtgenote een bloemstuk bij het monument. Nabestaanden en belangstellenden volgden en het Wilhelmus werd gezongen. Daarna werd een ronde om de kerk gelopen en zijn kransen gelegd bij de geallieerden. De klaprozen bij elk graf, staan symbool voor het gedicht dat de burgemeester later in zijn toespraak aanhaalde.
Na de kranslegging vertrok de stoet naar het Schermer Wapen waar Bruinooge zijn toespraak hield.
De burgemeester eerde de oorlogslachtoffers, in het bijzonder de verzetshelden die door verraad om het leven kwamen, en ook omgekomen geallieerde strijders. Hij liet aanwezigen nadenken over wat zij zouden doen tijdens bezetting; 5% durfde een vorm van verzet te plegen en 5% collaboreerde met de Duitsers. De andere 90% voegde zich om de oorlog te doorstaan.
“Ook in onze tijd zullen we antwoorden moeten geven en moeten weten waar onderhandelen en aanpassen ophoudt.” De burgemeester heeft zelf geen antwoord, maar weet dat ook wij onze grenzen moeten stellen en ons daarbij door ons geweten moeten laten leiden.
Daarna legde Bruinooge uit waarom de klaprozen. Dit heeft te maken met de Vlaamse velden vol klaprozen, die de Canadese militaire arts en dichter John McCrae (1872-1918) in 1915 inspireerde voor zijn beroemde ‘In Flanders’ fields’. Een gedicht dat oproept de strijd tegen de vijand voort te zetten.
Voor de burgemeester houdt dat in het doorzien van kwaad en je niet aan te passen, maar met ‘eigentijdse wapens’ weerstand te bieden: met dialoog, een open houding en duidelijke grenzen.
