Een motorrijder werd dinsdagavond in Akersloot gespot terwijl hij de verkeersregels aan zijn motorlaars lapte. Voor ogen van een motoragent reed de man veel te hard. Na diverse metingen op de eigen teller zette de motoragent hem aan de kant en vorderde zijn rijbewijs in.
De laagvlieger werd voor het eerst gezien op de Geesterweg in Akersloot, terwijl hij op hoge snelheid een voertuig inhaalde. De motoragent ging er achteraan en mat 90 km/u op een 50 km weg, daarna 77 km/u in een 30 km zone en uiteindelijk zelfs 140 km/u op een 60 km weg. Blijkbaar merkte de motorrijder niet dat hij werd gevolgd, tot hij een stopteken kreeg van de agent.
Vanwege de wettelijke correcties werd de motorrijder geboekt voor een overschrijding met 69 km/u. Dat is ruim voldoende voor invordering van het rijbewijs. Hoe lang, dat hangt af van het Parket Centrale Verwerking Openbaar Ministerie (CVOM).
Een aanrijding op de N242 bij het AZ-stadion heeft voor een ravage en veel vertraging voor verkeer in beide richtingen gezorgd. Twee automobilisten raakten elkaar, waarna een van de twee de middenberm in schoot en een lichtmast omver reed.
Het ongeluk gebeurde rond 08:30 uur. Wat er precies gebeurde is niet nog duidelijk. Mogelijk wisselde een van de twee betrokkenen van rijstrook op weg richting Heerhugowaard. De gevolgen waren wel duidelijk. De auto die de lichtmast ramde liep veel schade op. De lantaarnpaal werd uit de grond gerukt en eindigde verwrongen in de middenberm. De andere auto kwam er met lichte schade vanaf. Niemand raakte gewond.
Een klein geluk bij een ongeluk was dat de aanrijding net voorbij de afslag naar het AZ-stadion en de Boekelermeer plaatsvond. Verkeer richting Heerhugowaard kon via de afrit worden geleid, waarna het even verderop weer terug de N242 op kon. Verkeer in de richting van de A9 moest over één rijstrook rijden.
De zwaar beschadigde auto is afgevoerd. De lichtmast zal door de provincie worden verwijderd en vervangen.
Een automobilist is dinsdagavond aangehouden na een eenzijdig ongeval op de N242 bij Alkmaar. De man kreeg naar eigen zeggen een klapband doordat hij werd afgesneden, waarna hij tegen de vangrail botste. Hij bleek in orde te zijn, maar zijn speekseltest niet.
De man was rond 22:15 uur onderweg vanuit Heerhugowaard richting Alkmaar, toen het mis ging bij de Nollenweg. De botsing tegen de vangrail zorgde niet voor heel veel schade aan de auto, maar deze moest toch worden afgevoerd. De auto had schade aan de voorzijde, twee lekke banden opgelopen en een lekke vloeistofhouder opgelopen.
De auto is door een berger afgevoerd. De vloeistof is door de berger en een medewerker van de provincie met zand uitgeveegd.
Een luide kettingzaag verstoort ruw de rust in de Alkmaarderhout. Zoals al was aangekondigd, worden achttien grote iepen omgezaagd. Jammer voor natuurliefhebbers, maar ze zijn ziek.
Eenmaal in het park aangekomen is het weer stil. Aan de picknicktafel op het veld treffen we Daniel. Hij neemt even pauze. Naast hem ligt een in stukken gezaagde boom. We zijn geen boomkenners, maar het hout lijkt er niet goed uit te zien. We babbelen even met Daniel, waarna hij terug aan het werk gaat. Niet met zagen, maar met het weer goed scherp maken van de tandjes van de kettingzaag. Er moeten nog meer iepen om.
De kap van grote bomen maakt vaak wel wat los. Daniel beaamt dit. Volgens hem snappen veel mensen het niet als reuzen worden omgezaagd. Hij legt dan uit dat ze ziek zijn en het beter is zo, maar dat overtuigt niet iedereen. “Maar weet je wel hoe besmettelijk de iepziekte is?”, vraagt hij dan. Nee dat blijken ze niet te begrijpen. (tekst gaat verder onder de foto)
Met zijn tweeën reduceren medewerkers van Allure Boomverzorging zieke iepen in Alkmaarderhout tot houtsnippers. (foto: Streekstad Centraal)
Iepziekte is een zeer besmettelijke schimmelziekte, die zich snel van boom naar boom kan verspreiden via iepenspintkevers en via bij elkaar liggende wortels. Het een kwestie van tijd voor een besmette iep het loodje legt. En dan is het besmettingsgevaar niet voorbij. Vaccinatie is een optie, maar niet als de boom al te ver heen is.
De houtversnipperaar is aangekomen. Met een kraan op een trekker stopt Daniels collega boomstam na boomstam in de machine. Met luid gekraak en geknars worden ze verorberd. De houtsnippers worden niet uitgespuugd, maar meegenomen om ergens anders te gebruiken.
Waarschijnlijk nog tot vrijdag worden zieke iepen geveld met de kettingzaag en de versnipperaar.
Dikke rook boven een pand op bedrijventerrein Beverkoog in Alkmaar. Dinsdag rond 14:30 uur is een grote brand uitgebroken bij een autoschadebedrijf aan de Berenkoog. Het duurde ongeveer een half uur voor de brandweer het vuur onder controle had.
De brandweer schaalde binnen vijf minuten na de melding op naar ‘grote brand’ voor extra personeel en materieel. Vlammen en dikke rookwolken waren te zien boven het dak van het bedrijfspand. De Veiligheidsregio raadde mensen in de omgeving aan om ramen en deuren te sluiten en om buiten uit de rook te blijven.
Om 15:02 uur meldde de Veiligheidsregio dat de brand op het dak uit is en dat brandweer was begonnen met het lostrekken van de dakbedekking, op zoek naar brandhaarden.
Veel is er op het moment van schrijven nog niet bekend over de brand, zoals waar en hoe deze in het gebouw is ontstaan, of er gewonden vielen en wat omvang van de schade is.
Het terras is weg en binnen staat een deel van de inventaris klaar om ook weg te halen. Café De Pomp in het Heerhugowaardse Poldermuseum wordt opgedoekt. Niet omdat het zakelijk niet uit kon – het terras zat regelmatig vol – maar vanwege een zakelijk geschil met de verhurende stichting.
De Pomp uitbater Hans Kraakman wil voor 1 september de tent helemaal leeg hebben en weg zijn. De relatie met de verhurende Stichting Den Huygen Dijck is zo verzuurd dat hij echt helemaal niets wil achterlaten voor een volgende uitbater. “Ik kan alles opslaan in een paardenbox bij Manege Waarland.”
Met gemengde gevoelens kijkt hij terug op het laatste weekend dat Café De Pomp open was. Een bitterzoet einde met gezelligheid, maar ook tranen bij vaste klanten. “Het terras zat stampvol. Ik heb heel veel reacties gehad van mensen die ervan balen. Dus kwamen ze allemaal de voorraad opdrinken”, grapt hij. “Nou dat is behoorlijk goed gelukt.” (de tekst loopt door onder foto)
Hans Kraakman – hier tijdens een vrolijker moment – kreeg geen gelijk van de rechter en moest alsnog de volledige huur voor ‘De Pomp’ betalen. (foto: Facebook/Hans Kraakman)
De Pomp is dicht vanwege een fiks conflict over het onderhoud en een huurachterstand, dat voor de rechter is uitgevochten. Sinds januari betaalde Kraakman een deel van de huur niet, omdat Stichting Den Huygen Dijck in zijn ogen in gebreke bleef waar het om onderhoud gaat. Hij waarschuwde twee weken van tevoren per mail dat hij anders zou stoppen met betalen, maar zonder het gewenste resultaat. Ook bij de rechter vond hij geen luisterend oor. Die besloot Kraakman het tekort alsnog moet betalen en binnen twee weken moest vertrekken.
Volgens Kraakman is vorige week bewust een deel van het ‘bewijs’ verwijderd. Het hoge gras werd gemaaid, de giftige reuzenberenklauwen, distels en brandnetels zijn weggehaald van het grasveldje en het terras. Het maakt hem boos. “Zo van: ‘we doen er echt wel iets aan’, maar het was hier een rommeltje. We hadden al waarschuwingen opgehangen en laatst moesten we kinderen van het veldje halen. Die ouders zeggen dan: ‘daar gaan we niet meer heen’.” (tekst gaat verder onder de foto)
Afgelopen week is buiten onderhoud gepleegd, het A4-tje met de waarschuwing voor reuzenberenklauwen hangt er nog. (foto: Streekstad Centraal)
Het tweede grote twistpunt was de zijdeur. Bij regen en storm uit het westen waait aan de bovenzijde water naar binnen. Sinds 2021 is dat drie keer gebeurd. “Kijk, het loodbeslag boven de deur is weggescheurd”, wijst Kraakman naar de oorzaak. Hij toont een filmpje waarop regenwater lustig naar binnen komt en er daardoor een grote plas water op de houten vloer blijft liggen. “Een stuk van zes bij twee meter stond onder water.” Stille getuige is de schade aan de planken. “De hele vloer moet vervangen worden.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het is niet de eerste keer dat Kraakman weigerte de volle huur te betalen. Tijdens corona wilde hij huurkorting, maar de stichting ging niet akkoord. Hij besloot toch minder te betalen. De stichting won hier in 2022 een kort geding over, al besloot de rechter wel om een percentage kwijt te schelden. Kraakman had het ingehouden geld apart gelegd en betaalde. Sindsdien wil het bestuur hem weg hebben, en dan vooral voorzitter Jan van der Starre, zegt de cafébaas. Hij zegt dat ook te zien in kleine “kinderachtige” dingetjes.
Screenshots uit een korte video, gemaakt door de dochter van Hans Kraakmaan. Het water stroomt naar binnen bij iedere windvlaag en er ligt water op de houten vloer. (beelden: aangeleverd)
Maar Jan Bootsma, bestuurslid van Stichting Den Huygen Dijck ziet dat anders. “Wij zijn niet nalatig geweest”, zegt hij stellig. “Als het regelmatig lekt en we doen niks, dan kan je van nalatigheid spreken, maar het gaat om extreme situaties. Het is een ouder gebouw en dan kan het voorkomen van lekkage lastig zijn. Maar als we een melding krijgen over iets, dan wordt gedaan wat er gedaan moet worden. En elke maandagochtend is er een technische ploeg die klein onderhoud doet.”
Maar wie er ook gelijk heeft, Kraakman heeft het volgens Jan Bootsma verkeerd aangepakt. “Gewoon maar een deel van de huur niet betalen is niet de bedoeling. We hebben hem regelmatig gewaarschuwd. We hebben hem als verhuurder keurig gewezen op de betalingsachterstand. De rechter zei ook: ‘zo werkt dat niet, zo gaat dat niet’.” (tekst gaat verder onder de foto)
De vloer heeft waterschade opgelopen door de drie keer dat er lekkage is geweest. (foto: Streekstad Centraal)
“Er zijn wel wegen voor huurders die vinden dat het onderhoud niet goed is”, legt Bootsma uit. “Er moet dan onafhankelijk worden getoetst of dat het geval is. En als je niet weet hoe je het allemaal aan moet pakken dan kan je je laten ondersteunen door de rechtswinkel.” Toen we Hans Kraakman vroegen of hij zijn acties juridisch wel had dichtgetimmerd, erkende hij al dat alleen een mailtje wellicht niet volstond.
Volgens Bootsma is de maat vol. “Er is een hele geschiedenis en het liep helemaal de spuigaten uit. Dan is het op een gegeven moment voorbij.” Hij wil daarbij benadrukken dat Kraakmans beweringen over gebrekkig onderhoud “een klap in het gezicht zijn van de vrijwilligers.” (tekst gaat verder onder de foto)
Jan Bootsma met de vrijwilligers van het Poldermuseum. Jan zit in de voorste rij, aan de linkerkant (foto: Facebook)
Kraakman ziet nog een kansje om niet weg te hoeven. “Maar die is heel klein, vooral ook omdat we nu de inventaris eruit halen. Ik moet er nog over nadenken of ik actie wil ondernemen.” Hij denkt na over een crowdfund-actie, maar klinkt of hij er weinig zin meer in heeft.
Bootsma is er van overtuigd dat de stichting het cafégedeelte weer succesvol kan laten draaien. Binnenkort gaat het bestuur aan tafel om de toekomst te bespreken, eventueel met een nieuwe huurder, of anders alleen met vrijwilligers en eventueel een kroegbaas in dienst.
Het Integraal Kind en Ouderen Centrum komt een stap dichterbij voor inwoners van Noord-Scharwoude. Aannemer Tuin en installateur Klaver zijn geselecteerd voor de bouw van het kindcentrum en de zorgwoningen. Donderdag worden de contracten ondertekend.
Aan de Tulpenstraat 2, op de plek van de gesloopte Mariaschool, zal een toekomstbestendig gebouw verrijzen voor jong en oud. Enerzijds is het IKOC een kindcentrum met drie takken: een basisschool voor twaalf groepen met totaal rond 300 kinderen, twee groepen kinderdagopvang en buitenschoolse opvang van Allente. Anderzijds is het centrum een complex met 56 woningen met voorzieningen van Horizon Zorgcentrum. Het IKOC is ontworpen door LIAG Architecten & Bouwadviseurs en het Deense architectenbureau RUM.
“Wij zijn trots dat we samen met gemeente Dijk en Waard en Allente onderwijs en opvang een belangrijke stap zetten in de ontwikkeling van het Integraal Kind en Ouderen Centrum in Noord-Scharwoude”, aldus Horizon-bestuurder Sjanie Koedoot. “Met dit bijzondere project creëren we samen een plek waar kinderen kunnen leren en spelen, en waar ouderen een fijne en veilige woonomgeving hebben.” (tekst gaat verder onder de tekening)
Een eenvoudige schets van het IKOC met links het woonzorgcomplex en rechts het kindcentrum. (ontwerp: LIAG / RUM)
Onderdeel van het bouwproject is de verlenging van de Potjessloot, zodat deze straks tussen het IKOC en de voetbalvelden van LSVV ligt.
Eind november is het terrein bouwrijp. De bouw start vervolgens in december en de oplevering wordt verwacht in de zomer van 2027. Het IKOC zal IKC Waterrijk vervangen. (ontwerp: LIAG / RUM)
Emo Verkerk maakte vooral in de jaren tachtig naam met schilderportretten van schrijvers, musici en historische figuren. Naast schilderijen maakt hij tekeningen en ook objecten. Vanwege zijn rijke oeuvre kent het Victoriefonds hem de Oeuvreprijs van dit jaar toe. Die wordt op 18 september uitgereikt, tijdens de feestelijke opening van Verkerks expositie in Stedelijk Museum Alkmaar.
In 1976 maakte Emo Verkerk (70) op 21-jarige leeftijd zijn eerste kunstwerk: een verlengde keukenstoel die presentie benadrukt. Het was de start van een oeuvre vol portretten van historische figuren, van schrijvers tot sjamanen. Zijn keuze wordt beschreven als intuïtief en gebaseerd op sympathie, niet bewondering. Zelf typeert de geboren Amsterdammer, wonende in Den Helder, zijn werk wel eens als een ‘symbolisch dagboek’; ze representeren de gedachten of ideeën die hem bezighouden.
De Victoriefonds Oeuvreprijs is zeker niet de eerste prijs die hij ontvangt. Eerder werd hij geëerd met de Buning-Brongersprijs (1980), de Koninklijke Prijs voor de Vrije Schilderkunst (1981), de Van Duyl-Schwartzeprijs (2000) en de Joanne Oostingprijs (2010).
Naast portretten van prominente personen uit binnen- en buitenland, schildert hij ook mensen uit zijn directe omgeving. Deze kant is niet echt bekend van hem, maar daar komt verandering in met de expositie ‘Dierbaren’ in het Stedelijk Museum.
De uitreiking van de Victoriefonds Oeuvreprijs 2025 en de feestelijke opening van Verkerks tentoonstelling ‘Dierbaren’ vinden plaats op donderdag 18 september. De prijs zal worden uitgereikt door juryvoorzitter Maarten Poorter, tevens burgemeester van Dijk en Waard.
Ze hebben de tijd van hun leven, de leden van het Zeekadetkorps Heerhugowaard. Niet alleen wonen ze het mega-evenement SAIL 2025 bij, ze doen er actief aan mee. Er is een goede kans dat de zeekadetten dit zomerkamp nooit meer vergeten. “Ze zijn erg enthousiast.”
Commandant Wijnand Kramer is druk met een receptie aan boord van de Abel Tasman, maar hij maakt toch even tijd voor ons. Eenmaal een dek lager voor wat stilte, steekt hij van wal. “Dinsdagmiddag zijn we vanaf het Markermeer gekomen, waar we de eerste helft van ons zomerkamp hielden. SAIL Amsterdam is deel twee. We liggen nu aan de Sumatrakade. De Tall Ships liggen in de IJhaven aan de andere kant van het Java-eiland.” (tekst gaat verder na de foto)
De Abel Tasman bij de Sail-In van 2025 ter hoogte van Pontje Buitenhuizen bij Assendelft. (foto: Jackelien Stam)
Een prominente ligplaats, bevestigt een trotse commandant. “We hebben goed contact met SAIL. We willen graag helpen, maar dan wel met leuke en nuttige dingen. Een overgang of brug bewaken, dat is niet ons ding. De kinderen hijsen vlaggen bij Centraal Station en halen ze ’s avonds weer naar beneden. Ze worden ingezet bij Zeilschool Nautique voor zeilclinics en daar zijn we ook met onze vletten om mensen mee te nemen het water op. En de kinderen doen mee aan een crew parade (defilé), een mars vanaf de Prins Hendrikkade naar de Dam.” (tekst gaat door onder de foto)
Zeekadetkorps Heerhugowaard had een prominente rol tijdens de SAIL, en varen onder andere rond met bezoekers. (foto: Zeekadetkorps Heerhugowaard)
“Het hoogtepunt was eigenlijk al woensdag, de SAIL-in”, blikt de commandant terug. “Woensdagochtend gingen we richting IJmuiden en namen we gasten aan boord. We hebben een groot deel van de stoet aan Tall Ships aan ons voorbij zien trekken. Daarna hebben we het anker gelicht en zijn we mee gaan varen. Dat was een hele belevenis voor die kinderen. Vanaf de kant is het ook mooi, maar als je meevaart is het toch heel anders.”
“Ja, het was absolute chaos”, zegt Wijnand Kramer. “Als gezagvoerder en kapitein moet je goed rekening houden met het feit dat mensen andere dingen doen dan je verwacht.” Met de Abel Tasman ging alles goed, maar er waren zo hier en daar op het water spannende momenten. “Het is een boeiend schouwspel.” (tekst gaat verder onder de foto)
De Abel Tasman was ook van de partij tijdens de SAIL-in naar Amsterdam. (foto: aangeleverd)
Leuke bonus voor de zeekadetten was dat het Jeugdjournaal woensdag aan boord was voor opnamen. Een aantal van hen is daarbij geïnterviewd. De uitzending was diezelfde avond, maar is via Uitzending Gemist terug te zien.
Zaterdag is de drukste dag in en om de IJhaven, weet Kramer uit ervaring. “Dan kan je hier wel over de hoofden lopen. We verdelen het werk, zodat de kinderen zelf nog wat schepen kunnen bekijken, en kunnen genieten van wat SAIL te bieden heeft.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Het Jeugdjournaal bezocht Zeekadettenkorps Heerhugowaard tijdens SAIL. (foto: aangeleverd)
Zondagmiddag is de SAIL-out, maar de Abel Tasman blijft dan liggen. “Omdat het dan weer zo zal krioelen gaan wij maandag pas weer terug.” Op één kadet na, voegt Kramer toe. “Die vaart terug met marinefregat Zr.Ms. Evertsen. De marine houdt een promotiedag voor schoolkinderen en geïnteresseerden als ze terug varen naar Den Helder.”
Pok, pok, pok! En soms geroep of gejuich van spelers. Mensen die rond Tennisclub Sint Pancras wonen vrezen dat hun woongenot er flink op achteruit gaat. Tenminste, als er drie padelbanen worden aangelegd en de club structureel meer geluid mag maken dan de landelijke norm. Via een advocaat dienen ze bij de gemeente Dijk en Waard bezwaren in tegen de padelplannen én tegen een verhoging van de geluidsgrens. Desnoods stappen ze naar de rechter, laten ze strijdbaar weten.
“Het is normaal zo rustig als nu. Je hoort niks vanaf de tennisbanen. Als er een keer wel een dag herrie is, dan haalt iedereen zijn schouders op”, vertelt de woordvoerder van de bewonersgroep aan Streekstad Centraal. De groep is opgezet om te waken voor het woongenot rond tennisclub TCSP. Maar drie padelbanen erbij en een hogere geluidsgrens, dat verandert de zaak.
We zitten in een volle tuin aan de Magnolialaan. In een paar uur tijd is een hele groep omwonenden opgetrommeld toen bleek dat we er meer over wilden weten. Het geeft aan hoe serieus de kwestie voor de omwonenden is.
“Een aantal is er niet of met vakantie, anders zouden het er meer geweest zijn”, vertelt de woordvoerder. Ze blijven alle veertien – inclusief de woordvoerder – liever anoniem, want een aantal heeft inmiddels al nare reacties gekregen van clubleden. (tekst gaat verder onder de foto)
Tennisclub Sint Pancras, met achter het schuurtje het terrein waarop drie padelbanen komen te liggen. (foto: Streekstad Centraal)
Voor de groep rammelt de kwestie gevoelsmatig al sinds de gemeente de eerste vergunning wilde verlenen. Dat voornemen werd vier weken te laat gepubliceerd, waardoor nog maar twee van de zes weken bezwaarperiode overbleven. Het gebeurde volgens de woordvoerder daarna vaker dat publicaties pal voor de vakantie kwamen, waardoor omwonenden die vrij makkelijk mis konden lopen. Uiteindelijk concludeerde de gemeente dat er toch een uitgebreidere vergunningsprocedure nodig was in.
In die procedure moest TCSP onafhankelijk geluidsonderzoek laten doen. De bewoners drongen aan op echte metingen, zoals ze zelf provisorisch hadden gedaan met geluid uit speakers. De mensen in de tuin lachen als ze aan hun escapades terugdenken. Maar volgens de gemeente heeft nabootsing van een nog niet bestaande situatie weinig nut, en zijn de gebruikte geluidsmodellen gebaseerd op echte metingen. De bewoners zijn sceptisch, want hoe zit met de reflectie over het water van het ijsbaanterrein? “Dat is theoretisch nooit vastgesteld”, vertelt iemand uit de groep. “En zit het dus niet in het geluidsmodel.”
Wat de omwonenden ook stoort is dat de gemeente twee decibel meer geluid wil toestaan dan de landelijke norm. Twee lijkt weinig, maar decibellen zijn behoorlijk ingewikkeld en drie decibel erbij is door de logaritmische schaal twee keer zoveel geluid. Maar dat betekent dan weer niet twee keer zo hard.
“Nu komt de TC volgens de modellen twee keer per jaar één decibel boven de nu nog geldende norm van 45 decibel uit. We verwachten dat het met drie padelbanen erbij regelmatig gaat gebeuren. We hebben het gevoel dat nu als excuus wordt gebruikt dat we nooit klaagden over geluidsoverlast”, wordt de angst uitgelegd. (tekst gaat verder onder de foto)
TC Sint Pancras, met daar links van het ijsbaanterrein. Tussen de tennisbanen en het water komen drie padelbanen te liggen. (foto: Bing)
De omwonenden vroegen de TC om het geluidsrapport, maar kregen het niet. Dat wekte argwaan. Een aantal dagen na het bezoek van Streekstad Centraal aan de omwonenden verschijnt de vergunningaanvraag van de club op de gemeentesite, inclusief het rapport dat de club niet wilde geven. De omwonenden schrikken er van.
“Het is zoals we hadden verwacht”, zegt de woordvoerder als we hem bellen voor een reactie. “Het geluidsmodel is gebaseerd op de ‘Rolls Royce’ uitvoering van de padelbanen van fabrikant Padel Factorye. De TC heeft de budget-versie gekocht. Die heeft onder andere veel dunner glas.” Volgens de woordvoerder wordt bovendien regelmatig, al dan niet opzettelijk, het geluidsmodel van de duurste baan gebruikt bij de aanvraag. De fabrikant van de banen zou daar niet blij mee zijn.
TCSP-voorzitter Peter Alkema laat ons weten dat hij de zorgen begrijpt. “Niet voor niets hebben we de bewoners al in 2022 meegenomen in onze plannen en zijn er vijf bewonersavonden gehouden. Volgens hem zijn de zorgen – met de isolerende maatregelen die de club heeft toegezegd – nergens voor nodig.
“De onderzoeken wijzen er op dat er geen overlast zal ontstaan”, vervolgt Alkema. Hij doelt op diverse geluidsonderzoeken en ook de positieve beoordeling van de Omgevingsdienst. Hij betwijfelt ten zeerste dat een verkeerd geluidsmodel is gebruikt. “Dan zou ten koste gaan van de reputatie van het toch wel gerenommeerde onderzoekbureau. Overigens geeft het geluidsonderzoek heel transparant de nodige informatie over het gebruikte rekenmodel.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het is rustig bij Tennisclub Sint Pancras, tijdens de vakantie. De bezettingsgraad van de padelbanen is naar verwachting echter hoog buiten de vakantie, en dan vooral ’s avonds. (foto: Streekstad Centraal)
Bovendien: mocht TCSP na de bouw van de drie padelbanen tóch teveel geluid produceren, dan zijn extra maatregelen verplicht en die zal de club dan ook netjes uitvoeren, verzekert Peter Alkema. Omwonende Rogier bevestigt die belofte in een laatste gesprek, maar benadrukt dat de groep eventuele extra maatregelen achteraf eenvoudigweg wil voorkomen. Plus dan is er nog die mogelijke verhoging van de geluidsgrens van 45 naar 47 dB(A).
Een advocaat maakt namens de bewonersgroep formeel bezwaar tegen zowel de aanvraag van de club voor een vergunning en om meer geluid te mogen maken. En inmiddels is met elkaar besloten om naar de rechter te stappen als gemeente Dijk en Waard een maatwerkvoorschrift voor extra geluid gunt, aldus Rogier.
Hij voegt toe dat de gemeente opnieuw fout handelde in de informatievoorziening. “De gemeente besloot om niet online te informeren over publicatie van de aanvragen, maar betrokkenen een brief per post te sturen. Met andere woorden: ben je op vakantie weet je van niks, en dat terwijl er maar twee weken bezwaartijd is voor het maatwerkvoorschrift. Het is niet netjes en mag volgens onze advocaat ook niet.”
Ondertussen is de woordvoerder van de omwonenden bij de padelbanen in Anna Paulowna geweest, waar een soortgelijke situatie speelt. “Ik heb op dertig meter dik hoger geluid gemeten dan het rapport aangeeft. Mensen die op 170 meter wonen hebben bezwaar gemaakt en dat is ongegrond verklaard. Ze hebben niet heel veel last van het geluid, maar het is wel net boven de irritatiedrempel. Wij zitten op 120 meter. Die bewoners hebben nu zelf isolerende maatregelen genomen.”
De bezwaartermijn voor de hogere geluidsgrens voorbij, die voor de vergunningsaanvraag verloopt op 1 september. Daarna buigen het college en de Omgevingsdienst zich over de ingediende zienswijzen.
