Auteur: Robin Korving

Je zou het niet zeggen als je naar traverse over het spoor loopt, maar het parkeren van tweewielers op het Alkmaarse stationsplein is verboden. En dat terwijl er een paar honderd fietsrekken vrij zijn in de gratis buitenstalling. De gemeente weet ervan en wil de situatie verbeteren samen met RataPlan, de aangewezen stichting voor het stallen of ruimen van tweewielers. Maar veel is er eigenlijk niet tegen te doen, zegt woordvoerder Christa Dekker. Pieter Elzinga, bedrijfsleider van RataPlan, noemt het “dweilen met de kraan open.”

Het lijkt simpel: gewoon elke dag alle foutparkeerders aanpakken door hun fiets te verwijderen. Zie hoe hard het aantal keldert. Maar dat is bij wet niet toegestaan, legt Elzinga uit: “Vier keer per jaar en voor twee evenementen halen we weesfietsen, fietswrakken en fout geparkeerde fietsen weg. Dat moet van tevoren aangekondigd worden en bij het ruimen is er een boa bij om aan te wijzen welke fietsen mee mogen. Verder mogen we ze alleen verplaatsen naar de afgesproken plekken.”

Die taak is voor Tim Gozeling. De 24-jarige Alkmaarder sjouwt fietsen naar de hogere niveaus van de buitenstalling en zet ze daar in de hoge rekken. Die zijn bijna allemaal vrij. Volgens zijn bedrijfsleider heeft hij een soort karretje voor het wiel dat op slot staat, maar dat ontkent hij. Pittig werk dus. En met de huidige aanpak zet het weinig zoden aan de dijk. “Op drukke dagen staan er 300 fietsen, op rustige dagen 180. En dan heb ik bijvoorbeeld net drie fietsen weggezet… Komt er een groepje scholieren en staan er weer drie fietsen. Sta ik weer op nul”. Op de vraag of hij een stappenteller gebruikt, moet hij lachen. “Nee, maar ik denk ik heel wat kilometers maak.”

Tim vindt zijn werk leuk maar het vechten tegen de bierkaai frustreert hem soms wel. En hij heeft ideeën geopperd, maar daar is nog weinig mee gedaan. De professionele fietsenstaller hoopt dat de gemeente in ieder geval snel strenger handhaaft, want foutparkeerders luisteren niet naar hem en NS-handhavers doen niks. “Dan staan ze even verderop toe te kijken. Soms staan ze met acht man op een rij te chillen”. Daarbij komt dat RataPlan krap zit qua personeel. Van de 40 uur per week zou Tim zo’n 25 uur op het station moeten zijn, maar hij wordt nog wel eens elders ingezet. “We halen nu ook veel fietsen van de Laat. En vorige week was ik niet op het station omdat een chauffeur ziek was”. Nu is de post ook onbemand, want hij is zelf ziek.

Het driejarige contract tussen de gemeente en RataPlan loopt op zijn eind en zal worden geëvalueerd. De gemeente denkt alvast aan een campagne gericht op foutparkeerders en meer dan vier opruimdagen per jaar. Dat levert in ieder geval veel vrije fietsrekken op. Bedrijfsleider Pieter Elzinga reageert resoluut als hij dat laatste hoort. “We moeten verwijderde fietsen drie maanden bewaren en er staan er eigenlijk al teveel in de hal. Vier keer drie is twaalf maanden, dus meer ga ik echt niet doen. Dan moet de gemeente met meer geld over de brug komen.”

VVD Alkmaar vraagt het college schriftelijk wat het wil gaan doen aan het fietsenprobleem. Pieter Elzinga en Tim Gozeling zo horende, lijkt de enige oplossing inderdaad meer geld over de brug: voor extra handhaving, extra opruimacties, extra opslagruimte en voldoende mankracht bij RataPlan, zodat Tim niet regelmatig ergens anders ingezet hoeft te worden. Elzinga:  “Wij willen wel, maar het moet behapbaar blijven.”

Het Openbaar Ministerie eist 94 dagen jeugddetentie, waarvan slechts vier onvoorwaardelijk, voor een minderjarige Alkmaarder die op 3 november een explosief naar binnen zou hebben gegooid bij een woning aan de Urkstraat in Alkmaar. Voorwaarde is dat de jongen netjes naar school gaat en meewerkt aan een psychisch onderzoek. Ook eist het OM 120 uur taakstraf en 250 schadevergoeding voor de bewoonster.

Vorig jaar november vertelde bewoonster Marieke* (een alias) aan mediapartner NH Nieuws dat de actie levensgevaarlijk was voor haar en haar twee kinderen. De dader belde nota bene eerst twee keer aan, voor dat hij de vuurwerkbom door de brievenbus de gang in gooide. “Meid, je wilt het niet weten. BAM klonk het”. Ze dacht eerst dat de dader een vriendje is van haar jongste zoon, maar de resten van het explosief leken op die van een soort handgranaat.

De explosie zorgde voor veel schade aan de voordeur, en ook een raam en een lamp raakten beschadigd. De metalen lijst van de brievenbus belandde zo’n 10 meter verderop op het dak van de overburen. “Overal zaten glasscherven en zwarte vegen”, aldus Marieke. Ook het achterlicht van een auto voor de deur liep schade op.

Marieke had het idee dat de vuurwerkbom niet specifiek voor haar gezin bedoeld was, maar dat het om een baldadige actie ging. “Het schijnt dat het vier jongens waren. Die stonden verderop bij de hoek van de straat. Stel je voor dat er iemand in de gang stond toen het gebeurde. Er hadden wel doden kunnen vallen, ik moet er niet aan denken. Ik ben zo blij dat mijn zoon niet de trap kwam afrennen.”

Over twee weken doet de rechtbank uitspraak. De twee andere verdachten moeten begin november voorkomen.