Castricumse Rugbyclub blijft jonge hoofdtrainer steunen ondanks verliezen: “Voor de groep voelt het goed”

Een man met een zwarte pet en jas kijkt geconcentreerd naar voren in een bosrijke omgeving.

Het is een meerjarenproject, maar de resultaten doen toch wel even pijn. De Castricumse Rugbyclub leidt dit seizoen nederlaag na nederlaag, onder toeziend oog van de pas 26-jarige hoofdtrainer Bart Wierenga. Maar het bestuur en ook het team staan nog altijd achter hem. “Voor de groep voelt het goed.”

Bart Wierenga schopte het ver in de rugby, voordat hij zijn schoenen aan de wilgen moest hangen. De Castricummer begon bij CAS RC, waarna zijn carrière een grote vlucht nam. Bart kwam dertien keer uit voor het Nederlands team, speelde als professional in Frankrijk en werd zelfs kampioen in het rugbygekke Nieuw-Zeeland. Maar toen kreeg hij één hersenschudding te veel.

De Castricumse club besloot om Barts internationale ervaring in het eerste herenteam te steken, ondanks zijn leeftijd. De opdracht die hij kreeg was bouwen. “Niet wat ze de afgelopen jaren hebben gehad; telkens iemand nieuw. Iets bouwen dat stevig staat, dat gezond is, en niet schieten en dan maar kijken of je raakt”, vertelt Bart aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal.

Voortzitter Karsten Pronk bevestigt dit. “We wilden graag iemand hebben met meer continuïteit en iemand die langer bij de club kon blijven. En dan kom je al snel uit bij iemand die bij de club opgegroeid is. Voor ons was Bart de perfecte kandidaat.” (tekst gaat verder onder de foto)

Man geeft een interview met trofeeën op de achtergrond en een blauwe microfoon met logo in beeld.
Voorzitter Karsten Pronk steunt hoofdtrainer Bart Wierenga, ondanks dat succes voorlopig uitblijf. (foto: NH Nieuws)

Voorlopig werkt het nog niet. Castricum eindigde twee seizoenen terug comfortabel in de middenmoot van de ereklasse, maar daarna gleed het af en die trend zet zich in het seizoen 2025/2026 voort. Eén winst, dertien verlies en de voorlaatste plaats in het klassement.  “Ik heb nog nooit zoveel verloren in mijn leven”, zegt Bart, en het zit hem dwars. “Slapeloze nachten en veel frustratie. Ook wel paniek. Omdat ik het niet meer zelf kan doen. Ik wil zo graag dat die jongens het goed doen. Ik houd allemaal van ze, want het zijn goede gasten.”

Bart weet ook te relativeren. “Het gaat niet om het resultaat, maar om het proces.” Niet onbelangrijk is dat het bestuur en de spelers nog altijd achter hem staan. “Voor ons was en is de belangrijkste doelstelling dat we groeien”, licht de voorzitter toe. “Groeien in de breedte en een basis maken om in de toekomst weer structureel in de top mee te kunnen spelen.” (tekst gaat verder onder de foto)

Een rugbyspeler met een zwart-geel gestreept shirt en neustape staat op het veld, omringd door medespelers tijdens een wedstrijd.
Speler Pieter Bob Wierenga zegt dat de mannen achter hun hoofdtrainer staan, zijn veel jongere neef Bart Wierenga. (foto: NH Nieuws)

En als je van iemand wel de waarheid kan horen, dan is het wel van je familie. Eén van de spelers is Barts dertien jaar oudere neef Pieter Bob Wierenga en die is duidelijk: “Je ziet dat er binnen de groep heel veel vertrouwen is. Misschien van buitenaf wordt dat anders beoordeeld, maar voor de groep voelt het goed.”