Zo’n twintig nieuwsgierige mensen druppelen Museum Broekerveiling binnen. Niet voor een toeristisch uitje, maar om er vrijwilliger te worden. De organisatie is blij met opkomst voor de wervingsmiddag die vrijdag plaatsvond. Bij de ochtendsessie waren er ook al twintig belangstellenden en aan het einde van de dag ligt er een stapeltje met zeker vijftien ingevulde aanmeldformulieren.
Museum Broekerveiling draait vooral op vrijwilligers. Véél vrijwilligers. De één helpt alleen incidenteel met klussen, de ander doet van alles en is er bijna niet weg te slaan. Toch is vers bloed altijd welkom. “We groeien en er vallen elk jaar toch wel vrijwilligers af vanwege hun leeftijd, of ze verhuizen of hebben geen zin meer”, legt marketingmanager Wouter van Assendelft uit. “We zitten met gidsen, en dan vooral de buitenlandstalige gidsen, daar zitten we heel krap mee.” Oh ja, en wat meer vrouwen, dat zou ook mooi zijn.
Het is de derde keer dat het museum aan het begin van het jaar een wervingsdag organiseert. De opkomst is hoger dan ooit, met zowel ’s ochtends als ’s middags rond de twintig gegadigden. Streekstad Centraal schuift aan bij de middagsessie. Eenmaal voorzien van koffie of thee en wat lekkers, verwelkomt Wouter iedereen nogmaals. Daarna geeft hij uitleg over wat er te gebeuren staat, over het museum en het Rijk der Duizend Eilanden, de recente verbouwing en natuurlijk over de diverse vrijwilligersvacatures. (tekst gaat verder onder de foto)
Daarna komen de huidige vrijwilligers aan het woord, waaronder Jan-Willem Lakemond. “Ik ben hier nu negen jaar vrijwilliger, en nog steeds met heel veel plezier. Mijn ’tak van sport’ is beheer, en ik werk samen met drie collega’s. We doen heel veel op het gebied van geluid en elektra en we plegen heel veel onderhoud. Al lukt het ons niet altijd om alle problemen te verhelpen”, voegt hij toe met een lach. Tja, het veilinggebouw is al eeuwen oud. “En ikzelf help ook nog met evenementen, zoals het Pakhuis van Sinterklaas, en de bekende streekmarkt in september.”
Na de verhalen worden bezoekers uitgenodigd om zich aan te sluiten bij de vrijwilliger die taken doet waar zij zelf interesse hebben, voor verdere uitleg en een rondleiding langs de plekken waar hij of zij zoal actief is. Vooral voor kluswerk en de rondleidingen is er animo. (tekst gaat verder onder de foto)
We hadden stiekem al opgepikt dat Tanja pas nét in de buurt woont. “Ja dat klopt, ik ben drie weken geleden naar Noord-Scharwoude verhuisd. Ik heb dertig jaar in Almere gewoond en daarvoor dertig jaar in Amsterdam.” Ze maakte de stap met haar man om dichtbij familie te komen wonen en op haar kleinkind te passen, dus echt vreemd is ze niet. En van de zomer verbleef ze een tijdje in de omgeving om deze op de fiets te verkennen.
Tanja stopte met haar baan vanwege de reisafstand en is voorlopig nog niet op zoek naar nieuw werk, maar ze wil wel bezig zijn. “Ik las over deze dag op Instagram en dacht: ik ga kijken wat ik hier kan doen.” Ze was nog nooit in de BroekerVeiling geweest en er is heel veel te doen, ontdekte Tanja. “Ik dacht: oh jee, ik wil dit wel doen, dat wel doen”, zegt ze met een lach.
Ze koos voor het vooral op kinderen gerichte Proeflab. Dat blijkt niet heel verrassend. “Ik ben pedagogisch medewerker en heb de afgelopen vijftien jaar op een IKC gewerkt. Ik denk dat het ook het Proeflab wordt. Het lijkt me ook leuk om daarmee langs scholen te gaan. Maar ik heb vroeger in restaurants gewerkt, dus dat zou nog een zijstap kunnen zijn.” We laten Tanja met rust zodat ze haar aanmeldformulier kan invullen. (tekst gaat verder onder de foto)
Dan komt ook Gerda terug van een rondleiding, ze was mee met gids ‘Ome Dirk’. Zij lijkt nóg nieuwer te zijn in Langedijk – dertien dagen vers – maar daar mag een korreltje zout overheen. “Ik kom uit Sint Pancras en ben weggegaan om te studeren, en ik heb de laatste 35 jaar in Zeist gewoond. Ik woon hier nu vlakbij aan de Klaversloot. Ik ben de oudste van tien en nu woon ik in het midden van zeven broers en zussen.” Ze vindt het maar wat leuk dat iemand haar achternaam – Van Zelm – als Pancrasser naam herkende.
Gerda is gepensioneerd klassiek zangeres en zangpedagoog en verzorgt nu nog cursussen voor docenten uit binnen- en buitenland op het conservatorium, maar dat vult de dagen niet. Net als Tanja wil zoekt ze iets nuttigs en leuks om te doen, en ze wil mensen leren kennen. Vooral het gidswerk lijkt haar wel wat. “Ik spreek Frans, Duits en Engels. Als ik het verhaal van de BroekerVeiling oefen in die talen dan kom ik daar vast wel uit, dus ik dacht: het lijkt me wel leuk om rondleidingen te gaan verzorgen. Ik had ook nog aan de balie gedacht, en er zijn natuurlijk ook evenementen.” (tekst gaat verder onder de foto)
Wie over een paar maanden naar de BroekerVeiling komt, zou dus zomaar een rondleiding van Gerda kunnen krijgen, of een kind kunnen achterlaten in het Proeflab bij Gerda terwijl iets lekkers wordt opgepeuzeld in het nieuwe restaurant.