Van een ontspannen concert tot cabaret, muziek en tussendoor nog even proberen te ontsnappen uit een escaperoom. Wie vrijdagavond door Theater De Vest liep, hoefde zich bepaald niet aan één voorstelling te houden. Tijdens Speelkwartier stond vrijwel iedere hoek van het Alkmaarse theater in het teken van optredens. Bezoekers konden van zaal naar zaal trekken en zo in één avond alvast flink proeven van het nieuwe theaterseizoen.
Dat seizoen is met Speelkwartier officieel begonnen. Niet alleen de grote en kleine zaal werden gebruikt. Ook op andere plekken in De Vest was van alles te zien en te horen. Zo waren er optredens in de Plein Zaal en de foyer en liep het publiek gedurende de avond door het hele gebouw.
“We hebben vandaag programma in onze grote zaal, kleine zaal, Plein Zaal en de foyer”, vertelt programmeur Dorus Smit van Theater De Vest aan Streekstad Centraal. “Hier achter in de grote zaal kan je genieten van een licht concert en in de kleine zaal van allerlei muziekconcerten. In de Plein Zaal is het vooral cabaret.”
Dat zorgt ervoor dat bezoekers niet de hele avond op dezelfde stoel blijven zitten. Ze kunnen rondlopen, ergens binnenstappen en daarna weer iets compleet anders bekijken. “Het is hier gezellig, lekker druk”, ziet Smit tevreden. (tekst gaat door onder de foto)
De deuren van De Vest draaiden vrijdagavond open voor een nieuwe editie van Speelkwartier. (foto: Streekstad Centraal)
Dat rondkijken en uitproberen is precies wat bezoekers tijdens Speelkwartier doen. De een blijft hangen bij muziek, terwijl een ander alweer op weg is naar de volgende voorstelling. Ook buiten de optredens was er iets te beleven. Zo konden bezoekers zich wagen aan een escaperoom.
Een bezoekster had haar route in ieder geval nog niet helemaal uitgestippeld. “Ik ga in ieder geval muziek bekijken”, vertelt ze. Een eerste optreden zat er toen al op. “We hebben net een licht concert gehad. Heel relaxed, erg fijn.”
Met de avond geeft De Vest niet alleen het startschot voor het nieuwe seizoen, maar krijgen bezoekers ook een voorproefje van wat de komende maanden op de Alkmaarse podia staat. Volgens De Vest belooft het een druk seizoen te worden. Sommige voorstellingen zijn zelfs al ruim van tevoren uitverkocht. “Ik verwacht eigenlijk dat het weer een topseizoen wordt“, sluit Smit af. “Het is heel veel programmering en genoeg te beleven en te zien.”
Alkmaar moet het dit jaar zonder nóg een bekend lichtevenement stellen. Na de eerdere afgelasting van Lichtjesavond gaat ook het Alkmaar Light Festival niet door. Organisatoren Karavaan en Cultuur Kartel zeggen onvoldoende financiering te hebben om het festival dit najaar opnieuw te kunnen organiseren.
Het Alkmaar Light Festival groeide de afgelopen edities uit tot een drukbezocht evenement. Duizenden bezoekers volgden een route door de binnenstad en over bedrijventerrein Oudorp, langs lichtkunst, videoprojecties, theater en muziek. De organisatie zegt dat de laatste editie in drie dagen ongeveer 20.000 bezoekers trok en volledig was uitverkocht.
Toch lukt het niet om dit jaar een nieuwe editie te organiseren. Volgens Karavaan en Cultuur Kartel ontbreekt voldoende financiering. De organisatoren stellen dat een financiële basis of garantie vanuit de gemeente nodig is om het festival mogelijk te maken. (tekst gaat verder onder de foto)
Langs een wandelroute door de Alkmaarse binnenstad en bedrijventerrein Oudorp konden bezoekers tijdens de laatste editie in 2024 genieten van lichtkunst. (foto: Streekstad Centraal)
“We hadden Alkmaar dit jaar heel graag opnieuw in het licht gezet. Na twee uitverkochte edities met duizenden bezoekers is het ontzettend jammer dat we daar dit jaar geen vervolg aan kunnen geven”, laat de organisatie weten.
Daarmee valt dit jaar voor de tweede keer een Alkmaars evenement weg waarin licht een belangrijke rol speelt. Eerder werd al besloten dat Lichtjesavond 2026 niet doorgaat. Dat staat los van het Alkmaar Light Festival. Bij Lichtjesavond speelt niet de financiering, maar de noodzaak om de inmiddels grote vrijwilligersorganisatie verder te professionaliseren. De bedoeling is dat de Alkmaarse Lichtjesavond in 2027 terugkeert. (tekst gaat verder onder de video uit 2022)
Helemaal donker blijft het op cultureel gebied niet. De Karavaan organiseert op 26 september samen met De Pixel en BeamSystems ‘Bring Your Own Beamer’ in het voormalige UWV-kantoor aan de Paardenmarkt. Bezoekers kunnen daar gratis videokunst, projecties, installaties en games bekijken. Ook makers kunnen zelf met een projectie of ander werk aan de gezamenlijke expositie deelnemen.
De betovering van al die lichtjes op het water, de historische setting, en de gezelligheid onderling met mensen die er elk jaar weer bij zijn: met die vertrouwde ingrediënten wist Lichtjesavond Langedijk ook dit weekend weer de harten te veroveren. De versierde boten wisten daarnaast ook de deskundige jury weer te bekoren.
Lichtjesavond Langedijk is voor de donateurs van stichting Langedijk Waterrijk een feestelijk hoogtepunt van het jaar. Om met versierde boot te mogen deelnemen aan het evenement is donateur zijn ook wel een voorwaarde. Zo zorgt de populaire Lichtjesavond ervoor dat de stichting zich ook in de rest van het jaar hard kan maken voor vaarplezier en historie in en om Langedijk.
“Het is een prachtig feest en iedereen doet ongelooflijk zijn best”, ziet ook wethouder Floris de Boer, die als jurylid de bootjes nauwlettend in de gaten houdt om tot een oordeel te komen. (tekst gaat door onder de foto)
Er is veel te zien op het water. (foto: Streekstad Centraal)
“We hebben een vrijwillige jury die die heel met een heel scherp oog aan het kijken is welke boot het nou het beste heeft gedaan”, legt de wethouder uit in gesprek met Streekstad Centraal. Een gesprek dat hij ook gauw weer onderbreekt omdat er net een boot voorbijkomt – en die moet dus wel even bekeken worden.
Medeorganisator Kees van den Eijnden kan tevreden zijn over het evenement. Dat de Lichtjesavond in het naburige Alkmaar dit jaar niet doorging omdat dát evenement inmiddels te groot is om met vrijwilligers te organiseren leidde in Langedijk verder niet tot onzekerheid. “Wij hebben maar een beperkt aantal deelnemers die voor de prijzen meegaan. Dat houden we ook een beetje in de gaten, dat we daar niet overheen gaan”, legt hij uit. (tekst gaat door onder de foto)
Naarmate het donkerder wordt, wordt het ook sprookjesachtiger. (foto: Streekstad Centraal)
Het dorpse karakter werkt daarbij ook wel mee, het is toch een beetje ons kent ons. Maar dat ontslaat de jury er niet van professioneel te blijven. Hoewel ook de wethouder een deel van de opvarenden wel kent, laat hij dat niet meewegen in het deskundige oordeel dat hij als jurylid moet vellen: “Van vriendjespolitiek is echt geen sprake!”
Dat vertrouwde, van Langedijkers onder elkaar, is voor veel deelnemers wel een reden om ieder jaar weer terug te komen. De Lichtjesavond is een mooi nazomerfeest, waarbij iedereen elkaar weer even ziet na de vakantietijd. Met dus een feestelijk randje als tegen middernacht de prijzen zijn uitgereikt en ook de jury het serieuze werk kan inruilen voor ouderwetse gezelligheid.
Het Schrijfcafé in Bergen lijkt in korte tijd een vaste plek te hebben veroverd onder liefhebbers van taal en verhalen. Bij de eerste bijeenkomst na de zomerstop schoven dinsdag negentien deelnemers aan. Zoveel waren het er sinds de start in mei nog niet geweest.
Initiatiefnemer Ellen Swanenburg de Veye begon het Schrijfcafé omdat ze vond dat juist in Bergen een laagdrempelige plek om met schrijven bezig te zijn ontbrak. “Bergen kent ook een hele grote traditie van schrijvende mensen”, vertelt ze. Voor schilderen en beeldhouwen zijn volgens haar allerlei mogelijkheden, maar voor mensen die willen schrijven was zo’n toegankelijke activiteit veel moeilijker te vinden. “Als het er niet is, dan moet iemand het beginnen. Laat ik nou maar dat iemand zijn.” (tekst gaat verder onder de foto)
Tijdens de eerste bijeenkomst na de zomerstop van het Schrijfcafé Bergen proosten de 19 deelnemers op een nieuw seizoen. (foto: Streekstad Centraal)
Het Schrijfcafé ging half mei van start en kwam in juni wekelijks bijeen. Na een pauze in juli en augustus werd de draad deze week weer opgepakt. Iedere dinsdagmiddag is er van 14:00 tot 16:00 uur een bijeenkomst bij Welzijn Bergen aan het Binnenhof. De eerste dinsdag van de maand staat in het teken van de Korte Verhalen Club, steeds rond een ander thema. Deze keer was dat ‘traditie’.
Ervaring is niet nodig en deelname is gratis. Volgens Swanenburg de Veye komen zowel jongere als oudere deelnemers af op de bijeenkomsten. “Mensen die het leuk vinden om iets te schrijven. En of dat nou een gedicht is of een kort verhaal, dat maakt niet zoveel uit.” (tekst gaat verder onder de foto)
Schrijven gebeurt op veel manieren, sommigen gebruiken de telefoon, anderen nog steeds een ouderwets schriftje. (foto: Streekstad Centraal)
Voor sommige deelnemers betekent het café meer dan alleen werken aan hun schrijftechniek. Swanenburg de Veye ziet dat in de korte tijd dat het initiatief bestaat al vriendschappen zijn ontstaan. Bezoekers kunnen volgens haar even hun dagelijkse zorgen opzij zetten en samen iets leuks doen.
Dat herkent de 85-jarige Anneke Kettenes uit Schoorl. Ze schrijft al langer bij de Korte Verhalen Club en haalt inspiratie uit de manier waarop anderen naar taal en onderwerpen kijken. Tijdens een eerdere bijeenkomst maakte ze bijvoorbeeld voor het eerst kennis met een rondeel, een dichtvorm. “Ik vind dat je nooit te oud bent om te leren.” (tekst gaat verder onder de foto)
Veel mensen maken tijd om zich bij het Schrijfcafé Bergen nader te bekwamen in het opschrijven van hun gedachten en herinneringen. (foto: Streekstad Centraal)
Voor Kettenes is de bijeenkomst ook een belangrijk uitje. Ze is mantelzorger voor haar man en komt naar eigen zeggen nog maar weinig buiten. “Dus dit is zo’n beetje langzamerhand wel mijn uitje geworden.” Na enkele weken waarin ze vanwege een blessure niet kon autorijden, keek ze ernaar uit weer van Schoorl naar Bergen te kunnen komen.
Ook Jelle van Wier kwam dinsdag schrijven. De typograaf en gitarist is al langer met taal en gedichten bezig en noemt de sfeer in het Schrijfcafé spontaan en improviserend. Bij het thema traditie zocht hij het dicht bij zijn eigen vak en schreef hij over het vroegere handzetten van letters.
Met negentien deelnemers begint de ruimte ondertussen aardig gevuld te raken. Swanenburg de Veye kan erom lachen. “Als het zo door blijft groeien, dan moeten we nog grotere locaties kunnen vinden.” Voorlopig hoeft niemand zich echter aan te melden en kan iedereen die graag schrijft of het eens wil proberen aanschuiven.
De kleine dinosaurus in De Mare blijft voorlopig waar hij is. Na weken van commotie besloot een meerderheid van de Alkmaarse gemeenteraad maandagavond wethouder Robert te Beest toch nog een maand de tijd te geven. Niet iedereen kon dat geduld opbrengen. Oud-wethouder Jan Hoekzema ging hard in de aanval, BAS vergeleek de nieuwe glijbaan met Madurodam en burgemeester Anja Schouten moest zelfs even ingrijpen: “Mag het iets vriendelijker?”
Het draait allemaal om de dinosaurusglijbaan die jarenlang bij winkelcentrum De Mare stond. Het oude speeltoestel werd eerder dit jaar weggehaald omdat het niet meer veilig was. Daarna verscheen op dezelfde plek een nieuwe dinosaurus, maar die is een flink stuk kleiner. Volgens critici vooral geschikt voor heel jonge kinderen.
De commotie daarover was voor de VVD reden om vorige week een motie voor een grotere opvolger aan te kondigen. Maar juist op de avond dat daarover gestemd zou worden, trok de partij zich terug. “Het sentiment van de glijbaan is bekend”, zei VVD’er Jeroen van Velzen. Voor zijn partij telt vooral wat er uiteindelijk komt. Wethouder Te Beest heeft toegezegd verder te onderzoeken wat er mogelijk is en krijgt daarvoor van de VVD eerst de ruimte. Valt het resultaat tegen, dan sluit de VVD een nieuwe motie niet uit. (tekst gaat door onder de foto)
Op de plek waar de ‘beroemde’ dino-glijbaan jarenlang stond staat nu een kleinere vervanger. (foto: Streekstad Centraal)
Daarmee was het voorstel echter nog niet van tafel. OPA, SeniorenPartij Alkmaar (SPA) en BAS namen de motie over. Zij wilden dat het college alsnog werk maakt van een volwaardige opvolger die qua omvang, uitstraling en speelwaarde recht doet aan zijn voorganger. Ook zou bekeken moeten worden of de kleine dino die er nu staat ergens anders een plek kan krijgen.
Het besluit van de VVD viel bij de drie partijen slecht. Pien Bijl van BAS noemde de motie “steengoed”. Over de nieuwe glijbaan was ze minstens zo duidelijk. “Wat hebben ze gedaan? Naar Madurodam gegaan. Dit past niet in Alkmaar.”
Ook SPA’er Arie Epskamp vindt dat niet is geleverd wat eerder werd toegezegd. Volgens hem zou de oude dino worden hersteld of moest er een gelijkwaardig alternatief komen. Nu staat er volgens hem een “mini-glijbaan”, die naar zijn informatie bovendien al bij Stadswerk op voorraad stond. “Dan begrijp ik de beperkte keuze ineens een stuk beter.” Met een knipoog voegde hij eraan toe: “We hebben nu een ‘minisaurus’, maar SPA is in afwachting van de ‘senior-dino’.” (tekst gaat door onder de foto)
De felste botsing van de avond ontstond tussen Te Beest en zijn voorganger Jan Hoekzema. Die laatste zat als wethouder zelf nog aan de knoppen toen duidelijk werd dat de oude dinosaurus niet kon blijven staan. Volgens Hoekzema was de bedoeling destijds helder: opknappen of een replica van ongeveer hetzelfde formaat. De veel kleinere dino zou hij juist hebben afgewezen.
Hoekzema wilde daarom weten wanneer die koers was veranderd. Te Beest weersprak dat hij een andere weg is ingeslagen. De kleine dinosaurus stond volgens hem al klaar en rond de lege plek hadden lange tijd hekken gestaan. Op een gegeven moment moest er volgens hem een stap worden gezet.
Dat kabels en leidingen nu een grotere dino mogelijk in de weg zitten, overtuigde Hoekzema niet. “Het beest dat er stond, stond er al veertig jaar en dan zouden nu ineens de kabels in de weg zitten. Volledige onzin.” (tekst gaat door onder de foto)
De meningen over de nieuwe glijbaan zijn verdeeld. (foto: Streekstad Centraal)
Hoekzema trok de discussie vervolgens breder. “Waarom is Alkmaar-Noord weer het kind van de rekening? Waarom krijgen ze niet waar ze recht op hebben?” Toen zijn kritiek richting Te Beest persoonlijker werd, greep burgemeester Anja Schouten in. “Mag het iets vriendelijker?”
Te Beest hield ondertussen vast aan zijn onderzoek. Volgens hem spelen niet alleen kabels en leidingen, maar ook veiligheidseisen een rol. “We gaan echt geen concessies doen op het gebied van veiligheid.” Binnen een maand wil hij de raad met een memo duidelijk maken welke belemmeringen er zijn en wat wél mogelijk is.
OPA, SPA en BAS wilden daar niet op wachten. Zij benadrukken dat de oude dinosaurus meer was dan alleen een speeltoestel: het was volgens hen ook een herkenningspunt en een stukje identiteit van De Mare.
De meerderheid koos echter voor geduld. De motie kreeg 10 stemmen voor en 20 tegen en werd verworpen. Te Beest heeft nu een maand om te laten zien wat er mogelijk is. Mocht dat resultaat tegenvallen, dan heeft de VVD alvast duidelijk gemaakt dat het dinodebat zomaar een vervolg kan krijgen.
Nog één keer met de voeten in het zand luisteren naar livemuziek aan de Noorderkade. Na veertien zomers komt dit weekend een einde aan Stadsstrand De Kade in Alkmaar. Zaterdag wordt afscheid genomen met de allerlaatste KadeParade. Speciaal voor het vertrek van het stadsstrand maakte de Alkmaarse band Foggy Shades het afscheidslied ‘Dag de Kade’.
De Kade begon in 2012. Wat destijds nog een experiment was met oude zeecontainers, zand en horeca aan het Noordhollandsch Kanaal, groeide in de jaren daarna uit tot een vaste plek in Alkmaar. Livemuziek van vooral regionale bands werd een belangrijk onderdeel van het stadsstrand. (tekst gaat verder onder de foto)
Bij Stadsstrand De Kade waren regelmatig optredens van live-bands, zoals hier de Darmstädter Hubsch in april 2026. (foto: Streekstad Centraal)
Zaterdag krijgt De Kade nog één groot afscheid. Tijdens de laatste KadeParade treden vanaf 12:00 uur bands en dj’s op. Programmeur Dirk Molenaar, die jarenlang de muziek voor het stadsstrand regelde, verzorgt ook de programmering van deze laatste dag. (tekst gaat verder onder de foto)
De laatste voorbereidingen worden getroffen voor een afscheidsfeest dat zaterdag 12:00 uur begint. (foto: NH)
“Het is een unieke plek die gaat verdwijnen in Alkmaar”, zegt Molenaar tegen NH, mediapartner van Streekstad Centraal. “Ik ben ook bang dat er niets voor terug gaat komen met dezelfde sfeer en uitstraling.”
Voor muzikanten was De Kade eveneens een bijzondere plek. De Alkmaarse band Foggy Shades trad er regelmatig op. “De sfeer is hier altijd zo geweldig dat je als band graag terug wil komen”, vertelt bandlid Marcel Schmidt.
Molenaar vroeg Schmidt daarom om het afscheid ook muzikaal vast te leggen. “Maak jij even een liedje kreeg ik te horen van Dirk. Nou toen ben ik toch maar eens gaan zitten en dit is nu het eindresultaat.” (tekst gaat verder onder de foto)
Programmeur Dirk Molenaar (links) vroeg aan Marcel Schmidt (midden) om een afscheidsnummer voor De Kade te componeren. (foto: NH)
Het nummer kreeg de toepasselijke titel ‘Dag de Kade’. Daarin wordt onder meer gezongen over de eenvoudige uitstraling die jarenlang bij het stadsstrand hoorde: een paar containers en gebruikte spullen werden onderdeel van de charme van de plek. “Maar de volgende zin is: met een glimlach wordt alles mooi”, zegt Molenaar over het lied. “En dat was het hier. Iedereen accepteerde zoals het was en iedereen kon doen en laten wij hij wilde.”
De Kade was dan ook niet alleen een plek voor bands, horeca en feesten, maar werd ook gewaardeerd om initiatieven zoals een wekelijkse ontmoetingsavond voor mensen met autisme. (tekst gaat verder onder de foto)
Het wekelijkse autismecafé was een teken dat iedereen zich thuis kon voelen en zichzelf kon zijn bij Stadsstrand De Kade. (foto: Streekstad Centraal)
Aanvankelijk was het de bedoeling dat de laatste KadeParade op dezelfde dag zou plaatsvinden als de Alkmaarse Lichtjesavond. De organisatie van Lichtjesavond maakte eerder dit jaar echter bekend dat het evenement in 2026 niet doorgaat. Het werd te groot om nog uitsluitend met vrijwilligers te organiseren en moet eerst verder worden geprofessionaliseerd.
De Kade houdt zaterdag wel vast aan de geplande afscheidsdag. Om 12:00 uur begint de laatste KadeParade en om 23:00 uur klinken de laatste noten aan de Noorderkade. (tekst gaat verder onder de foto)
“Het is jammer, maar er is niets meer aan te doen. We sluiten het mooi af en hebben het geaccepteerd”, zegt Molenaar.
Daarmee komt na veertien zomers een einde aan Stadsstrand De Kade. Wat in 2012 begon als een nieuw en enigszins gewaagd experiment aan het kanaal, is veertien jaar later een plek waarvoor zelfs een eigen afscheidslied is geschreven.
De Beddenrace beleeft dit jaar z’n 45e editie. Zaterdag is het weer zo ver: dan racen tientallen koppels met rollende bedden door Langedijk. Het voorprogramma begint al uren eerder met onder andere kermis, muziek, een dansdemo en een race voor kinderen.
In 1980 werd de allereerste Beddenrace van Langedijk gehouden. Daarna werd de ludieke race een vast onderdeel van het Langedijker evenementenprogramma waar vele mensen opaf kwamen, niet alleen om mee te doen maar ook voor een gezellig avondje uit. Maar na een jaar of dertig was de animo toch langzaam in aan het zakken. Tegelijkertijd werden regeltjes strakker en werd het lastiger om geld bij elkaar te krijgen. In 2015 kwam het onthutsende nieuws dat de organisatie de strekker eruit trok.
Gelukkig sprongen nieuwe vrijwilligers in de bres om de Beddenrace Langedijk te redden en nieuw leven in te blazen. En zo is het inmiddels 2026 en barst de 45ste editie aanstaande zaterdag weer los. Wie goed telt mist twee edities, maar dat was vanwege corona en in 2022 werd de traditie gewoon weer doorgezet. (tekst gaat verder onder de foto)
Trainen voor de beddenrace van Langedijk is best intensief, maar ook heel gezellig. (foto: NH)
De hoofdrace duurt 2,5 uur en als die voorbij zijn wordt nog één ronde gelopen en gerold. En al deel je die tijd met een partner, dat gaat dus niet op alleen wandelen met de hond en fietsen naar de supermarkt. Daar moet voor worden getraind. NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal, deed een rondje door Noord-Scharwoude mee.
Lokalo’s kijken nauwelijks op als koppels met een racebed voorbij komen rennen, of als ze met de auto of fiets even moeten stoppen voor de stoet. Zeker niet in de week van de wedstrijd.
“In de buurt hier zie je veel mensen die het herkennen, maar hierbuiten zie allemaal toeristen en die snappen er helemaal niks van”, beaamt deelnemer Jason Groot. Dat is in Bergen even verderop niet anders, aldus titelverdediger Ramon Wagenaar. “In Bergen, als je door het centrum heen loopt, lopen de terrassen op een gegeven moment een beetje leeg en komen ze kijken, omdat ze zich afvragen: wat is dit in godsnaam?” (tekst gaat verder onder de foto)
Ramon Wagenaar, die vorig jaar met Luke Spaans won, heeft er weer zin in. (foto: NH)
Na de dunnere jaren is er nu weer voldoende aanwas. Ramon kreeg het beddenracen met de paplepel ingegoten. “Ik woon hierachter, ik heb zes jaar geleden voor het eerst met mijn opa gelopen. Het zit er al van jongs af aan in.” Sinds 2023 deelt hij het bed met Luke Spaans. Ze pakten meteen zilver en na nog een keer tweede, zegevierden ze vorig jaar. Verder wonnen ze het Nederlands kampioenschap in Bergen tweemaal.
Jilles Witte heeft het beddenracevirus van zijn vader Willem overgenomen, die tien jaar bestuurslid is geweest. Hij zit voor de derde keer in de organisatie. “Vroeger hoorde ik de speakers al voorbij komen”, zegt hij. “En dan ‘s avonds vuurwerk vanuit het dakraam kijken, wetende dat mijn vader op dat moment met hoeveel mensen er wel niet meehielpen en er waren, een fantastische tijd hadden… Ja dat maak ik nu zelf mee, dat vind ik heerlijk. Zo’n mooie Langedijkse traditie vind ik mooi om hoog te houden.”
Het sfeertje, dáár komen de bezoekers voor op het Keltisch Festival in de Alkmaarderhout. En het sfeertje is goed, merkt ook Streekstad Centraal. Het festival is inmiddels een Alkmaarse traditie geworden en trekt dan ook veel vaste bezoekers. Onmisbaar voor de Keltische sfeer is natuurlijk het ver reikende geluid van de doedelzak.
Ook wie de aankondigingen gemist had werd er als vanzelf door naar het park getrokken: die onmiskenbare vibrerende toon van doedelzakken. “Ik vind het een mooi geluid”, zegt doedelzakspeelster Bernadette van der Sluis erover. Maar de doedelzak zélf onder controle krijgen bleek toch nog een andere tak van sport.
“Ik speel verschillende instrumenten”, vertelt Bernadette. “Dus ik denk nou, dat kan ik ook even. Dát is even een misvatting. Je hebt er wel heel wat voor nodig om het te gaan spelen…” (tekst gaat door onder de foto)
Aan doedelzakken geen gebrek in De Hout zondag. (foto: Streekstad Centraal)
Wie eenmaal aan de doedelzak verslingerd is wordt als vanzelf meegezogen in de rest van de Keltische cultuur. Dat geldt zeker voor Steven Scholte, die in De Hout is om kilts te verkopen. “Met een jaar of veertien ging ik voor het eerst naar Schotland en dan krijg je een virus te pakken, dat gaat nooit over”, blikt hij terug op hoe het bij hem ooit is gegaan.
“Als je teruggaat in de geschiedenis en je gaat naar de Kelten kijken, die in een heel groot gedeelte in Europa hebben gezeten en later zijn teruggedrongen tot onder andere Schotland… Dan zie je hun invloed. Nog steeds wordt de Keltische cultuur uitgedragen over heel de wereld.”
En dat niet alleen met muziek, maar ook met sierlijke dansen, lekkere hapjes en bijpassende drankjes. Schotland, Ierland, Wales, Bretagne – dát zijn nog altijd echt Keltische streken, waar Keltische talen gesproken worden, Keltische tradities worden doorgegeven. Die streken zijn volop vertegenwoordigd op deze vrolijke zondag in de Hout.
Maar: het gaat dus eerst en vooral om de gemoedelijkheid onderling. Het sfeertje.
Het is een serieuze kwestie, al prikkelt het natuurlijk ook de verbeelding: de ideeënprijsvraag van het Architectuur Informatiecentrum Alkmaar (AIA) met als uitgangspunt een andere invulling van het Kanaalschiereiland. De prijsvraag gaat nu de volgende ronde in en daarmee begint het echte werk.
Dat meldt AIA-voorzitter Ed Diepenmaat die, in voorbereiding op de prijsuitreiking en de opening van de expositie met ontwerpen, de stoute schoenen aantrok. “Voor de officiële opening wilden we graag iemand van de gemeente hebben. Ik heb wethouder Gijsbert van Iterson Scholten gevraagd of hij die klus wilde klaren”, zegt Diepenmaat in gesprek met Streekstad Centraal. “Nou, dat moest hij wel afstemmen met het college.”
De ideeënprijsvraag is ook op het Alkmaarse stadhuis niet onopgemerkt gebleven, blijkt uit het relaas van Diepenmaat. Niet iedereen is er even gelukkig mee, omdat het AIA zinspeelt op het afbreken van het politiebureau, iets dat nog lang geen politieke realiteit is. (tekst gaat door onder de foto)
Ed Diepenmaat benadrukt dat de ideeënprijsvraag gaat om een serieus punt: dat het Kanaalschiereiland anders verdient. (foto: Streekstad Centraal)
“Nee, maar het zou wel moeten, het is een heel gesloten gebouw. Wij vinden dit geen spel. De functie die het Kanaalschiereiland nu heeft is niet gepast, deze plek vraagt om een publieke functie. Het is dus een serieuze vraag.”
Daar begint dus de politieke gevoeligheid, dat snapt Diepenmaat ook wel. Tóch wil de wethouder het wel wagen. “Laat ik vooropstellen dat er op dit moment geen plannen zijn om het politiebureau te verplaatsen of om deze locatie op het Kanaalschiereiland anders in te richten”, zegt hij daar meteen bij.
“Tegelijkertijd vind ik het waardevol dat er in Alkmaar ruimte is voor nieuwe ideeën en creatieve denkrichtingen”, gaat wethouder Van Iterson Scholten verder. “Dat betekent niet dat die ideeën morgen werkelijkheid worden, en misschien worden ze dat nooit. Maar ze dragen wel bij aan het gesprek over hoe Alkmaar zich verder ontwikkelt.”
Dat is waardevol, vindt de wethouder, en dus komt hij de expositie graag open. “Juist die creativiteit en verbeeldingskracht hebben steden door de eeuwen heen verder gebracht.” (tekst gaat door onder de foto)
Met wethouder Gijsbert van Iterson Scholten bij de opening krijgt de expositie wel een officieel tintje. (foto: Streekstad Centraal)
“Dus wij gaan vrolijk verder, tot de officiële opening op 16 oktober”, lacht Diepenmaat. Op de ideeënprijsvraag kwamen veel reacties. Met 63 inzendingen gaat het AIA nu door naar de volgende stap: het verder uitwerken van het eerste idee, zodat het ook echt tentoongesteld kan worden in de bovenfoyer van theater De Vest. Deze week sloot de termijn voor het stellen van technische vragen.
“Die beantwoorden we natuurlijk zorgvuldig”, zegt Diepenmaat. “We kregen ook nog inzendingen ná de einddatum. Ja, dat laat wel zien hoe groot de belangstelling is. Maar we maken geen uitzonderingen hoor.” Inzendingen kwamen uit de wijde regio en soms zelfs van verder weg, tot Rotterdam aan toe, en dat laat volgens het AIA mooi zien dat het Kanaalschiereiland ook door anderen wordt erkend als een interessante plek.
Met zoveel deelnemers zal de bovenfoyer van Theater De Vest goed gevuld raken, verwacht Diepenmaat. “We zijn in overleg met De Vest over hoe we dat daar inrichten. Ach, als de bar maar open blijft! We zijn hier alleen maar heel blij mee.”
Bloemen, klederdracht, heerlijke hapjes en veel gezelligheid in het Nederlands en het Oekraïens: dat was in het kort waar het zaterdagmiddag om draaide in Stadspark De Parel in Heerhugowaard. Tussen de bomen vormden kleurrijke kraampjes het decor van de ‘Sorochynskyj Jarmarok’ ofwel Jaarmarkt van de Oekraïense gemeenschap.
De markt werd even na 14:00 uur officieel geopend door wethouder Soledad van Eijk, die uitvoerig werd bedankt voor de steun die de gemeente Dijk en Waard aan het evenement had gegeven. “Het is heel mooi om te zien hoe jullie zo veel mensen op de been krijgen”, zei wethouder Van Eijk. “Met liefde doen wij dit voor jullie.”
Er waren inderdaad veel mensen op de been: de markt stroomde al snel vol en bij de verschillende kraampjes stonden bezoekers verheugd te wachten op de stukken taart, gevulde broodjes, gedroogde vis en kommen bietensoep die hier verkocht werden. (tekst gaat door onder de foto)
Wethouder Soledad van Eijk (tweede van rechts) werd bedankt voor de rol die de gemeente Dijk en Waard speelde bij de voorbereidingen. (foto: Streekstad Centraal)
Het bier kwam weliswaar uit Duitsland – ‘we hadden niet genoeg tijd om een Oekraïens tapbier hierheen te halen’ – maar voor het overige was alles toch wel écht Oekraïens. Veel bezoekers hadden hun roots ook echt in dat door oorlog geteisterde land. Dat was goed zichtbaar toen het volkslied klonk en er door velen werd meegezongen.
“Maandag 24 augustus is de Oekraïense Onafhankelijkheidsdag”, legt Nonna van de organisatie VitaFest uit. “Dat vieren wij vandaag. Onze organisatie geeft steun aan Oekraïners in Nederland, maar ook aan de mensen daar, met sokken voor de soldaten, of andere praktische dingen. Verder steunen we weeshuizen in Oekraïne.” (tekst gaat door onder de foto)
De aanwezigen zongen samen het Oekraïense volkslied. (foto: Streekstad Centraal)
Er zit dus absoluut een serieuze kant aan de op het eerste oog vrolijke en kleurrijke markt in het stadspark. Het officiële moment met het volkslied onderstreept dat. Maar: ook het Wilhelmus klonk.
“We doen dit echt uit dankbaarheid voor alle hulp die wij in Nederland krijgen”, zegt Nonna. “Met deze jaarmarkt willen we hier in Heerhugowaard iets van onze cultuur laten zien.”
Het is de tweede Sorochynskyj Jaarmarkt, na een geslaagde eerste editie vorig jaar. In juni organiseerde VitaFest ook nog het festival ‘Odesa Mama’ op het Strand van Luna. “Ik kom zelf oorspronkelijk uit Odessa”, verduidelijkt Nonna. “Maar ik woon al 33 jaar in Nederland.” (tekst gaat door onder de foto)
Inga, Nonna en Natalija hopen hun steun aan Oekraïners met VitaFund extra kracht bij te zetten. (foto: Streekstad Centraal)
Dat verklaart haar uitstekende Nederlands. Mede-organisator Inga doet haar verhaal in het Oekraïens, met live vertaling door Nonna. “We willen een vaste brug bouwen tussen Nederland en Oekraïne”, kondigt Inga aan. “Samen met onze gemeenschap hebben wij een lange weg afgelegd.”
Met de vorming van een serieuze stichting, VitaFund, werken de vrouwen aan de toekomst van wat zij nu al voor de Oekraïense gemeenschap doen. Daarbij is er nog bijzondere aandacht voor raadslid Karin van der Vliet van Lokaal Dijk en Waard: “Kom maar even naar voren”, klonk het ineens, en een verraste Van der Vliet kreeg bloemen en dankbaarheid voor haar inzet voor de Oekraïense gemeenschap in de gemeente.
Dát is zaterdag uiteindelijk het grote thema: dankbaarheid. En dat in vele kleuren, smaken, talen en ontmoetingen in een zonnig Stadspark De Parel.
Drukte bij de kraam van het Alkmaarse restaurant Borscht. (foto: Streekstad Centraal)
