Het Schrijfcafé in Bergen lijkt in korte tijd een vaste plek te hebben veroverd onder liefhebbers van taal en verhalen. Bij de eerste bijeenkomst na de zomerstop schoven dinsdag negentien deelnemers aan. Zoveel waren het er sinds de start in mei nog niet geweest.
Initiatiefnemer Ellen Swanenburg de Veye begon het Schrijfcafé omdat ze vond dat juist in Bergen een laagdrempelige plek om met schrijven bezig te zijn ontbrak. “Bergen kent ook een hele grote traditie van schrijvende mensen”, vertelt ze. Voor schilderen en beeldhouwen zijn volgens haar allerlei mogelijkheden, maar voor mensen die willen schrijven was zo’n toegankelijke activiteit veel moeilijker te vinden. “Als het er niet is, dan moet iemand het beginnen. Laat ik nou maar dat iemand zijn.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het Schrijfcafé ging half mei van start en kwam in juni wekelijks bijeen. Na een pauze in juli en augustus werd de draad deze week weer opgepakt. Iedere dinsdagmiddag is er van 14:00 tot 16:00 uur een bijeenkomst bij Welzijn Bergen aan het Binnenhof. De eerste dinsdag van de maand staat in het teken van de Korte Verhalen Club, steeds rond een ander thema. Deze keer was dat ‘traditie’.
Ervaring is niet nodig en deelname is gratis. Volgens Swanenburg de Veye komen zowel jongere als oudere deelnemers af op de bijeenkomsten. “Mensen die het leuk vinden om iets te schrijven. En of dat nou een gedicht is of een kort verhaal, dat maakt niet zoveel uit.” (tekst gaat verder onder de foto)
Voor sommige deelnemers betekent het café meer dan alleen werken aan hun schrijftechniek. Swanenburg de Veye ziet dat in de korte tijd dat het initiatief bestaat al vriendschappen zijn ontstaan. Bezoekers kunnen volgens haar even hun dagelijkse zorgen opzij zetten en samen iets leuks doen.
Dat herkent de 85-jarige Anneke Kettenes uit Schoorl. Ze schrijft al langer bij de Korte Verhalen Club en haalt inspiratie uit de manier waarop anderen naar taal en onderwerpen kijken. Tijdens een eerdere bijeenkomst maakte ze bijvoorbeeld voor het eerst kennis met een rondeel, een dichtvorm. “Ik vind dat je nooit te oud bent om te leren.” (tekst gaat verder onder de foto)
Voor Kettenes is de bijeenkomst ook een belangrijk uitje. Ze is mantelzorger voor haar man en komt naar eigen zeggen nog maar weinig buiten. “Dus dit is zo’n beetje langzamerhand wel mijn uitje geworden.” Na enkele weken waarin ze vanwege een blessure niet kon autorijden, keek ze ernaar uit weer van Schoorl naar Bergen te kunnen komen.
Ook Jelle van Wier kwam dinsdag schrijven. De typograaf en gitarist is al langer met taal en gedichten bezig en noemt de sfeer in het Schrijfcafé spontaan en improviserend. Bij het thema traditie zocht hij het dicht bij zijn eigen vak en schreef hij over het vroegere handzetten van letters.
Met negentien deelnemers begint de ruimte ondertussen aardig gevuld te raken. Swanenburg de Veye kan erom lachen. “Als het zo door blijft groeien, dan moeten we nog grotere locaties kunnen vinden.” Voorlopig hoeft niemand zich echter aan te melden en kan iedereen die graag schrijft of het eens wil proberen aanschuiven.