De politie heeft beelden vrijgegeven van de nachtelijke explosie die vorige week plaatsvond op de Boomvalk in Heerhugowaard. Daarmee wordt het publiek om hulp gevraagd bij het opsporen van de dader. De beelden konden worden gemaakt met de camera die de gemeente daar in juni had geplaatst vanwege eerdere incidenten.
Op de beelden is te zien dat een man komt aanrijden in een Volvo XC90 uit 2005. Waarschijnlijk waren de kentekenplaten afgeplakt. Hij stapt uit de auto en legt een explosief op de geparkeerde auto. Bij de explosie liep de auto zware schade op. Ook sneuvelde een ruit van het huis waar de auto voor geparkeerd stond.
Gelukkig raakte niemand gewond. In mei van dit jaar was het huis zelf doelwit van een aanslag. Dat leidde tot het extra cameratoezicht.
Met het vrijgeven van de camerabeelden hoopt de politie op extra informatie. Tips kunnen worden doorgegeven aan de politie.
‘Niet Forceren’. Met zwarte verf had iemand het nieuwe regenboogzebrapad bij de Kennemerstraatweg beklad met deze kreet. Stadswerk072 had het alweer heel snel schoongemaakt. Wat rest is een aangifte van de gemeente wegens vernieling en verontwaardiging bij discriminatie.nl: “Heel pijnlijk dat er zo negatief op gereageerd wordt.”
De bekladding werd dit weekend opgemerkt door verkeersagent Emiel van de Alkmaarse politie. Hij meldde het bij de gemeente, die zorgde dat Stadswerk072 een schoonmaakploeg stuurde. De politie neemt de zaak pas in onderzoek als de gemeente aangifte doet van vernieling. Dat was dinsdag nog niet gebeurd.
De vandaal die het zebrapad bekladde, lijkt te menen dat het gedachtengoed van de LHBTI-gemeenschap de samenleving wordt opgedrongen. Klachtbehandelaar Madjori Veldema van discriminatie.nl stelt dat het tegenovergestelde juist geldt: “Juist door plaatsing laat je zien dat iedereen er mag zijn, niemand uitgezonderd.” (tekst gaat verder onder de foto)
De tekst was maandag alweer verwijderd door Stadswerk072. (foto: Streekstad Centraal)
Volgens haar wijst de geschiedenis uit dat alles wat afwijkt, te lijden heeft onder discriminatie. “Het bestaan van andersvoelenden is heel lang ondergeschoffeld geweest, en was zelfs lange tijd strafbaar. Nu telt iedereen mee. Volgens ons is het juist goed als iedereen af en toe geconfronteerd wordt met het bestaan van andersvoelenden.”
Regenboogzebrapaden krijgen vaker te maken met vandalisme. in juni vorig jaar werden beide regenboog-zebrapaden in Heiloo beklad met zwarte verf, kort nadat het zebrapad in gebruik werd genomen. (tekst gaat verder onder de foto)
Ook in Heiloo werden vorig jaar regenboogzebrapaden beklad. (foto: Streekstad Centraal)
Eerder werden in Heiloo al eens regenboogvlaggen gestolen en werd een vlag van een huis gerukt. Burgemeester Mascha ten Bruggencate beloofde een keiharde aanpak van de daders, maar die zijn nooit gepakt.
In Oudorp is maandagmiddag een auto bijna te water geraakt. Dat gebeurde bij de Kasteellaan. De automobilist verloor door nog onbekende oorzaak net na een bocht de macht over het stuur. De auto reed daarna een lantaarnpaal omver. Even verderop kwam de auto vlak voor de waterkant van een sloot tot stilstand.
De bestuurder van de auto raakte niet gewond bij het ongeval. De auto moest worden weggesleept door een bergingsbedrijf. De lantaarnpaal moet vervangen worden.
Dat had pastor Jan Veldt toch ook niet kunnen bevroeden toen hij in 1959 op 26-jarige leeftijd werd gewijd tot priester. Meer dan 60 jaar later opent de geboren Castricummer een regenboogzebrapad, op steenworp afstand van de Corneliuskerk. Het staat voor acceptatie en gelijke behandeling van iedere inwoner.
Pastor Veldt uit Limmen is een pastor die altijd tot de progressieve stroming in de rooms-katholieke kerk heeft behoord. Hij heeft zich actief ingezet voor acceptatie van LHBTQ+’ers binnen de kerk. Ook maatschappelijk zet hij zich in voor onderlinge acceptatie en verdraagzaamheid ongeacht seksuele voorkeur. Het kan dan ook geen verbazing wekken dat deze pastor de initiatiefnemer is voor het regenboogzebrapad. (tekst gaat verder onder de foto)
Het verf is in ieder geval droog als pastor Jan Veldt eind deze maand het regenboogzebrapad feestelijk opent. (foto: gemeente Castricum)
Het kleurrijke zebrapad is sinds vorige week te vinden op de kruising Dusseldorperweg/ Lage Weide/ Zonnedauw. De feestelijke opening staat gepland voor eind deze maand, als de kinderen van kindcentrum De Kerkuil weer terug zijn van vakantie. Een aannemer heeft de zebrapad vorige week al opgeleverd.
Het zebrapad kan weinig Limmenaren ontgaan: de kruising is een druk punt in het dorp. Volgens de gemeente moet het worden gezien als een oproep tot acceptatie en verdraagzaamheid, en als een uitnodiging tot een goed gesprek over deze onderwerpen.
De exacte datum van de feestelijke opening is op dit moment nog niet bekend. De gemeente hoopt op een gunstig tijdstip in de laatste week van augustus.
Het laatste weekend van Zomer Op Het Plein zette een kroon op de editie van 2025. Net als eerdere weekenden kon het publiek in de open lucht genieten van gratis optredens op het Alkmaarse Canadaplein. Het bleef niet altijd helemaal droog, maar dit jaar hoefde geen enkele voorstelling door slecht weer naar binnen te worden verplaatst.
Vrijdagavond zorgde cabaretière Selma Visscher voor de aftrap van het slotweekend. Zaterdagmiddag trok de Haagse zangeres Shary-An Nivillac weer een ander publiek met haar kenmerkende mix van soul, pop en persoonlijke verhalen. Bekend van The Voice of Holland en hits als ‘Read My Book’ en ‘Ik Voel Me Goed’, bracht ze een sprankelend middagconcert dat zowel jong als oud raakte. (tekst gaat verder na de foto)
Een bomvol plein zondagmiddag voor het gratis optreden van Douwe Bob. (foto: Marco Schilpp)
Meezingers bracht Charl Delemarre zaterdagavond naar het plein. De winnaar van de Grote Prijs van Nederland blies het werk van Ramses Shaffy nieuw leven in, waarbij hij dirigent werd van het publiek die in koor ‘Laat Me’, ‘Doorgaan’ en ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’ meezong.
Zondagmiddag was de grote finale met Douwe Bob. Het massaal toegestroomde publiek werd opgewarmd door singer-songwriter Dean Presley uit Alkmaar, met een frisse mix van pop, country en rock. Daardoor was het publiek in de juiste stemming toen Douwe Bob op het podium verscheen met ouder en nieuwer, bekender en onbekender werk.
Om 17:00 uur stroomde het plein weer leeg en de terrasjes vol. Editie 2025 van Zomer op het Plein zat erop. “We hebben nog geen bezoekersaantallen, maar we kunnen in ieder geval spreken van een zeer succesvol jaar”, aldus een woordvoerder van Theater De Vest. (Alle foto’s: Marco Schilpp)
Treinreizigers wees gewaarschuwd: station Alkmaar Noord wordt door de politie beschouwd als een echte ‘hotplace’ voor fietsendieven. Er werden werden tussen 1 januari en 31 mei maar liefst 55 fietsdiefstallen gemeld. Omliggende wijken als Huiswaard, De Mare, Daalmeer en Koedijk kennen samen bijna 100 aangiftes in nog geen half jaar tijd.
De politie ziet dat vooral e-bikes, vaak met een flinke nieuwwaarde, steeds vaker het doelwit zijn. Ondanks een camera en toegangspoortjes, weten fietsendieven keer op keer hun slag te slaan. De capaciteit van de politie laat het echter zelden toe om achter iedere gestolen fiets aan te gaan. Herkenbaar voor veel inwoners helaas, en sinds kort kan Lotte Ruiter (27) uit Langedijk er over meepraten.
In mei parkeerde ze vol vertrouwen haar nog maar een jaar oude e-bike in de ‘bewaakte’ zelfservice-stalling bij station Alkmaar Noord. Extra goed vast, dacht ze nog, met een tweede kettingslot. Aan het einde van de dag trof ze echter alleen een lege plek aan, zo laat ze NH, mediapartner van Streekstad Centraal weten. (tekst gaat verder onder foto)
Je fiets staat hier droog, maar verder biedt de zelfservice stalling bij station Alkmaar-Noord vooral schijnveiligheid. (foto: NH)
Samen met haar vriend zocht Lotte het hele terrein af, maar haar e-bike – met een nieuwwaarde van 2.500 euro – was spoorloos verdwenen. “Enorm balen, natuurlijk”, vertelt Lotte, die direct aangifte deed. “Er zijn immers poortjes, camera’s, je verwacht dat zo’n plek veilig is.” Maar helaas: enkele dagen later meldde de politie dat haar zaak was gesloten. Er wordt simpelweg niet verder gezocht; de politie heeft niet genoeg mensen om achter elke gestolen fiets aan te gaan.
Bij de fietsenwinkel in Langedijk, waar Lotte haar verlies kwam melden en de gestolen fiets doorgaf, bleek ze allang geen uitzondering. “Je bent nummer acht deze week,” kreeg ze er te horen. In slechts twee weken tijd kwamen acht gedupeerden zich bij de fietsenverkoper melden. (tekst gaat verder onder foto)
De poortjes in de fietsenstalling zijn door iedereen te openen met een OV-chipkaart. (foto: NH)
Ook volgens de NS neemt het aantal fietsendiefstallen duidelijk toe – ook in bewaakte stallingen. “Dat vinden we erg vervelend,” laat een woordvoerder weten. Er loopt nu een landelijke campagne ‘staat-e-lekker’, die reizigers bewust maakt van het belang van een dubbel slot. Experimenten met hogere poortjes en slimme monitoren zijn gestart om het dieven moeilijker te maken. Na de zomer wordt geëvalueerd of dat helpt.
De vraag is: hoe veilig is zo’n bewaakte fietsenstalling écht? Het verhaal van Lotte en de cijfers van de politie laten zien dat zelfs extra maatregelen geen garantie bieden. Wie zijn fiets bij Alkmaar Noord neerzet, moet dus blijven opletten en rekening houden met risico’s – dieven blijken zich weinig aan te trekken van het cameratoezicht.
Onverwachte tegenliggers in de nacht in Heerhugowaard-De Noord. Een automobilist die donderdagnacht over de Middenweg reed, werd tegemoet gekomen door een kudde van 60 losgebroken koeien.
De automobilist stopte en zette zijn auto dwars op de weg zodat de koeien niet verder konden. Dat hielp, maar de auto liep daarbij wel lichte schade op.
De politie werd gebeld voor assistentie om de koeien weer terug in de weide te krijgen. Uiteindelijk keerden alle koeien weer terug in de wei.
Ze bleken aan hun nachtelijke wandeling te zijn begonnen nadat het schokdraad had gefaald.
Zes tot acht daklozen die extreem veel overlast geven, kunnen over enkele jaren de sleutel krijgen van hun eigen ‘Skaeve Huus’. Huisvesting onder begeleiding die ergens in de gemeente Alkmaar komt. Dat is het voorstel dat het college aan de gemeenteraad doet. Daarmee wil Alkmaar als centrumgemeente bijdragen aan de oplossing van een probleem dat in de hele regio speelt.
Heiloo heeft er al twee, en nu moeten andere gemeenten volgen. Het moet een oplossing bieden voor mensen met complexe problemen, die aan het randje van de samenleving hangen. Vaak gaat het om mensen die dakloos zijn of dreigen te worden en meestal overlast veroorzaken in de buurt. De gemeenteraad gaf het college eind vorig jaar de opdracht om met ‘Skaeve Huse’ aan de gang te gaan.
De gemeenteraad steunt dat idee vrijwel unaniem, omdat het wordt gezien als goede manier om mensen met complexe problematiek weer de samenleving in te helpen of om ze er niet uit te laten vallen. Het idee is dat het niet alleen geld kost, maar de maatschappij ook veel overlast én geld scheelt. (tekst gaat verder onder de foto)
De twee Skaeve Huse aan de Kanaalweg in Heiloo, kort nadat ze waren neergezet. (foto: aangeleverd)
Volgens de Alkmaarse wethouder Robert te Beest wordt op regionaal niveau al lang gesproken over een oplossing voor dit probleem, waar elke gemeente mee kampt. “Iedere gemeente moet zijn ‘fair share’ in de oplossing bieden”, stelt hij. Wat dan het eerlijke aandeel is van Alkmaar, daar kun je eindeloos over discussiëren. Het college vindt zelf dat begeleide huisvesting met zes tot acht “Skaeve Huse” past bij een centrumgemeente zoals Alkmaar.
Een beleidsnota die na de zomer in de gemeenteraad wordt besproken, biedt het beleid met de kaders waaraan de locatie moet voldoen. Een belangrijk criterium is dat de locatie op geruime afstand van woningen moet zijn. Daarom zal vooral worden gekeken naar bedrijventerreinen of plekken aan de rand van de stad. (tekst gaat verder onder de foto)
In Amsterdam staan er al sinds 2007 Skaeve Huse. (foto: HVO-Querido)
Als de gemeenteraad die kaders heeft vastgesteld, gaat de gemeente op zoek naar geschikte locaties. Wethouder Te Beest verwacht dat het college nog voor de verkiezingen een voorkeurslocatie kiest. Hij verwacht echter dat de gemeenteraad pas in de raadsperiode na de verkiezingen de keuze maakt.
Volgens hem vergt het veel tijd om ervoor te zorgen dat een locatie politiek wordt gedragen en ook maatschappelijk wordt geaccepteerd. “Dat vergt lange en zorgvuldige participatie met de omgeving.” Daarom denkt Te Beest dat het nog wel een aantal jaar duurt voordat de sleutels kunnen worden overhandigd aan de eerste bewoners van de Alkmaarse ‘Skaeve Huse’. (foto: de Skaeve Huse in Heiloo)
Kunst lokt vaak een reactie uit. Op basis van de reacties op de kunst die de afgelopen weken opdook langs het Noordhollandsch Kanaal in Alkmaar kan de Triënnale Alkmaar een schot in de roos worden genoemd: de positieve reacties golven als een vloedgolf over het kanaal, terwijl de kritiek slechts een rimpeling is.
De kunstwerken die in juni opdoken op en langs het water, zijn daar neergezet door Kunstuitleen Alkmaar. De openluchtexpositie kreeg de naam Triënnale Alkmaar: The Future is Now. Twaalf kunstenaars – van bekende namen tot jong talent – laten zich inspireren door het kanaal en verbeelden in hun werk de geschiedenis, het heden en de toekomst van deze waterweg.
De kunstroute markeert het 200-jarig bestaan van het kanaal en sluit aan bij de stedelijke ontwikkeling langs de oevers. Door kunst in de openbare ruimte zichtbaar te maken, wil de organisatie een breed publiek aanspreken en een bijdrage leveren aan de leefbaarheid én de culturele identiteit van Alkmaar.
De kunstwerken blijven tot 8 september staan. In deze video krijg je een impressie van het project en de kunstwerken langs het water. Meer info is te vinden op de site van Kunstuitleen Alkmaar.
“Ik ben geen heilige, hoor. Ook ik doe wel eens wat verkeerd, maar ik probeer wel het goede voorbeeld te geven,” lacht Sylvia Paulus, sinds een jaar de afvalcoach van de gemeente Dijk en Waard. Ze is voor veel inwoners inmiddels een bekend gezicht. “Echt luisteren naar de mensen, dat werkt het beste.”
We treffen Sylvia in een grote boerenschuur aan de Veenhuizerweg in Heerhugowaard-De Noord. Daar zijn vier mannen van het Tilburgse bedrijf De Afvalspiegel aan het graven in twee enorme bergen afval. Het komt uit afvalcontainers met de oranje en grijze deksels uit allerlei wijken in Dijk en Waard. Cosmin, Peer, Nigel en Niek vertrekken elke ochtend om 6:30 uur uit Tilburg om het afval door hun handen te laten gaan. Deze weken staan ze dan twaalf uur later weer thuis onder de douche. (tekst gaat verder onder de foto)
Tientallen containers zijn willekeurig van de straat geplukt en naar een boerenschuur in Heerhugowaard-De Noord gebracht voor een sorteeranalyse. (foto: Streekstad Centraal)
Voor de vier Tilburgers is het hun dagelijks werk, Sylvia ziet het voor het eerst. Als afvalcoach ontdekt ze steeds weer nieuwe dingen. De afvalwereld was voor Sylvia even wennen: “Voor Dijk en Waard was het een compleet nieuwe functie. In heel Nederland zijn er maar zo’n tachtig afvalcoaches.”
Maar het is wel een belangrijke rol, want aan bewust afval scheiden valt nog heel wat te winnen. Dijk en Waard wil de hoeveelheid restafval naar beneden brengen en uiteindelijk onder de 100 kilo fijn restafval per huishouden per jaar uitkomen. Daarom was er vorig jaar al een sorteeranalyse, en nu opnieuw.
Volgens Sylvia doet de gemiddelde inwoner van Dijk en Waard zijn best, maar zegt ze eerlijk: “Wij doen het eigenlijk niet zo goed als andere vergelijkbare gemeenten. Er is echt een groep mensen waar het nog verbeterd kan worden. En dat trekt het gemiddelde omlaag.” Eén van de uitdagingen: het restafval moet naar beneden. “De landelijke norm ligt op ongeveer honderd kilo per inwoner per jaar. Wij zitten daar nog boven.” (tekst gaat verder onder de foto)
Alle afval uit een container wordt op een tafel gestort en daarna door de vier mannen gesorteerd per type afval (foto: Streekstad Centraal)
Sinds kort wordt het restafval in Dijk en Waard eens in de vier weken opgehaald, terwijl bijvoorbeeld de plastic- en groenbak weer wél eens per twee weken worden geleegd. “Dat vraagt om een gedragsverandering. Maar wie goed scheidt, houdt veel minder restafval over.” Volgens Sylvia zijn er huishoudens die met vijf personen prima uitkomen met een halfvolle restbak. “Maar soms kom je bij mensen die met z’n tweetjes wonen en hun bak puilt uit. Dan weet je: daar kan nog winst worden geboekt!”
Ze probeert daarbij altijd het gesprek aan te gaan: “Iemand klaagde laatst dat de grijze bak zo snel vol was. Maar bleek helemaal niet te scheiden. Toen ik dat uitlegde, wilde hij het toch gaan proberen.” De inzet is vooral bewustwording. “We zijn geen afvalpolitie en er is ook geen beloningssysteem. Het draait echt om het goede gesprek.” Zelf probeert Sylvia anderen te motiveren door te luisteren. “Weerstand? Daar is ruimte voor, maar mensen zijn gevoelig voor persoonlijke aandacht. Sommigen willen gewoon een bijdrage leveren aan een betere wereld en voelen dat écht.” (tekst gaat verder onder de foto)
Dit is het laatste beetje PMD-afval dat deze dag nog moet worden geanalyseerd. (foto: Streekstad Centraal)
Tijdens de jaarlijkse sorteerproef wordt van willekeurige adressen het afval nagekeken. “Daar schrik je soms wel van. In het restafval zit gemiddeld nog zo’n 43 kilo groente-, fruit- en tuinafval. Al dat afval hoort er niet in.” Het onderzoek helpt te bepalen waar nog knelpunten zitten. “Zijn er bijvoorbeeld wijken waar veel papier in het restafval zit, dan kunnen we daar beter op inzetten.”
Afval scheiden heeft ook financiële gevolgen. “Hoe beter we scheiden, hoe lager de afvalstoffenheffing kan blijven. Dijk en Waard zit trouwens heel laag, landelijk gezien. Dat is wel een compliment voor de inwoners.” Toch erkent Sylvia: “Als je alles samen in de grijze bak gooit, kost dat de gemeente geld. Papier en plastic leveren juist iets op, maar alleen als het echt goed gescheiden wordt.”
Wat werkt dan het beste om mensen over de streep te trekken? Volgens Sylvia vooral positieve voorbeelden: “We werken eraan om wijkambassadeurs in te zetten die hun buurt motiveren. Je ziet in andere gemeenten dat dat effect kan hebben.”
Toch blijkt het lastig om iedereen mee te krijgen: “Sommigen roepen: ‘ach, alles komt toch op één hoop!’ Anderen zijn heel betrokken en trots op wat zij bijdragen.”
Een prijsprikkel zoals betalen per zak restafval zou volgens onderzoek het meeste effect hebben, maar daar ziet de gemeente, voorlopig tenminste, niets in. “We proberen het gedrag te veranderen door uit te leggen wat het oplevert en samen aan de slag te gaan.”
Sommige medewerkers werken liever met een mondkapje tegen de stank, andere sorteermedewerkers zijn er al beter aan gewend. (foto: Streekstad Centraal)
“Het begint bij jezelf. Even dat zakje plastic of papier weggooien – als dat in het systeem zit, is het bijna geen moeite meer,” zegt Sylvia. Ze geeft tips: “Kijk, als je boodschappen gaat doen, dan kom je toch langs zo’n milieupunt. Neem je plastic en glas dan meteen mee.” Ze beseft ook: “Niemand wil vijf bakken voor de deur. We moeten het zo makkelijk mogelijk maken.”
Sylvia is trots op de inwoners die goed bezig zijn: “Zij zijn het bewijs dat het kan. En ze helpen de gemeente om de kosten laag te houden. Dat is ook iets waar we samen aan willen bouwen.” Het doet haar goed als ze hoort: “Ik ben goed bezig, en dat is ook voor mijn kinderen en kleinkinderen.”
De komende tijd wordt duidelijk of alle inspanningen hun vruchten afwerpen. In september of oktober komen de resultaten van de sorteeranalyse. “Ik ben heel benieuwd of we onder die magische honderd kilo restafval per inwoner uitkomen. Maar daar doen we het wel voor: een mooie, schone en betaalbare gemeente.”
