In een weiland langs de Zeeweg in Castricum is donderdagmiddag een explosief aangetroffen. Het bleek te gaan om een handgranaat die werd gevonden tijdens werkzaamheden in het gebied.
Voor de veiligheid werd de Zeeweg tijdelijk afgesloten totdat de Explosieven Opruimingsdienst (EOD) ter plaatse was om het explosief veilig te stellen.
Na het opruimen heeft de EOD de handgranaat gecontroleerd tot ontploffing gebracht op het strand van Castricum. Bij de eerste twee pogingen van de ontploffing ging het explosief niet af.
De explosieve opruimingsdienst heeft een nieuw draad gelegd waardoor het explosief wel tot ontploffing kwam. Er raakte niemand gewond bij het incident. (Foto’s: Interactix Media/Maarten Mensing)
De wolken hangen nog boven de baan, maar net op tijd breekt de zon door. De speaker zet er vaart achter: “Als we lekker doorrijden, zijn we klaar voordat de regen komt!” Het past bij de sfeer van de zondagmiddag: energiek, vrolijk en een beetje spannend. Want op de crossbaan in Heiloo is het zondag tijd voor de Noord-Holland Cup, met maar liefst acht deelnemende clubs uit de regio: Uithoorn, Schagen, Zwanenburg, Langedijk, Bussum, Velsen-Noord, Stede Broec en natuurlijk FCC de Boscrossers uit Heiloo zelf.
Iedere vereniging heeft langs de baan een eigen tent staan; een veilige plek voor rijders die wachten tot ze aan de beurt zijn, terwijl familie en vrienden zich verzamelen langs de hekken. Het staat vol. Opa’s, oma’s, ouders, broertjes en zussen – ze wachten, kijken, praten en turen naar de startheuvel.
“Mijn kleinzoon komt zo in de vijftiende heat,” vertelt een trotse opa, zijn handen stevig om de boarding geklemd. “Hij maakt echt een goede kans vandaag. Hij kent de baan én met het inrijden ging het super.” En zodra zijn kleinzoon naar de start gaat, beweegt de hele familie met hem mee. “Kom op jongen! Lekker bezig!” klinkt het luid en vol trots. (tekst gaat door onder de foto)
Zo hard als ze kunnen crossen de deelnemers over de baan. (foto: Streekstad Centraal)
Voorzitter van FCC de Boscrossers, Ramon Huls, staat tussen het publiek. Hij kijkt, moedigt aan en vertelt. Zijn zoons rijden zelf ook, en zelf zit hij sinds anderhalf jaar ook regelmatig op de fiets. “Als je training geeft, moet je het zelf ook kunnen,” zegt hij met een glimlach. “En het mooie is: deze sport is echt voor iedereen – jong, oud, en alles daartussenin.”
Hij loopt alvast een stukje met Streekstad Centraal mee langs de baan, waar de volgende rijders nerveus klaarstaan. “Let op,” zegt Ramon terwijl hij wijst naar de start. “Sommigen trekken zich al nét iets op voordat het starthek naar beneden valt. Het gaat soms om milliseconden.” Maar BMX is meer dan snel vertrekken. “Je moet ook weten wanneer je trapt, en hoe je het meest efficiënt over de baan gaat. Niet springen over de heuvels, maar zorgen dat de achterband zoveel mogelijk aan de grond blijft. Dan leg je minder afstand af en ben je sneller.” (tekst gaat door onder de foto)
Nog voordat het schot naar beneden is beginnen de crossers al met fietsen. (foto: Streekstad Centraal)
De rijders starten per leeftijdscategorie. Bij de jongste deelnemers overheerst plezier. “Daar gaat het veel minder om winnen,” legt Ramon uit. “Meedoen is daar al een feestje.” Maar hoe ouder de rijders worden, hoe sneller én fanatieker het gaat. “Dan willen ze toch laten zien dat ze beter en sneller zijn. Dan komt dat wedstrijdgevoel echt naar boven.”
De sport brengt snelheid en spanning met zich mee – en soms ook een valpartij. Gelukkig staat midden op de baan een EHBO-post. “Ze kunnen overal snel bij zijn,” zegt Ramon. “Veiligheid is belangrijk. Daarom hebben we hekken, kussens en veel vrijwilligers.”
Want zo’n wedstrijddag vraagt om veel helpende handen. “We kennen de andere clubs goed. We helpen elkaar bij evenementen, net zoals zij ons helpen. We zijn geen rivalen, maar tegenspelers.” En dat is te merken. Langs de baan wordt gelachen, geklapt en gefeliciteerd – zelfs tussen clubs onderling. “En dat is nou precies wat deze cup zo mooi maakt,” zegt Ramon, terwijl de volgende heat zich klaarmaakt. (tekst gaat door onder de foto)
Ramon Huls kijkt aandachtig hoe de nieuwe groep BMX’ers een rondje over de baan maakt. (foto: Streekstad Centraal)
Hoewel BMX inmiddels een olympische sport is, merkt Ramon dat lang niet iedereen in de regio de sport kent. “We zitten hier al 44 jaar op deze plek, maar toch zijn er mensen in Heiloo die geen idee hebben dat we hier zitten. Het zou leuk zijn als meer mensen eens komen kijken of een proeftraining doen. Als de bekendheid groeit, groeit de club mee.”
Het weer zit mee zondag. De baan is bijna helemaal opgedroogd en het rijden gaat soepel. “We zijn heel afhankelijk van het weer,” legt Ramon uit. “Als de baan te nat is, wordt de ondergrond zacht en rijden we hem kapot. Dan lassen we trainingen soms helemaal af. Maar nu is de baan perfect. Dit zonnetje is echt precies wat we nodig hadden”, sluit Ramon af.
Zaterdagavond is op de afrit van de A9 bij Uitgeest een personenauto over de kop geslagen. De bestuurder verloor bij het nemen van de afrit de macht over het stuur en kwam met het voertuig op zijn dak tot stilstand in de berm.
Volgens een eerste verklaring van de bestuurder reed hij met een snelheid van ongeveer 130 kilometer per uur toen hij de afrit wilde nemen. Daarbij raakte de auto in een slip. Mogelijk was er een wegwerker bij het ongeluk betrokken, maar dat wordt nog onderzocht
Hulpdiensten kwamen snel ter plaatse. De bestuurder is ter plekke door ambulancepersoneel nagekeken, maar hoefde niet mee naar het ziekenhuis. Een bergingsbedrijf heeft het voertuig uiteindelijk weer op zijn wielen gezet en meegenomen.
Tijdens de hulpverlening en bergingswerkzaamheden was de afrit richting Uitgeest tijdelijk afgesloten voor verkeer. De politie doet verder onderzoek naar het ongeval en de omstandigheden die daartoe hebben geleid.
De lange hal van Artfarm in Heerhugowaard vult zich met blikken die je niet snel vergeet. Grote portretten hangen in een rustige rij langs de muren, en elk gezicht vertelt een verhaal zonder dat er per se woorden nodig zijn. Sommige van de afgebeelde kinderen kijken je recht aan, anderen lijken even weg te dromen. De expositie Powerkids is sinds zaterdagmiddag te bewonderen.
Fotograaf Robert Leeuwerink loopt langzaam langs zijn werken, zichtbaar trots maar ook geraakt. Af en toe stopt hij even, kijkt naar een portret en vertelt iets over het kind dat hij vastlegde. “Ze heten allemaal powerkids”, zegt hij. “Niet omdat ze ziek of beperkt zijn, maar omdat ze laten zien wat kracht is. Ze zijn trots, dapper en puur zichzelf, en dat is precies hoe ik het wilde,” zegt Robert. “Deze expositie is een plek waar de kinderen echt kunnen spreken door hun portretten.”
De tentoonstelling ‘Powerkids’ vond eerder onderdak op een andere locatie, maar daar kwam zijn werk volgens hem niet helemaal tot zijn recht. “Het was een mooie kans, maar de ruimte was te klein,” vertelt hij. “Ik moest kiezen welke foto’s wel of niet konden hangen – en dat voelde niet goed. Elk kind in deze serie verdient zijn plek aan de muur.” (tekst gaat door onder de foto)
Vol trots kijkt Robert naar de portretten van zijn eigen tentoonstelling ‘Powerkids’ (foto: Streekstad Centraal)
Robert loopt langzaam verder, langs de rij foto’s die de hele hal vullen. “Hier kon ik álles ophangen,” zegt hij glimlachend. “Geen beperkingen, geen keuzes. Gewoon de hele serie, precies zoals ik hem voor me zag. Dat maakt het compleet. Dit is de perfecte plek.”
Op de voormalige boerderij ontmoeten kunst en welzijn elkaar. En dat bleek de perfecte combinatie. “De portretten en de verhalen zorgen ervoor dat beide elementen mooi samen komen.” Robert neemt Streekstad Centraal mee langs de verschillende indrukwekkende portretten die in de hal hangen. Bij elk portret hoort weer een ander, bijzonder, verhaal.
Tussen de tientallen portretten blijft hij even staan bij twee foto’s in de hoek. Daar staan, in tegenstelling tot de andere portretten een tafeltje bij met daarop een kaars. “Deze twee meisjes zijn er helaas niet meer,” zegt Robert met tranen in zijn ogen. “Ik maakte de foto van het linker meisje voordat ik wist dat ze ziek was. Toen ik bezig was met deze expositie vond ik gewoon dat zij er ook bij moest hangen. Haar ouders gaven gelukkig toestemming om het portret hier op te hangen, en dat voelt als iets bijzonders. Ze hoort erbij, net als de anderen”, zegt hij met een brok in zijn keel. (tekst gaat door onder de foto)
Robert is door middel van sociale media in contact gekomen met de kinderen die hij geportretteerd heeft. (foto: Streekstad Centraal)
Niet bij elk portret is het verhaal zichtbaar. “Dat hoeft ook niet. Sommige kinderen dragen iets bij zich wat je pas later ontdekt. Het verhaal achter de foto’s geeft ze dan nog weer extra betekenis”, legt Robert uit. “Kijk bijvoorbeeld naar dit meisje”, zegt hij terwijl hij naar een ander portret wijst. “Dit meisje is gevlucht uit Oekraïne en volledig doof, net als haar moeder en pleegmoeder. Dat zie je niet aan haar, en dat vind ik juist mooi. De kracht van deze expositie is dat de verhalen pas daarna komen.”
Powerkids gaat voor Robert niet alleen over fotografie, maar over verbinding. “Door deze serie heb ik geleerd dat communicatie niet alleen praten is,” zegt hij. “Soms is één blik genoeg om iets te begrijpen. Dat is wat ik probeer te vangen met mijn camera. En niet met alle kinderen kan je goed een connectie maken, maar als dat wel lukt dan zorgt dat voor hele fijne momenten tijdens de fotoshoots.”
De fotograaf vertelt dat de kinderen die hij portretteerde vaak buiten beeld blijven – letterlijk en figuurlijk. “We zien foto’s van dit soort kinderen te weinig,” zegt hij. “Maar hier zijn ze gewoon wie ze zijn: sterk, mooi, aanwezig. En dat wil ik overbrengen aan de mensen die hier langskomen.” (tekst gaat door onder de foto)
Bij het portret van het meisje uit Oekraïne staat ook nog een uitsnede van haar oor en oorbel. De oorbel is het symbool van Oekraïne. (foto: Streekstad Centraal)
Echt een favoriet of het mooiste portret kan Robert niet aanwijzen. “Alle kinderen hebben een uniek en speciaal iets, om daar tussen te moeten kiezen is natuurlijk iets heel lastigs en bijna onmogelijk”, stelt hij. “Elk verhaal spreekt mij aan, en ik ben op elk portret ontzettend trots, zeker als je dan de mooie reacties van bezoekers en families van de kinderen ziet.”
De aankomende twee weekenden – tot en met negen november – is de expositie nog te bekijken. “Ik ben dan zelf aanwezig om de mensen wat meer te vertellen over de expositie. Dat vind ik erg leuk, en ik kijk er naar uit om met meer mensen hierover te praten”, sluit Robert trots af.
Bij een woning aan ’t Kieftenland in Limmen is zaterdagmiddag een scooter in brand gevlogen. Het voertuig stond aan de voorzijde van het huis en ging om nog onbekende reden volledig in vlammen op.
De bewoner probeerde het vuur zelf te blussen, maar dat lukte niet. De brandweer wist de brand vervolgens met een straal hogedruk snel onder controle te krijgen.
Veel buren kwamen kijken naar de brand, die voor flink wat bekijks zorgde in de straat. Ambulancepersoneel controleerde de bewoner ter plaatse, maar die hoefde niet mee naar het ziekenhuis. De oorzaak van de brand is nog niet duidelijk. (foto’s: Interactix Media / Maarten Mensing)
Het was zaterdagochtend even spannend bij parkeergarage Karperton in Alkmaar. De brandweer rukte uit vanwege een melding van stormschade. Op het dak van de garage dreigde een grote antenne los te raken en naar beneden te vallen.
De brandweer was snel ter plaatse en heeft een spoedreparatie uitgevoerd. Met onder meer een spanband werd de antenne tijdelijk gezekerd om verdere schade of gevaar te voorkomen. Ook is het gebied rond de antenne afgezet met rood-wit lint om voorbijgangers op afstand te houden.
Een gespecialiseerd bedrijf zal later de antenne definitief weer op zijn plaats bevestigen. (foto: MQI Visuals)
Een metershoge toren van hout. In de wijk rondom Scouting Angela in Heerhugowaard kunnen ze hem eigenlijk niet missen. Maar die toren staat er niet voor niets. Dit jaar bestaat Scouting Angela tachtig jaar en dat wordt, naast de feestelijke opening eerder dit seizoen, groots gevierd tijdens het jaarlijkse JOTA-JOTI-weekend. Tijdens dit weekend zorgt die grote houten toren ervoor dat communicatie mogelijk is met scouts over de hele wereld.
Al vanaf vrijdagmiddag gonst het terrein van de scoutingvereniging van activiteit. Tien vrijwilligers zetten samen de grote zendmast op het grasveld naast de kantine. “Vroeger begonnen we al op donderdag,” vertelt Sander Brijer, lid van de scouting en van het organisatieteam van het jubileum. “Maar naarmate je het vaker doet, gaat het makkelijker. Nu hebben we genoeg tijd als we vrijdag pas beginnen.”
Zaterdagochtend is het de beurt aan de jongere leden. In het clubhuis van de vereniging zijn verschillende groepen jonge scouts bezig met opdrachten. Er wordt met vlaggen naar elkaar geseind, maar er is ook een lokaal waar de kinderen aandachtig luisteren naar uitleg over het zenden. (tekst gaat door onder de foto)
Speciaal voor het 80-jarig jubileum was er een speciale referentie op een Belgisch kenteken gemaakt. Verwijzend naar het thema van de JOTA-Cross. (foto: Scouting Angela)
Hoe werken de oude radio’s precies, en hoe kunnen signalen van Heerhugowaard soms zelf helemaal tot aan de andere kant van de wereld reiken? “Vandaag is het voor de jongere leden echt een leuke ochtend,” vertelt Sander. “Ze doen allerlei activiteiten en leren tegelijkertijd iets over het zenden. Het is mooi om te zien dat ze het allemaal zo interessant vinden.”
‘s Middags maakt de jeugd plaats voor de oudere leden en volwassenen: dan start de JOTA-Cross, de befaamde race waar het bij velen om draait. De teams krijgen een route vol raadsels en opdrachten, vaak met een thema – dit jaar België. “Je weet waar je start en waar je eindigt, maar waar je je tussendoor bevindt, is altijd maar de vraag,” lacht Sander. “De paspoorten gaan altijd mee, want je kunt zomaar ineens de grens over moeten.”
Toch draait het niet om winnen. “We gaan stiekem eigenlijk voor de tweede plek,” zegt Sander met een knipoog. “Als je eerste wordt, moet je het volgend jaar organiseren – en dat willen we niet!” Ook Matthijs, die net als Sander lid is van de scouting en van het organisatieteam van het jubileum, lacht: “Als ze bij de prijsuitreiking bij de top vijf zijn en wij zijn nog niet genoemd, dan ren ik weg. Want als je nog binnen bent en je wint, moet je helpen organiseren. En wij zijn meer van het last-minute regelen, dus dat organiseren is niks voor ons.” (tekst gaat door onder de foto)
Sander (links) en Matthijs (rechts) hebben net als altijd weer veel zin in het avondspel – de JOTA-Cross. (foto: Streekstad Centraal)
De voorbereidingen voor de race zijn even chaotisch als gezellig. “We kregen van de organisatie een paklijst met wat we mee moesten nemen – daar stond bijvoorbeeld een pak wafels en een zak friet op. Dat hebben we net pas gehaald,” vertelt Sander lachend. “Dat hoort wel een beetje bij Scouting Angela, lekker chaotisch maar het lukt wel altijd.”
Tijdens de race moet er vaak het een en ander gedaan worden terwijl er gereden wordt. “We gaan met vijf man in een auto op pad,” zegt Sander. “Vroeger moesten we een keer gedwongen met een kleine personenauto op pad, maar dit jaar mogen we een Volkswagen bus lenen. Dat scheelt, want hutjemutje op elkaar zitten terwijl je opdrachten uitvoert, was echt niet te doen.” (tekst gaat door onder de foto)
Voor het jubileum van de vereniging en het thema van de JOTA-Cross is speciaal een vlag laten maken. (foto: Streekstad Centraal)
De mannen kijken met plezier terug op eerdere edities. “Vorig jaar mocht ik de eindopdracht naar het eindpunt brengen,” vertelt Matthijs. “Dat vond ik leuker dan meedoen aan de ingewikkelde opdrachten, want daar snap ik vaak niet zo veel van.” Sander helpt juist graag mee met het beantwoorden van vragen. “Dat gaat veel verder dan iets op Google zoeken. Soms moet je in oude tijdschriften of boekjes van voorgaande jaren bladeren. We bewaren gelukkig alles, maar het kan zomaar twee uur duren voordat je iets gevonden hebt.”
De JOTA-Cross zelf is een spannend avontuur. “Je krijgt onderweg opdrachten, maar moet ook zelf de route vinden. Een adres invoeren in Google Maps kan niet – alles is een raadsel,” vertelt Matthijs. “Maar juist dat maakt het zo leuk. Dus je kan wel zeggen dat dit het hoogtepunt van het weekend is, en een mooie manier om het 80-jarig jubileum te vieren,” sluit Sander af.
De politie heeft zaterdagmiddag in een woning aan de Van Eedenstraat in Heerhugowaard een explosief aangetroffen. Hoe de politie het explosief op het spoor kwam, is nog niet duidelijk.
Na de ontdekking werd het Team Explosieven Verkenning (TEV) van de politie ingeschakeld om het verdachte voorwerp te beoordelen. Vervolgens kwam de Explosieven Opruimingsdienst Defensie (EOD) ter plaatse om het explosief veilig te stellen.
De EOD heeft het explosief meegenomen en op een veilige locatie, op een open terrein langs de Abe Bonnemaweg, gecontroleerd tot ontploffing gebracht.
De politie onderzoekt de zaak verder. Wat het doel of de herkomst van het explosief was, is nog onbekend. Ook is niet duidelijk of er aanhoudingen zijn verricht in verband met het incident. Het zou mogelijk om een cobra 6 gaan, een illegaal zwaar stuk vuurwerk.
Een vrouw is zaterdagmiddag de macht over het stuur verloren en met haar auto gecrasht. Dit gebeurde bij het inrijden van de tunnelbuis onder het spoor op de Vennewatersweg in Heiloo in de richting van de IJpersteinerlaan.
De bestuurster raakte met haar voertuig door nog onbekende oorzaak de rechterzijde van de tunnelingang. Hulpdiensten, waaronder een ambulance, kwamen snel ter plaatse.
De vrouw is ter plekke onderzocht door ambulancepersoneel, maar hoefde niet mee naar het ziekenhuis. De bestuurster is door bekenden opgehaald en naar huis gebracht.
De auto raakte beschadigd en is later afgevoerd. De weg was tijdelijk deels afgesloten voor verkeer.
De Heul in Alkmaar krijgt een flinke opknapbeurt. Binnenkort gaan de eerste werkzaamheden van start om van de winkelstraat een groenere, aangenamere plek te maken voor bewoners, ondernemers en bezoekers. Net als bij de heringerichte Laat komen er bakken vol groen langs de straat. Zo wordt het in de zomer minder heet en kan regenwater beter wegstromen.
De werkzaamheden starten komende maandag en duren enkele maanden. Naar verwachting zijn de werkzaamheden midden februari klaar. Er wordt in drie verschillende fases te werk gegaan van de Scheteldoekshaven richting de Koorstraat in de binnenstad van Alkmaar. De herinrichting bestaat de toevoeging van groen langs de straat en herbestrating. (tekst gaat door onder de foto)
De Heul krijgt er op veel plekken groenvoorziening bij. (foto: gemeente Alkmaar)
Naast het vergroenen van de straat wordt ook de verkeerssituatie verbeterd. Fietsers krijgen meer ruimte en veiligheid, en automobilisten zal duidelijk gemaakt worden dat de Heul geen doorgaande route meer is. Tijdens de werkzaamheden worden per fase omleidingsroutes ingesteld. Meer informatie en het schetsontwerp zijn te vinden op de website van de gemeente Alkmaar.
