Het 18 meter lange rode neonletter-kunstwerk kunstwerk van dichter Lucebert is al een tijd onderwerp van discussie. Want moet het kunstwerk van de dichter met nazi-sympathieën nou weggehaald worden, blijven waar het nu is, of juist verhuizen. Voor dat laatste is gekozen, maar waar het kunstwerk terecht komt is nog niet duidelijk. De meningen over deze keuze liggen verdeeld.
Uit dat onderzoek kwamen vooral veel positieve reacties naar voren, wat er toe heeft geleid dat het kunstwerk niet uit Alkmaar verdwijnt maar een geschiktere plek krijgt. “En daarbij komt ook de context en het verhaal van de kunstenaar”, vertelt wethouder Anjo van de Ven aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal.
Met het belang van dat stukje extra context is een voorbijganger het helemaal eens. “Dat is wat je moet doen, je moet uitleggen hoe de situatie was en dan is eigenlijk alles gewoon in orde want dan weet je waar je mee te maken hebt.” Volgens de man is Lucebert ook maar gewoon een mens “iedereen kan zich vergissen”.
Toch is niet iedereen het daar mee eens. “Helemaal geen andere plek”, zegt een andere vrouw stellig. Zij is fel tegen het kunstwerk vanwege de associatie met de Tweede Wereldoorlog. “Gewoon hup weg. Ik vind het niet kunnen.”
Ondanks dat gaat het kunstwerk toch echt verhuizen. Maar wat de nieuwe locatie wordt is nog de vraag. “In het centrum en in ieder geval ergens in de hoogte, dus op een gebouw of aan een gevel”, zegt Van de Ven.
Met een klein glaasje in de hand langs verschillende kraampjes met heel veel soorten whisky. Eerst even ruiken en dan een slokje nemen om te kijken welke whisky nou het lekkerste is. Zaterdagmiddag stond de Grote Kerk in Alkmaar weer vol met whiskyliefhebbers door het jaarlijkse Hielander Whisky Festival.
De meterslange wachtrij aan mensen om de Grote Kerk in te kunnen was vanaf de Paardenmarkt al te zien. “Ook dit jaar zijn alle sessies weer helemaal uitverkocht”, vertelt Wullie Macmorland enthousiast. Samen met zakenpartner Ebbo Voorhout organiseert hij nu al vijftien jaar het Hielander Whisky Festival. “Afgezien van het coronajaar organiseren we dit ieder jaar. Ik noem mezelf dan ook zeker een grote whiskyliefhebber!”
Wie zaterdagmiddag naar binnen wilde tijdens het whiskyfestival, moest keurig op z’n beurt wachten. (foto: Streekstad Centraal)
Zo met z’n tweetjes een heel festival organiseren is niet niks geeft Wullie toe. “Na vandaag neem ik een maandje vrij en dan zijn we vanaf april alweer bezig met volgend jaar”, legt hij uit. “Het is zowat een fulltime baan omdat we echt alles zelf met z’n tweetjes doen.” En dat is te merken als Streekstad Centraal met hem in gesprek is. Om de paar minuten komt er weer iemand naar Wullie toe met een vraag. “Ja dat hoort er bij, en zal de hele dag zo blijven”, zegt hij lachend.
Bij binnenkomst ontvangt iedere bezoeker een glaasje met speciale opdruk van het Hielander Whisky Festival. Daarna krijgen ze alle vrijheid om een kijkje te nemen bij alle kraampjes die door de hele kerk verspreid staan. En natuurlijk om te proeven. (tekst gaat door onder de foto)
Al vijftien jaar organiseert Wullie macMorland (links) samen met zakenpartner Ebbo Voorhout het Hielander Whiskyfestival. (foto: Streekstad Centraal)
Er staan kraampjes met tientallen soorten whisky maar zo nu en dan komt ook de Schotse cultuur naar voren door kraampjes met boeken of kleding. “Kijk eens wat een leuke hoed, echt helemaal in het Schotse thema!”, zegt een vrouw tegen haar man terwijl ze de hoed op haar hoofd zet.
Tussen de bezoekers lopen ook meerdere muzikanten die met hun muziek en gezang zorgen voor de echte Schotse sfeer. Achter een van de kraampjes staat Lukas Ruiter. Hij staat dan weliswaar niet met whisky op het festival, maar hij kan bezoekers de mooiste verhalen vertellen over reizen naar Schotland. (tekst loopt verder onder de foto)
Lukas Ruiter noemt zichzelf ‘meeverzekerd met het interieur’ aangezien hij al jaren met zijn kraampje op het festival te vinden is. (foto: Streekstad Centraal)
“Ik drink zelf helemaal niet. Het is in eerste instantie misschien een beetje gek om dat zo te zeggen hier”, geeft hij lachend toe. “Maar whisky gaat mij echt om de geur en het verhaal erachter. En met de reizen die wij aanbieden komen de whisky en Schotland echt helemaal samen. Dat is juist zo leuk aan hier op het festival staan, dan kan ik mijn passie met de bezoekers delen.”
Een ander kraampje dat opvalt is dat van Arjan te Hoonte. Hij staat met verschillende soorten whiskybier op het festival. “Mensen kennen natuurlijk bier en ze kennen whisky, maar de combinatie is lang niet zo bekend”, vertelt Arjan.
Hij komt staat al jaren op het festival. “Het eerste jaar kwam ik zelf als bezoeker, toen raakte ik aan de praat met iemand over het feit dat er ook whiskybier bestaat en dat wij dat brouwen. De editie daarna stond ik er zelf, en dat is sindsdien altijd zo gebleven. Op deze manier hoop ik dat whiskybier bekender wordt onder de mensen.” (tekst gaat door onder de foto)
Arjan te Hoonte staat al sinds de tweede editie van het Hielander Whisky Festival met whiskybier achter een kraampje in de Grote Kerk in Alkmaar. (foto: Streekstad Centraal)
Wat volgens hem zo bijzonder is aan whiskybier is de manier waarop het gemaakt wordt. “Het is een heel secuur werkje, want als er ook maar een klein dingetje mis gaat dan is niet alleen de whisky verspilt, maar ook het bier. Dubbel zonde als je het mij vraagt”, zegt Arjan.
Het is een drukte van belang in de kerk, én gezellig. Hier en daar wordt lachend een opmerking gemaakt over de drukte. “Man man man, we lijken wel een stel palingen in blik”, klinkt het boven de menigte uit. “Wat een heerlijke mierenhoop hier!”, zegt een vrouw terwijl ze de mensenmassa doorkruist. (tekst gaat verder onder de foto)
Proeven, proberen en leren. Tijdens het whiskyfestival in de Grote Kerk van Alkmaar kan het allemaal. (foto: Streekstad Centraal)
Toch kan iedere bezoeker genieten van de vele verschillende soorten whisky. “Er staan hier vandaag ruim 700 soorten, en dan schat ik het nog laag in”, zegt Wullie. “Maar het mooie is juist dat er daarnaast nog zo veel meer te vinden is. Kaas, boeken, reizen, bier en zelfs de kleding, alles is op het festival te vinden. Zo is er voor ieder wat wils.” En dat blijkt, de bezoekers hebben het naar hun zin: “Ik had hier echt nog nooit van gehoord, maar ik ga volgend jaar weer”, zegt een bezoekster enthousiast.
Ook Wullie is tevreden met het verloop van de middag. “Het is op zo’n dag als vandaag natuurlijk even druk, maar ik ben ook trots dat het ons toch iedere keer weer lukt om het zo voor elkaar te krijgen zodat we een hele grote groep mensen een leuke tijd kunnen bezorgen”, sluit Wullie af. (hoofdfoto: Marco Schilpp)
De vierentwintigjarige Rudy uit Alkmaar beleefde een nachtmerrie toen zijn geliefde Golf GTI werd gestolen en later uitgebrand werd teruggevonden. De auto, die een rol speelde in de kunstroof in het Drents Museum, was niet verzekerd tegen diefstal. Zijn oom besloot een inzamelingsactie te starten, en met succes. Dankzij honderden donaties kon Rudy een nieuwe auto aanschaffen.
In de nacht van donderdag 23 januari werd Rudy’s auto gestolen. Twee dagen later werd het voertuig volledig uitgebrand teruggevonden onder een viaduct in het Drentse Rolde. Al snel legde de politie een verband met de roof van de Roemeense gouden Helm van Coțofenești en drie Dacische armbanden uit het Drents Museum in Assen.
De bevestiging van de vondst kreeg Rudy via een korte e-mail van de politie. “Dat was alles. Meer informatie wilden ze niet geven en heb ik sindsdien ook niet meer gekregen”, vertelt hij tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. Maar als hij later via een filmpje op Facebook ontdekt dat zijn Golf als vluchtauto gebruikt is en totaal is verwoest, wordt zijn verbijstering nog groter. “Iemand uit Drenthe reed er toevallig langs en stuurde het door, omdat ik op Facebook had gezet dat mijn auto was gestolen. Aan de velgen, die ik er net op had gezet, zag ik direct dat het mijn auto was.” (tekst gaat door onder de foto)
De auto van Rudy werd gestolen en later uitgebrand teruggevonden in Drenthe. (foto: Politie)
Wat Rudy frustreert, is het gebrek aan communicatie vanuit de politie. “Toevallig ben ik gisteren wel gebeld, maar toen werd alleen gezegd dat ik mijn aangifte ben vergeten te ondertekenen. Ik zei dat ik nog met veel vragen zit en graag langskom, maar dat was niet mogelijk. Heel apart.”
Vier dagen na de kunstroof werden drie verdachten opgepakt, maar Rudy kent hen niet. “Je zou denken dat hier een grote criminele organisatie achter zit, maar dat lijkt niet zo te zijn. Nu ik weet dat het om Heerhugowaarders gaat, vind ik het een stuk logischer dat ze mijn auto hebben gepakt.”
Een ruime week nadat Rudy’s oom de inzamelingsactie startte stond de teller – dankzij ongeveer 450 donaties – op bijna 10.000 euro. En met dat geld kon Rudy een nieuwe Golf GTI aanschaffen. “Eigenlijk is het dezelfde als de vorige, alleen was dat een diesel.” Deze keer heeft hij zijn les geleerd: de auto is nu wél verzekerd tegen diefstal. “Als 24-jarige zit ik nu niet meer in de risicogroep, dus dat is een stuk goedkoper,” legt hij uit. “Hij rijdt erg lekker en ik ben er ontzettend blij mee en ik ben heel dankbaar voor alle mensen die hebben gedoneerd.”
Zaterdagochtend heeft op de N242 bij Heerhugowaard een een 27-jarige Alkmaarder één slachtoffer om het leven gekomen. Het ongeval vond plaats net na de kruising met de Zuidtangent en in de richting van Schagen.
Een auto raakte de middenberm, slipte en kwam vervolgens op de andere weghelft terecht, waar een frontale aanrijding volgde. Bij het ongeluk raakten meerdere mensen gewond. Ambulances, een traumahelikopter en brandweer kwamen snel ter plaatse om de slachtoffers te helpen.
De Alkmaarder die de auto bestuurde die op de verkeerde weghelft belandde, is ter plaatse gereanimeerd, maar overleed toch aan zijn verwondingen. De bestuurder van de andere auto is met onbekend letsel naar het ziekenhuis gebracht.
De N242 is door het ongeval volledig afgesloten in beide richtingen. Er wordt onderzoek gedaan naar hoe het ongeval heeft kunnen gebeuren.
Een apart gezicht misschien. Een schaaltje met gele eendjes, met een rood bekje. Ze staan zo bij de kassa. Of bij iemand op tafel. Maar de eendjes in de restauratie van HEMA Heiloo hebben een speciale betekenis. Ze zijn een groot succes. “Het is zo leuk om te zien dat er dan ook echt iemand bij komt zitten.”
Bij binnenkomst van het restaurant van de HEMA in Heiloo valt het nog niet meteen op dat er sinds afgelopen dinsdag een nieuw initiatief is gestart. Maar als je doorloopt naar de achterkant van het restaurant bij de kassa zie je ze liggen. Een bakje met kleine gele eendjes met een bordje erbij: ‘In je eendje?’.
Gasten die alleen zijn kunnen zo’n eendje op hun dienblad of tafel neerzetten, om te laten zien dat ze het leuk zouden vinden als iemand bij ze komt zitten.
Een medewerkster van de HEMA vertelt aan Streekstad Centraal dat ‘het werkt’. Het initiatief is pas een paar dagen geleden gelanceerd, tóch hebben al best wat mensen er gebruik van gemaakt.
“We hebben al meerdere mensen gehad die bij het afrekenen zo’n eendje op hun dienblad neerzetten. Dat is al een mooi begin maar als er dan ook nog iemand bij hen komt zitten is het natuurlijk helemaal leuk. We hebben hier een groot aantal vaste gasten, en zelfs een groepje mensen die elkaar hier heeft leren kennen. Dit initiatief met de eendjes kan bijdragen aan nieuwe vriendschappen en dat is erg mooi”, vertelt de medewerkster opgewekt.
“Zowel jong als oud reageert erg enthousiast bij het zien van de eendjes. Ook de allerkleinste gasten, we begonnen de week met een hele schaal vol maar er zijn er al een flink aantal eendjes meegenomen”, vertelt ze lachend. (tekst gaat door onder de foto).
Bij de kassa staat een schaaltje met eendjes waarmee gasten kunnen aangeven dat ze het gezellig zouden vinden als ze gezelschap zouden krijgen. (foto: Streekstad Centraal)
Deze zaterdagmiddag zijn het voornamelijk mensen die samen een kopje koffie komen drinken. “Tot nu toe zien we vooral doordeweeks in de loop van de ochtend mensen die een eendje meenemen op hun dienblad”, vertelt de medewerkster.
Na ongeveer een half uur met een eendje op tafel in het restaurant te hebben gezeten verschijnen een man en een vrouw, Fred en Mali, met ook een eendje op hun dienblad.
Op de vraag of de verslaggeefster van Streekstad Centraal er bij mag komen zitten zeggen ze meteen ‘ja, natuurlijk’, en zo gezegd zo gedaan. Fred geeft aan dat het eigenlijk meer voor de grap is dat ze het eendje hebben meegenomen. “Ik zei tegen Mali, ‘nou neem mee, misschien komt er wel iemand’”, vertelt hij. Ondanks dat het meer als grap was vinden ze het beiden een goed idee. “Ik vraag me af of er echt mensen zijn die erbij gaan zitten als ze iemand met zo’n eendje zien”, zegt Mali. “Maar als dat ook echt gebeurt, zal dat voor sommige mensen wel een stukje eenzaamheid wegnemen.”
“Je moet niet verlegen zijn om zomaar naar iemand toe te gaan”, zegt Fred. “Al zal het natuurlijk wel de meest leuke gesprekken opleveren. Je kent elkaar dan wel niet, maar er komt vast een leuk gesprek.” En dat blijkt. Met z’n drieën hebben we het over van alles en nog wat, van politiek tot sport en van vakantiebestemmingen tot de woningnood.
Na een klein uurtje hebben Fred en Mali hun lunch op en gaan ze er weer vandoor. “Nou dat was een spontaan maar gezellig bezoekje zo”, zijn we het met elkaar eens. (tekst gaat verder onder de foto).
Iedereen van jong en oud kan met een eendje op tafel genieten van een kopje koffie en iets lekkers, wie weet komt er wel iemand bij je aan tafel zitten (foto: Streekstad Centraal).
In de hoek van het restaurant zit even later een man alleen, dan wel zonder eendje op tafel, maar Streekstad spreekt hem toch even aan over het nieuwe initiatief met de eendjes. “Het idee is leuk hoor, begrijp me niet verkeerd. En ik zou het best gezellig vinden om met iemand te praten tijdens mijn kopje koffie, maar ik zie het niet echt voor me om dan met zo’n eendje te gaan zitten”, bekent de man.
“Ik voel me dan zo’n oude zielige man, en dat ben ik helemaal niet”, zegt hij lachend. Maar ondanks dat, ziet hij zeker dat zo’n eendje nut kan hebben. “Eenzaamheid heerst natuurlijk wel onder ouderen, maar zeker ook jongeren. Dus als zo’n eendje het verschil kan maken is dat juist alleen maar mooi.”
Hoe lang de actie bij de HEMA in Heiloo nog door blijft gaan is niet duidelijk, maar dat het een succes is staat vast. “Het zou leuk zijn als meerdere winkels of restaurants mee doen met zo’n actie. Zo dragen we allemaal een beetje bij aan het bestrijden van eenzaamheid”, besluit de HEMA-medewerkster.
Een bijzondere vondst in het Noordhollands Duinreservaat. Daar kwam een wandelaar tijdens zijn wandeling in de duinen tussen Egmond en Bergen plots een dode dikkopschildpad tegen. Het dier is vermoedelijk eerst op het strand aangespoeld en later door een vos het duin in gesleept. Dit is nu de vierde aangespoelde schildpad in Nederland.
“Een onverwachte en bizarre vondst,” schrijft de melder. “Waarschijnlijk door een vos vanaf het strand het duin in gesleept en daar leeg gegeten.” Volgens hem zijn de kop, voorpoten en de inhoud van het schild verdwenen, wat erop wijst dat het dier kort geleden is overleden. De man maakte op Waarneming.nl een melding van de vondst.
De dikkopschildpad is een zeeschildpad die normaal gesproken leeft in warmere wateren, zoals rond de Azoren en Kaapverdië. In de Noordzee komen ze van nature niet voor, maar af en toe spoelen ze aan, vaak als gevolg van onderkoeling. Wanneer ze in koud water terechtkomen, raken ze hun oriëntatie kwijt en kunnen ze niet meer ontsnappen aan de sterke stromingen.
Schildpadexpert Mark de Boer van Diergaarde Blijdorp werkt samen met wetenschappers van Universiteit Utrecht en Naturalis aan onderzoek naar deze aangespoelde dieren, sinds de winter is de samenwerking sterker door het oplopende aantal aangespoelde schildpadden. Hij bevestigt dat het dier in Egmond mogelijk door een roofdier is versleept. “Op basis van de foto’s lijkt het erop dat de schildpad is onthoofd,” zegt hij tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. Wel probeert hij in contact te komen met de vinder voor meer informatie. (tekst gaat door onder de foto)
De schildpad die gevonden is door de wandelaar. (foto: Waarneming.nl)
Sommige aangespoelde schildpadden worden nog levend aangetroffen en kunnen worden gered. In december werd bij Hoek van Holland een onderkoelde dikkopschildpad gevonden, die momenteel wordt verzorgd in Diergaarde Blijdorp. Het dier had een flinke scheur in zijn schild, vermoedelijk door een botsing met een rots of pier. “Maar hij zwemt nu goed, eet en slaapt,” aldus De Boer. Zodra de breuk is genezen, zal de schildpad worden vrijgelaten bij de Azoren, met een zender op zijn schild om zijn reis te volgen.
Onderzoekers hopen met dit soort gevallen meer inzicht te krijgen in het gedrag en de leefomstandigheden van dikkopschildpadden. De stijging in het aantal strandingen roept vragen op over klimaatverandering en de impact op zeedieren die normaal gesproken ver uit de buurt van de Noordzee blijven. (hoofdfoto: Waarneming.nl)
Horecaondernemers, inwoners en gebruikers van horeca. De gemeente Alkmaar is op zoek naar juist de meningen van die groep over de horecagelegenheden in de buurt. De komende jaren moet er flink wat veranderen op het gebied van horeca en daarvoor heeft de gemeente hulp nodig van de mensen die daar dichtbij staan. “We hopen dat zoveel mogelijk mensen de tijd nemen om deze vragen in te vullen.”
Het doel van de veranderingen is om een sterkere basis te leggen voor de horeca in de stad, zodat zowel ondernemers als bezoekers er de komende jaren van kunnen genieten. Eerder trok het Alkmaarse Nachtgenootschap al aan de bel voor een bruisender nachtleven in Alkmaar. Het aanbod vooral voor jongeren is volgens de groep veel te mager en daar moet wat aan gebeuren. Een nieuw beleid voor horeca zou daar misschien bij kunnen helpen.
Om te zorgen dat het nieuwe beleid goed aansluit bij wat mensen echt nodig hebben, heeft de gemeente een lijst met vragen opgesteld. De ambtenaren willen weten wat er beter kan en wat er nog mist op het gebied van horeca in de stad. Daarvoor worden de meningen van zowel horecaondernemers als inwoners, maar zeker ook gebruikers erg belangrijk geacht.
In de vragenlijst wordt onder andere gevraagd wat er volgens de inwoners beter kan aan het huidige horecabeleid. De gemeente wil graag weten welke aspecten van het horecabeleid goed werken en welke juist verbeterd kunnen worden.
Inwoners die hun mening willen laten horen hebben tot maandag 17 februari de tijd om de vragenlijst in te vullen. Daarna gaat de gemeente aan de slag met het maken van de verbeterplannen.
Een automobilist is vrijdagavond rond 21:20 uur de macht over het stuur verloren op de oprit van de N508 in Alkmaar. De man wilde vanaf de Hertog Albrechtstraat de N508 oprijden in de richting van Heerhugowaard, maar verloor de controle over zijn voertuig en vloog uit de bocht.
Bij het ongeval ramde de auto een lantaarnpaal, waarna het voertuig door de berm doorschoot en met de achterkant in het water belandde. Ondanks de harde klap kwam de bestuurder met de schrik vrij en bleef hij ongedeerd. Zijn auto liep wel flinke schade op en werd total-loss verklaard. Het rechter achterwiel brak af.
De lantaarnpaal raakte door de botsing beschadigd en staat scheef. De politie heeft de oprit richting Heerhugowaard tijdelijk afgesloten om een bergingsbedrijf de ruimte te geven het voertuig veilig te bergen. De gemeente zal de schade opnemen.
Persoonlijke missies, doelen en ervaringen. Niet iedereen denkt daar meteen aan als het over missverkiezingen gaat. Waar sommigen denken aan een vleeskeuring waarbij de knapste en de dunste vrouw er met de winst vandoor gaat, gaat het volgens Ariëlle Kropf bij Miss Universe juist om aandacht voor persoonlijke missies.
Ariëlle heeft de nodige ervaring als het gaat om missverkiezingen en ze is finalist Miss Universe Noord-Holland 2025. In 2018 begon het missverkiezingenavontuur voor Ariëlle met Miss Teen of Noord-Holland. Ze vertelt Streekstad Centraal over haar drijfveren en doelen.
Met haar deelname aan Miss Universe wil ze aandacht vragen voor háár persoonlijke missie: het belang van het aangeven van grenzen. “Door persoonlijke ervaringen in mijn eigen levenen binnen mijn werk heb ik gezien hoe belangrijk het is om te weten wanneer iemand over jouw grenzen heen gaat”, legt Ariëlle uit.
Ze heeft situaties meegemaakt waarvan ze achteraf toch het gevoel had dat het niet helemaal gegaan was zoals zij het fijn had gevonden. “Ik merkte dat vooral door de combinatie met school, werk en privé. Doordat ik geen ‘nee’ zei kreeg ik steeds maar meer op mijn bordje.” Daardoor raakt Ariëlle in een depressie.
“Ik lag dan ‘s avonds te huilen in mijn bed om dingen van mijn school of werk omdat het me dan allemaal te veel was. Achteraf zie ik hoe ik dingen anders kan moeten of kunnen doen.” (tekst gaat door onder de foto).
Ariëlle mag zich sinds november vorig jaar finalist Miss Universe Noord-Holland noemen en is daar erg trots op. (foto: Ariëlle Kropf)
Omdat volgens Ariëlle het aangeven van grenzen erg belangrijk is wil ze andere (jonge) meiden waarschuwen dat het cruciaal kan zijn om in te zien dat een keer nee zeggen juist goed kan zijn. Tijdens haar werk in de psychiatrie, maar ook als shiftleider bij de Albert Heijn, ziet ze het maar al te vaak dat meiden onbewust hun grenzen laten overschrijden. “Als er iets vervelends gebeurd en ik daar achteraf met diegene over praat, dan merk ik vaak dat ze dan pas door hebben dat hun grens overschreden is.”
Door meer aandacht te vragen voor het stellen van grenzen wil Ariëlle ervoor zorgen dat meer mensen bewust naar hun eigen grenzen gaan kijken. “Ik denk dat ik minder diep in mijn depressie was beland als ik eerder doorhad dat ik mijn grenzen moest aangeven. Daarom vind ik dit ook zo belangrijk om te delen.”
Op de vraag of een missverkiezing nog wel in de maatschappij van vandaag past reageert Ariëlle stellig: “Missverkiezingen hebben voor sommige mensen nog het stickertje vleeskeuring, maar dat is echt niet meer zo. Het gaat nu om het inzetten van je uitstraling en lichaam voor aandacht voor belangrijke onderwerpen. Het is ook niet meer zo dat alleen meiden met maat XS mee mogen doen. Daarom denk ik dat het zeker nog wel passend is.” (tekst gaat door onder de foto).
Tegenwoordig gaat het bij missverkiezingen om de zelfverzekerde uitstraling die gebruikt wordt om aandacht te vragen voor persoonlijke missies. (foto: Ariëlle Kropf)
Op haar Instagramaccount laat Ariëlle zien dat ze gebruik maakt van haar zelfverzekerdheid en uitstraling om haar persoonlijke missie onder de aandacht te brengen. Al valt voor sommige misschien ook een contrast op. In de ene post vraagt ze aandacht voor het seksuele misbruik van vrouwen voor drinkwater in Azië, en in de andere post loopt ze in haar bikini te poseren in de Schoorlse duinen.
“Ik snap heel goed waarom dat voor mensen een beetje raar kan overkomen”, geeft Ariëlle toe. “Bij een missverkiezing draait het om impact, uitstraling en dus ook zelfverzekerdheid. De organisatie achter de verkiezing werkt sinds dit jaar samen met het goede doel van de drinkwatervideo en daarom heb ik via mijn Instagram die video gedeeld. In de andere video laat ik zien dat ik zelfverzekerd ben en dat probeer ik op die manier uit te stralen. Maar als mensen het verhaal achter de post niet kennen dan begrijp ik het vreemd over kan komen.”
Volgende week zondag hoort Ariëlle of ze zich winnares Miss Universe Noord-Holland 2025 mag noemen en of ze het op mag nemen tegen de andere winnaressen uit Nederland. Tot die tijd is het zenuwachtig afwachten en hopen dat er veel mensen op haar stemmen. “Winnen of niet, mijn doel is om zoveel mogelijk vrouwen te inspireren om hun grenzen te bewaken en voor zichzelf op te komen.”
In Camperduin houdt strandpaviljoen Prince George nog altijd de adem in vanwege de harde wind die dit weekend wordt voorspeld. De situatie is zorgwekkend: een geplande versteviging van het strand met extra zand kon niet doorgaan, omdat het beschikbare zand niet geschikt bleek. De korrels waren te grof en waaien daardoor te snel weg. Maar wanneer het geschikte zand geleverd kan worden blijft de vraag.
De kustlijn bij Camperduin heeft te maken met een versneld erosieproces. En doordat er op de plek van het paviljoen een snelle afname van zand plaatsvindt komt Prince George regelmatig in de problemen. Het water van de zee staat vaak onder het pand, en dat zorgt voor een gevaarlijke situatie. Een grote hoeveelheid zand – 13.000 kubieke meter – zou de oplossing kunnen zijn, maar doordat het beschikbare zand te grof leek kan er voorlopig nog niks aan worden gedaan. Ergens anders zand vandaan halen lukt op korte termijn niet. (tekst gaat door onder de foto).
Eind vorig jaar kreeg strandpaviljoen Prince George het al flink te verduren door de vele stormen en regenval (foto: Arthur Dontje)
Eigenaar Arthur Dontje ziet de situatie wel somber, maar niet te negatief in. Waar hij in de decembermaanden nog vol goede moed praatte over de nieuwe loopbrug naar het paviljoen lijkt dat nu iets minder. Hij baalt dat de oplossing nog niet kan worden uitgevoerd, er moet ook volgens hem snel wat gebeuren. “Het blijft een serieus probleem. We doen wat we kunnen, en blijven positief,” zegt hij.
Het benodigde zand voor strandherstel moet aan strenge eisen voldoen. Deskundigen benadrukken dat korrelgrootte en textuur van essentieel belang zijn. Dit omdat het zand stevig genoeg moet zijn om op zijn plaats te blijven en daarnaast moet het ook geschikt zijn voor natuurlijke processen, zoals het opwaaien naar de duinen. De noodzaak voor het extra zand is duidelijk, maar wanneer het zand met de juiste grofheid geleverd kan worden blijft afwachten.
