Een flinke politiemacht in wat oogt als een alledaags buurtje met rijtjeshuizen en tuintjes: dat was maandagochtend het beeld in de Bachlaan in Alkmaar. In het kader van een ‘lopend onderzoek’ was de politie een woning binnengegaan en daar werden vervolgens verdachte chemicaliën aangevonden.
Dan is het voor agenten eerst zaak zichzelf in veiligheid te brengen. Een stap terug, de brandweer inschakelen, de omgeving veiligstellen: het was allemaal nodig en dat trok natuurlijk ook weer bekijks in en om de Bachlaan. Ook de adviseur gevaarlijke stoffen kwam ter plaatse.
De aanwezige politie kan nog niet veel zeggen over de aard van de vondst. Het zou om een drugslab kunnen gaan, maar ook om wat anders, is het antwoord. Later zal er meer duidelijkheid gegeven worden.
De gebeurtenissen van dit weekend aan de Robonsbosweg leiden tot nieuwe gevoelens van onveiligheid, signaleert de Alkmaarse VVD-fractie. Bewoners maar ook verenigingen die in de buurt van het asielzoekerscentrum samenkomen maken zich zorgen na de steekpartij van zaterdag. De VVD heeft vragen over de kwestie gesteld aan het college.
Meerdere gewonden, grote inzet van hulpdiensten, een aanhouding: het ging zaterdag helemaal mis in het AZC aan de Robonsbosweg. Niet voor het eerst. De steekpartij brengt eerdere onrust in herinnering én brengt bestaande gevoelens van onveiligheid weer naar de voorgrond.
“De onveiligheidsgevoelens bij leden, ouders, leerlingen en bezoekers van zowel de hockeyclub, de rugbyclub als bij het Willem Blaeu zullen alleen maar toenemen”, verwacht VVD-fractievoorzitter John van der Rhee. “De VVD vindt dat iedereen veilig over straat moet kunnen.” (tekst gaat door onder de foto)
Vragensteller John van der Rhee.
De partij wil daarom van het college weten wat er nou eigenlijk is ondernomen om deze geweldsuitbarsting te voorkomen. Na het vorige incident zei het college van burgemeester en wethouders immers zich ‘maximaal’ te zullen inspannen om te voorkomen dat zoiets nog eens zou gebeuren. Naar nu blijkt tevergeefs.
“Welke maatregelen zijn er concreet genomen?”, vraagt Van der Rhee zich af. “Hoe gaat het college om met de feitelijke toename van onveiligheid door dit soort steekpartijen?”
Als de verdachte die gisteren werd opgepakt woonachtig is in het Alkmaarse AZC, dan zou die direct overgeplaatst moeten worden, vindt de Alkmaarse VVD-fractie. Van het college wil de partij weten of in beeld is hoeveel bewoners van het AZC worden ingeschat als potentieel gevaarlijk. Mogelijk gaat het daarbij om mensen die in andere opvanglocaties niet meer welkom zijn en een strafblad hebben.
Een pracht van een weekend voor Celine Kleijmeer uit Heiloo. De judoka wist met knappe partijen in de gewichtsklasse -63 kilogram Nederlands kampioen onder de 21 jaar te worden.
Zaterdag won Kleijmeer haar eerste partij met een vol punt, een prima prestatie. Een perfect uitgevoerde schouderworp maakte hier het verschil. In haar tweede partij pakte ze met twee heupworpen de winst. In de halve finale gebruikte ze een verwurging om haar tegenstander te verslaan. In de finalepartij sloeg ze aan het einde toe met een overtuigende schouderworp gevolgd door een houdgreep op de grond. Dat leverde Kleijmeer haar winst op.
Na haar eerdere kampioenschap doorliep Kleijmeer een bijzondere promotie naar de zwarte band met een eerste dan. Nu ze in de leeftijdscategorie -21 voor de tweede keer Nederlands kampioen is geworden, maakt ze kans op een bijzondere promotie naar de tweede dan; daarvoor moet een volgend kampioenschap worden gewonnen.
De erven van de Bergense kunstenaar Jaap Boots hebben zijn collectie in bruikleen gegeven aan het Regionaal Archief in Alkmaar. Historica Mariëlle Hageman van het Regionaal Archief spreekt van een ‘bijzondere collectie’.
Jaap Boots (1929-1969) werd geboren in Zuid-Scharwoude en was na zijn opleiding eerst werkzaam in Alkmaar, later vooral in Bergen. Zijn werk werd in 2022 nog tentoongesteld in Schoorl. Kenners roemen het werk om de krachtige lijnen en de heldere, elementaire vormentaal. Bekendheid geniet de serie ‘Space Motifs’, over de kosmos.
Na de expositie in Schoorl zocht de familie Boots naar een ander heenkomen voor de kunstwerken en dat is nu dus gevonden in Alkmaar. Eerder werd werk van collega-kunstenaars geschonken aan Museum Kranenburg in Bergen. (tekst gaat door onder de foto)
Het Regionaal Archief aan de Bergerweg (foto: Streekstad Centraal)
Bij de officiële ondertekening van de overdracht waren de weduwe van Jaap Boots, Anne Boots-Mooij, en zijn zoon Brendan Boots aanwezig.
De directeur van het archief, Paul Post, is blij met het bruikleen: “Ik ben onder de indruk van de collectie. De werken zijn duidelijk herkenbaar als kunst van die tijd, maar tegelijkertijd zitten er heel tijdloze werken tussen.”
Online is het werk van Boots te bekijken op de website Jacobboots.nl.
Een gasvullocatie, zij het al even niet meer in gebruik, gold in de Alkmaarse wijk Overstad nog als een ‘hindercontour’. Ofwel, op papier een belemmering voor verdere ontwikkeling van deze woningbouwlocatie. Met hulp van het rijk nam de gemeente Alkmaar deze gasvullocatie over van tankstation Fieten, dat in de toekomst als onbemand station verdergaat.
Het is een woord dat niet iedere Alkmaarder dagelijks in de mond zal nemen: hindercontour. Maar voor de planners van de nieuwe woonwijk op Overstad was het toch bepaald geen betekenisloze term. Want op Overstad, ooit ingericht als bedrijventerrein, was nog zo’n typische belemmering aanwezig.
Die belemmering van verdere ontwikkeling was een terrein dat nog aangewezen was als gasvullocatie. Al was die dus niet meer in gebruik: “Per 1 juli 2025 is de verkoop van LPG en de verkoop van butaan- en propaangasflessen beëindigd”, bevestigt Fieten Olie, die twee jaar geleden het bekende tankstation overnam van HGA.
“Op donderdag 26 februari 2027 is de grond waarin de voormalige LPG-installatie zich bevindt, op verzoek van de gemeente Alkmaar, officieel overgedragen. Hiermee kan de gemeente verder met haar gebiedsontwikkeling.” (tekst gaat door onder de foto)
Een ‘Kansenkaart’ van Overstad (beeld: gemeente Alkmaar)
En dat is dus gebeurd. “Dit is echt een belangrijke stap vooruit”, duidt wethouder Lars Ruiter. “Door het wegvallen van de hindercontour zijn we in staat om circa 900 van de in totaal 2.300 geplande woningen in Overstad te realiseren.”
De herontwikkeling van Overstad is een project van de lange adem, maar moet er uiteindelijk wel toe leiden dat het oude bedrijventerrein verandert in een groene en afwisselende woonwijk. Zónder gasvulpunt dus, maar Fieten Olie blijft wel aanwezig in de vorm van een onbemand tankstation.
De eerste dag van maart markeert voor veel natuurbeheerders ook de start van het broedseizoen. Een periode waarin vogels wat extra bescherming kunnen gebruiken, want bij verstoring zouden ze hun nestjes kunnen verlaten en dat willen natuurorganisaties voorkomen. PWN kondigt daarom aanpassingen in de regels in hun gebied aan.
PWN beheert een deel van het duingebied van de gemeenten Bergen en Castricum. Wandelaars die het mooie lenteweer van zondag willen benutten blijven welkom, maar er zijn dus restricties, laat PWN weten. Een aantal paden is afgesloten nu het broedseizoen is begonnen.
Concreet gaat het om de volgende gebieden: De Kil en het Reggers Sandersvlak in Egmond; De Wimmenummerduinen in Egmond; het pad over het Vennewater nabij de Nieuwe Schulpweg in Egmond; het Zeerijdtsdijkje in het Koningsbos in Bakkum. (tekst gaat door onder de foto)
Vogels kijken: alleen op afstand (beeld: NH)
In de Wimmenummerduinen was zondagmorgen nog wél ruimte voor een IVN-wandeling. Onder begeleiding van een gids trokken belangstellenden het duingebied in om daar te bekijken hoe de beheerders de afgelopen maanden exoten hebben bestreden. Planten die niet in het duingebied thuishoren zijn verwijderd, zodat het oorspronkelijke landschap kan herstellen.
Het broedseizoen duurt het hele voorjaar. De afgesloten gebieden worden pas 15 juli weer normaal opengesteld. In het Bergerbos gaan vergelijkbare maatregelen iets later in, vanaf zondag 15 maart. Ook daar blijven ze tot 15 juli van kracht.
Duiven en mensen delen een lange geschiedenis, waren vergroeid met elkaar, hóren bij elkaar. Maar toch zien we stadsduiven tegenwoordig vooral als lastpakken. Ze verdienen een andere plek in onze steden, vindt schrijver Irwan Droog. Zondag spreekt hij in Alkmaar over zijn nieuwe boek ‘Duif’.
Hij komt naar Alkmaar op uitnodiging van de Partij voor de Dieren. Zijn verhaal spreekt dierenbeschermers aan, merkte Droog al eerder, toen hij sprak tijdens de ‘Vredesdienst voor Dieren’ in een Amsterdamse kerk. “Er is momentum voor de stadsduif.”
Hij is van plan om voorafgaand aan zijn lezing nader kennis te maken met de Alkmaarse stadsduiven. Hij is op veel plekken in Nederland geweest en bezocht ook Brussel en Hannover. Want duiven zijn overal en overal zijn mensen begaan met de vogels – maar ervaren ze ook overlast. (tekst gaat door onder de foto)
Schrijver Irwan Droog (foto: aangeleverd)
“Ik begrijp ook wel dat mensen overlast ervaren. Duiven vinden het heel gewoon om dicht bij mensen te komen. Dat past bij hun geschiedenis.” De stadsduiven van vandaag de dag zijn geen echte wilde dieren, legt Irwan uit. Ze stammen af van dieren die mensen als huisdieren hielden, als pluimvee in feite.
“Mensen hielden ze omdat ze gegeten werden, maar ook omdat ze slim zijn. Ze kunnen goed navigeren, je kunt ze trainen tot postduif. De poep werd gebruikt als mest.”
Nuttige dieren dus en als zodanig werden duiven ook wel gewaardeerd. Wat we nu wel eens de ‘ratten van de lucht’ horen noemen waren lange tijd huisdieren zoals kippen, katten, honden. “We hebben de duif laten vallen”, zegt Irwan tegen Streekstad Centraal over de recente ontwikkeling. “Het is een triest verhaal eigenlijk. De duif is dakloos geworden.”
De telegraaf en de telefoon verdrongen de postduif. Kunstmest maakte hun poep overbodig. Mensen eten tegenwoordig liever kip. Zo kon het gebeuren dat de duiven gingen zwerven. Toch bleven ze de mensen opzoeken, zoals ze gewend waren. Met een typisch conflict tot gevolg – en maatregelen door overheden.
“Maar vaak heeft dat weinig effect, behalve dan dat die dieren er pijn van hebben. Van die duivenpinnen: houdt ze niet tegen, maar ze raken wel gewond. Dan zit je dus nog steeds met duiven maar met zieke duiven…” (tekst gaat door onder de foto)
Duivennetten die worden bevestigd op de historische Kapelkerk. (foto: Streekstad Centraal)
Wie even de tijd voor ze neemt, merkt gauw genoeg dat duiven intelligent zijn. Ze zijn ook niet verlegen. “Ze onthouden mensen. Als je ze eten geeft, herkennen ze je als je weer langskomt. Maar als iemand ze kwaad doet… Ik denk dat ze dat óók onthouden.”
Het zijn eigen ervaringen en die van anderen die Irwan verzamelde in zijn boek ‘Duif’, dat in mei van dit jaar verschijnt. Hij sprak bijvoorbeeld met mensen die zich in hun eigen buurt voor duiven inzetten. Die verhalen voegen wel iets toe aan wat we weten, want er is eigenlijk maar weinig onderzoek naar duiven gedaan. “Wel naar kauwen, wel naar meeuwen. Maar duiven, die lijken we te vergeten.”
“Het zit in de duif om mensen op te zoeken, ze gedijen bij ons”, leerde hij. Daar zit ook een deel van de oplossing voor ervaren overlast. We moeten de duif weer een plek geven. Het zwerven stoppen. (tekst gaat door onder de foto)
In de Goudse duiventil (foto: Partij voor de Dieren Gouda)
“In Gouda is een aantal jaar geleden een langetermijnoplossing gekozen: een duiventil. Boven op een gebouw van de gemeente.” Daar krijgen de duiven goed voer, zodat ze gezond blijven en niet hongerig op zoek gaan naar wat anders. “Wat blijkt: ze blijven op één plek. De buurt heeft veel minder overlast.”
Een dergelijke oplossing maakt het ook mogelijk om de populatie te controleren, door eieren om te wisselen voor nepeieren, al begrijpt Irwan dat niet iedereen dat idee ziet zitten. Maar ook als dat niet gebeurt kan een duiventil veel schelen. “Je hebt alleen wel mensen nodig die die duiventil onderhouden. Vrijwilligers, of betaalde krachten. Dat maakt gemeenten huiverig.”
Maar het is uiteindelijk een kwestie van keuzes maken, besluit hij. Die duiven zijn er toch, het kan ook op een manier die beter is voor mens en dier. Hij is wat dat betreft wel benieuwd naar wat zijn lezing, zondagmiddag in de bibliotheek van Alkmaar, nog voor gevolgen kan hebben. “Duiven hebben een imagoprobleem, daar begint het mee. Dat moet veranderen.”
Vogels te over, in Alkmaar en omgeving. Maar wat voor vogels precies, dat wil de gemeente preciezer in beeld krijgen. Met behulp van kunstmatige intelligentie gaat de gemeente het Alkmaarse luchtruim dan ook scherp monitoren, om zo in kaart te kunnen brengen wat waar vliegt. “We hebben een wettelijke taak om de natuur en het groen in onze gemeente te verbeteren.”
Dat zegt wethouder Christian Schouten, die de gevederde Alkmaarders in zijn portefeuille heeft. De gemeente zet zich al jaren in voor de natuur en neemt dus ook maatregelen om vogels te beschermen en goede biotopen voor ze te creëren. Maar of dat ook echt zin heeft, dat is moeilijk te controleren.
In samenwerking met de Vogelwerkgroep Alkmaar en SOVON (Vogelonderzoek Nederland) wil de gemeente dit nu dus beter gaan onderzoeken. Dat kan met ‘slimme kastjes’ die de geluiden die vogels maken registreren. (tekst gaat door onder de foto)
Het verwerken van de gegevens is betrekkelijk eenvoudig (foto: Gemeente Alkmaar/Ed van de Pol)
Die kastjes hebben de vrolijke naam ‘Trackvogel’ meegekregen. “Het meetnetwerk van Trackvogel bestaat uit ruim twintig meetkastjes. Deze kastjes hangen in achtertuinen van vrijwilligers van de Vogelwerkgroep”, legt de gemeente uit. “Met kunstmatige intelligentie herkennen de meetkastjes vogelgeluiden.”
Het gaat daarbij niet alleen om het kwinkelieren van vogels die aan hun nesten beginnen, maar ook om overvliegende vogels. Zo moet een gedetailleerd beeld ontstaan van welke vogels zich in Alkmaar bevinden en in welke hoeveelheden. (tekst gaat door onder de foto)
Wethouder Christian Schouten is blij met de hulp van Alkmaarders (foto: Streekstad Centraal)
“We houden vanaf nu bij welke vogels in onze gemeente leven en waar. Zo kunnen we zien of onze inspanningen om Alkmaar te vergroenen, lonen en meer vogels en andere dieren aantrekken”, legt de wethouder uit. En dat dus in samenwerking met plaatselijke vogelaars: “Het is heel fijn dat Alkmaarders ons daarbij helpen.”
Meer informatie over ‘Project Trackvogel’ is te vinden op de website van de gemeente Alkmaar. Daar kunnen mensen die mee willen helpen ook hun gegevens achterlaten.
Dat het Alkmaarse project niet op zichzelf staat bewijst de app BirdWeather, waarop uit heel de wereld onderzoeksresultaten zijn terug te vinden. Voortaan dus ook vanuit Alkmaar.
De Kalkovensweg is één van de verbindingen over de spoorlijn door Alkmaar, maar deze week even niet. Vanaf maandag 23 februari is de weg afgesloten voor werkzaamheden. Die duren tot en met vrijdag 27 februari. Ook ‘s nachts zal de weg dicht blijven.
Dat laat Stadswerk072 weten. De uitvoerder zal onder meer een drempel aanleggen op het stuk tussen het spoor en de Westerweg. Ook het asfalt krijgt een opknapbeurt: “De bovenste laag asfalt van de Kalkovensweg wordt vervangen. De fietsstroken krijgen een rode kleur, zodat ze beter zichtbaar zijn”, verklaart Stadswerk072.
De werkzaamheden vallen tegelijk met werkzaamheden aan het spoor, wat in dit geval wel praktisch is omdat er een spoorwegovergang in de weg aanwezig is.
Auto’s en fietsers moeten een week lang omfietsen, ook ‘s nachts. Gele borden wijzen het verkeer de weg. Voetgangers kunnen wel de stoep blijven gebruiken. Zaterdag 28 februari moet de weg weer opengaan.
Voorzichtig liet de zon zich dit weekend even zien en dat trok natuurlijk meteen flink wat mensen naar de duinen, waar het met de eerste tekenen van het voorjaar heerlijk wandelen is. Voor mensen, maar ook voor honden. Al maken hondenbezitters zich grote zorgen over de aanlijnplicht in de Schoorlse Duinen waarover provincie en Staatsbosbeheer spreken.
Om te voorkomen dat die plicht er echt komt zijn Hanneke Stam en Jeanine de Vos uit Groet een petitie gestart, vertellen ze aan NH, mediapartner van Streekstad Centraal. “Dit zijn de breedste duinen van Nederland”, argumenteert Stam. “Het zou toch van de gekken zijn als daar niet een stuk mogelijk is waar honden vrij kunnen bewegen.”
Want die vrijheid, die hebben honden wel nodig, vinden de hondenbezitters. Een klein stukje gras is niet genoeg. De uitgestrekte bossen en duinvlakken van Schoorl zijn voor de dieren een perfecte plek om eens echt de benen te strekken en meters te maken zónder die halsband om hun nek. (tekst gaat door onder de foto)
Jeanine de Vos en Hanneke Stam wandelen graag met de hond los in het bos (beeld: NH)
Maar honden die vrij rondlopen, die poepen ook overal, zien de beheerders van het gebied. Dat zorgt voor meer stikstof en het verstoort de natuur. “Maar paarden poepen ook en dáár hoor je ze niet over”, nuanceert Stam dat principe. De vele ruiterpaden in het gebied lijken ongemoeid te blijven in de plannen.
Maar die plannen zijn hoe dan ook nog niet vastomlijnd, reageert de provincie Noord-Holland, samen met Staatsbosbeheer verantwoordelijk voor het duingebied. Het Beheerplein komt er pas in maart en tot die tijd valt er niet veel over te zeggen, stelt de woordvoerder. “Nadat het plan openbaar is, is het voor iedereen in te zien en heeft men zes weken de tijd om bezwaar te maken.” (tekst gaat door onder de foto)
Het is toch eigenlijk ‘poepsimpel’… (foto: NH)
Stam en De Vos zullen dat dan ook wel doen, als de plannen niet veranderen, want ze kunnen zich niet vinden in de gebruikte argumenten. Dat hondenpoep niet overal moet liggen, dat is helder, maar dat kan toch heel simpel op een ándere manier worden bewerkstelligd: “Wij pleiten voor een opruimplicht in plaats van een aanlijnplicht.”
Zo’n opruimplicht lijkt er nu niet eens te zijn, er is tenminste weinig duidelijkheid over, zien de hondenbezitters. Voor de camera van NH doet Stam het nog maar even voor, want moeilijk is het niet: met een zakje erom verdwijnt de drol in de daarvoor bestemde vuilnisbakken.
