Hardlopen op donkere paden, in het bos, in de polder – maar zónder de vrees dat er iets kan gebeuren. Dat is het uitgangspunt van de hardloopgroep ‘She Runs Heiloo’. Een whatsappgroep voor vrouwen die veilig willen sporten, ook in de donkere tijd van het jaar. “Eigenlijk te gek voor woorden dat dit moet.”
Het initiatief voor de veilige hardloopgroep komt van Jorinda van den Broek. Zij merkte dat angst veel vrouwen tegenhoudt om in de donkere avonden nog buiten te gaan sporten. “Overdag werken we natuurlijk, dus in deze tijd van het jaar komt sporten pas als het al donker is buiten”, legt ze uit voor de camera van NH, mediapartner van Streekstad Centraal.
“Als je dan in je eentje naar buiten gaat, moet je altijd over je schouder kijken, of checken dat er niemand achter je aan gaat.” (tekst gaat door onder de foto)
De duisternis kan prachtig zijn, maar dan moet iedereen zich wel veilig voelen. (foto: NH)
Nu gaan de hardlopers dus sámen op pad. Samen staan ze sterk. Dat voelt veel veiliger en het is meteen nog gezellig ook. She Runs Heiloo blijkt een schot in de roos: de groep heeft intussen zelfs bijna zestig leden. “Dat geeft wel aan hoe groot de behoefte is. Zelfs uit Alkmaar sluit nu iemand aan”, zegt Jorinda.
Voor de vrouwen die meelopen is het meteen een mooie prikkel om ook écht te gaan. “Het helpt wel ontzettend om ook echt ‘s avonds te gaan sporten”, zegt deelneemster Judith. “Eerst ging ik no way in het donker het park in. Nu lopen we lachend de duisternis in.”
Die duisternis, die nacht, die is voor iederéén. Ook zo eisen vrouwen de nacht op: door samen te sporten wanneer dat voegt in de agenda. En dat met het veilige gevoel van omkijken naar elkaar.
Het vuur was snel gedoofd, maar toch was het wel even alle hens aan dek, woensdagavond in de Alkmaarse parkeergarage Karperton. Daar was brand uitgebroken in de lift. Een dag later is de politie op zoek naar een man die daar gezien zou zijn en is er toch wel ‘meer dan een vermoeden’ dat de brand was aangestoken.
“We willen deze man héél graag spreken”, zegt de politiewoordvoerder in gesprek met Streekstad Centraal. “Dus we zijn heel blij als getuigen zich melden.” Het gaat om een kale man met een lichte huidskleur, die zwarte kleding droeg en een heuptasje. De man was van gemiddelde lengte.
“De forensische opsporing is ingeschakeld”, voegt de politie er nog aan toe. Dat laat zien dat de speurders de zaak serieus nemen. De brand in de lift was weliswaar snel weer uit, het had ook anders kunnen lopen en dan is de krappe parkeergarage met daarin meerdere brandbare auto’s toch wel een plek met heel veel risico’s.
De melding van de brand kwam woensdagavond even na 20:30 uur binnen. Juist omdat de risico’s zo groot waren ging de oproep uit voor twee tankautospuiten en een hoogwerker, maar uiteindelijk hoefde er maar één tankautospuit ter plaatse te komen en bleek het vuur bij aankomst van de hulpdiensten al geblust.
Olga Commandeur zorgde voor de warming up en andere standhouders informeerden Alkmaarse ouderen over hun gezondheid, en over wat ze daaraan allemaal kunnen verbeteren: de Vitaliteitsmarkt XXL zette welzijn centraal. De beurs was voor de doelgroep een ideaal moment om stil te staan bij gezond ouder worden – maar gezellig was het natuurlijk ook.
De beurs, die werd geopend door wethouder Gijsbert van Iterson Scholten, trok namelijk heel wat mensen naar de kerk. De organisatie telde 2.500 bezoekers – flink meer dan vorig jaar, toen er 1.500 bezoekers kwamen.
De opkomst laat zien dat er behoefte is aan informatie over dit onderwerp. Daarvoor heeft Alkmaar de Vitaliteitsmarkt XXL ook in het leven geroepen, legt beleidsadviseur Thyrvi van Roosendaal uit aan Streekstad Centraal. “Er zijn heel veel verschillende standhouders, we hebben er vandaag 65.”
Dat maakte de beurs gevarieerd genoeg. De ene oudere is natuurlijk de andere niet, iedereen heeft zijn eigen interesses en behoeftes. Maar de wens om gezond en vitaal te zijn en te blijven, die bleek deze woensdag toch universeel. En als we zien hoe massaal werd meegedaan aan de warming up van Commandeur, dan is de behoefte aan ‘Alkmaar in beweging’ dat ook.
Geen individuele initiatieven, maar juist regie van bovenaf: zo wil Dijk en Waard gaan zorgen voor deelauto’s en deelfietsen in de nieuwe woonwijk bij het station. ‘Deelmobiliteit’ heet het in de woorden van de gemeente: auto’s en fietsen die bewoners kunnen huren voor als ze een keer níét de trein pakken.
Het Stationskwartier is een ideale wijk voor autolozen. De bussen en de treinen stoppen letterlijk voor de deur en de voorzieningen van Heerhugowaard en Broek op Langedijk zijn op fietsafstand. Maar toch zullen er momenten zijn waarop een auto handig is. Dan is de deelauto een praktische oplossing.
Dijk en Waard wil de ontwikkeling van zulke deelmobiliteit in het Stationskwartier niet op z’n beloop laten, in plaats daarvan neemt de gemeente zelf het initiatief. Eind 2026 moeten de eerste deelauto’s beschikbaar zijn. (tekst gaat door onder de illustratie)
Het Stationskwartier krijgt een moderne inrichting waarin de auto niet de eerste plaats bezet. (beeld: De Zwarte Hond)
Het geld hiervoor komt alleen niet uit de gemeentekas, maar zit in het ‘Deelmobiliteitsfonds’ dat wordt opgebracht door de projectontwikkelaars die in het Stationskwartier aan de slag zijn. Zij zouden dat anders kwijt zijn aan individuele initiatieven, dus voor de ontwikkelaars verandert er niet echt iets; zij hebben nu de zekerheid dat het budget goed wordt besteed.
“Onder regie van de gemeente ontstaat één collectief systeem voor deelmobiliteit”, verklaart het college van Dijk en Waard. “Deze aanpak biedt meer gemak, een hogere kwaliteit en een grotere beschikbaarheid dan losse, individuele initiatieven.”
Parkeerplaatsen voor deelauto’s zijn al onderdeel van de plannen voor de inrichting van het Stationskwartier. “De inrichting van het Deelmobiliteitsfonds Stationskwartier is een uniek praktijkvoorbeeld dat de gemeente in staat stelt jaarlijks te beoordelen of het aanbod aansluit op de voortgang van de gebiedsontwikkeling en waar nodig tijdig bij te sturen.” (tekst gaat door onder de foto)
Inpandige fietsenstallingen zijn al deel van hoe het Stationskwartier is ontworpen. (foto: Streekstad Centraal)
De ‘startvloot’ moet eind 2026 bestaan uit vier auto’s, vier e-bikes en twee bakfietsen, ook elektrisch. Bewoners van het Stationskwartier kunnen daar tegen betalingen gebruik van maken, er zullen ook goedkope abonnementen beschikbaar komen. Dat moet het delen aantrekkelijk houden.
Het wagenpark en het aanbod van fietsen zullen over de tijd dan groeien, uiteindelijk komen er 29 deelauto’s in de wijk en ook 29 deelfietsen, inclusief bakfietsen. Elektrisch is daarbij het uitgangspunt, maar als de laadpalen voor auto’s niet op tijd gereed zijn, mogen benzineauto’s ook, blijkt uit de stukken van de gemeente.
Zo zet het nieuwe Stationskwartier de toon voor hoe Dijk en Waard mobiliteit wil moderniseren. “De gemeente Dijk en Waard bouwt niet alleen aan nieuwe woningen, maar ook aan een slim mobiliteitssysteem.”
De auto opladen met eigen stroom, en een kabeltje over de stoep. Het is nog niet de praktijk in Uitgeest, maar eigenlijk staat niets het nog in de weg. Het mag, als de voorwaarden maar duidelijk zijn – en daar gaat Uitgeest mee aan de slag. De geslaagde proef in Castricum wijst de weg.
Veel gemeenten staan het opladen van de elektrische auto alleen toe als de auto op eigen grond staat. Kabels over de stoep zouden leiden tot het ‘claimen’ van parkeerplekken, is de gedachte, daarom mogen kabelgoten vaak niet. Castricum liet al zien dat het toestaan ervan in de praktijk niet tot problemen leidt en ook andere gemeenten willen er best nog eens naar kijken. (tekst gaat door onder de foto)
Een ongebruikte laadkabel, dat is zonde. Maar dan moet een kabelgoot wél goed geregeld zijn. (foto: Streekstad Centraal)
De situatie in Uitgeest blijkt zelfs nog iets bijzonderder. Een eerder besluit van de raad heeft het opladen voor de deur in principe al toegestaan. Het gaat om een raadsbesluit uit 2021. Daarmee lijkt het toch in kannen en kruiken, het mág – het gebeurt alleen niet.
Dat de praktijk weerbarstig is heeft ermee te maken dat het oude raadsbesluit wel verlangt dat er voorwaarden zijn: de parkeerplaats moet openbaar blijven, en de stoep moet veilig blijven voor voetgangers. Het is aan het college om die voorwaarden uit te werken tot beleid en dáár schortte het vooralsnog aan.
“Op dit moment zijn er geen voorwaarden voor vastgesteld”, erkent Uitgeest. “Het college acht het wenselijk om duidelijke voorwaarden vast te stellen, gelet op de gevolgen die een verlengde huisaansluiting in de vorm van een kabelgoot kan hebben voor de openbare ruimte.”
Dat moet dus nog wel even gebeuren. “Voor de verdere uitwerking sluit het college aan bij de aanpak van de gemeente Castricum”, zegt Uitgeest toe. Dat moet wel haalbaar zijn, tempert het college al te hoge verwachtingen. Maar binnen afzienbare tijd lijkt het dan toch te lukken: de auto opladen voor de eigen voordeur, ook in Uitgeest.
Een fietsster is in aanrijding gekomen met een bestelbus. Dat gebeurde woensdagmiddag rond 13:50 uur op de Oosttangent in Heerhugowaard, ter hoogte van de Haringvliet.
De vrouw raakte bij de aanrijding gewond en is door de ambulance naar het ziekenhuis van Alkmaar gebracht. Wat voor verwondingen zij precies heeft is niet bekendgemaakt.
De politie onderzocht de toedracht van het ongeval en sprak daarvoor met de bestuurder van het busje. De doorstroming van het verkeer in de omgeving ondervond geen hinder van het ongeval.
De hondenlijn zal toch echt mee moeten voortaan, maar er komen wel speciale losloopgebieden voor honden. Dat is de uitkomst van de discussie over het nieuwe beheerplan voor de Schoorlse Duinen. De zorgen van hondenbezitters zijn gehoord, stelt gedeputeerde Anouk Gielen – en hebben dus hun plek gekregen in het uiteindelijke beheerplan.
Dat plan is inmiddels officieel vastgesteld door Gedeputeerde Staten en na te lezen op de website van de provincie. “De Schoorlse Duinen is een prachtig natuurgebied dat het verdient om ook in de toekomst behouden te blijven”, licht gedeputeerde Anouk Gielen toe. “Daarvoor zijn maatregelen nodig om de natuur op sommige plekken te herstellen en kwetsbare delen meer rust te geven.”
Er gaat dus wel wat veranderen in het duingebied. Naaldbomen worden gekapt, zodat er op meer plekken stuivend duin kan ontstaan. De bomen die verdwijnen worden wel elders in de provincie gecompenseerd. Op andere plekken maakt naaldbos plaats voor loofbos. (tekst gaat door onder de foto)
Gedeputeerde Anouk Gielen legt uit dat strenge maatregelen nodig zijn voor natuurherstel. (foto: Streekstad Centraal)
Hoewel over bomenkap in het duingebied al jaren felle discussie bestaat, ging de aandacht eerder dit jaar vooral naar een ándere maatregel in het beheerplan: de aanlijnplicht. Nu is het nog zo dat honden in het uitgestrekte duingebied los kunnen lopen, alleen in het broedseizoen is de lijn verplicht. Hondenbezitters hoopten dat het zo kon blijven.
Maar dat zal toch echt veranderen. Honden moeten voortaan overal zijn aangelijnd en hondenpoep moet zo veel mogelijk worden geweerd. “Tegelijk hebben we de zorgen over recreatie en hondenlosloopmogelijkheden gehoord”, zegt Gielen. “Daarom kijken we gericht naar plekken waar recreatie mogelijk blijft zonder dat kwetsbare natuur extra onder druk komt te staan, zoals in bosgebieden aan de randen van het gebied.”
Er komen dus aparte losloopgebieden. Daarmee moeten de Schoorlse Duinen aantrekkelijk blijven voor honden en hun baasjes, maar die lange wandelingen los zijn toch echt verleden tijd. Volgens de provincie is deze maatregel noodzakelijk om de kwetsbare natuur in het gebied goed te beschermen. (tekst gaat door onder de foto)
Bomenkap is een andere ingrijpende maatregel. (beeld: provincie / TAUW)
Het plan is van kracht tot 2032, daarna kan er opnieuw naar het beheer van de Schoorlse Duinen gekeken worden. De komende tijd kunnen bezoekers van het gebied rekenen op extra voorlichting over wat er gebeurt en gaat gebeuren – en duidelijke bordjes, met nét wat meer regels dan nu.
Maar er gaat ook serieus gekapt worden de komende jaren. Het Leeuwenkuilbos, het Buizerdbosje, Frederiks Blink en wat nog was blijven staan van het Dr. Van Steijnbos: het moet wijken voor stuivend duin. Het Baaknolbos blijft wel behouden, om de paddenstoelen die daar gedijen te beschermen. Langs de kust zullen duintoppen worden weggehaald om de wind vrijer spel te geven. Ook daar zal het landschap dus veranderen.
Natuurherstel is het, betoogt de provincie, beter voor de bodem en het leven in het duin. Maar het zijn voor de liefhebbers van het gebied wel grote veranderingen. Het beheerplan is dan vastgesteld, het laatste woord zal er in Schoorl nog niet over gezegd zijn.
Dat de Alkmaarse schrijfster Simone van der Vlugt voor ‘Kruistocht van een koningin’ een nominatie mocht ontvangen voor de NS-Publieksprijs bevestigde het nog maar eens: bij dit boek viel alles op z’n plek. Niet eerder gaf de geschiedenis de schrijfster zó veel. “Toen dit boek uitkwam zat ik dertig jaar in het vak, het is mijn tiende historische roman – en mijn zevende nominatie. Ik dacht: het moest zo zijn.”
Met bijna 500 pagina’s heeft de bekende Alkmaarse schrijfster de lezers ook wel wat te doen gegeven met ‘Kruistocht van een koningin’. Toch lezen ze het zó uit, blijkt uit de vele positieve reacties die er kwamen op dit Game of Thrones-achtige verhaal vol intriges, in de zonnige setting van het Spaanse hof aan het einde van de middeleeuwen.
Voor Van der Vlugt begon dat verhaal bij een voetbalwedstrijd. Ze hoorde mensen het volkslied zingen, over de ‘Koning van Hispanje’, en dacht: hoeveel mensen weten waarom die koning in ons volkslied zit?” (tekst gaat door onder de foto)
In ‘Kruistocht van een koningin’ worden lezers meegesleept in de intriges aan het Spaanse hof. (foto: Streekstad Centraal)
Van der Vlugt begon aan een trilogie waarbij het eerste deel gewijd is aan de overgrootmoeder van die koning uit ons volkslied: Isabel, koningin van Castilië. “Ik ontdekte een verhaal over een vrouw die de macht greep in een mannenwereld. Haar broer was koning van Spanje, die hield haar en haar andere broer onder de duim, maar uiteindelijk heeft ze zichzelf laten kronen.”
Haar nichtje zette ze daarvoor aan de kant, Isabels staatsgreep was één en al intrige. Net als haar verboden huwelijk met Ferdinand van Aragón dat was. Wat op de machtsgreep volgde, was een regering die de basis legde van het moderne Spanje. “Een middeleeuws avontuur! Ik heb ervan gesmuld tijdens mijn onderzoek.” (tekst gaat door onder de foto)
Een huwelijksportret van Ferdinand en de eigengereide Isabel. (beeld: publiek domein)
Vier jaar lang onderzocht ze de geschiedenis van koningin Isabel. Ze reisde er vaak voor naar Spanje, maar dook ook de boeken in. Isabel mag in Nederland nauwelijks bekend zijn, in Spanje is ze nog lang niet vergeten. Op veel plekken worden herinneringen aan de machtige koningin bewaard. Plekken die Van der Vlugt natuurlijk gezien moest hebben: “Dan dacht ik: hier stond ze! Op deze plek! Veel van haar kastelen zijn er nog.” Er bestaan intussen zelfs georganiseerde reizen rond haar roman.
Isabel greep de macht, regeerde als het moest met harde hand, schuwde geweld niet. Toch voelt Van der Vlugt wel sympathie voor deze vrouw. “Ze heeft rigoureuze maatregelen lang willen verhinderen. Dat lees je terug in haar brieven: ze heeft tot het uiterste geprobeerd dit af te wenden. Maar geweld was de enige taal die ze verstonden in die door mannen gedomineerde wereld.”
Isabel dwong respect af door te handelen als de mannen in haar tijd. Ze dreigde, en maakte haar dreigementen waar. Maar ze liet ook zien dat er met haar afspraken te maken waren. Ze legde de basis voor moderne wetgeving, zorgde ervoor dat vrouwen voortaan ook de troon konden bestijgen. Ze verzette zich tegen slavernij. Ze gebruikte de drukpers, gaf haar vertrouwen aan de pionier Christoffel Columbus.
“Ze vond het belangrijk dat vrouwen en meisjes onderwijs kregen. Ze was zelf minder hoogopgeleid dan ze had gewild en zag dat dat niet handig was voor een vrouw. Je moet goed beslagen ten ijs komen om te kunnen regeren!” (tekst gaat door onder de foto)
Simone van der Vlugt (2e van links) is een van de zes genomineerden voor de 25ste editie van de NS Publieksprijs. (foto: aangeleverd)
Het zijn zaken die Van der Vlugt waardeerde in Isabel, maar het is niet zo dat ze haar romanpersonage kneedde naar haar eigen wensen. Dat kón ook niet, benadrukt ze. Over Isabel zelf, en ook over de mensen om haar heen, is ontzettend veel bekend.
“Ik voelde de verplichting om het historisch correct te houden, ik kon er niet mijn eigen wensen in stoppen. Dat was ook niet nodig. Als ik dit ook allemaal zou verzinnen… Jeetje, wat een vrouw! De geschiedenis heeft me nog nooit zoveel gegeven als met dit boek.”
Het maakt ‘Kruistocht van een koningin’ een bijzonder boek in haar eigen oeuvre, merkt Van der Vlugt. Het sterke personage van Isabel is nog lang niet uit haar hoofd, ze blijft ermee bezig. “Dit is een heel belangrijk boek voor mij.”
Haar volgende boek gaat over Isabels dochter Juana, dus ook in dat boek komt de krachtige koningin voor. Die roman is al af, maar voor nu gaat, dankzij de NS Publieksprijs, nog even alle aandacht naar ‘Kruistocht van een koningin’, tot plezier van de schrijfster. “Ik hoop dat er veel Alkmaarders zijn die op me zullen stemmen. Dit boek gaat niet over onze stad, maar in het derde deel van de trilogie komt dat goed. Dan schrijf ik over de koning van Hispanje en sluit ik deze geschiedenis af in Alkmaar.”
Wintertijd, storm en in menig huishouden voor het eerst weer de verwarming aan: het afgelopen weekend markeerde de overgang naar een ander seizoen. Dat was ook het geval in Fort aan den Ham bij Uitgeest. Bezoekers konden daar ‘traditiegetrouw’ tinnen soldaatjes gieten, maar ook luisteren naar plechtige saluutschoten.
Kanongebulder in het stormweer, mooier kon het toch eigenlijk niet. Het was écht herfst en dus kon ook niemand de noodzaak van deze seizoensbeëindiging ontkennen. Wie met de fiets naar Fort aan den Ham gekomen was zal onderweg zelfs hebben gedacht: een weekje eerder was ook goed geweest.
Streekstad Centraal was ook van de partij in dit fort aan de rand van de gemeente Uitgeest om vast te leggen hoe bezoekers deze laatste open dag vierden, en we kregen meteen geschiedenisles van conservator Josephine Douven. “Dit is Fort aan den Ham en is gebouwd ronde de vorige eeuwwisseling, en is bedoeld om Amsterdam te verdedigingen, samen met 42 andere forten die rond Amsterdam gebouwd zijn.” (tekst gaat verder onder de foto)
In Fort aan den Ham is veel te zien en te leren, én kinderen kunnen er tinnen soldaatjes en andere strijders schilderen. (foto: Streekstad Centraal)
De forten en alle andere verdedigingswerken er omheen – het landschap om de forten kon onder water worden gezet – heten bij elkaar de Stelling van Amsterdam. Eentje die eigenlijk al snel achterhaald was door ontwikkelingen in oorlogsvoering.
In april gaat het historische Fort aan den Ham weer open en dan kunnen er ook weer nieuwe soldaatjes gegoten worden.
De auto tegen een boom, een lantaarnpaal geraakt, de bestuurder gewond: het ging zondagavond goed mis op de Westelijke Randweg in Zuid-Scharwoude. Door nog onbekende oorzaak vloog daar een auto uit de bocht en daarna volgden twee klappen, één tegen de lantaarnpaal en één tegen de boom.
De auto raakte door het ongeluk zwaar beschadigd. Toch lukte het de inzittenden om zélf uit de auto te komen. De hulpdiensten waren intussen al onderweg voor de eerste hulp. Getuigen melden dat de bestuurder van de auto is meegenomen door de ambulance.
De precieze oorzaak van het ongeval is onderwerp van onderzoek. De schade aan de auto is van dien aard dat het voertuig door een berger moest worden opgehaald.
