Wie een boek schrijft over een dier, krijgt vanzelf ook een beetje een band met dat dier. Zo moet het schrijver Irwan Droog ook zijn vergaan. Hij schreef ‘Duif’, een boek over de stadsduiven die overal in Nederland aanwezig zijn. Hij is inmiddels een liefhebber van deze bijzondere dieren en neemt het in lezingen voor ze op.
Want duiven mogen dan verguisd zijn, ze zijn eigenlijk verrassend slim en sociaal, ontdekte Droog. Hij observeerde duiven in heel Nederland en leerde ze daardoor echt kennen. Zijn boek Duif is een liefdevol verhaal dat uitnodigt tot herwaardering van een bijzonder dier dat, net als veel mensen, in de stad zijn biotoop heeft gevonden.
Op uitnodiging van Partij voor de Dieren Alkmaar geeft Droog een lezing in Bibliotheek Alkmaar Centrum. De lezing is op zondag 1 maart om 14:00 uur. Entree is gratis.
“Hoewel Duif pas op 7 mei 2026 verschijnt, krijg je tijdens deze bijeenkomst al een exclusief voorproefje. Het wordt een inspirerende middag voor iedereen die houdt van natuur, stad, dieren en verhalen die je blik verruimen. Je kunt je aanmelden door een mail te sturen naar alkmaar@partijvoordedieren.nl.”
Het is Hans van Willenswaard, Bob Smak en Hans Min gelukt: namens het Bewoners Collectief Limmen verzamelden ze in korte tijd 1.900 handtekeningen voor hun petitie tegen de groeiende vliegtuighinder boven het dorp. Ze overhandigden de petitie maandag aan wethouder Judith Schram van de gemeente Castricum.
“De gemeente zet zich al langere tijd in voor aanpassingen vanuit Schiphol”, reageert wethouder Schram. “Denk aan geen vluchten in de nacht, stillere vliegtuigen en betere onderzoeken naar geluidshinder en volksgezondheid.”
De wethouder toonde zich strijdbaar en zei zich hard te willen maken voor de bezorgde Limmenaren.
Kikkers, padden, salamanders: allemaal diertjes die de afgelopen maanden in winterslaap waren, maar nu – met de eerste tekenen van de lente – ontwaken en dan met een beetje pech hun eigen dood tegemoet lopen. Want dat is helaas nog vaak de realitieit tijdens de jaarlijkse paddentrek. Landschap Noord-Holland hoopt net als in andere jaren op de hulp van vrijwilligers.
“Ja, het gaat nu allemaal een beetje beginnen”, reageert Koen Willemsen van Landschap Noord-Holland. Hij zet zich in voor het project ‘Betrekken bij Groen’. “Vrijwilligers kunnen echt van alles doen. Het is voor alle leeftijden.”
De padden, kikkers en salamanders zoeken in het najaar een beschut plekje op voor hun winterslaap, legt Willemsen uit. “In de duinen zitten veel populaties. Die komen nu in beweging en gaan op zoek naar water. Meertjes, sloten, vijvers. Daar gaan ze zich voortplanten.”
Zo ontstaat een typische trek: vanuit de hoge, droge en autoloze duinen naar de lagere polders waar water is. Maar voor ze daar zijn kruisen de dieren de menselijke infrastructuur. “Ja, ze hebben de neiging de weg over te steken”, verzucht Willemsen. “Meestal is dat ‘s avonds, dus in het donker.”
Een tunneltje voor padden moet veilige doorgang bieden. – foto: aangeleverd
Automobilisten zien er dus niets van, maar rijden niet zelden padden en andere beestjes dood. En dat terwijl de populaties kwetsbaar zijn. “De gewone soorten zien we onwijs hard achteruitgaan. De gewone pad, die doet het juist slecht… Vrijwilligers houden al tientallen jaren de tellingen bij en dat laat zien dat het er niet goed voorstaat.”
“Soms bewaken die vrijwilligers echt een tijdje de weg, houden ze auto’s tegen en helpen ze de padden over”, legt Willemsen uit. “Op veel plekken staan emmertjes waar de padden in vallen vóór ze oversteken. Die emmertjes legen vrijwilligers dan weer aan de andere kant van de weg.”
Een kikker beklimt een ladder bij de Belieslaan – foto: Gemeente Heiloo
Landelijk heeft het werk van vrijwilligers jaarlijks zo’n 19.000 amfibieën gered. De maatregelen missen hun effect dus niet. Het geeft extra voldoening aan het werk van de vrijwilligers. “Daarnaast is het ook gewoon leuk om te doen. Bijvoorbeeld voor kinderen.”
Op de website Padden.nu is een overzicht te vinden van alle werkgroepen en dus ook de werkgroepen in de eigen omgeving. Wie een handje wil helpen kan dus eenvoudig contact leggen met een werkgroep in de buurt. Het meeste werk wordt in de avonden verricht.
De man die in februari vorig jaar bij een ruzie tot drie keer toe met een mes toesloeg in het centrum van Bergen, gaat voor bijna twee jaar de cel in. Dat heeft de rechtbank in Haarlem bepaald. Daarnaast acht de rechter een behandeling in een tbs-kliniek noodzakelijk. Ook moet de man een schadevergoeding betalen.
Die vergoeding bedraagt 22.000 euro en is bedoeld voor het slachtoffer van de steekpartij. Die vond precies een jaar geleden plaats, op 16 februari, voor een shoarmazaak in de Jan Oldenburglaan in Bergen. Het slachtoffer raakte zwaargewond in de ruzie, die begon nadat hij het opnam voor een meisje. De zaak leidde tot veel onrust in het dorp.
De rechtbank veroordeelde Bergenaar Thomas P. voor poging tot doodslag. Door met een mes in de buik te steken nam hij het risico dat zijn slachtoffer zou sterven. Het mes kwam in de buurt van de lever terecht. Het ging volgens getuigen om een vlindermes van zeker tien centimeter lang.
De rechtbank veroordeelde de man tot 21 maanden cel. Daarnaast volgde de rechtbank het advies van deskundigen door hem een verplichte behandeling in een tbs-kliniek op te leggen. Bij de verdacht zou ‘complexe problematiek’ spelen; hij had ook al een strafblad. “De behandeling zal vanwege de vermijdende problematiek van de verdachte intensief en langdurig moeten zijn”, schrijft de rechtbank in het vonnis.
Het is een uniek Alkmaars verhaal, dat van de allereerste vrouwelijke scheidsrechters in het voetbal – wereldwijd. Een verhaal dat nu verteld wordt in een boek, ‘De vrouwen van ’61’. Het verhaal ook van een misstand, die vrijdag werd rechtgezet in de kantine van Alcmaria Victrix. “Een ode aan ongehoorzaamheid.”
Dat er nu zo’n vijftig vrouwelijke scheidsrechters actief zijn bij de KNVB, dat heeft de bond toch maar te danken aan die Alkmaarse ongehoorzaamheid. Iets wat Michael ter Riet, hoofd arbitrage bij de bond, vrijdag ook erkende: “Dit is allemaal door ú in gang gezet.” (tekst gaat door onder de afbeelding)
De vrouwen van ’61 (foto: Regionaal Archief)
Zoveel lof had de KNVB er in 1961 anders niet voor. “De verhoudingen tussen Alkmaar en Den Haag werden zeer snel zeer slecht”, verhaalde Van der Vooren bij de boekpresentatie in de warme Alkmaarse kantine. Met ‘Den Haag’ is hier de KNVB bedoeld, die daar toen nog z’n hoofdkantoor had. Vrouwelijke scheidsrechters, dat kon toch eigenlijk niet, vond men daar toen.
Maar er was gewoon een enorm tekort aan scheidsrechters, oordeelde Alkmaarder Teun Bakker. Hij benaderde Ineke Boom, Nel Rentenaar en Klaziena Laan en zo werden zij de allereerste drie. Over hun geschiedenis en die van hun opvolgers gaat ‘De vrouwen van ’61’, het boek waarvoor Van de Vooren naar Alkmaar was gekomen.
Ook Nel Rentenaar en Ineke Boom waren aanwezig bij de presentatie, net als de familie van de vorig jaar overleden Klaziena Laan.(tekst gaat door onder de afbeelding)
Het bewaarde tenue van Klaziena Laan (foto: Regionaal Archief)
Laan hield het fluiten nadien het langst vol, zij ontving zelfs nog een diploma. De tijden wáren veranderd. Maar zo’n diploma, Rentenaar en Boom hadden er nooit één gekregen, bekenden ze vrijdag in de volle sportkantine van Alcmaria Victrix. “Eigenlijk zijn we nog steeds illegaal.”
Dat moest maar eens afgelopen zijn. De KNVB had Michael ter Riet niet met lege handen naar Alkmaar gestuurd. “Nu is het dan officieel”, sprak hij, terwijl hij Rentenaar en Boom beide een diploma in de handen drukte. En daarmee werd nóg eens sportgeschiedenis geschreven in Alkmaar.
Twaalf dagen, en daar zijn er al twee van om. Want zo gaat dat met een ‘pop-up’: die verschijnt plotsklaps en is daarna ook zomaar weer weg, om dan tóch een beetje gemist te worden. “Wat heb jij een leuke stijl!”
Zó verwelkomt de kersverse onderneemster Bo van Dijk haar klanten. Vóór de pop-up studeerde ze communicatie. Het opzetten van deze winkel past bij haar interesses, maar ook bij haar studie. Ze onderzocht het bestaande aanbod in Alkmaar en bereidde haar onderneming terdege voor.
Bo’s winkeltje aan het Fnidsen opende op woensdag 18 juni en blijft bestaan tot en met maandag 30 juni. Met als naam: ‘BAM’. Tweedehands damesmode, maar dan nét even anders dan bij de kringloopwinkels en vintagezaakjes waar Alkmaar bekend om is.(tekst gaat door onder de foto)
Bo voor haar winkeltje aan het Fnidsen. – foto: Streekstad Centraal
Wie Bo spreekt kan er niet omheen, om die ene vraag. “Je komt niet van hier zeker?” Haar zuidelijke tongval valt op en dat brengt het gesprek met Streekstad Centraal vanzelf op gang. Nee, ze komt niet uit Alkmaar, maar uit Eindhoven. En jawel: ze kwam hier voor de liefde en inmiddels is ze best gehecht geraakt aan die kaasstad ver boven de rivieren.
“Als ik hier zelf kleding shop, kom ik veel bij de kringloopwinkels”, vertelt Bo. De Kringloopboulevard is één van de troeven van winkelstad Alkmaar, waar de gemeente graag op inzet. “Daar kom ik ook een jonger publiek tegen, zoals ikzelf. Ik denk dat zij in BAM ook graag zouden winkelen.”
Ze vond een segment net tussen kringloop en vintage in. Modieus, modern, maar wel betaalbaar voor een breed publiek. “Dat laagdrempelige vind ik heel belangrijk. Ik wil echt dat iedereen zich welkom voelt in BAM.”
Ontspannen muziek, koffie, een schaaltje snoep voor als de kinderen meekomen: aan zulke details is ook gedacht. Aan de muur hangt kunst. (tekst gaat door onder de foto)
Er is veel te vinden voor de liefhebster. – foto: Streekstad Centraal
“Sfeer en variatie”, zo omschrijft Bo wat haar winkel zo eigen maakt. “Ik heb wat hier hangt zelf ingekocht, zelf uitgezocht. Geen bulk. Ik heb ook dingen gekregen van vriendinnen, heel leuk. Niet op doelgroep of zo, echt op gevoel.”
Haar pop-up voegt wat toe aan Alkmaar, is haar overtuiging. Dat merkte ze ook aan de reactie van de gemeente. “Daar keken ze er eerst wel raar van op, een pop-up, dat gebeurt hier niet vaak. Maar ze waren wél enthousiast. Alkmaar is een heel progressieve stad. Het is in twee maanden gelukt, ook dankzij de pandeigenaar.” (tekst gaat door onder de foto)
Uiteraard is er ook pasruimte in BAM – foto: Streekstad Centraal
Pop-up-winkels als BAM zouden een medicijn tegen de leegstand kunnen zijn. Maar dan moeten verhuurders wel willen, laat de praktijk zien. Voor Bo’s winkel aan het Fnidsen liep dat goed. De opening was druk, mensen reageren enthousiast.
“Misschien ben ik niet eens meer zo jong”, vertrouwt een klant in de winkel ons toe. “Maar ik vind dit wél heel leuk. Heel blij dat dit er nu even is.”
Vergeet kaas. Vergeet zuurkool. Onze regio is op nog een heel andere manier hofleverancier: van verkeersboetes. Eén paal in Alkmaar blijkt zelfs verantwoordelijk voor zes procent van alle Noord-Hollandse boetes en dan staan er nóg twee andere palen in de flits top tien.
Dat blijkt uit onderzoek van Independer over de eerste vier maanden van 2025. Dé bonnentapper van onze provincie is de flitspaal langs de N242, de flexflitser. Een flitspaal die dus niet eens het hele jaar op dezelfde plek actief is, maar toch niet is te kloppen.
“Het kan zijn dat dezelfde auto daar meerdere keren is geflitst, maar het blijft natuurlijk een enorme uitschieter. De paal is zelfs goed voor 6% van alle snelheidsboetes in heel Noord-Holland”, reageert Michel Ypma, verzekeringsexpert bij Independer. (tekst gaat door onder de foto)
De flexflitser op de N242 – foto: Streekstad Centraal
De flexflitser op de N242 in Alkmaar was goed voor 5.829 boetes. Toen dezelfde flexflitser begon te fotograferen op de Westtangent in Heerhugowaard, leverde dat 2.577 boetes op, waarmee ook deze flitspaal in de top tien van Independer is beland. Ook Streekstad Centraal had al aandacht voor deze paal.
Ook de flitspaal die op de N9 staat (Steve Bikoweg), en die zowel snelheidsovertredingen als door rood rijden registreert, blijkt de staatskas aardig te spekken, met 2.631 boetes.
De onderzoeksresultaten onderstrepen nog maar eens de hoge verkeersdruk in de regio Alkmaar – en de behoefte van automobilisten om toch maar zo snel mogelijk door te rijden. Andere goed scorende flitspalen stonden in de regio’s Amsterdam en Haarlem. Independer merkt nog op dat er in de provincie Noord-Holland relatief veel flitspalen staan, wat de pakkans vergroot.
Ze was al bekend door haar columns en boeken. Ook is ze de oprichter van Vrouwennetwerk Heiloo. Anderen kennen haar misschien nog als docent Engels. Maar vanaf deze maand is Vera Stupenea ook, of misschien zelfs in de eerste plaats, honorair consul van Moldavië.
Vorige week werd ze officieel benoemd en dat gebeurde ook gewoon weer in Heiloo, het dorp waar Vera thuis is. “Ik woon al 28 jaar in Nederland, dus ja, ik kan Moldaviërs goed helpen. De ambassade zelf, die bestaat nog maar twee jaar!”
Dat de titel ‘honorair consul’ bij de gemiddelde Nederlander niet direct een belletje doet rinkelen begrijpt ze natuurlijk best. “Het gaat om wat ik dóé. Ik bouw een brug tussen deze twee landen. Ik verbind mensen met elkaar en dat kan op veel manieren. Over vier weken ga ik weer naar Moldavië toe.” (tekst gaat door onder de foto)
Vera schreef onder andere een thriller over de paardenwereld. (foto: aangeleverd)
Als voorbeeld uit de praktijk noemt ze haar lunch met een groep ondernemers uit Moldavië. “Dan komen er veel vragen, van ‘hoe doen jullie dat’; mensen willen weten hoe het in Nederland wérkt.” Daar kan Vera, die zélf onderneemster is, goed mee helpen, juist door haar praktische kennis. Maar bij haar werk als honorair consul hoort ook dat ze zich verdiept in wet- en regelgeving. “Ik heb zelfs een diplomatiek paspoort”, lacht ze. Maar nee, een betaalde baan is het niet. Haar kracht is juist dat ze dicht bij zichzelf blijft.
Bij de auteur van veelgelezen thrillers is ook de verbinding met het geschreven woord vanzelfsprekend. Eerder al verscheen haar werk ‘Moordende paardenrace’ in het Roemeens, de voertaal van Moldavië. ‘Cursa ucigașă’, heet het daar.
“Heel leuk: we zijn nu bezig met de uitgave van een boek van de bekendste kinderboekenschrijver van Moldavië, Spiridon Vangheli.” Zijn werk was al in tientallen talen vertaald, maar nog nooit in het Nederlands. “Ik heb zijn familie gesproken, contacten gelegd met een uitgever hier, een vertaler gevonden… Die coördinatie, dat heen en weer bellen, dát is mijn rol als honorair consul.” (tekst gaat door onder de foto)
De Nederlandse vertaling van Gugutsa is via uitgever Aspekt te verkrijgen.
Een kinderboek, contacten met ondernemers: Vera kan als honorair consul ook bijdragen aan een grotere bekendheid van Moldavië. “Ik verwacht niet dat Nederlanders er nu meteen massaal op vakantie gaan”, relativeert ze. “Maar Moldavië kan wel heel belangrijk worden. Als de oorlog in Oekraïne voorbij is, we gaan er allemaal echt van uit dat dat moment komt, dan zal er veel meer handel komen tussen Europa en Oekraïne. De wederopbouw! Moldavië is dan het land waar iedereen doorheen moet.”
Dat heeft ook een technische kant, weet ze. “In Oekraïne rijden treinen op veel breder spoor dan hier. Alleen Moldavië heeft spoor dat daarop aansluit.” Dit Russisch breedspoor is nog altijd de standaard in gebieden die ooit bij de Sovjet-Unie hoorden en dat maakt Moldavië een belangrijk knooppunt voor het treinverkeer van en naar Oekraïne.
“Maar je moet ook denken aan wat Moldavië zelf betekent! We maken beroemde wijnen. En als je in Nederland pruimen eet, kersen, walnoten… Dan komen die vaak uit Moldavië. Het land heeft veel goede IT-specialisten.” Vera tipt geïnteresseerden dit artikel over het land. Want ook in gesprek met Streekstad Centraal is zij onmiskenbaar aan het werk als honorair consul van Moldavië. (hoofdfoto: Vincent de Vries)
Wie er maandag op uit wil met de bus, kan de OV-chipkaart maar beter in de binnenzak houden. Wie in plaats van met deze kaart incheckt met een betaalpas kan namelijk gratis reizen in onze regio. Dat vanwege de ‘dag van het OV’.
Dat betekent dat een tochtje naar Egmond aan Zee of een ritje van Heerhugowaard naar de Alkmaarse binnenstad, om maar wat suggesties te doen, op maandag 16 juni geheel kosteloos is. De betaalpas is wel nodig om bij de buschauffeur in te checken, maar er wordt 0,- euro afgeschreven.
De actie geldt alleen in de regio’s waar Connexxion en Transdev de bussen laten rijden, blijkt uit een verklaring van de provincie Noord-Holland. De bus naar Leeuwarden, die vanuit Alkmaar richting Heerhugowaard rijdt en dan verder, doet er dus niet aan mee.
Connexxion benadrukt wel dat het kunstje alleen met de betaalpas werkt. De OV-chipkaart is een ander systeem, wie daar alsnog gebruik van maakt betaalt de normale kosten voor een busreis.
Alkmaar zette zich deze week weer op de kaart als voetbalstad, in ieder geval voor het Nederlandse en Engelse publiek. Maar Alkmaar is als voetbalstad voor de hele wereld relevant, door de bijzondere geschiedenis van vrouwelijke scheidsrechters. Een unieke vondst op een Alkmaarse zolder onderstreept dat nog maar eens.
Op die zolder lag namelijk het tenue van Klaziena Laan, één van de drie vrouwen die als allereerste het fluitje in de hand namen. Laan droeg het scheidsrechterstenue in 1961, en heeft het daarna altijd bewaard. Vorig jaar overleed ze.
De dochter van Klaziena Laan en sporthistoricus Jurryt van de Vooren hebben er intussen voor gezorgd dat het tenue een plek heeft gekregen in het Regionaal Archief Alkmaar. (tekst gaat door onder de foto)
Het gebouw van het archief in Alkmaar (foto: Streekstad Centraal)
De vondst komt niet uit de lucht vallen. Vorig jaar riep Van de Vooren er eigenlijk al letterlijk toe op, in gesprek met Streekstad Centraal: “Ik weet niet of het er nog is, het is zo lang geleden. Maar wie weet… Als iemand nog een scheidsrechterspak heeft liggen uit die tijd, dan zou dat echt fantastisch zijn.”
Die oproep was dus niet aan dovemansoren gericht. Jacqueline de Kroon, de dochter van Laan, wist dat het pak van haar moeder nog op zolder lag en nam contact op met Van de Vooren. Die spreekt van een ‘unieke’ vondst: “Dit is het enige uit 1961 dat is overgebleven.” (tekst gaat door onder de foto)
De vrouwelijke scheidsrechters in hun zelfgemaakte tenues (foto: aangeleverd)
De drie vrouwen hadden hun tenues zelf gemaakt, in het geheim. Heel hun opleiding tot scheids was met geheimzinnigheid omgeven geweest, omdat de KNVB er niets van wilde weten. Het hield de Alkmaarders niet tegen. Klaziena Laan was samen met Nel Rentenaar en Ineke Boom de eerste vrouwelijke scheidsrechter in het voetbal – ter wereld.
Over deze unieke geschiedenis schrijft Jurryt van de Vooren een boek, dat in juni moet verschijnen onder de titel ‘De vrouwen van ’61’. Het Regionaal Archief Alkmaar maakt dat mede mogelijk.
