Wie zich laat verleiden een plons te nemen in een van de wateren in de regio, zal voorzichtig moeten zijn. Op vier verschillende plekken in de regio is het een risico om te gaan zwemmen vanwege blauwalg. Drie daarvan zijn bij het Geestmerambacht, ook bij de Dorregeest in Uitgeest wordt afgeraden te gaan zwemmen door zwemwater.nl.
Bij het Geestmerambacht gaat het om baai 2,4 en 8. Bij baai 2 en 8 geldt het advies om er niet te gaan zwemmen omdat dat darm- en/of maagklachten en huidirritatie kan veroorzaken. Bij baai 4 geldt hier enkel een waarschuwing voor. Bij baai 1,3,5,6 en 7 zou er dus nog wel gezwommen kunnen worden zonder risico op gezondheidsklachten.
Bij de Dorregeest in Uitgeest geldt net als bij baai 2 en 8 van het Geestmerambacht een negatief zwemadvies. De adviezen kunnen gedurende de dag worden aangepast.
Terwijl de ene groep zwemmers druipend de kant op klimt, springt de volgende het water in voor de volgende wedstrijd. Sommigen met lichte spanning, anderen vol vertrouwen, maar iedereen heeft er zin in. Het is zondag een feestelijke dag voor zwemmend Alkmaar. Voor de eerste keer worden in de Hoornse Vaart openwaterwedstrijden georganiseerd voor zowel professionals als recreanten.
Dat beetje spanning (vooral voor de temperatuur van het water), is ook van toepassing op Heilooër Harmen. Maar hij staat toch vooral vol vertrouwen te wachten tot zijn naam wordt omgeroepen. Dan mag hij beginnen aan zijn twee kilometerwedstrijd voor recreanten. “De afstand moet geen probleem zijn, maar de temperatuur van het water, daar vrees ik nog het meest voor.” (tekst loopt door onder de foto)
Eén voor één worden de deelnemers van de 2000 meter omgeroepen. Als ze zijn omgeroepen moeten we op elkaar vastgeklampt wachten tot ze te water mogen (foto: Streekstad Centraal)
Samen met naar schatting zo’n 700 andere zwemmers waagt Harmen zondag een duik in de ‘echte’ Hoornse Vaart. Het is voor de eerste keer dat hier – in natuurwater – een zwemtoernooi van deze omvang wordt georganiseerd. Normaal was de Bosbaan in Amsterdam jaarlijks een befaamd strijdtoneel voor zwemwedstrijden voor professionals en recreanten, maar de waterkwaliteit gaat daar dusdanig achteruit dat er een vervangende locatie moest worden gevonden.
De Hoornse Vaart kwam daarbij als beste optie uit de bus. “Het is een fantastische locatie omdat de waterkwaliteit goed is en we lekker de ruimte hebben hier”, zegt hoofdorganisator Hans Schoenmaker, die 400 meter van de startlocatie af woont. “Daarnaast vonden we in Alkmaar Sport en roeivereniging ARZV al snel een aantal partijen die wilden meewerken. Dat hielp enorm mee.”
Voor de wedstrijd is er twee keer gemonsterd om de waterkwaliteit te controleren. Daar kwam in beide keren een positief resultaat uit. In andere wateren in de omgeving werd zondagmiddag wel een negatief zwemadvies gegeven. (tekst loopt door onder de foto)
Alkmaar Sport Zwemambassadeur Max Delissen en organisator Hans Schoenmakers op de kade langs de Hoornse Vaart (foto: Streekstad Centraal)
Alle zwemmers starten vanaf de kade bij roeivereniging ARZV, dat naast voetbalvereniging Kolping Boys ligt. Vanaf daar zwemmen alle deelnemers eerst een stuk in oostelijke richting naar een keerpunt, waarna ze terug zwemmen. Sommigen doen dat één keer, anderen meerdere keren omdat ze een grotere afstand zwemmen. Om vervolgens hun deelnemersnummer aan de jury duidelijk te maken.
Om alles in goede banen te leiden is er een omvangrijke jury met 24 juryleden van de KNZB. Dat lijkt veel, maar is broodnodig, laat hoofdscheidsrechter André van Buiten Streekstad Centraal weten. “De een houdt de volgorde bij waarin de zwemmers binnenkomen, de ander houdt de tijden bij en weer ander schrijft ze op. Ook hebben we een aantal juryleden die op het water alles in de gaten houden.”
Bijzonder is dat zondag alle tijden naar Dubai werden gestuurd. Degene die de data verwerkt komt voor dit soort dagen meestal naar Nederland, maar dit keer niet. En dat maakte het best een beetje spannend. Want in de ochtend sputterde de internetverbinding tegen, maar heeft niet tot al te grote obstakels geleid. (tekst loopt door onder de foto)
Er is genoeg support voor de zwemmers vanaf de Halvemaansbrug (foto: Streekstad Centraal)
Het aantal recreatiedeelnemers zijn er zondag meer dan in de afgelopen jaren bij de Bosbaan in Amsterdam. Dat lijkt misschien bijzonder omdat de Bosbaan altijd de vertrouwde locatie was, maar volgens Schoenmakers is er een logische verklaring voor. “We werken nu samen met Alkmaar Sport en door hun bekendheid krijgen we ontzettend veel aanmeldingen van recreanten.” In totaal zouden het er naar schatting zo’n 450 zijn.
Het plan is dat de Hoornse Vaart de Bosbaan volledig moet gaan vervangen als locatie voor openwaterzwemwedstrijden. “Het bevalt hier ontzettend goed en we zien dit echt als de ideale locatie voor in de toekomst”, besluit Schoenmaker. Ook Delissen ziet het helemaal zitten. Hij wil het met een ‘zwemboulevard’ nog grootser aanpakken volgend jaar. Dan vinden de wedstrijden plaats op 28 juni.
Een bestuurder van een brommobiel is zondagmiddag de fout in gegaan bij het inparkeren. Bij een poging de brommobiel vooruit een parkeervak aan de Platanenlaan in Heerhugowaard in te rijden, is de bestuurster ogenschijnlijk doorgeschoten. De brommobiel botste vervolgens tegen de rand van een tuin aan.
De schade aan de tuin valt mee, want een stapel stenen heeft het grootste deel van de klap op kunnen vangen. De brommobiel heeft schade aan de bumper en een ontzet linker voorwiel aan het ongeval overgehouden. De bestuurster hield geen ernstige verwondingen over aan het ongeval.
Jarenlang was het Indian Summer Festival bij het Geestmerambacht een van de populairste festivals in de omgeving van Alkmaar. Maar na afgelopen jaar stopte de organisatie er plots mee. Precies één jaar na de laatste editie wordt er met een glimlach maar ook een vleugje heimwee teruggekeken op het festival door de Alkmaarse festival-opa Robert Both en de Alkmaarse nachtburgemeester Robert Jan Wille. “Toen heb ik voor het eerst van m’n leven op een podium gedanst.”
Sinds het eerste jaar in 2001 was het Indian Summer Festival eigenlijk al niet meer weg te denken uit het festivalseizoen bij het Geestmerambacht. Tienduizenden bezoekers trok het festival ieder jaar. Maar hoe groot het succes ook leek te zijn, de organisatie van het festival besloot in november vorig jaar dat 2024 (voorlopig) de laatste editie is. Een ‘optelsom van dingen’ zou tot dat besluit hebben geleid. “Van de beschikbaarheid van het terrein en de planning tot bredere ontwikkelingen in de markt en onze eigen festivalstrategie”, ligt hoofd marketing Roy Pereira toe aan mediapartner NH Nieuws.
Daarmee viel er een festival weg waar velen elk jaar weer naar uitkeken, en dat leidt tot gemis. Bijvoorbeeld bij festival-opa Roberth Both. Als er iemand warme herinneringen overhoudt aan het festival is hij het wel. Tijdens de 2019-editie werd de toen 74-jarige (inmiddels is hij 80) ineens op het podium geroepen om te komen dansen. Van het ene op het andere moment waren niet de artiesten, maar een dansende Robert de hoofdact van dat moment, met als onvermijdelijk gevolg een nieuwe bijnaam: de festival-opa. “Toen heb ik voor het eerst van m’n leven op het podium gedanst. Dat was heel erg leuk”, blikt Robert zes jaar later terug.
Met swingende heupen en de armen in de lucht verovert festival-opa Robert Both het podium van het Indian Summer Festival (foto: NH Nieuws)
Het was een ideaal festival voor hem, want het was lekker dichtbij en de muziek lag hem ook altijd goed. “Het was makkelijk te bereiken met de fiets en daardoor kwam ik ook elke keer veel bekenden tegen. En door alle verschillende muziekstromingen, kon je zelf kiezen waar je wilde dansen.”
Waar Robert een bijnaam en een onvergetelijk podiumoptreden overhoudt aan het festival, gaat voor sommigen de band met Indian Summer nog iets verder. “Ik ben ermee opgegroeid”, zegt Robert Jan Wille, zelfbenoemd nachtburgemeester van Alkmaar. Hij komt uit Langedijk en kwam vroeger heel vaak op het festival, het was immers om de hoek. “Het was toch het enige festival in de buurt. Later heb ik er ook nog met mijn evenementenbureau een podium gehost en ook nog zelf gedraaid. Ik heb er echt hele goede herinneringen aan. Het was een festival om trots op te zijn, met enorme boekingen.”
Hij vindt het dan ook een gemis dat Indian Summer er niet meer is, vooral vanwege de toegankelijkheid van het festival. “Het was heel laagdrempelig en daardoor echt een regionaal festival. Voor veel mensen uit de regio was het ook het eerste festival waar ze als jongere naar toe gingen.” Daarnaast vind Wille het jammer dat het festival weg is omdat hij elk jaar weer lokale dj’s en bands op zag bloeien doordat ze een unieke kans kregen om voor het eerst voor een groot publiek op te treden. “Het is zonde dat we die functie nu ook zijn kwijtgeraakt.” (tekst loopt door onder de foto)
Jarenlang was het Indian Summer Festival één groot feest waar jaarlijks tienduizenden mensen op af kwamen.
Het enige festival dat nog is overgebleven bij het Geestmerambacht is het Liquicity Festival, een meerdaags Drum & Bass-evenement waar dagelijks zo’n 15.000 bezoekers van over het de hele wereld naartoe komen. Maar festival-opa Robert neemt er geen genoegen mee. Hij kruist het hele land door voor de grootste festivals.
Ooit hoopt hij natuurlijk weer te kunnen schitteren op het Indian Summer Festival. En die hoop is niet onterecht, want de organisatie achter Indian Summer houdt de deur nog op een kiertje wat betreft een eventuele terugkomst van het festival bij het Geestmerambacht. “Indian Summer heeft jarenlang een bijzondere plek gehad in onze festivalzomer”, zegt Pereira. “Na de laatste editie in het Geestmerambacht hebben we besloten om het festival voorlopig stil te leggen. Maar we sluiten niets uit: elk jaar bekijken we opnieuw of de timing, locatie en marktcondities gunstig zijn voor een mogelijke terugkeer.” Er is dus nog een sprankje hoop voor Robert, nachtburgermeester Wille en alle andere festivalliefhebbers in de omgeving.
Wat begon als een schoolopdracht, is uitgegroeid tot serieus bedrijf. De beste hbo-studentenonderneming van Nederland zelfs, en mogelijk die van Europa. Zes Inholland-studenten van de vestiging in Alkmaar leven hun ondernemersdroom nadat ze de een milieuvriendelijk alternatief voor wikkelfolie bedachten: een herbruikbare hoes. “Het zijn de vele tegenslagen die ons product zo goed hebben gemaakt.”
Aan het begin van dit schooljaar zag hun wereld er nog totaal anders uit. Inholland-studenten Luuk, Tristan, Lieselot, Thijs, Daan en Moos startten in september aan de minor ‘Innoveren en ondernemen’, waarbij ze een innovatief product moeten bedenken en vermarkten. Maar waar ze inmiddels gekroond zijn tot beste hbo-studentenondernemers in Nederland, was de weg daarnaartoe best hobbelig.
“We gingen heel direct op zoek naar problemen die we met een nieuw product zouden kunnen oplossen, maar daarin liepen we vast”, vertelt de Alkmaarse Luuk Woerden, CEO van de onderneming. “We zijn toen gaan kijken naar wat voor afval bedrijven het meest veroorzaken, Dat bleek – na karton – plastic wikkelfolie te zijn.” (tekst loopt door onder de foto)
Simpel maar succesvol: herbruikbaar een herbruikbare hoes die wikkelfolie mogelijk doet vergeten binnen de logistieke sector (foto: aangeleverd)
Het verminderen van het gebruik van plastic wikkelfolie is vrij eenvoudig, filosofeerden de studenten. Ze ontwikkelden een herbruikbare hoes die de plastic wikkelfolie moet vervangen. Blijkbaar heeft niemand daar eerder aan gedacht, dus stapten de studenten een gat in de markt. Klinkt simpel.
Toch moesten ze een lange, intensieve weg afleggen om tot het eindproduct te komen. Schaven, schaven en nog eens schaven. Maar het waren volgens de groep juíst de tegenslagen die het product zo goed hebben gemaakt. “Waar anderen zich misschien uit de weg laten slaan door tegenslagen, grepen wij ze met twee handen aan.” Vermoeiend, omdat ze steeds terug moesten naar de tekentafel, maar het is volgens Luuk de belangrijkste verklaring voor het succes van hun product.
Toen ze het schoolproject begin dit jaar afrondden, wachtte eerst de wedstrijd voor de de beste hbo-studentenonderneming van Alkmaar. Daar werden ze tweede, wat genoeg is voor een plekje op de kandidatenlijst voor de beste hbo-studentenonderneming van Nederland. Daar wist het team wél de hoofdprijs in de wacht te slapen en daarom ligt nu een nog groter podium in het verschiet: de Europese wedstrijd voor de beste studentenonderneming.
Begin juli reizen de zes studenten samen met een aantal docenten voor drie intensieve dagen af naar Athene. “We hebben een stampvol programma, ook met colleges. Een avondje uitgaan wordt lastig, want elke dag moeten we vroeg beginnen.” Toch kijken ze er ook naar uit. “De organisatie heeft ons een vijfsterrenhotel aangeboden. Dat is niet verkeerd.” (tekst loopt door onder de foto)
vlnr: Luuk Woerden, Thijs Dekker, Tristiaan de Wit, Lieselot van Veen, Moos Kaandorp en Daan de Boer uit respectievelijk Alkmaar, Limmen, Hoogkarspel, Broek op Langedijk, Alkmaar en Akersloot. (foto: aangeleverd)
Op donderdag 3 juli, in de avond, krijgen ze te horen of ze ook op het Europese podium in de prijzen vallen. Maar of ze winnen of niet, de toekomst van de onderneming zien de ondernemers-in-de-dop vol vertrouwen tegemoet. “We hebben nog maar drie klanten gehad, maar er komen nu in een rap tempo veel potentiële klanten naar ons toe”, maakt Luuk enthousiast duidelijk.
Ze gaan er van uit dat ze met hun product echt een flinke markt kunnen bedienen. “De logistieke sector is goed voor vijf procent van de Nederlandse economie. Daarnaast denk ik dat het duurzame aspect ons bedrijf een enorme boost geeft. Steeds meer bedrijven willen een groene uitstraling, en omdat er strengere regelgeving rondom plastic afval aan zit te komen, zal de vraag ook stijgen.”
De onderneming zullen ze, waar nodig naast de studie, dan ook voortzetten. “Volgens mij zit er heel veel potentieel in.”
Met heet weer de hond achterlaten in de auto. Dat dat geen goed idee is, dat blijkt nog steeds geen algemene kennis. Een achtergelaten hond in een geparkeerde auto op de Alkmaarse Laat, ter hoogte van de Kapelkerk, zorgde zaterdagmiddag voor enige commotie.
Politie was snel ter plaatse. Mét sirenes, want een situatie als deze kan levensbedreigend zijn voor een hond. Agenten stapten uit om het dier te bevrijden.
Het portier van de auto bleek zonder problemen te kunnen worden geopend, want dit was niet op slot. De hond was dus gauw bevrijd uit de hete auto. Op aandringen van de politie brachten omstanders water naar het dier.
De eigenaresse van hond en auto meldde zich niet veel later zelf. Ze was even een pizza gaan halen, verklaarde ze. Ze zou maar twintig minuten zijn weggeweest.
Hoewel de dienstdoende agenten haar wezen op de risico’s voor haar huisdier, hielden ze het bij een waarschuwing.
De Alkmaarse grachten en het Noordhollandsch Kanaal zijn sinds zaterdag weer een stuk schoner. Drieëndertig vrijwilligers ruimden – gebukt gaand onder tropische temperaturen – afval op in en langs de Alkmaarse wateren. Of het nou per boot, sup, kano of te voet langs de waterkant was, iedereen droeg z’n steentje bij. “Het is jammer dat het nodig is, maar ook wel leuk om te doen.”
Na twee uur varen en vooral afval opruimen hebben ze het wel verdiend: eventjes met een koud glas fris in de schaduw zitten. Tinie, Michèlle, Alice en Jantine evalueren samen met organisator Martine nog even deze cleanup. Ze waren vandaag niet de enige afvalopruimers: van Amsterdam tot aan Den Helder doen vrijwilligers op in totaal 33 verschillende locaties hetzelfde als zij zaterdag deden in en bij de Alkmaarse grachten en het Noordhollandsch Kanaal.
Ze had geen specifiek doel, maar over de vangst in Alkmaar is Martine tevreden. Vanuit het bootje waarmee ze met een aantal vrijwilligers de wateren afspeurde naar afval, wisten ze 25 kilo afval op te halen, een kwart van alle geruimde Alkmaarse afval. De totale opbrengst langs het gehele Noordhollandsch kanaal is 380 kilo. “Dat is heel mooi, maar gewicht zegt niet altijd alles”, vertelt ze aan Streekstad Centraal. (tekst loopt door onder de foto)
De opbrengst van de clean up is inmiddels al onderweg naar de milieustraat, De vier Warmenhuizer vrijwilligers en Martine genieten nog even na (foto: Streekstad Centraal)
“We moeten ook kijken naar wát we hebben opgehaald, en daar ben ik ook heel blij mee. Het waren vooral blikjes, plastic flessen en peuken, maar ook nog veel glazen flessen. Het betreurt me echt dat ik dit soort dingen nog moet aantreffen in het water. Ik kan me gewoon niet voorstellen hoe je het in je hoofd haalt om het allemaal in het water te gooien.”
De andere vier vrouwen van de groep sluiten zich daarbij aan. “Het is zo triest om te zien, maar we zijn ook heel blij dat we het kunnen opruimen”, zegt Michelle. Samen met Tinie, Alice en Jantine doet ze driewekelijks een cleanup in hun woonplaats Warmenhuizen. Het viertal doet al sinds de eerste editie in 2021 mee aan de zogenaamde Canal Cleanup Noordhollandsch Kanaal. Dat dit een extra bijzonder jaar voor het cleanup-initiatief is omdat het kanaal 200 jaar bestaat, wisten de vrouwen nog niet. Maar met terugwerkende kracht maakt het de dag nog leuker voor ze.
Ook al vinden ze het erg leuk om afval op te ruimen en geeft het ze veel voldoening, ooit hopen ze het niet meer te hoeven doen. “Het is een beetje paradoxaal omdat afval opruimen een heel goed gevoel geeft, maar natuurlijk hoop ik dat het ooit niet meer nodig is”, vertelt Jantine. Ze werkt zelf in het onderwijs en denkt dat voorlichting op scholen over zwerfafval een ontzettend belangrijke factor kan spelen in het verminderen van zwerfafval. (tekst loopt door onder de foto)
De laatste zakken afval worden gewogen, voordat ze naar de milieustraat gaan. (foto: Streekstad Centraal)
Martine ziet ook nog op andere vlakken mogelijkheden tot verbetering. “Het verschilt heel erg per gemeente, maar hier in Alkmaar worden we minder ondersteund dan in bijvoorbeeld Dijk en Waard. Voor Alkmaar is er echt nog winst te behalen in dat opzicht. Maar ook bestaat er vaak nog veel verwarring over wie er verantwoordelijk is voor het opruimen van zwerfafval. Gemeenten, provincies en waterschappen wijzen vaak naar elkaar als het aankomt op zwerfafval, ook hier.
Dat cleanups echt zin hebben en het niet een kwestie is van dweilen met de kraan open, vinden ze. Dat hebben ze geleerd in door de resultaten in hun eigen dorp Warmenhuizen. “Vroeger moesten we echt wekelijks afval opruimen. Na een paar jaar was dat één keer in de twee weken nodig en nu doen we het driewekelijks. Daaraan zie je dat het echt helpt”, vertelt Tinie. Volgende jaar is ze met haar Warmerhuizer vriendinnen “uiteraard” weer van de partij in Alkmaar.
Even na half elf is het aftellen geblazen aan de Rembrandtstraat in Heerhugowaard. “Drie, twee, één”, en dan slaat demissionair minister Mona Keijzer met een grote hamer een vierkante constructie beton aan diggelen. De Dag van de bouw is geopend.
“Het is wel bijzonder hoor, dat ze speciaal hier naartoe komt”, merkt buurtbewoner Suus op. Samen met haar man is daarom ze toch maar even poolshoogte komen nemen. Want een minister op bezoek, dat gebeurt niet vaak. (foto loopt door onder de tekst)
Bij wijze van het kapotslaan van een paar betonblokken opent Keijzer de Dag van de Bouw (foto: Streekstad Centraal)
Maar volgens de minister zelf, die even daarvoor in een luxe bolide het bouwterrein op kwam rijden, is het helemaal niet zo bijzonder dat ze hier vandaag is. Want wat, en vooral hoé, er aan de Rembrandtstaat appartementencomplexen uit de grond worden gestampt, dat zou wat betreft demissionair minister Keijzer (Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening) in heel Nederland moeten gebeuren.
Bouwbedrijf Van Wijnen realiseert er een appartementencomplex voor 34 sociale huurwoningen. En daar hebben ze niet lang voor nodig, want dankzij industriële woningbouw – waarbij woningen grotendeels in de fabriek worden gemaakt – is het appartementencomplex binnen een jaar klaar: begin dit jaar begon de bouw, aan het einde van dit jaar kunnen de toekomstige bewoners er al terecht. (foto loopt door onder de tekst)
Helm op, Mona Keijzer maakt zich klaar voor de rondleiding (foto: Streekstad Centraal)
“Snel, goedkoop en duurzaam”, somt Keijzer op. “Dit is hoe we de woningnood in Nederland kunnen verhelpen. Hier in Heerhugowaard staat het schoolvoorbeeld”, zegt ze tegen Streekstad Centraal. Het was voor haar dan ook belangrijk om juist híer de Dag van de bouw te openen. Zaterdag kon publiek in heel Nederland op tientallen plekken een kijkje nemen bij diverse bouwprojecten.
In Heerhugowaard was er zaterdagochtend wel wat interesse, maar in grote getallen kwam men in Heerhugowaard niet opdagen. Buurtbewoner Suus en haar man Auke zijn dus wel van de partij. “Het is best een teer vrouwtje hoor”, blikt Auke terug op haar toespraak. “Ik was wel benieuwd wat je te vertellen heeft”, vertelt Suus. “En het sprak me wel aan. Ze vertelde het leuk en de inhoud sprak me ook wel aan. Ik heb gelukkig zelf een mooie woning, maar ik ben blij dat hier zo meteen weer nieuwe mensen kunnen komen wonen.” (foto loopt door onder de tekst)
Tientallen mensen staan aandachtig te luisteren naar Keijzers toespraak (foto: Streekstad Centraal)
Hoewel de komst van het appartementencomplex zaterdag groots gevierd wordt, is er ook weerstand. “Ikzelf heb er gelukkig niet heel veel last van, maar voor anderen is hun uitzicht en zon weg door dit appartementencomplex. Dat leeft echt heel erg in de buurt”, vertelt Suus. Geprotesteerd werd er zaterdagochtend niet.
Het is volgens Keijzer dus dé oplossing voor de wooncrisis: industriële woningbouw. Voor de kwaliteit van industriële woningen en een saai, identiek straatbeeld hoeft men niet bang te zijn, zegt Keijzer. “Er zit veel variatie in de industriële woningbouw. En wat betreft de kwaliteit, je weet dat die top is. Daarom roep ik gemeenten ook op om minder te twijfelen aan dit soort bouwprojecten. Er is jarenlang goed over nagedacht vanuit het Rijk, dus daar hoeven gemeenten zich geen zorgen om te maken”, zegt Keijzer. Zelf maakte ze vorig jaar samen met haar buurtbewoners in Edam bezwaar tegen de bouw van een zorgcentrum tegenover hun huizen. (foto loopt door onder de tekst)
Keijzer maakt een praatje met de buurtbewoners (foto: Streekstad Centraal)
Nadat Keijzer in haar toespraak alle bouwvakkers in Nederland bedankte en er op wees dat er, “in tegenstelling tot wat er in de media staat”, heel veel gebouwd wordt in Nederland, kreeg ze een rondleiding in het appartementencomplex in aanbouw. Die rondleiding duurt zo’n twintig minuten zodat ze daarna nog even met de pers en buurtbewoners kan praten.
Ondanks de behoorlijke en stoere bouwhelm die ze op heeft tijdens de rondleiding, loopt ze tussen de gesprekken door regelmatig naar haar tasje om wat water te drinken, maar ook om even een kam door haar haar te halen en de lippen bij te stiften. Ze geniet ervan vandaag, vertelt ze. Ondanks het prachtige weer bekijkt ze liever bouwprojecten dan dat ze op het strand zou liggen. “Ik ben niet zo’n strandganger.”
Het zal je gebeuren: op een rustige maar bloedhete zaterdagmiddag valt het je tijdens het autorijden opeens op dat er rook je auto binnenkomt. Het overkwam drie vrouwen die over de Zuidervaart bij Stompetoren reden. De aangepaste Renault Kangoo waarin ze reden werd snel aan de kant gezet.
Twee van de inzittenden haalden daarna snel de derde inzittende – een vrouw in een elektrische rolstoel – uit de auto. Er werd een bluspoging gedaan, maar die was niet succesvol. De inmiddels gealarmeerde brandweer kon ook niet voorkomen dat de auto vrijwel volledig uitbrandde.
De drie vrouwen zijn ter plaatse door ambulancepersoneel gecontroleerd op rookinhalatie. Er hoefde niemand naar het ziekenhuis.
Wat begon als een seizoen waarin lijfsbehoud eigenlijk het enige doel was, eindigt als een mooie droom. De mannen onder 25 van AMHC – de Alkmaarse Hockeyclub – staan aanstaande zondag op het NK in Schiedam. “Als je er dan toch staat, kun je er maar beter voor gaan”, zegt aanvoerder Tom Witjes strijdvaardig.
De Alkmaarders zijn één van de acht beste teams van Nederland in hun categorie. Het Heren onder 25-1-team, zoals het officieel heet, neemt het aankomende zondag op tegen Mezen, Oosterbeek en Victoria. “Het zijn drie grote clubs, maar we hebben geluk want aan de andere kant van het schema zitten juist de grote jongens”, vertelt aanvoerder Witjes tijdens de laatste training voorafgaand aan het toernooi.
Het team kwalificeerde zich door tweede te worden in de Noord-Hollandse lentecompetitie. “Onze regio is zo sterk qua niveau, dat naast de kampioen ook de nummer twee door mag naar het NK.” “We hebben in de afgelopen seizoenen meerdere klassen doorlopen en we hebben veel ontwikkeling meegemaakt”, vult verdediger Chaim Bookelman aan. “In de herfst overgangscompetitie speelden we nog tegen degradatie, maar in de lente overgangscompetitie ging het echt heel erg goed.” (tekst gaat verder onder de foto)
Afgelopen week is er uiteraard nog druk getraind door de heren onder 25 van de Alkmaarse Hockeyclub. (foto: Streekstad Centraal)
De kern van het team bestaat uit acht spelers die al jaren samenspelen. “Dat deze groep nog steeds bij elkaar is, vinden wij heel bijzonder,” zegt Tom tegen Streekstad Centraal. “Dat zijn de verdiensten van onze huidige trainer, maar ook een verdienste van onze vorige trainer.”
Een belangrijk moment in de voorbereiding voor het NK was het trainingskamp in Valencia. “We zijn daar afgelopen zomer naartoe gegaan. Het was eigenlijk een vriendenvakantie, maar ook keihard trainen. We speelden wedstrijden, deden pubquizzen, gingen padellen en haalden alles uit die trip. Daar hebben we als team echt stappen gezet”, vertelt de aanvoerder trots. Toch is ook nog een tegenslag
“Vlak voor de laatste wedstrijden viel een speler uit met een gescheurde kruisband. Hij is er zondag nog niet bij, maar hopelijk wel weer tijdens de teamtrip volgend jaar.” Ook tijdens de laatste training voorafgaand aan het toernooi raakte er nog een speler geblesseerd aan zijn schouder. Het is nog maar de vraag of die zondag kan spelen. (tekst gaat door onder de foto)
Stel je toch eens voor dat zondag onder zo’n regenboog het kampioensgoud te vinden is… (foto: Streekstad Centraal)
“De overige 17 spelers zijn gelukkig volledig fit”, vertelt hockeytrainer Pieter Saal die al druk nadenkt over zondag. “De bal is rond, hè. Met vier punten kun je al een eind komen. We zouden niet moeten rekenen, maar gewoon goed beginnen. Tactisch kunnen we het dan verder uitbouwen.” Over de tegenstanders weten ze weinig. “We hebben tegen Pinoké uit Amstelveen gespeeld, dat wordt misschien wel de sterkste van het NK.”
Het team reist zondag per bus richting Schiedam. En die zit vol. “We nemen vijftig man mee, inclusief staf en supporters. Daarnaast komen er nog mensen met eigen vervoer. We verwachten zo’n 65 man,” vertelt de aanvoerder lachend. “Iedereen kijkt uit naar het NK en de terugreis wordt hoe dan ook een feestje.”
Hoewel de sfeer los en ontspannen is, ontbreekt ambitie zeker niet. En een doelstelling is er ook. “Het doel is landskampioen worden, maar als we alles hebben gegeven en trots kunnen zijn op ons spel, is het ook goed,” zegt Tom. “Het wordt hoe dan ook een mooie afsluiting van een bijzonder seizoen, waar we allemaal heel erg naar uitkijken.”
