Op de parkeerplaats aan de Zirkroon in Heerhugowaard is in de nacht van zaterdag op zondag rond 01.40 een auto in brand komen te staan. Dat zullen buurtbewoners hebben gemerkt: het alarm van de auto ging continu af.
Toen hulpdiensten ter plekke aankwamen, stond de auto al volledig in lichterlaaie. Omdat de benzinetank van de auto lek ging door de brand, moest de brandweer schuim inzetten om te voorkomen dat de wegstromende benzine in brand zou vliegen.
De politie heeft de autobrand in onderzoek en sluit brandstichting niet uit. Forensische onderzoekers doen zondagochtend onderzoek naar de brand. Wanneer dat onderzoek is afgerond, zal een bergingsbedrijf het voertuig afslepen.
Vier jaar geleden kocht hij het pand in Camperduin waar strandtent Prince George nu staat. Hij investeerde 6,5 miljoen euro in het pand, maar met de kennis van nu had ondernemer Arthur Dontje het pand nooit gekocht. Door water- en winderosie is het zand onder zijn strandtent in een jaar twee tot drie meter gezakt waardoor de toekomst van de strandtent onzeker is. Door de gemeente voelt Dontje zich in de steek gelaten. “De gemeente luistert niet naar de burgers, ze bepalen gewoon wat wij wel en niet mogen.”
Toen Arthur, samen met zijn zakenpartner Herman, vier jaar geleden de strandtent in Camperduin overnam, was het doel helder: bijdragen aan het toerisme en de lokale economie. “Er is hier al niet veel, en we wilden het horeca-aanbod versterken”, vertelt Arthur aan Streekstad Centraal. Maar wat begon als een ambitieus plan, verandert meer en meer in een bureaucratische nachtmerrie.
De gemeente en het hoogheemraadschap adviseerden de ondernemers bij de overname de zaak iets verder landinwaarts te plaatsen, vanwege de dynamische vloedlijn die door het gebied loopt. Achteraf kunnen vraagtekens worden geplaatst bij dit advies, want door een pittige storm afgelopen winter klotste het water tegen de Camperduinse duinen aan en nam het twee à drie meter zand mee, waardoor Prince George nu in de problemen zit. “We praten hier over miljoenen euro’s die mogelijk in rook opgaan. En ik heb echt het gevoel dat ik in de steek word gelaten door de gemeente”, zegt Dontje. (tekst loopt door onder de foto)
Tot de middelste horizontale balk kwam het zand toen Dontje de strandtent kocht (foto: Streekstad Centraal)
Zo wilde Dontje na de storm van afgelopen winter zand aanvullen rondom zijn pand om het te beschermen tegen toekomstige water- en winderosie, maar hij werd tegengewerkt door Bergen, waarvan hij de grond huurt. “Ik wilde zand suppleren voor het pand om het water zo vroeg mogelijk tegen te houden, maar dat mocht niet van de gemeente. De zandkorrels zouden te groot zijn. De gemeente luistert niet naar de burgers, ze bepalen gewoon wat wij wel en niet mogen. Er staan dictators boven me.”
Dat de gemeente hem zo tegenwerkt, kan Dontje moeilijk begrijpen: “We brengen reuring in dit gebied, we zorgen dat mensen hier graag komen. De gemeente zou blij moeten zijn dat we hier zitten, niet proberen ons weg te pesten.” Gepest voelde hij zich vooral op Nieuwjaarsdag. “Precies op die dag, waarop heel Nederland feest aan het vieren was, kwam er een ambtenaar langs om de brug te inspecteren waarvoor we een vergunning nodig hadden. Dat vind ik echt pestgedrag.”
In zijn lange ondernemerscarrière – Dontje runde jarenlang de fabriek voor chocoladedecoraties Dobla en zijn vermogen wordt door de Quote 500 op 170 miljoen euro geschat – maakte hij al veel mee met overheden, maar Bergen spant volgens hem toch echt de kroon wat betreft het voeren van wanbeleid. “Dit is de grootste wanorde die er in Nederland rondloopt. De gemeente luistert niet naar de burgers. Ze zijn heel goed om jou te bekeuren of te berispen, maar als je hen berispt, zijn ze niet thuis.”
Hoewel Dontje zich in de steek voelt gelaten door Bergen, zijn er wel ontwikkelingen waardoor zijn pand in de toekomst mogelijk beter beschermd wordt tegen hoogstaand water: sinds afgelopen week wordt met zandsuppletie een zandbank gemaakt op zo’n 200 meter van de kust van Camperduin. Op deze manier hoopt Rijkswaterstaat het water dat bij storm woest tegen de duinen aan kan klotsen in een vroeg stadium te temmen. Dontje hoopt dat het werkt, maar geeft toe niet genoeg verstand te hebben van zandsuppletie in zee om er een heldere mening over te geven. “Laten we afwachten of het werkt, ik hoop het.” (tekst loopt door onder de foto)
De zandsuppletie aan de kust van Camperduin is inmiddels begonnen (foto: Jordi Schouten)
Of de zandsuppletie in zee de toekomst van Prince George kan veiligstellen moet nog blijken, maar zeker is dat Dontje in elk scenario strijdbaar blijft. Eerder liet hij weten vier toekomstscenario’s te zien: verplaatsing naar de duinen, een brug vanaf de ingang van het strand naar het pand, verhuizen naar een veiligere locatie of uitgekocht worden.
Geen van de vier scenario’s is dichterbij gekomen voor Dontje, en de handdoek in de ring gooien zal hij niet snel doen. “Ik heb een langere adem dan de meeste mensen denken. We hebben hier miljoenen tegenaan gegooid, dan gaan we de tent niet zomaar sluiten.”
Met het sluiten van Prince George zou Dontje veel mensen teleurstellen, een daarvan is Walter van Nieuwland. Hij fietst regelmatig van zijn woonplaats Alkmaar naar Camperduin en neemt dan pauze op het terras van Prince George. “Ik zou het heel jammer vinden als Prince George hier weggaat, maar ik heb er vertrouwen in dat er een langetermijnoplossing komt waardoor ze hier gewoon kunnen blijven”, vertelt hij aan Streekstad Centraal terwijl hij zijn maag vult met een broodje kroket voor de terugweg naar Alkmaar. (tekst loopt door onder de foto)
Het verschoven zand levert ook plezier op (foto: Streekstad Centraal)
Bij toeristen en dagjesmensen trekken de hoogteverschillen rondom Prince George veel bekijks, merkt Dontje. De hoogteverschillen leveren ook spelplezier op. Waar het zand eerst tot de laatste trede van een trap van de strandtent kwam, is er nu een hoogteverschil van zo’n twee meter tussen de laatste trede van de trap en het zand. Twee jongens uit Leeuwarden die met hun ouders een dagje naar Camperduin zijn zien hun kans schoon en wagen de avontuurlijke sprong.
Ook al levert de zanderosie rondom Prince George voor nu even spelplezier op, er zal een langetermijnoplossing moeten komen om de toekomst van de strandtent veilig te stellen. Dontje hoopt dat er spoedig een langetermijnvisie komt. “De palen van het gebouw staan nog zo’n vier meter in de grond, dus voorlopig staat het nog stabiel. Maar met de snelheid waarop het zand nu erodeert, komt die stabiliteit een keer onder druk te staan.”
Voor een langetermijnoplossing heeft Dontje zijn hoop niet gevestigd op Bergen. “Ik ben zelf geen deskundige op dit gebied, maar bij de gemeente lopen ook niet veel deskundige ambtenaren rond. Ze proberen maar wat.”
Het slachtoffer dat zaterdag om het leven kwam bij een ernstig ongeval in de Dokterslaan in Heiloo, is een 83-jarige man uit Limmen. Zijn dochter, die ook woonachtig is in Limmen, bestuurde de auto.
Zij ligt nog met ernstige verwondingen in het ziekenhuis, maar haar toestand is inmiddels stabiel. Er zijn vermoedens dat zij achter het stuur onwel is geworden, zo melden bronnen die de familie goed kennen.
Hun grote droom is uitgekomen: na honderd jaar maalt de Twuyvermolen in Sint-Pancras weer water vanuit de polder naar het kanaal. Molenbewoners Suzanne Jong (58) en Rob Basten (59) noemen het “de kers op de taart”, nu de waterloop van de 17e-eeuwse molen is hersteld. “Echt heel tof, wij zijn heel blij.”
Ruim tien jaar geleden zagen Suzanne en Rob hun kans schoon: ze werden eigenaar van de Twuyvermolen. Na een grondige renovatie en restauratie kon het stel er fijn wonen, maar altijd bleef het gevoel hen bekruipen dat ze meer konden met de molen. De waterloop, de route die het water aflegt van en naar de molen, werkte al honderd jaar niet meer. In 1924 vervingen gemalen de eeuwenoude molens en ook de Twuyvermolen moest eraan geloven. Sindsdien was de waterloop gedempt en kon er geen water vanuit de polder naar het kanaal stromen.
Dat was al jaren een doorn in het oog voor Suzanne en Rob. “Het is de functie van de molen, dat het water naar het kanaal kan gaan zoals het vroeger ging”, vertelt Suzanne aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. “En we vertellen alle bezoekers en schoolklassen die we rondleiden over de geschiedenis van de polder Geestmerambacht en waar zo’n molen voor is. Maar ja, dat konden we niet laten zien”, zegt Rob. (tekst loopt door onder de foto)
De afgelopen maanden werd er hard gewerkt aan het herstel van de waterloop (foto: NH Nieuws)
En zo maakte het stel er werk van om opnieuw een waterloop aan te leggen. In eerste instantie lukte het ze echter niet een vergunning te krijgen van het waterschap voor het herstellen van de waterloop. “We hebben daarom een soort rondmaalcircuit gemaakt: we pompten water omhoog met de vijzel, dat ging onder de molen door en dan met een pijp weer terug naar het slootje waar het vandaan kwam”, vertelt Rob. “Puur als educatieve functie, om te laten zien hoe zo’n molen werkt.”
Wanneer het Suzanne en Rob afgelopen september toch lukt om een vergunning te krijgen, begint het werk aan de waterloop direct. Deze week is het werk afgerond en draait de waterloop weer op volle toeren. “Dit is de kers op de taart”, jubelt Suzanne. Bij wateroverlast hoopt ze dat de molen nu een nuttige rol kan hebben doordat ze hoogstaand water in de polder kunnen wegpompen. “Wie weet dat we ooit nog eens echt nodig zijn om mee te helpen met malen.”
De 56-jarige Mirjam wordt sinds 3 maart 2025 vermist. Ze is voor het laatst gezien op de Boezemsingel in Alkmaar. Sindsdien ontbreekt elk spoor van haar. De politie heeft nu opgeroepen om naar haar uit te kijken.
Volgens de politie is Mirjam een lange vrouw (1,85 m) en ziet ze er graag verzorgd uit. Ze zou donkerblond/bruin haar hebben en blauwgroene ogen. De politie vraagt mensen die haar zien te bellen naar 0800 6070.
Bij Het Baafje in Heiloo moet meer te doen zijn dan alleen zwemmen. Het zwembad was vorig jaar dicht bij de ondergang, maar werd gered door een burgerinitiatief. Er zijn meer inkomsten nodig om het bad draaiende te houden, en daarvoor zijn ondernemers Marloes en Martijn Veldheer nu aangesteld. Ze zitten vol met ideeën: “Je kan hier zoveel organiseren”.
Marloes en Martijn willen met Het Baafje meer bieden dan alleen een buitenzwembad, want dat is al jaren niet winstgevend. Marloes ziet wel mogelijkheden daarin: “Wij zien buiten het zwemmen dat dit terrein fantastisch is voor allerlei andere activiteiten.”
Ze runde eerst met haar man Martijn een camping in de Ardennen, en vonden in zwembad Het Baafje een nieuwe uitdaging. Sommige activiteiten die daar in de smaak vielen willen ze in Het Baafje misschien ook organiseren. “Lasergamen was in de Ardennen heel populair, maar ook voetbal- en volleybaltoernooitjes. Maar het belangrijkste blijft om zoveel mogelijk zwemkaartjes te verkopen.”
Martijn, geboren in Heiloo, denkt dat er wat betreft het eten en drinken dat Het Baafje biedt ook nog stappen kunnen worden gemaakt. “Wat we eerst goed willen neerzetten, is de horeca. Wij willen die sowieso altijd open hebben met een goede koffie, een taartje, een broodje en als het lekker weer is iets met frituur. Niet alleen voor bezoekers maar ook voor wandelaars en fietsers uit de regio”, zegt Martijn tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal.
Heiloo ziet het bad als een belangrijke nutsvoorziening en vindt dat het niet verloren mag gaan. Dankzij een gemeentelijke investering van bijna twee ton kon het zwembad afgelopen zomer open blijven, maar zonder een visie voor de toekomst zal dat geld weinig waard zijn. “We hebben een duidelijke langetermijnvisie nodig”, zei Nicole Nuijens van Stichting Vrienden van Heiloo eerder dit jaar.
Martijn en Marloes moeten die langetermijnvisie gaan vormgeven. Met hulp van vrijwilligers is het bad straks schoon om vanaf 1 mei weer open te gaan.
“Kijk nou hoe mooi, de tuin is weer klaar voor de mooiste tijd van het jaar!”, zegt Louis van ‘t Zand stralend. Hij heeft net met twintig andere vrijwilligers de tuin van het Groene Hart Oudorp klaargemaakt voor de lente. Omdat het zaterdag NL Doet is, voelen deze vrijwilligers urgentie om bij elkaar te komen. “Dat geeft sommigen het laatste zetje.”
Naar aanleiding van NL Doet, de landelijke campagne die vrijwilligers in het zonnetje zet en mensen stimuleert vrijwilligerswerk te doen, organiseert Stadswerk 072 zaterdagmiddag de Natuurwerkdag in Alkmaar. Op acht locaties zetten vrijwilligers zich in om het groen te onderhouden. Een daarvan is dus het Groene Hart in Oudorp. Daar doen ze al vijf jaar op rij mee met de Natuurwerkdag.
Het had echter niet veel gescheeld of het Groene Hart in Oudorp had helemaal niet bestaan in deze vorm. “In 2018 wilde de gemeente hier vijftig huizen neerzetten, maar dat stuitte op veel weerstand bij buurtbewoners”, zegt Mark Peterson van Vereniging Groene Hart Oudorp. “Samen met hen ben ik naar de gemeente gestapt om onze zorgen te uiten en we hebben ze een plan voorgelegd waarin we hadden uitgewerkt hoe wij de locatie zouden willen inrichten, namelijk zoals die nu is: veel groen, met sportfaciliteiten en fungerend als een ontmoetingsplek.” (tekst loopt door onder de foto)
Louis van ‘t Zand en Mark Peterson van Vereniging Groene Hart Alkmaar (foto: Streekstad Centraal)
De gemeente was positief over het plan, en zo staan er nu niet vijftig huizen aan het Kolpingpad in Oudorp, maar is het de groene ontmoetingsplek geworden waar Vereniging Groene Hart Oudorp van droomde. “Door die geschiedenis is het extra mooi dat we hier vandaag bij elkaar zijn om de tuin lenteklaar te maken”, zegt Mark. “Elke maandag doet een groepje van de vereniging onderhoud, maar twee keer per jaar moet er groot onderhoud gepleegd worden. Dat het vandaag NL Doet is, geeft sommigen het laatste zetje om hier naartoe te komen en lekker aan de slag te gaan.”
Zaterdagmiddag zijn er twintig vrijwilligers aan het werk in de tuin van het Groene Hart Oudorp. Een daarvan is Louis van ‘t Zand. Voor hem vormt het Groene Hart Oudorp als ontmoetingsplek een onmisbare schakel in zijn leven. Als vrijwilliger helpt hij regelmatig met het onderhoud van het Groene Hart en omdat het vandaag NL Doet is, twijfelde hij geen moment of hij zou komen. “Je voelt je als vrijwilliger op zo’n dag extra gewaardeerd en het geeft een geweldig gevoel om lekker met elkaar bezig te zijn op een dag als deze.” (tekst loopt door onder de foto)
Zij maakten de tuin van het Groene Hart Oudorp weer lenteklaar (foto: Streekstad Centraal)
Alle vrijwilligers die zaterdagmiddag aan het werk waren in de buurttuin, zijn lid van Vereniging Groene Hart Oudorp; vrijwilligers van buitenaf ontbraken. En daarin is nog veel winst te behalen, denkt Mark. “Het zou natuurlijk mooier zijn als er tijdens NL Doet ook vrijwilligers van buiten onze vereniging komen, maar dat gebeurt al jaren niet. Daar moeten we nog wat op vinden.”
Maar met enkel vrijwilligers van de vereniging kan de tuin ook klaargemaakt worden voor de lente. Sterker nog, voor de lunch zit de klus er al op. De struiken zijn gesnoeid, het onkruid is weg en de bomen zijn weer bijgeknipt. (tekst loopt door onder de foto)
Ook deze boom is naar de kapper geweest en is klaar voor het nieuwe seizoen (foto: Streekstad Centraal)
De drijvende kracht achter de Natuurwerkdag in Alkmaar is Stadswerk 072. Zij verzorgen waar nodig gereedschap en bieden hulp op en rond de Natuurwerkdag. Ook verzorgen ze op alle acht locaties in Alkmaar de lunch. “De wens vanuit bewoners om bij te dragen en betrokken te worden bij het groenonderhoud in de stad is groot. Wij faciliteren dat graag voor hen”, zegt Frits Oudshoorn van Stadswerk 072.
Met de lunch achter de kiezen ruimen de vrijwilligers om twee uur rustig hun gereedschap op en bekijken ze het resultaat. “Kijk nou hoe mooi, de tuin is weer klaar voor de mooiste tijd van het jaar!”, zegt Louis. “Nu ga ik lekker schaatsen kijken op tv. En misschien een dutje doen. We hebben hard gewerkt vandaag.”
“Mensen enthousiasmeren over de sterrenkunde, dat is het doel van dit weekend”, zegt Paul. Hij is vrijwilliger bij de Heerhugowaardse Stichting Sterrenwacht Saturnus en deelt zijn passie voor sterrenkunde graag. Tijdens de Landelijke Sterrenkijkdagen van dit weekend komt hij wel aan zijn trekken, want de stichting ontving zo’n 700 bezoekers.
“We organiseren het hele jaar door activiteiten, maar tijdens de Landelijke Sterrenkijkdag pakken we echt uit”, zegt Paul. “Vrijdag en zaterdag konden bezoekers hier van alles zien en lezen over het heelal en vooral de sterren.” In de avond kon door telescopen naar sterren en de maan gekeken worden, en dat sloeg aan. “Er stonden rijen tot aan de parkeerplaats,” zegt Paul.
Eef en Paul, vrijwilligers bij Stichting Sterrenwacht Saturnus (foto: Streekstad Centraal)
De meeste stichtingen die in het weekend van de Landelijke Sterrenkijkdagen activiteiten organiseren, doen dat alleen op vrijdag en zaterdag. Maar de fanatiekelingen in Heerhugowaard pakken de zondag ook gewoon mee. “We willen een dag hebben die in het teken staat van kinderen en kwamen er een aantal jaar geleden achter dat zondag daarvoor de beste dag is, dus die pakken we nu ook elk jaar mee”, zegt Paul. En de stichting is niet alleen tijdens de avonden ‘open’.
Paul heeft zondagmiddag net zijn koffie op en gaat de bezoekende kinderen helpen bij het waterraketschieten. Voor velen het hoogtepunt van de dag. Het concept: kinderen nemen een 1,5 liter petfles mee, knutselen daar een ‘raket’ van en vullen die met een laagje water om het een waterraket te maken. Vervolgens komen ze naar Paul toe, die op een grasveldje om de hoek staat met een fietspomp. Die wordt aangesloten op een kurk die in de opening van de fles zit. Vervolgens pompen de kinderen net zo lang lucht in de fles tot de luchtdruk zo hoog wordt dat de fles wegschiet. (tekst gaat door onder de foto)
Kinderen zijn druk bezig met het knutselen van de waterraket die later het luchtruim moet kiezen. (foto: Streekstad Centraal)
Als de tienjarige Tijs komt aanlopen met zijn zojuist geknutselde waterraket weet Paul al genoeg. “Twee mooie vleugels en een scherpe punt, deze gaat ongetwijfeld heel hoog en ver.” Het is voor Tijs de eerste keer dat hij meedoet aan de Landelijke Sterrenkijkdagen, en het zal ook niet de laatste keer zijn.
“Het is heel leuk om zo’n waterraket te maken, en al helemaal als hij zo hoog gaat”, zegt hij. “Kinderen worden hier razend enthousiast van”, ziet Paul. “Het waterraketschieten heeft dan niet zoveel te maken met sterrenkijken, maar omdat kinderen er elk jaar weer ontzettend veel plezier in beleven, blijven we het doen.”
De waterraket van Tijs schiet richting het heelal. De theorie van de natuurkunde op een leuke manier in de praktijk gebracht tijdens de sterrenkijkdagen. (foto: Streekstad Centraal)
Niet alleen kinderen beleven plezier aan het waterraketschieten, ook voor Paul zelf en zijn collega Eef is het genieten geblazen op een middag als deze. “Dit is toch het allermooiste dat er is?”, zegt Eef. “Ik beleef hier zelf minstens zoveel plezier aan als de kinderen. Ik ben dan misschien wat ouder, maar er zit nog steeds een speels jongetje in me.”
Wanneer de volgende ronde waterraketlanceringen gaat beginnen, kijkt Eef even snel naar boven. “Kijk, de maan komt al een beetje tevoorschijn!”, jubelt hij. “Daar kunnen we dan als afsluiting van het weekend nog even mooi naar kijken.”
In de nacht van zaterdag op zondag zijn een melkwagen en een personenauto frontaal top elkaar gebotst. Dat gebeurde rond 05.30 op de N242 tussen Heerhugowaard en Alkmaar.
De melkwagen reed over de N242 richting Alkmaar toen een personenauto vanaf de tegenovergestelde richting kwam aanrijden. De auto zou in de middenberm zijn beland en vervolgens op de andere rijbaan frontaal tegen de melkwagen zijn aangereden. Beide voertuigen kwamen in de middenberm tot stilstand.
Na het ongeval waren er snel twee ambulances ter plaatse. Zij troffen de automobiliste zwaargewond aan en brachten haar naar het ziekenhuis. De vrachtwagenchauffeur is ongedeerd gebleven.
Vanwege het ongeval werd de N242 in beide richtingen afgesloten. De politie doet onderzoek naar de oorzaak van het ongeval.
Al jarenlang een stuk grond hebben, maar er niet op mogen bouwen. Het is de nachtmerrie waar Alrik Gaasterland en Keete Magrijn in zitten. Zij kochten vier jaar geleden een kavel in de nieuwbouwwijk Zandzoom in Zuid-Heiloo, maar omdat de gemeente geen goedkeuring krijgt voor een A9-aansluiting, mag er nog niet gebouwd worden. “We zitten in een uitzichtloze situatie.”
Teleurgesteld lopen Alrik en Keete door de tuin van hun huurhuis in Limmen. Project Zandzoom – een nieuwe woonwijk met bijna 1300 woningen in Zuid-Heiloo – liep de afgelopen jaren al meerdere keren vertraging op. En Alrik en Keete kregen afgelopen week de volgende klap te verduren toen Heiloo het nieuwe tijdschema voor de nieuwbouwwijk bekendmaakte.
De bouw moet wachten tot het bestemmingsplan voor de A9-aansluiting bij Heiloo rond is, was de conclusie. Die aansluiting komt wegens stikstofregels ook maar niet rond en dus werden Alrik en Keete nog verder de onzekerheid ingeduwd. (tekst loopt door onder de foto)
Voor Alrik Gaasterland en Keete Magrijn zijn de doorlopende vertragingen bij project Zandzoom inmiddels een persoonlijk drama. (foto: NH Nieuws)
“Om te denken dat de aansluiting met de A9 er binnenkort wel komt, lijkt mij heel naïef”, zegt Keete tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. Toch hoopt de gemeente het bestemmingsplan voor de afslag A9 eind 2026 te laten goedkeuren door de Raad van State. Als die het plan dan definitief goedkeurt, kan de bouw beginnen.
Maar Alrik heeft weinig hoop: “Wij kunnen geen twee jaar wachten en er bestaat ook gewoon een kans dat het plan opnieuw wordt geschrapt door de Raad van State”, zegt Alrik. “We zitten in een uitzichtloze situatie.”
Behalve Alrik en Keete verkeren nog 26 andere particulieren in dezelfde omstandigheden. Met elkaar dringen ze aan bij de gemeente om zo snel mogelijk tot een oplossing te komen voor hun uitzichtloze situatie. Alrik en Keete wonen nu al vier jaar in een huurhuis in Limmen, maar gezien het gezin waar drie kinderen steeds groter worden en flinke kosten die het huren met zich meebrengt, is deze oplossing niet meer lang houdbaar. (tekst gaat door onder de foto)
De toekomst van Alrik en Keete is nog altijd erg onzeker en hangt af van de afslag A9. “Die plannen liggen er al jaren, dus of er snel meer duidelijkheid komt is nog maar de vraag.” (foto: NH Nieuws).
Hun gekochte grond in Zandzoom verkopen en een nieuw huis kopen, is geen optie; niemand wil grond kopen waarvan onzeker is of er de komende jaren wel op gebouwd mag worden. De hoop is dus dat de gemeente ze kan helpen. Die zal niet zo snel de grond gaan opkopen, maar kan de groep wel tegemoetkomen door ze alvast een bouwvergunning te geven.
Wethouder Ronald Vennik (ruimtelijke ordening) zegt te gaan onderzoeken welke kavels hiervoor in aanmerking komen. “Maar wij stellen hier wel randvoorwaarden aan, bijvoorbeeld dat een huis een eigen ontsluiting moet hebben.”
Geen probleem, zeggen Alrik en Keete. “Alles is geregeld. Als het aan ons ligt, beginnen we morgen met de bouw. Maar de gemeente moet het wel willen.”
Maar zolang ze hun kavel in Zandzoom bezitten en er niet op kunnen bouwen, voelen ze zich “gegijzeld” in het project.
