Op de Hoogeweg in Limmen zijn dinsdagmiddag rond 15:00 uur een fietser en een auto met elkaar in botsing gekomen. De fietser is daarbij hard gevallen.
Het ongeval gebeurde op de kruising met de Nieuwelaan. De fietsster reed op haar e-bike in de richting van Heiloo en wist de auto – die van rechts kwam – niet meer te ontwijken. Politie en ambulance kwamen ter plaatse.
Het slachtoffer is ter plaatse onderzocht door het ambulancepersoneel. Zij hoefde niet naar het ziekenhuis en is in plaats daarvan met de ambulance naar huis gebracht. De zwaar beschadigde e-bike is ook bij haar thuis afgeleverd.
De auto liep alleen wat lichte schade op. De twee partijen handelen de schade verder onderling af.
Robots, rammelaars, knuffels en bordspellen: tijdens de Swap Sint Ruilmarkt weet je bijna niet waar je moet kijken. Ruim 100 mensen bezochten de markt en dat was maar goed ook, want er was een overvloed aan ingebracht speelgoed. Op het gemeentehuis in Castricum werd flink ‘geshopt’.
De organisatie vliegt dan ook heen en weer om alles te sorteren en op de tafels uit te stallen. Het is veel, heel veel. “Vooral van babyspeelgoed krijgen we heel veel binnen. Ik denk omdat baby’s gewoon niet al het speelgoed even leuk vinden”, zegt één van de vrijwilligers tegen Streekstad Centraal. (tekst gaat verder onder de foto)
Iedereen spurt zich naar de beoogde tafels. Er wordt gegraaid, vergeleken en hier en daar wat teruggelegd. (foto: Streekstad Centraal)
De Swap Sint Ruilmarkt werkt eigenlijk heel eenvoudig. Iedereen die overbodig speelgoed heeft liggen komt langs om dat in te leveren. De organisatie zorgt er vervolgens dat het juiste speelgoed op de juiste tafel wordt uitgestald. Als dat achter de rug is moet iedereen die heeft ingeleverd rustig achter een lijntje met vlaggetjes wachten tot tot het startsein klinkt. Dan mag iedereen weer naar binnen om (ander) speelgoed uit te zoeken. Er is meer dan genoeg.
Eva uit Castricum staat bijvoorbeeld geduldig in de rij te wachten tot ze naar binnen mag. Ze vindt het een mooi initiatief: “Ik heb heel veel speelgoed van mijn kinderen en met Sinterklaas komt er weer een heleboel bij. Dus ik ruim op en het is mooi dat het dan weer naar andere kindjes gaat die het wat minder hebben.” (tekst gaat verder onder de foto)
De meegebrachte tassen kunnen weer gevuld worden. De één doet dat in rap tempo zonder te kijken, de ander is wat kieskeuriger. (foto: Streekstad Centraal)
Maar let op, het is bijna zover! Organisator Annelies legt de regels uit en Klimaatburgemeester van Castricum Theo Versteegen houdt een korte toespraak. “Het is fantastisch wat deze meiden doen! Dit is een vorm van recycling die natuurlijk iedereen aanspreekt.”
Daar komt de schaar en wordt het lint met vlaggetjes doorgeknipt. Een ware stormloop barst los. Grote tassen met mensen daar aan vast flitsen voorbij. Snel naar de beoogde tafels. Sommige mensen graaien in het voorbijgaan, anderen bestuderen aandachtig een puzzel. Zou die compleet zijn? Veilig opgesteld in een hoekje staat mevrouw de Groot uit Castricum. “Ja mooi hè dit? Ik heb zelf wat puzzels gebracht. Het is zo jammer als kinderen alleen nog maar met telefoontjes spelen. Dan is ouderwets speelgoed veel beter.” (tekst gaat verder onder de foto)
Vooral bordspellen zijn populair. De tafel was in een mum van tijd flink uitgedund. (foto: Streekstad Centraal)
De tafels zijn in een mum van tijd volledig uitgedund. “We merken dat vooral spullen die er nog mooi uitzien snel weg zijn”, zegt Annelies. Volgens haar zijn vooral puzzels en bordspellen populair. “Ja, en zeker de merkspullen. Als mensen iets herkennen willen ze het vaak hebben.” En inderdaad, het ‘30 Seconds’ spel is al vlot nergens meer te bekennen.
En daarmee was de derde editie van de Swap Sint Ruilmarkt weer een daverend succes. Door de enorme hoeveelheid ingeleverd speelgoed bleef er ondanks de drukte toch nog speelgoed over. Dat wordt gedoneerd aan verschillende stichtingen, zoals kringloopwinkels, en komt dus ook goed terecht.
GroenLinks-PvdA schuift Soledad van Eijk naar voren als lijsttrekker voor Dijk en Waard. Van Eijk vervulde die rol tijdens de vorige raadsverkiezingen ook, toen voor GroenLinks. In aanloop naar de gemeenteverkiezingen die op 18 maart plaatsvinden is een nieuwe kandidatenlijst opgesteld. Daarop staan bekende en minder bekende namen.
“Het was een hele puzzel om de lijst op te stellen”, vertelt van Eijk tegen Streekstad Centraal. “We wilden dat de kandidaten een goede mix zijn vanuit de dorpen, maar ook qua afkomst en leeftijd. Je wil de samenleving representeren dus dat hebben we geprobeerd.”
Dat is niet op alle gebieden gelukt. Er solliciteerden minder vrouwen, en leden uit Heerhugowaard zijn oververtegenwoordigd vindt Van Eijck. “Het is wel mooi dat er ook echt nieuwe mensen naar voren komen, juist in een nieuwe gemeente. Die hebben geen politieke kleur, maar stappen echt in de GroenLinks-PvdA mentaliteit.”
Twee van die nieuwe gezichten zijn Mustafa Genc op plek drie en Pauline Bovenkerk op plek vier. Beide kandidaten komen uit de gemeente Dijk en Waard. Genc komt uit Heerhugowaard en Bovenkerk uit Oudkarspel.
En ook voor ‘oud bloed’ is ruimte. PvdA-fractievoorzitter Hudson Louis staat op plek twee en ook ervaren raadsleden Quincy Naarden en Daniëlle Barhorst staan weer op de lijst. Het is voor het eerst sinds de landelijke fusie van de twee partijen dat er een gezamenlijke lijst is.
Zondagavond kreeg de brandweer een melding van het brandalarm in de Karpertongarage in Alkmaar. Naast de brandweer kwam ook de politie ter plaatse.
Bij aankomst werd duidelijk dat er een vuurwerkbom was afgestoken in het trappenhuis van de garage. Door de enorme klap zijn er ramen gesprongen en ook de vloer en een deur zijn beschadigd geraakt. Er was op dat moment geen brand.
Wie de vuurwerkbom heeft afgestoken is tot op heden onduidelijk. (foto’s: Interactix Media)
“SIN-TER-KLAA-HAAS!” roept een meisje gefrustreerd. Ze zit op de schouders van haar vader en is in vol Pietenornaat. En dan duurt het ook nog eens even voor de Goedheiligman zijn gezicht laat zien in Bergen. Voor de pechvogels die aan de vroege kant waren, was het dus extra wachten geblazen.
Op straat wordt druk gespeculeerd over zijn komst. “Ik dacht half één, maar het is nog wel heel rustig” zegt een moeder tegen haar vriendin. Links en rechts rennen kleine Pietjes – compleet met roetvegen – over straat. En dan klinkt er plotseling Sinterklaasmuziek vanaf het ruïneveld. Kinderen dansen vrolijk mee met hun ouders, de opwinding is af te lezen aan de gezichtjes. (tekst gaat verder onder de foto)
Daar zijn ze dan, de Pieten die de kop van de stoet vormen. Ze komen vanuit de Hoflaan en spelen vrolijk muziek (foto: Streekstad Centraal)
En dan: “Ik zie Pieten!” De kreet van een jongetje verkleed als Sint veroorzaakt een golf van opwinding in de menigte. Inderdaad, daar in de verte komen de Pieten aan. Met trommels, blazers en zelfs een Vuurpiet. Hij jongleert vrolijk met brandende kegels. “Wauw, kijk daarboven!”. De brandweerwagen met Pieten bovenop maakt veel indruk op het jonge publiek.
De parade is begonnen, een bonte stoet van auto’s en Sinterklaas helemaal achteraan in de koets. “Piet, Piet!”, hoopvol houden kinderen hun mutsje op voor wat strooigoed. De frustratie is enorm wanneer Piet haast blijkt te hebben. En dan… toch nog de welverdiende zoetigheid. De appeltjes van oranje worden ook aangenomen, zij het enigszins beteuterd. (tekst gaat verder onder de foto)
Als je hebt moeten wachten wil je natuurlijk snoep. Er wordt flink geroepen naar de Pieten (foto: Streekstad Centraal)
En dan het moment suprême: de man waar het allemaal om draait is gearriveerd. Vanuit zijn koets zwaait hij het publiek toe. Een dappere vader tilt zijn zoon op voor een speciaal moment met de Goedheiligman. Maar niet te lang, de stoet gaat verder. Al slingerend door het centrum langs de eindeloze rij fans langs de weg. (tekst gaat verder onder de foto)
Ook de oude brandweerwagen kon – dankzij de Pieten die er op meereden – rekenen op de goedkeuring van het jonge publiek. (foto: Streekstad Centraal)
“Kijk, die spuugt vuur!” De verbazing in de stem van het jongetje is hoorbaar, dat had hij niet verwacht. Vuurpiet heeft inderdaad zijn brandende kegels opgeborgen en spuwt al lopend grote wolken vuur. Een andere Piet neemt gauw wat meer afstand, lichtelijk geschrokken. De stoet eindigt uiteindelijk op het Ruïneveld, waar Sinterklaas de menigte toespreekt. (tekst gaat verder onder de foto)
Sinterklaas spreekt de menigte toe en neemt daarna afscheid. Tijd voor wat welverdiende rust (foto: Streekstad Centraal)
Het was een intensieve dag voor de oude man. “Kinderen, Sinterklaas is moe en gaat uitrusten in het Sinterklaashuis.” Hij bedankt iedereen voor het hartelijke welkom en zwaait af voor de dag. Alle kinderen zwaaien terug “Dag Sinterklaasje, dag Pieten”. Gauw naar huis om hun schoentje te zetten, je weet maar nooit…
In de nacht van vrijdag op zaterdag heeft een explosie plaatsgevonden bij een woning in de Postiljonstraat in Alkmaar. De politie vermoedt dat het om zwaar vuurwerk gaat.
De explosie vond plaats rond 01:00 ‘s nachts. Door de knal raakte de voordeur beschadigd van de woning en ook de gang liep schade op. Er raakte niemand gewond. Politie doet oproep aan getuigen en zoekt camerabeelden. Het onderzoek loopt nog.
Een etentje bij kaarslicht klinkt misschien romantisch, maar als er alleen carpaccio op het menu staat ben je gauw uitgegeten… Restaurant Oudejans in De Rijp had drie keer stroomstoring in twee weken tijd. “Mensen komen hier om iets te vieren. Dan wil je ze niet teleurstellen.”
In twee weken tijd kregen bedrijven rondom De Rijp en Westbeemster drie keer te maken met een stroomstoring. Lokale ondernemers zijn het meer dan zat. Restaurant Oudejans was zelfs genoodzaakt gasten naar huis te sturen.
Uitbater Hein Oudejans baalt flink van de situatie. Zijn bekende restaurant in hartje De Rijp zat op 28 oktober ineens zonder stroom. “Om acht uur ’s avonds was het raak. Ik heb de gasten toen met korting naar huis gestuurd. Pas om half elf kwam alles weer op gang”, vertelt hij tegen NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal.
Een paar dagen later was het opnieuw mis. “Die storing begon om half zeven. Toen heb ik meteen gezegd: ‘Jongens, we stoppen. Dit gaat wel even duren.’ Iedereen kon weer naar huis.” Na een uur was de stroom plots terug. Dat zal je altijd zien.”
In de keuken bij Oudejans was het voor de koks flink schakelen toen de stroom uitviel. Er konden alleen koude gerechten worden geserveerd (foto: Streekstad Centraal)
Ook woensdagmiddag lag alles er weer uit. “Tussen 17:00 en 19:00 uur hadden we geen stroom.” Dit keer bleef het restaurant wél open. “We hebben kaarsjes neergezet en alleen koude gerechtjes geserveerd. Maar uiteindelijk willen mensen warm eten. Sommigen bleven, anderen vertrokken alsnog.”
Toch viel de schade mee. “De meeste tafels kwamen pas rond zeven uur. Toen werkte alles gelukkig weer. Het blijft frustrerend, zegt hij. “Mensen komen hier om iets te vieren. Dan wil je ze niet teleurstellen.”
De uitbater schat dat de storingen hem inmiddels duizenden euro’s hebben gekost. “Gelukkig niet in het weekend, anders was het nog veel erger geweest.” Hij overweegt nu een aggregaat aan te schaffen. “Mijn elektricien kijkt wat er nodig is, maar dat is ook een flinke investering.”
Volgens Liander is het waarschijnlijk stomme pech dat de stroom juist bij Oudejans meermaals uitviel. De netbeheerder doet onderzoek naar de oorzaak van de storingen en zegt dat het ondernemers compenseert voor de schade.
Dat zou bij de kaasfabriek van Cono in Westbeemster nog wel eens in de papieren kunnen lopen. Daar kwam de productie van kaas enkele keren stil te liggen en moest heel veel zuivel worden weggegooid.
Dat het hangt. Veel meer kan wethouder Ernest Briët nog niet onthullen over het nieuwe kunstwerk. Wel dat het in opdracht voor de gemeente gemaakt wordt door kunstenaar Rob Voerman. Het thema van het werk is democratie en het is bedoeld voor de raadszaal in de Beeck.
Tijdens de brand in 2017 zijn er 22 kunstwerken verloren gegaan, waaronder een bronzen beeld van Adriaan Roland Holst en een houten tekstpaneel uit 1658. De geschatte waarde van de verloren gegane collectie was 50.000 euro, en dat kreeg de gemeente dan ook uitgekeerd. Dat bedrag heeft de gemeente beschikbaar gesteld voor het nieuwe werk. Inmiddels is het nieuw gebouwde sportcomplex weer in gebruik, maar in de raadszaal ontbreekt het nog aan kunst. (tekst gaat door onder de foto)
In 2017 ging zwembad de Beeck in Bergen in vlammen op. Daarbij gingen ook 22 kunstwerken verloren, waaronder een houten tekstpaneel uit 1658 (foto: aangeleverd)
In juni dit jaar deed de gemeente een oproep aan kunstenaars. Dat idee lag er al in 2017, maar toen werden de raadsleden het niet eens. Maar liefst 96 kunstenaars stonden te springen om hun werk op de prominente plek te mogen plaatsen. Het was aan de adviescommissie Kunst & Cultuur en twee raadsleden met gevoel voor kunst om een selectie te maken. Daar kwamen drie finalisten uit. Aan hen de opdracht om een ontwerp te presenteren met als thema ‘democratie’.
Uiteindelijk koos de commissie voor het ontwerp van de Arnhemse kunstenaar Rob Voerman. Voerman is graficus, beeldhouwer en installatiekunstenaar. Zijn winnende ontwerp bestaat in elk geval uit foto’s van de gemeente Bergen anno 2025, gemaakt door de Japanse fotografe Miyuki Oyuyama. Rob Voerman laat verder weten dat hij is uitgegaan van een huis.
Het precieze ontwerp blijft voorlopig een mysterie. “Een klein tipje van de sluier, het komt in elk geval ergens te hangen.” En meer laat wethouder Ernest Briët er niet over los. In december geeft Voerman een lezing over zijn werk.
Ze liggen al weken in de schappen: pepernoten. Want Sinterklaas is in aantocht en pepernoten horen bij de voorpret. Maar wie ze in de supermarkt koopt, doet zichzelf tekort, vindt de 17-jarige Sybren uit Heerhugowaard. Bij bakkerij Fermento aan de Kennemerstraatweg in Alkmaar maakt hij deze weken volgens hem de lekkerste van Alkmaar en omstreken.
Het zijn wat Sybren betreft dus speciale pepernoten. Passend, want Fermento is ook een speciale bakkerij. Voor veel mensen met een beperking is het een onmisbaar deel van hun leven, waar ze deel uitmaken van het team en dus ook echt meedraaien in de maatschappij.
En oh ja, wat jij en wij pepernoten noemen, zijn eigenlijk kruidnootjes. Pepernoten zijn oorspronkelijk oud-Hollandse taaitaai-achtige baksels die al dateren uit de 17e eeuw. Klanten die in de Fermentowinkel om pepernoten vragen, bedoelen dan ook meestal de bekende krokante bolvormige speculaasjes. Sybren maakt er deze weken vele tienduizenden. (tekst loopt door onder de foto)
Begeleider Pascal doet het deeg in de machine en Sybren vangt aan de andere kant de kruidnoten op in een schaal. Dat vergt concentratie (foto: Streekstad Centraal)
En ja, ook de tiener uit ons verhaal noemt ze gewoon pepernoten: “Kruidnoten vind ik geen leuke taal”, zegt hij beslist. Sybren werkt al ruim een jaar als assistent-medewerker in de bakkerij. Hij moet in deze periode flink aanpoten, want er is een enorme bestelling geplaatst. Trots laat hij Streekstad Centraal zien hoe ‘zijn’ pepernoten al decennialang worden gemaakt.
Aan de ene kant van de machine uit de jaren ’70 gaan de plakken deeg er in. Dat deeg is gemaakt van tarwebloem, bruine basterdsuiker, roomboter, zelfrijzend bakmeel en de belangrijkste smaakmaker: de speculaaskruiden. Het is een beetje het geheim van de smid, maar het gaat om een mengsel van kaneel, kruidnagel, nootmuskaat, gember en kardemom. Alles in precies de juiste verhouding en volgens een ambachtelijk recept.
Aan de andere kant blijft de machine pepernoten van deeg uitspugen. Als er een plaat vol ligt, gaat die plaat in een speciale kar die de oven wordt ingereden. De volgende plaat vangt ondertussen alweer een nieuwe lading strooigoed op.
Nadat ze gebakken en afgekoeld zijn komen de kruidnoten uiteindelijk in de winkel te liggen, klaar om aangekocht en verorberd te worden. (foto: Streekstad Centraal)
Maar liefst 440 puntzakken kruidnoten moeten er nu in korte tijd geproduceerd worden. De bestellingen werden geplaatst door lokale bedrijven die hun medewerkers willen verwennen voor Sinterklaas en meteen Fermento willen steunen.
Zonder de noeste machine die al meer dan vijftig jaar zijn diensten bewijst in de bakkerij zou dat niet lukken. “Deze machine is echt onverwoestbaar”, vertelt bakker en begeleider Pascal Boot. Verandering is moeilijk voor veel Fermento-medewerkers, daarom doe je de pepernotenbakkers geen plezier met nieuwe machines.
Pascal geeft Sybren af en toe aanwijzingen om het proces zo efficiënt mogelijk te maken. Hij is eigenlijk altijd bakker geweest en begon drie jaar geleden bij Fermento. “Het is geweldig werk. Ik heb altijd iets met zorg gehad en de combinatie vind ik mooi”, vertelt hij trots. Dat er bij Fermento mensen met een beperking werken zorgt voor heel eigen uitdagingen volgens Pascal. (tekst loopt door onder de foto)
Begeleider Pascal zet de kruidnoten alvast klaar bij de oven. Sommigen zijn niet helemaal gelukt qua vorm, merkt hij op. Ook dat hoort erbij (foto: Streekstad Centraal)
“Toen ik hier net werkte wilde ik de bakkerij anders inrichten, dus ik verplaatste twee tafels. De volgende ochtend stapte er een medewerker binnen en die verstijfde helemaal. Hij ging meteen terug naar de kleedkamer en wilde naar huis. Hij weigerde gewoon dienst.” Pascal was genoodzaakt de tafels weer terug te zetten. “Later heb ik het hem uitgelegd en hebben we de tafels samen verplaatst. De boel zomaar omgooien kan hier dus echt niet”, zegt hij lachend.
Als de puntzakken met pepernoten zijn gevuld, blijft een deel in de winkel aan de Kennemerstraatweg, een ander deel wordt verkocht bij de andere verkooppunten van Fermento, bijvoorbeeld bij de Alkmaarse molen Het Roode Hert aan de Frieseweg, molen De Otter in Oterleek of de winkel bij de Raphaël Stichting aan de Valkenlaan in Schoorl. Sybren doet zelf de kwaliteitscontrole: “Ik snoep ook zeker tussen het werken door. Maar niet te veel, want dan krijg ik buikpijn.”
Het lichaam van Tijn was al niet meer in Alkmaar toen hij half september als vermist werd opgegeven. Dat blijkt uit onderzoek van NH Nieuws en Streekstad Centraal. Een kennis van de twee broers die verdacht worden van de moord op de 25-jarige Alkmaarder, heeft een paar dagen eerder al zijn auto en vakantiehuisje in België aan ze beschikbaar gesteld. Bij dat huisje is uiteindelijk het lichaam van Tijn gevonden.
“Ik ben woest. Heel woest. Ik deed alles in goed vertrouwen. Mijn vrouw en ik slapen nauwelijks meer”, vertelt de gedupeerde Bas. In september raakt Tijn Gielen (25) vermist. Zo’n anderhalve maand wordt er massaal naar hem gezocht.
Vrienden, familie, de politie, het Veteranen Search Team en zelfs wildvreemden kijken naar hem uit. Het blijkt een zoekactie waar – zo weten we nu – vanaf het begin af aan al geen goed einde aan kan komen. (tekst loopt door onder de foto)
Wekenlang is er naar Tijn gezocht. Onder andere door het Veteranen Search Team. (foto: Streekstad Centraal)
Op 16 oktober zijn de broers S. en M. uit Alkmaar aangehouden op verdenking van het doden van Tijn en wegmaken van zijn lichaam. Gezamenlijk onderzoek van NH Nieuws en Streekstad Centraal wijst uit dat hij al vóór hij als vermist werd opgegeven, vervoerd is naar België.
Begin september krijgen Bas en zijn vrouw een vraag van een goede kennis: de 38-jarige verdachte S. Of hij en zijn gezin gebruik mogen maken van hun vakantiehuisje in België. Dat staat in een bos net over de Nederlandse grens, in de buurt van pretpark Bobbejaanland.
“Het huisje is al bijna dertig jaar in ons bezit”, vertelt eigenaar Bas. Hij beschrijft het chalet als hun ‘paradijsje’. “Er liggen vele herinneringen voor ons. We gaan er om de zoveel weken heen.” Bas stemt in met de vraag van S. Hij stelde zijn chalet wel vaker beschikbaar aan hem. “Ik wist dat zijn kinderen niet op zomervakantie waren geweest en gunde hen een weekendje weg.” (tekst loopt door onder de foto)
De beelden zoals die door de politie verspreid zijn tijdens de zoektocht naar Tijn. (foto’s: politie)
Tijn wordt op zondag 14 september als vermist opgegeven. In de maanden daarvoor woonde de twintiger langere tijd bij S. en zijn gezin. In die hoedanigheid leerde ook Bas de jonge man kennen. “Tijn was altijd heel beleefd. Zei ‘mevrouw’ tegen mijn vrouw. We dronken weleens een biertje.”
Op 12 september werd Tijn voor het laatst gezien in de buurt van het Alkmaarse winkelcentrum De Mare. Een dag daarvoor al vraagt S. aan Bas of hij óók zijn auto mag lenen voor het weekendje België. Het voertuig heeft een trekhaak en zo kan er een aanhanger mee ‘voor de fietsen’.
Geen probleem voor Bas. Hij liet S. vaker gebruik maken van zijn auto. Op zaterdag 13 september wordt er bij een tankstation in Heerhugowaard een boedelbak gehuurd. Bas vertelt dat mensen uit de buurt die middag zien hoe de auto en aanhanger worden volgeladen.
Ook zijn jongere broer en medeverdachte M. is daar bij. Er gaat tuingereedschap in, zoals een spade en een schep, houtblokken, kisten en netten. Die nacht vertrekken S. en M. richting België. Rond 2:00 uur wordt de auto van Bas met boedelbak geflitst op de snelweg bij Breukelen. (tekst loopt door onder de foto)
Ook de inzet van drones bracht destijds geen uitsluitsel over waar Tijn was. (foto: Streekstad Centraal)
“In de dagen daarna probeerde ik hem te bereiken”, zegt Bas. “Ze hadden beloofd om op zondag terug te zijn. Maar hij nam de telefoon niet meer op en appte niet meer terug.” Pas op donderdag 18 september krijgt Bas zijn auto weer terug van S. Het voertuig ruikt ‘muf’, maar oogt wel opgeruimder dan normaal na het uitlenen. Alleen de witte kentekenplaat die op de aanhanger zat ontbreekt.
Daarna rijdt Bas zelf nog twee keer met zijn auto naar het vakantiehuisje in België om onderhoud te plegen aan de grote tuin. “Ik merkte eigenlijk niks. Wel was de brandstof die ik gebruik voor tuingereedschap op. De blikken met benzine waren weg.”
Achteraf realiseert hij zich dat er toch wat vreemde dingen waren. “Onze hond bleef maar ruiken aan het vat waarin ik mijn afval verbrand. En er leek met de poort naar het naastgelegen stukje bos gerommeld.” In dat stukje bos wordt in de middag van 16 oktober het lichaam van Tijn gevonden. Lichaamsdelen zijn verbrand, zo melden bronnen rond het onderzoek. Diezelfde dag worden S. en M. opgepakt door de politie. (tekst loopt door onder de foto)
Tijdens een stille tocht in Alkmaar-Noord wordt afscheid genomen van Tijn. (foto: Streekstad Centraal)
“Mijn auto werd ook meteen in beslag genomen”, vertelt Bas. Hij is ‘woest’, slaapt al weken heel slecht en voelt zich niet gehoord door de politie. Wanneer hij vraagt om slachtofferhulp wordt hij door iemand van de recherche doorverwezen naar hun algemene nummer. “Ik heb allemaal vragen, maar niemand wil wat zeggen. Ik moet alles uit het nieuws halen. En ondertussen komen mensen naar mij toe wat mijn auto ermee te maken heeft.”
Rijden in het voertuig dat gelinkt is aan de dood van Tijn is voor hem en zijn vrouw niet te verkroppen. “We gaan hem verkopen”, zegt hij. En dan hun ‘paradijsje’. “Het huisje is nog steeds verzegeld en ik mag er van de politie niet heen. Dat is strafbaar, zeggen ze. We zouden met kerst en oud en nieuw die kant op, ook omdat er geen vuurwerk wordt afgestoken en het dus lekker stil is voor de honden. Maar dat hebben we afgeblazen.”
Bas en zijn vrouw hopen op antwoorden van de opsporingsdiensten. Ze voelen zich ongewild betrokken bij een gruwelijke zaak en zwaar gedupeerd. “Ik heb geen idee hoe het straks voelt als ik weer bij het huisje ben. Misschien moeten we dit ook wel verkopen. Ik krijg er kippenvel van als ik erover nadenk.”
