Auteur: Richard van der Veen

De Alkmaarse Accijnstoren is ingepakt in een 25 meter lange banier met de regenboogkleuren. Het rijksmonument aan de Bierkade markeert daarmee de start van een week lang Alkmaar Pride, die zaterdag is begonnen. Het doel van de week is om de acceptatie en integratie van transgenders, lesbisch-, homo- en biseksuele Alkmaarders te vergroten. Hoogtepunt van de Prideweek is traditioneel de grachtenparade, waarmee het evenement volgende week zaterdag wordt afgesloten.

Regenboogvlaggen zullen komende week vaker zijn te zien. Het symbool van de lhbti+-gemeenschap wappert zondag in het AZ-stadion tijdens de wedstrijd AZ-Heerenveen. AZ is een van de eerste clubs in het betaald voetbal die heeft toegezegd dit te doen. De vlag hangt ook aan het stadhuis in de Langestraat en het wagenpark van Stadswerk072 rijdt een week lang rond met een regenboogvlaggetje.

Zaterdagmiddag kan iedereen bij de opening zijn. Vanaf het stadhuis trekt om 14:30 uur een optocht onder muzikale begeleiding van Bateria Unidos d’Alcmaria naar de regenboogbank aan de Bierkade. De Alkmaar Pride-week wordt daar afgetrapt door landelijk COC-voorzitter Astrid Oosenbrug. ’s Avonds is er ter gelegenheid van de opening om 20:00 uur de hilarische Drag Queen Bingo in het Aloha Café aan het Verdronkenoord.

Speciaal voor de Alkmaar Pride heeft Filmhuis Alkmaar elke dag een bijzondere LHBTI-film op het programma gezet. Maandagavond zet de politie de deuren open voor de lhbti+-gemeenschap, in samenwerking met Roze in Blauw Noord-Holland. De politie wil in gesprek gaan over Roze in Blauw en werkzaamheden toelichten, zoals de aanpak van de politie bij een aantal geanonimiseerde casussen die hebben gespeeld in Noord-Holland.

Op de Paardenmarkt staat van vrijdag 27 mei tot en met 12 juni de buitententoonstelling ’Oud-Roze’. De tentoonstelling staat stil bij de ervaringen van de eerste homoseksuele mannen, lesbische vrouwen, biseksuelen transgenders en intersekse personen die openlijk voor hun geaardheid uit durfden te komen. Over deze ’Roze Ouderen’ heeft fotograaf en kunstenaar Ernst Coppejans in samenwerking met stichting Open Mind een buitententoonstelling met 30 kleurrijke portretten en verhalen gemaakt. Het toont hoe moeilijk zij het hadden met hun ware identiteit.

De afsluitende grachtenparade is zaterdagmiddag 28 mei live op tv te volgen via mediapartner NH Nieuws. De laatste Alkmaar Pride was alweer drie jaar geleden. In 2020 en 2021 moest het evenement worden afgeblazen door de coronapandemie.

Inmiddels staat er een fotoreportage van de optocht door de binnenstad op de facebookpagina van Alkmaar Centraal.

Omdat Oekraïense vluchtelingen inmiddels al een aantal maanden in Nederland zijn, wordt vanuit de overheid aan scholen gevraagd om de kinderen les te geven. Daarom begonnen lerares Nine Deckers en haar collega’s begin april De Optimist, een school in Alkmaar speciaal voor Oekraïense kinderen.

Inmiddels biedt die school plek aan zo’n 25 leerlingen tussen de zes en elf jaar. Dat aantal verschilt iedere week, omdat er nieuwe leerlingen bijkomen en leerlingen soms ook teruggaan naar Oekraïne, of toch met hun familie naar een ander land vertrekken. “Vandaag nog namen we afscheid van een meisje. De kinderen waren daar ook echt verdrietig om”, vertelt Nine tegen mediapartner NH Nieuws. Ook voor haarzelf is dat lastig: “Ik had er niet zo bij stilgestaan bij dat kinderen weggaan. Bij regulier onderwijs is het ook moeilijk om ieder jaar afscheid te nemen, maar dan zie je ze het jaar erop nog wel op het schoolplein. Hier weet je: ik kom ze niet meer tegen.”

Nine vindt het belangrijk dat de leerlingen kennis opdoen op school, maar minstens net zo belangrijk is persoonlijke aandacht. “We schrikken van de verhalen die kinderen vertellen”, zegt ze. “Zo is er een jongetje in de klas die in zijn kelder moest schuilen en gezien heeft hoe zijn school door bommen werd vernietigd.”

“Ook zijn er sinds vandaag drie nieuwe kinderen bij ons op school”, vervolgt ze. “Zij zaten lange tijd in een schuilkelder en hun ouders gingen één keer per dag naar boven om soep te halen. Ze konden uiteindelijk vluchten doordat ze toestemming kregen van Russische soldaten om met hun zieke baby naar het ziekenhuis te gaan.”

Nine kan zich voorstellen dat voor kinderen die dit meemaakten nieuwe dingen leren dan niet de hoogste prioriteit heeft, vertelt ze. Daarom gebeurt het leren voor een groot deel spelenderwijs. “We richten ons vooral op het aanleren van het Nederlands en het bijhouden van het rekenniveau.” Hierbij is een Oekraïense onderwijsassistent, die in haar thuisland geschiedenislerares was, een welkome hulp. “Zij heeft veel persoonlijke gesprekken met de kinderen en helpt enorm bij het vertalen. Ze is echt goud waard, ik zou niet weten wat we zonder haar moeten.”

Oekraïense kinderen worden ook wel op reguliere basisscholen onderwezen, bijvoorbeeld bij de Van Reenenschool in Bergen. “Op die scholen gaat het leren van de taal misschien wel wat sneller”, vertelt Nine. “We merken dat hier de noodzaak om Nederlands te spreken minder groot is, omdat ze elkaar allemaal kunnen verstaan.” Toch heeft een school voor Oekraïense kinderen volgens haar ook veel voordelen: het zorgt ervoor dat ze veel steun aan elkaar hebben en elkaar makkelijk kunnen helpen.

“Ze zitten allemaal in dezelfde situatie”, vertelt Nine. “De meeste leerlingen wonen in een hotel, dat is niet een huis waar je lekker kan vertoeven. Ze missen hun vriendjes en vriendinnetjes en maken zich bijvoorbeeld zorgen om opa en oma. Daarom is sociale interactie in de klas ontzettend belangrijk.” Na de zomer wordt bekeken of De Optimist ook dan nog nodig is. “Dat is natuurlijk erg onzeker en afhankelijk van de ontwikkelingen in Oekraïne”, vertelt Nine. “Maar het is sowieso de bedoeling dat kinderen na ongeveer een jaar bij ons verder gaan naar een reguliere school.”