“Dit is niet normaal joh. Wat je hier allemaal ziet, dat is gewoon absurd”, zegt Peter Stam. Voorzitter van Duinlandjesvereniging De Noord. Hij kijkt om zich heen. De lankies in Egmond aan Zee staan nog altijd blank. En dat betekent dat het tuinseizoen letterlijk en figuurlijk in het water valt. Met de inzet van pompen wordt gehoopt dat het volgend jaar beter wordt. “De duinen zijn zo ongelofelijk verzadigd. We zitten nagenoeg op hetzelfde peil als in februari.”
Al ruim twee eeuwen wordt groente verbouwd op de lankies in Egmond aan Zee. Er zijn honderden volkstuintjes verspreid over zeven valleien ten noorden van het dorp. “Het is cultureel erfgoed”, benadrukt Stam in gesprek met NH, mediapartner van Streekstad Centraal.
Al maanden kampen de Derpers met ondergelopen lankies. Er valt niets aan groente te verbouwen. “Je mag best weten dat er onder ons flink gemopperd wordt. Mensen willen dat er iets tegen het water gedaan wordt. Zolang ze daar niets van zien, zorgt dat voor onbegrip.” (tekst gaat verder onder de foto)
De tuinen zijn nu het domein van eenden en kikkers. (foto: NH Media)
Maar een mogelijke oplossing is nabij. Mogelijk, want zekerheid is er niet. “We gaan via geulen of leidingen de landjes met elkaar verbinden, zodat het water naar het westen stroomt, en dan pompen we het richting de zee. Gebiedsbeheerder PWN en de gemeente steunen ons plan.”
Stam heeft de hoop dat het wegpompen van water gaat zorgen voor een tijdelijke oplossing. Maar voor de langere termijn is die er nog niet. Gevreesd wordt dat de landjes door de klimaatverandering en het steeds extremere weer vaker onder gaan lopen. “En wij hebben de wens dat hier nog zeker door een volgende generatie getuinierd kan worden. Dus moet er een structurele oplossing komen.” Er is zelfs contact met de Wageningen University.
Want zo stelt Stam, het gaat om veel meer dan alleen tuinieren. “Het is echt een ontmoetingsplek, ook voor nog echt oude Derpers. Er is hier altijd veel reuring, gezelligheid, je maakt een praatje of helpt elkaar. Maar er is hier nu niemand, het is stil en verlaten. Dit is echt ongekend.”
Een oplettende vrouw heeft door te bellen naar 112 een goede daad bewezen. De vrouw kreeg argwaan toen ze twee jongens met strakgetrokken capuchons om hun hoofden bij een geldautomaat geld zag opnemen. Ze belde vervolgens de politie die twee Alkmaarders van veertien en vijftien jaar in de boeien sloeg.
De vrouw belde donderdagavond de politie en gaf een gedetailleerde beschrijving van de situatie. Het tweetal was vanaf de geldautomaat op het Plein weggefietst. “Het viel haar op dat de jongens capuchons op hadden, die ze helemaal hadden dichtgeknoopt. Ze schatte in dat die jongens dat hadden gedaan om zich te vermommen”, meldt de politie.
Dankzij de nauwkeurige informatie kon de politie het tweetal niet veel later aan de Waldeck Pyrmontlaan fouilleren. Ze hadden een groot geldbedrag en een pinpas die niet op hun naam stond bij zich.
Die betaalpas was van een 78-jarige vrouw uit Bergen. Ze vertelde de politie dat ze eerder die avond een telefoontje van een bankmedewerker had gekregen. Er zou een verdachte transactie zijn geweest. De bejaarde vrouw moest haar pincode inspreken, kort daarna stond een koerier voor de deur om haar bankpas op te halen.
Verbazing, maar ook een gevoel van trots. Dat overheerst bij Thomas Philip Acid uit Alkmaar. Met zijn boekhandel De Queer Boekenkast is hij in de prijzen gevallen. “Ik ben natuurlijk maar een kleine boekhandel, dus ik dacht er zijn toch veel meer initiatieven die deze prijs verdienen? Maar later bedacht ik me wel dat ik natuurlijk wel iets unieks heb hier in Nederland.”
De locatie is Internationaal Theater Amsterdam. Op de agenda staat de uitreiking van de Winq-awards. Met als presentator Envy Peru, bekend van televisieprogramma Make Up Your Mind. De gelukkigen zijn podcast De Lesbische Liga, Jörgen Raymann, theaterhappening Boys Won’t Be Boys en ook fotograaf Erwin Olaf ontvangt postuum een award. Maar dus ook de Alkmaarse boekhandel krijgt een prijs, in de categorie ‘Community’.
“Heel tof”, vindt Thomas zijn winst. Met de boekhandel aan De Laat wil hij een ‘safe space’ creëren. “Je hoeft hier geen masker op, het is echt een plek om helemaal jezelf te zijn”, reageert de Alkmaarder in gesprek met NH, mediapartner van Streekstad Centraal. Maar het gaat volgens Thomas om meer dan het veilige gevoel. Mensen kunnen in de boeken representatie vinden. “En ook dat is heel belangrijk”, vult hij aan. (tekst gaat verder onder de foto)
Alle boeken in de winkel gaan over queer personen. Dat wil zeggen mensen die zich niet thuis voelen binnen hetero- en gendernormen.
We gaan even terug in de tijd. In februari 2023 komt de grote droom uit van Thomas en zijn partner Valentijn Ringelberg. Ze openen hun ‘De Queer Boekenkast’ aan de Laat: de eerste LHBTIQA+-boekenwinkel van Nederland. Een maand later overlijdt Ringelberg plotseling op 32-jarige leeftijd. “Valentijn was een bevlogen boekenliefhebber en schrijver, en zal als zodanig voortleven”, reageerde Thomas destijds. “Hij heeft echt iets heel moois achtergelaten. Laten we er met z’n allen een succes van maken.” (tekst gaat verder onder de foto)
Thomas startte de winkel samen met zijn vriend Valentijn Ringelberg. Valentijn overleed in maart vorig jaar. Thomas besloot door te gaan.
En volgens Thomas is de prijsuitreiking onderdeel van het gewenste succes. Sterker nog: door de winst merkt hij dat er meer aandacht komt voor zijn winkel. “Het is fijn dat er veel ogen die nu aandacht geven aan dit onderwerp.” Volgens Thomas is het belangrijk dat er nog meer aandacht komt voor de acceptatie van de LHBTIQA+-gemeenschap. “In Nederland lopen we op het gebied van queer boekwinkels achter op landen als Duitsland en België. Waar wel al meerdere boekhandels te vinden zijn.”
“Zo stond hij eens, als voorvechter van de belangen van kleine ondernemers, twee weken lang auto’s te tellen bij het winkelcentrum Willem de Zwijger, om parkeeroverlast voor de winkeliers in kaart te brengen.” De Alkmaarse gemeenteraadsvergadering startte deze donderdag anders dan anders.
Iedereen in de raad gaat staan – net als bij Ben Bijls uitvaart, ruim een week geleden, toen de kist de kerk werd binnengedragen. Burgemeester Anja Schouten staat in haar toespraak stil bij het overlijden van de voormalig BAS-voorman; het is de eerste vergadering na het afscheid. Bij de vorige was hij er nog, maakte hij na afloop zelfs een praatje, ondanks zijn ernstige ziekte.
“Ben Bijl had, zoals hij zelf zei, Alkmaar in zijn ziel”, vertelt Schouten. “Hij was er voor alle Alkmaarders, en zoals hij het zelf een keer stelde: ‘Alkmaar is niet alleen de binnenstad en de Bergermeer. Je moet van iedereen houden.’ Dat houden van typeerde zijn stijl. Hij was er trots op dat hij in ‘gewone bouwvakkerstaal’ bleef praten en dichtbij de mensen stond.” (tekst loopt door onder foto)
Niet alleen familie, maar heel Alkmaar trok uit om de uitvaart van Ben Bijl bij te wonen (foto: Marco Schilpp)
“En als dit jaar de lichtjes in de kerstbomen in de hele gemeente aangaan, en niet meer alleen op het Canadaplein, dan denken we aan jou.” Een aantal raadsleden glimlacht, waarna de burgemeester Bijls vrouw Pien en dochter Naomi, allebei aanwezig in de raadszaal, sterkte wenst.
Tot slot volgt een fragment uit een raadsvergadering uit 2017, getoond op verzoek van Bijl – “Ben zou Ben niet zijn als hij ook nu niet even de regie pakt”- waarin hij vol trots en enthousiasme een jubileum AZ-vlag laat zien, die de fractie van BAS had laten ontwerpen. De raad van 2017 joelt nog net niet, maar het plezier spat er vanaf. Wat past bij de woorden die Schouten hiervoor ook uitsprak: “Ben, we gaan je missen. Je markante persoonlijkheid, je duidelijke taal en je bevlogen ideeën.”
‘Even’ een pakketje wegbrengen; sinds februari 2024 is het voor de bewoners van Bergen makkelijker gezegd dan gedaan. Steeds meer pakketservices stoppen ermee. En sinds het sluiten van het enige postkantoor in het dorp, is Schoorl de dichtstbijzijnde plaats voor pakketverkeer. De gemeente besloot hierop PostNL te benaderen om een nieuwe locatie in Bergen te zoeken. En die lijkt bijna gevonden.
“Hoewel wij er als college niet over gaan, vinden we het een zorgelijke ontwikkeling”, schreef de het college van B&W eind maart, als een reactie op de raadsvragen over het verdwijnen van het laatste postagentschap in Bergen, Tabaksspeciaalzaak Drieënhuizen. Op dat moment is het echtpaar Drieënhuizen al twee maanden gestopt met hun PostNL-punt. “Het werk werd te zwaar, tegen een te geringe vergoeding per pakket.”
Omdat eerder Klushuis Bergen en Albert Heijn al stopten met een pakketservice, zit er voor Bergenaren niks anders op dan uit te wijken naar Schoorl. “Een locatie die nauwelijks met het OV te bereiken is, wat bezwaarlijk is voor oudere of mindervalide dorpsgenoten.” Een postkantoor houdt de kern Bergen leefbaar, vindt het college, en daarom zocht ze eind maart contact met PostNL om een nieuwe pakketplek in het kunstenaarsdorp te vinden.
Op 31 januari 2024 brachten Bergenaren hun laatste pakketjes naar Tabaksspeciaalzaak Drieënhuizen (foto: Streekstad Centraal)
“Zo’n zoektocht bestaat uit het in kaart brengen van beschikbare plekken”, laat PostNL weten, “en het ter plaatste verkennen van en contact opnemen met relevante partijen, zoals winkeliersverenigingen.” Of een locatie geschikt is, hangt onder andere af van bereikbaarheid, openingstijden en parkeermogelijkheden.
Dat allemaal in acht nemende, heeft PostNL nu twee kandidaten gevonden. “Volgende week voeren we gesprekken met deze twee ondernemers om te zien of we het daadwerkelijk kunnen doen.” Daarnaast is er een traject gestart om twee pakket- en briefautomaten te plaatsen. De gemeente Bergen laat weten dat PostNL op 19 april een aanvraag heeft gedaan voor het plaatsen van zo’n automaat bij de DekaMarkt in Bergen Centrum. Die aanvraag is nog in behandeling.
“Het is een klein wonder dat afgelopen week pas de eerste aanrijding heeft plaatsgevonden.” VVD-raadslid Marius Wiegman woont zelf ook aan het Wolfpad, en is bekend met de auto’s die door de onoverzichtelijke straat scheuren. Nadat Streekstad Centraal hierover een artikel publiceerde, stelde Wiegman vragen aan het gemeentebestuur én was er een gesprek tussen de gemeente Alkmaar en bewoners.”
Al bijna een jaar geven bewoners van het Wolfpad aan de gemeente Alkmaar aan dat de situatie in hun wijk onveilig is. Auto’s rijden er te hard en overstekende kinderen zijn vanaf de weg door geparkeerde auto’s en hoge heggen moeilijk zichtbaar.
Ondanks het mailverkeer tussen bewoners en de gemeente, en een bezoek aan de straat van de gebiedsregisseur en een beleidsmedewerker verkeer, werd de situatie niet beter. “Sterker nog, de situatie is recent nog onveiliger geworden, daar de stoepen die op de weg uitkomen zijn verlaagd”, zegt Wiegman. Hierdoor worden kinderen uitgenodigd om bijvoorbeeld met een step of fiets de weg op te racen. Op 20 mei gebeurde dit ook en werd een klein meisje op haar step aangereden door een auto.
“Deelt het college de zorgen van de bewoners”, wil het raadslid onder andere weten, en komen er op korte termijn maatregelen om de verkeersveiligheid te verbeteren? Die maatregelen lijken al te komen. Want intussen heeft de gemeente Alkmaar een gesprek gehad met een aantal bewoners van het Wolfpad. “Ze dachten constructief mee over oplossingen”, vertelt bewoner Samantha, “en vonden het vervelend wat er gebeurd was.” (tekst loopt verder onder foto)
Twee punaises op de lange straat moeten ervoor zorgen dat auto’s minder hard gaan rijden (foto: Streekstad Centraal)
Vervolgens is er tijdens het gesprek nagedacht over een combinatie van maatregelen om de veiligheid in de straat te verbeteren. Volgens bewoners heeft de gemeente toegezegd dat er paaltjes en een hek komen bij de uitgang van de speeltuin, haaientanden vlakbij en, indien er geen bezwaar komt vanuit de buurt, twee ‘punaises’ (ronde verkeersdrempels, red.). Ook wordt gekeken of de maximumsnelheid aangepast kan worden van 30 naar 15 km p/u.
Dat gesprek was maandag en dinsdag stonden de auto’s van Stadswerk al voor de deur. Toen andere buurbewoner Linda (gefingeerde naam, red.) die dinsdag thuiskwam, viel haar mond open. “De halve heg is tot 40 cm hoog gesnoeid, en deze heg staat aan de kant van de weg, waar het gevaar helemaal niet vandaan komt.” Zo’n korte heg, was niet de afspraak, aldus Linda. Er zou een hek komen, en misschien moest er dan een stukje van de heg gesnoeid worden. “Los van dat het er als een zooitje uitziet, is de straat nu wéér onveiliger gemaakt, want kinderen kunnen nu rechtstreek van het grasveld de weg op.” (tekst loopt verder onder foto)
De gesnoeide heggen zorgen aan deze kant van de weg niet voor meer overzicht, zegt Linda, want de auto’s die er vaak geparkeerd staan blokkeren het zicht (foto: aangeleverd)
Boze appjes van buurtbewoners stromen Linda’s telefoon binnen. Gefrustreerd mailt ze opnieuw de gemeente. “Waarom is er nu weer uitgevoerd wat nadrukkelijk niet besproken is? Zelfs een medewerker van Stadswerk zei bij vertrek deze opdracht niet te begrijpen, omdat het de boel onveiliger maakt.” De gemeente Alkmaar heeft nog niet gereageerd op de mail en ook nog niet op de vragen die Streekstad Centraal stelde. We blijven het proces volgen.
Geen negen tot vijf mentaliteit en een passie voor sport. Het is wat anders dan vrijwilligerswerk bij een verzorgingshuis of afwasser in een restaurant. AZ is op zoek naar nieuwe omroepers. De voetbalclub heeft de vacature inmiddels op de website gezet, maar wat maakt nou een commentaar goed? We spreken erover met Rob Mooij.
“Ik kom net terug uit Spanje”, vertelt Mooij aan Streekstad Centraal. “Daar waren verschillende volleybalwedstrijden. En als ik dan gevraagd word, vind ik het zeker leuk om mee te gaan.” De Alkmaarder geeft al een paar jaar live verslag in het AZ stadion aan fans met een visuele beperking. Met een koptelefoon op genieten ze volop mee. Daarnaast is hij betrokken bij Jong AZ en het vrouwenvoetbal. “Als stem geef je natuurlijk informatie, maar ook een bepaald enthousiasme voor de club.” Volgens Mooij is de techniek achter het gebruiken van de stem wel aan te leren, maar is het vooral belangrijk dat iemand geen stem heeft die snel irriteert.
“En dat iemand affiniteit heeft met de club of het spelletje”, vult de commentator aan. Mooij werkte bij de lokale radio en rolde naar eigen zeggen een beetje het vak in: “Ik was zelf al een aantal jaren supporter voordat ik begon met het commentaar. Het werkt als je een band hebt met de club.”
De vacature voor vrijwillige omroeper staat online. Met steekwoorden als: improvisatie, samenwerking, enthousiasme en publieksinteractie probeert de Alkmaar-Zaanstreek combinatie een beeld te geven van de functie. Of Mooij nog een gouden tip heeft voor de toekomstige stadionspeakers? “Luister altijd naar een stem en bedenk of je er iets uit kunt leren. Of juist niet. Ik heb jarenlang demo’s gestuurd naar de NOS. Je bent er gewoon altijd mee bezig.”
Je stem laten horen opent deuren, benadrukt Mooij. “Anders was ik wellicht nooit betrokken geraakt bij de sportevenementen van Le Champion en de NOS. En natuurlijk het volleybalevenement in Spanje.”
Wat er aan de hand is, is nog steeds niet helemaal duidelijk. Maar dat er wat aan de hand is, kan niet ontkend worden. De veranderingen bij de Heerhugowaardse zorglocatie Abel Tasman moeten scherp in de gaten worden gehouden, benadrukt minister Conny Helder in de beantwoording van Kamervragen. De afgelopen tijd zijn 19 van de 29 zorgmedewerkers overgeplaatst, ontslagen of zelf opgestapt. “Esdégé-Reigersdaal meldt dat er al langere tijd problemen bij deze locatie zijn, waarop de raad van bestuur heeft geacteerd”, schrijft Helder.
Een ware strijd lijkt ontketend te zijn bij woonvoorziening Abel Tasman in Heerhugowaard. We schreven er al eerder over. Al maanden is het onrustig rond de locatie voor mensen met een verstandelijke beperking en doorgaans ook ernstige psychische problemen. Het bestuur ligt overhoop met de werknemers. En waar we vorige maand spraken over veertien medewerkers die zijn overgeplaatst, ontslagen of zelf opgestapt, staat de teller eind mei op negentien werknemers.
Het broeit al tijden bij de afdeling van de Noord-Hollandse organisatie, schreef het NHD eerder op basis van ingeziene e-mails en documenten. SP-Kamerlid Sarah Dobbe wilde van verantwoordelijk demissionair minister Conny Helder weten wat er aan de hand is bij de psychische zorginstelling. En: “Wat kan er worden gedaan om weer een werkbare situatie te creëren bij Abel Tasman?”
Helder stelt dat er contact is geweest met de zorginstelling, maar meer over de ontstane situatie schrijft ze niet. Na de leegloop bij Abel Tasman zijn medewerkers ingezet die de bewoners al kennen. Ook schrijft de demissionaire minister dat nieuwe medewerkers worden geworven en twee gedragsdeskundigen hun inzet hebben geïntensiveerd. (foto: Esdégé Reigersdaal)
Een brandende scooter heeft voor flinke schade gezorgd aan een flatgebouw. De scooter brandde uit op de Alkmaarse Gloriantstraat. De politie is een onderzoek gestart naar de toedracht van de brand.
De eerste melding van de scooterbrand in woonwijk Overdie kwam dinsdag rond 22:15 uur binnen. Hoewel de hulpdiensten snel ter plaatse waren, kon het voertuig niet gered worden. De scooter stond tegen een flatgebouw geparkeerd. Door de vlammenzee is een deel van de muur van het gebouw zwartgeblakerd. Woensdag zal bekeken worden hoe groot de schade aan de Alkmaarse portiekflat is.
Blowende jongeren die ‘s nachts schreeuwen in het trappenhuis, afval in de galerij en tocht langs je lijf terwijl je op de bank televisie kijkt; eind 2025 is het waarschijnlijk allemaal verleden tijd voor de bewoners van De Vooruitgang in Alkmaar. Woonwaard geeft de flat in Overdie een omvangrijke en broodnodige make-over. “Bewoners waren het vertrouwen kwijtgeraakt.”
“Het zat mensen tot híer.” Eelke Pinkhaar, projectleider van Woonwaard, houdt z’n hand boven z’n hoofd. “Veel flats in de omgeving waren al lang opgeknapt, en toen kwam er een dure verhuurdersheffing en hebben we de plannen in deze buurt moeten staken. Veel bewoners hadden zoiets van: en wij dan? Ze zijn de afgelopen jaren hun vertrouwen kwijtgeraakt.” Nu de heffing is teruggedraaid, krijgt De Vooruitgang eindelijk haar opknapbeurt. (tekst loopt verder onder foto)
Veel bewoners dekken het balkon af, zodat niet iedereen naar binnen kan kijken. Daar komt straks verandering in (foto: Streekstad Centraal)
En dat werd tijd, want de overlast in de flat in Overdie lijkt immens. “Sommige mensen voelen zich niet veilig”, zegt Pinkhaar. “Er zijn mogelijk sleutels in omloop bij jongeren, die zien deze flat als hun jeugdhonk. Dat eerste gesprek met de bewonerscommissie voor dit project was dan ook pittig. Eerst zien, dan geloven, dachten ze.”
Roel Wijnstra woont al bijna 35 jaar in de flat en is deel van de projectcommissie. Hij kan niet wachten tot de renovatie start. Zijn woning zit direct naast de tussenhal, waar veel overlast is. “Jongeren klimmen via een kastje naar 1 hoog en dan zijn ze binnen. Daar gaan ze hangen, met fietsen en skates, ze blowen, dat is allemaal niet prettig.” De flat is met de jaren hun jeugdhonk geworden. De middenentree wordt straks ook aangepast, zodat jongeren er niet meer bij kunnen, evenals de deuren. (tekst loopt verder onder foto)
Even een voet op het groene kastje links, flink afzetten en iemand met een nog soepel lichaam is zo op de eerste verdieping (foto: Streekstad Centraal)
Daarnaast worden alle 116 woningen worden energiezuiniger gemaakt: betere ventilatie en isolatie en zonnepanelen. Er komen nieuwe liften, de tussenhallen krijgen een opknapbeurt en het uiterlijk van de flat wordt drastisch aangepakt. Als kers op de taart komt er een grote muurschildering van Maria Tesselschade op de linkerzijde van de flat , als deel van het landelijk project Museum Murals, waar streetartists levensgrote kunstwerken maken, zodat kunst ook buiten museums te zien is.
Bewoners hebben middels inloopavonden en een enquête aangegeven wat zij belangrijk vonden bij de renovatie. Zo worden de hekken in de galerij door hun inspraak vervangen door troebel, kleurend glas. Bewoner Emilie, die al vijftig jaar in de flat woont, licht dit idee toe: “Nu kun je door die hekken heen kijken, en omdat mensen privacy willen, hangt iedereen er een ander kleedje of plastic voor, wat rommelig oogt.” (tekst loopt verder onder foto)
Voor Roel Wijnstra (links) is het feest om onder andere met Eelke Pinkhaar (rechts) te mogen meedenken over hoe de flat eruit komt te zien (foto: Streekstad Centraal)
Het voelt voor veel bewoners als een nieuwe start”, vertelt Pinkhaar. En bij een mooie flat is minder gesodemieter, is het idee. “Door the broken windows theory: als iets er niet aantrekkelijk uitziet, is er eerder overlast”, licht Pinkhaar toe. De hoop is dat bewoners in hun mooiere flat ook minder afval laten rondslingeren. Pinkhaar: “Het belangrijkste is dat mensen weer toekomst in hun flat zien.”
Emilie heeft nog wel wat zorgen over of het echt gaat gebeuren allemaal. “Het is zo’n groot project. Architecten kunnen wel een mooi plan maken en bewoners enthousiasmeren, maar dan blijkt het later ineens te duur en moet alles geschrapt worden.”
De tijd zal leren wat haalbaar is. Op 5 juli wordt in ieder geval het kunstwerk feestelijk onthuld en na de zomer worden de definitieve plannen gepresenteerd aan de wijk. Dan volgt een periode van fikse werkzaamheden – er komt zelfs een rustplek elders in de wijk, waar bewoners even kunnen ontsnappen aan het werkkabaal. De renovatie duurt, als alles loopt zoals gepland, tot eind 2025.
