De dagen van gratis parkeren bij Station Heerhugowaard zijn voorbij. Sinds maandagochtend kost het 50 cent per uur om je auto neer te zetten op de parkeerterreinen aan weerszijden van het station, met een maximum van 3 euro per dag.
De omgeving van het station wordt getransformeerd naar een woon-werkgebied met centraal een OV-knooppunt waar makkelijk kan worden gewisseld van vervoersmiddel. “Met de invoering van een parkeertarief vanaf 10 november blijft het P+R parkeerterrein bij het station in Heerhugowaard beschikbaar voor reizigers”, aldus de gemeente, ook al biedt de NS OV-kaart geen korting.
Er is geen slagboom en registratie voor betaling gaat vooraf via automaten en parkeerapps als EasyPark NL. Wie niet wil betalen voor parkeren kan terecht bij de P&R parallel aan de Westtangent, bereikbaar via de Umbriëllaan.
Een megavlag in een hoge mast, een groot beeld van een kaasdrager, of misschien eentje van Trijn Rembrands. In de Alkmaarse politiek circuleren inmiddels uiteenlopende ideeën om rotonde Kooimeer te verfraaien. Hier en daar wordt gemopperd over trage procedures, maar GroenLinks-PvdA wil juist een pas op de plaats. “Je wilt er jarenlang mee voort kunnen. Kijk naar degenen die een goed advies kunnen geven en kom dan met een ontwerp.”
zou het iets te maken met de verkiezingen die er aankomen? Kom met een opvallende en permanente toevoeging aan het landschap of straatbeeld. Daar kan je je politiek ook geen buil aan vallen. Nadat Gosse Postma (BAS) in januari als eerste het idee aandroeg om een megavlag midden op het Kooimeerplein te planten – een idee waar de gemeenteraad mee instemde – zijn nu ook andere ideeën naar voren gebracht.
Een stoer kaasdragerbeeld op het Kooimeerplein, misschien wel zes meter hoog. OPA-fractievoorzitter Victor Kloos legde het plan voor aan de gemeenteraad. Voorlopig staat er door allerhande processen en procedures voorlopig niks op het plein, dus tijd genoeg om het idee te overwegen.
Het initiatief komt van kunstenares Pauline Bakker. Haar vader droomde van een enorm beeld van een polderwerker bij Lelystad. Geprikkeld door het plan voor een megavlag, vertaalde zij haar vaders droom naar een groot kaasdragerbeeld. Ze heeft zelfs kaasvader Willem Borst al bereid gevonden om te poseren. Deze week zou er al een schaalmodel klaar kunnen zijn. (tekst gaat door onder de foto)
Kaasvader Willem Borst wilde wel model staan voor een stoer beeld van een kaasdrager. (foto: Streekstad Centraal)
En nu doet ook GroenLinks-PvdA een duit in het zakje. De fractie wil een pas op de plaats en vraagt het college van B&W of inwoners, bedrijven en belanghebbende organisaties wel betrokken worden bij de plannen. En of de ideeën worden meegenomen in het ‘Verhaal van Alkmaar’. Dat is de nieuwe marketingstrategie waarmee de gemeente op eenduidige wijze aantrekkelijker moet worden gemaakt.
GL-PvdA ziet een megavlag wel zitten, maar is niet enthousiast over een kaasdragerbeeld. “Met het oog op de nieuwe strategie vinden we dat je iets moet laten zien dat breder is dan alleen kaas”, vertelt raadslid Tineke Bouchier. “Dan hebben we liever iets dat aantrekkingskracht uitoefent op talenten, iets dat een innovatieve richting inslaat. Of iets met vrijheid. Is kaas nou echt het belangrijkste van Alkmaar?”
“Ik zou zelf graag een groot beeld van Trijntje Rembrands op de rotonde zien staan” zegt Bouchier. “Iets abstracts kan ook”. Maar dan is misschien niet duidelijk wat nou de boodschap is. “Ja dat is wel zo.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het onlangs onthulde beeld van Trijn in het Victoriepark. Op de voorgrond Josefien de Wit, die model stond voor het ontwerp. (foto: Streekstad Centraal)
“Maar goed, weet je, wij kunnen wel van alles vinden, maar het is natuurlijk heel belangrijk dat je iets neerzet waar gewoon goed over is nagedacht en waarvoor de procedures zijn doorlopen”, stelt Bouchier. Enthousiasme is mooi, maar dat Pauline Bakker al een schaalmodel maakt, gaat haar fractie te snel voor iets dat vele jaren bij de hoofdentree van Alkmaar komt te staan. “We hebben commissies die advies kunnen uitbrengen en we vinden het belangrijk dat het past bij de nieuwe campagne van citymarketing.”
Nog meer onderzoeken, gaat het dan niet nog veel langer duren? Als Rijkswaterstaat met een oordeel komt zijn we al een jaar verder. “Nee hoor, zo lang hoeft het echt niet te duren als we er prioriteit aan stellen. We zouden denk ik volgend jaar met een gedegen plan kunnen komen.” En dan als het een beetje meezit heb je volgens Bouchier uiterlijk in 2027 iets moois staan. (tekst gaat verder onder de foto)
De discussie over de aankleding van het Kooimeerplein begon met het idee om een enorme vlag in het midden te planten. (beeld: Streekstad Centraal)
Gosse Postma vindt het helemaal leuk als er een beeld op de rotonde komt, als het de komst van de vlag maar niet vertraagt. “Er is in januari een motie aangenomen voor een vlag, dus moet er een vlag komen. Een groot beeld is ook heel leuk, maar ga je dat laten onderzoeken, dan ben ik bang dat je er nooit meer wat van hoort.” Niet in de laatste plaats omdat het beeld een meter of tien hoog moet worden om fatsoenlijk zichtbaar te zijn, aldus Postma. “Dat zijn héle dure beelden.”
Postma acht de kans dat Rijkswaterstaat akkoord gaat overigens klein. “Het nadeel van kunst op een rotonde is dat het afleidt van het verkeer, terwijl mensen juist op de weg moeten letten.” Misschien dan wat struiken om de vlaggenmast heen? “Mooie struiken erbij is altijd goed.”
Zondag 16 november komt Spull naar de Taverne in Bergen voor Taverne Live.
Spull is een internationaal ensemble dat is gebaseerd in Amsterdam en bekend staat om instrumentale, funk gedreven soul en opzwepende afrojazz. Met een line-up bestaande uit drie blazers, twee percussionisten, drums, bas, toetsen en gitaar, brengt Spull een energieke liveshow vol hippe grooves, razendsnelle blazersmelodieën en een pittig vleugje filmische smerigheid.
Na een reis door het Amsterdamse clubcircuit won Spull snel aan populariteit en trad het op bij onder andere het Breda Jazz Festival, het Jazz Festival Delft.
Taverne Live begint op zondagen om 16:00 uur en toegang is gratis. (foto: aangeleverd)
[UPDATE] In de sloot achter de huizen aan De Eg in Heerhugowaard De Noord is maandagochtend een overleden persoon gevonden. De politie doet onderzoek. Inmiddels is een misdrijf uitgesloten.
Rond 06:00 uur kregen hulpdiensten de melding dat er in het water achter een van de huizen langs De Eg een levenloos lichaam was gevonden. De politie, brandweer en twee ambulances kwamen ter plaatse.
Vanwege het onderzoek is verder nog niets bekendgemaakt over de identiteit van de overledene en de mogelijke doodsoorzaak.
Aan de Rembrandtstraat in Heerhugowaard is zondagochtend brand ontstaan in een stapel grof vuil. Het afval stond tussen de ondergrondse vuilcontainers ter hoogte van het Rubensplein. De brandweer kon niet voorkomen dat de stapel grofvuil uitbrandde en de twee vuilcontainers brandschade opliepen.
De brand werd rond 11:50 uur gemeld. Eerder op de ochtend was er al een brandje op dezelfde plek. De twee vuilcontainers zullen vermoedelijk moeten worden vervangen.
Een geparkeerde auto is in de nacht van zondag op maandag aan de Schermerweg in Alkmaar in brand gevlogen. De brandweer kon voorkomen dat de Porsche volledig uitbrandde, maar de schade is wel heel groot.
De brand werd rond 02:50 uur gemeld. Politie en brandweer gingen op de melding af. De brand woedde aan de linker voorzijde en de brandweer heeft de motorkap opengebroken om er goed bij te kunnen. Het optreden was snel genoeg om te voorkomen dat voertuigen die ernaast stonden geparkeerd brandschade opliepen.
De oorzaak van de brand word onderzocht. Brandstichting wordt door de politie niet uitgesloten.
“Ik had het gehoopt, maar ik had het niet verwacht.” Zo’n tweehonderd mensen verzamelden zich vrijdagavond bij het Johan Cruijff Court in de Alkmaarse wijk Daalmeer, om een stille tocht houden voor de omgebrachte Tijn (25). De stoet ging naar Park Rekerhout, waar Tijn voor het laatst was toen hij vermist raakte, om daar een korte ceremonie te houden.
De stille tocht wordt met een rode fakkel afgetrapt door Tijns beste vriend Jeffrey. Onder begeleiding van politie en handhaving baant de stoet zich een weg via het Molentochtpad richting speelplaats De Spin in de Rekerhout. Veelal in stilte, soms met zacht gepraat. Bij aankomst leggen mensen witte en rode rozen op het lage muurtje en wordt een biertje opengetrokken. (tekst gaat verder onder de foto)
Beste vriend Jeffrey geeft het startsein voor de stille tocht naar Park Rekerhout. (foto: Streekstad Centraal)
“We zijn hier om stil te staan bij het verlies, bij het verdriet van familie en zijn vrienden voelen”, spreekt mede-organisator Natasja de menigte toe. “We zijn hier niet om te oordelen of te speculeren, maar om te herdenken, te steunen en te verbinden. Tijn, we dragen je in ons hart. Moge je rust vinden en moge jouw naam een herinnering blijven aan liefde en niet aan geweld.”
“Tijn was een lieve jongen, iemand die graag wilde lachen”, neemt Raoel het daarna over. “En ondanks dat hij een zwaar beladen leven had, vond hij vrolijkheid in weinig: het nadoen van een boers accent, het stijfjes durven dansen op elk liedje, een drankje, mee mogen eten bij iemand thuis.”
“Tijns leven is een slechte film. Hij was een jongen met heftige volwassen ervaringen”, gaat Raoel verder. Tijns vader vertrok op zijn achtste, en als tiener werd hij niet begrepen. Hulpinstellingen, dakloosheid. Geslagen, genaaid en bestolen, soms ook door ‘vrienden’. “Desondanks had hij altijd vertrouwen. Hij lachte met pijn. Pijn uit zijn verleden, maar zijn lach was oprecht.” (tekst gaat verder onder de foto)
Naasten leggen witte en rode rozen neer op het muurtje van de speelplaats in Park Rekerhout. (foto: Streekstad Centraal)
“Nu komt het onvermijdelijke dat wij als vrienden moeten doen. Zijn naam moet gezuiverd worden”, vervolgt Raoel. Tijn zou crimineel zijn, in de drugswereld zitten, een ripdeal zou hem fataal zijn geworden. Het kwetst nabestaanden diep. Nee, zijn maat was niet brandschoon, erkent Raoel. Straatarm stal Tijn wel eens eten en drinken, maar daar bleef het volgens hem bij.
“Tijns dood is gruwelijk, shockerend en zinloos. Hij ontsnapt aan een zwaar leven en leek de weg omhoog te vinden. Alleen, zijn tunnel stortte in voordat hij het licht aan het eind bereikt had. Nogmaals: Tijns leven was een slechte film. Hij was een volwassen kind, dat nooit oud zal worden”, besluit Raoel. (tekst gaat verder onder de foto)
Bier voor Tijn. (foto: Streekstad Centraal)
In stilte branden Tijns vrienden twee fakkels. Ze schenken bier uit over het grind van de speelplaats en ze brengen een toost uit voor Tijn. Het is het waardige einde van een indrukwekkende stille tocht.
Natasja is een beetje overdonderd door de opkomst. “Ik had dit niet verwacht. Ik had het gehoopt, maar ik had het niet verwacht. Het is heel mooi, ja. Nu is er een stukje afgesloten en verder wachten we het politieonderzoek af.”
Op zondag 16 november vindt de halve finale van Alkmaars Talent 2025 plaats in Theater De Vest
Uit de voorronden in Theater De Drukkerij kwamen twintig acts naar voren, met van alles en nog wat voor het publiek. Op zondag de 16de treden ze opnieuw op, om een van de twaalf plekken te veroveren in de finale, die wordt gehouden op zondag 14 december in Podium Victorie.
De halve finale van Alkmaars Talent is van 14:00 tot 17:30 uur, inclusief pauze, in de Kleine Zaal. Tickets kosten 9,50 euro, inclusief drankje en garderobe, en zijn te bestellen via theaterdevest.nl.
Er wordt even weinig gefietst door ambtenaren in Dijk en Waard. In ieder geval niet op een e-bike van werk. In de nacht van zaterdag op zondag zijn negen elektrische dienstfietsen uit de stalling bij het gemeentehuis ontvreemd.
“Vijf van deze fietsen zijn ontmanteld teruggevonden in het water naast de Parelhof, de andere fietsen zijn verdwenen”, licht een woordvoerder toe. “Er is aangifte gedaan en er wordt onderzoek gedaan naar de wijze van inbraak”, licht een woordvoerder toe. “We kunnen daarom op dit moment niet meer details geven over de ontvreemding van de fietsen.”
Hoe het precies zit met vergoeding van de verzekering moet ook nog worden uitgezocht.
Met zijn gezicht staat hij tegen het glas van de nieuwe toegangsdeur aan. ‘Kijk, daar achterin kun je ‘m zien staan’, zegt Wullie. En inderdaad, achterin de stalling zien we zijn motor. Maar Wullie Macmorland kan er niet bij. Niemand kan er bij. Voor de foto houdt hij zijn elektronische toegangskaart nog maar eens voor de lezer, maar de deur blijft net zo gesloten als even daarvoor.
We hebben met Wullie afgesproken bij de fietsenstalling aan de Ridderstraat. Aan de openbare functie van de stalling kwam een eind toen de nieuwe stalling in de voormalige V&D werd geopend. Maar voor omwonenden is de stalling nog wel beschikbaar. Tenminste, zoú beschikbaar moeten zijn.
Ook de motor van Ernst van de Bosch staat in de stalling. Zowel zijn motor als die van Wullie vallen in een categorie die je liever niet zomaar langs de straat zet. Zeker ‘s nachts niet. Dat is ook een harde voorwaarde van de verzekering. Ze hebben daarom al jaren een regeling waarbij ze hun kostbaar bezit in de stalling aan de Ridderstraat mogen zetten. (tekst gaat verder onder de foto)
Wullie tuurt door de deur van de stalling aan de Ridderstraat naar binnen en wijst naar zijn motor achterin. (foto: Streekstad Centraal)
En daar zijn ze allebei hartstikke blij mee. “Voor ons is het echt een uitkomst hoor en we waarderen dat enorm, dus we willen eigenlijk niet zeuren. Maar nu loopt het wel een beetje de spuigaten uit, vooral voor Wullie”, vertelt Ernst aan Streekstad Centraal. “Voor Wullie is het namelijk echt zijn dagelijkse vervoermiddel.”
“De stalling zou op 5 oktober dicht gaan voor aanpassingen en op de 12e weer open gaan. Prima, dacht ik, want dan zit ik toch in Schotland”, vertelt Wullie. Omwonenden konden hun fiets die periode tijdelijk in de nieuwe De Afstap kwijt. Maar hij kwam er op de 12e toch niet in. “Okay dacht ik, het is de gemeente, die is niet zo snel. Ik wachtte een paar dagen, maar toen gebeurde er nog steeds niks.”
Wullie belde de gemeente en die verwees door naar Parkeerservice P1. Na een uur in de wacht kreeg hij iemand op het hoofdkantoor in Amersfoort aan de lijn die hem doorverbond naar een collega in Alkmaar. “Toen heb ik na nog eens 23 minuten in de wacht te hebben gestaan opgehangen, ik was er helemaal klaar mee.” (tekst gaat verder onder de foto)
Yep, daar staat ie achterin, de motor van Wullie. Zo dichtbij, zo ver weg. (foto: Streekstad Centraal)
Hij belt opnieuw de gemeente. “Oh meneer, wat vervelend voor u!”, zegt Wullie in een hogere stem. Hij werd vriendelijk geholpen. “Buitengewoon netjes, echt heel lief.” De medewerker wist de juiste persoon te vinden en die vertelde dat de passcanner op 22 oktober zou worden gerepareerd. Met P1 was afgesproken dat stalling op afspraak zou worden geopend.
“Maar toen kreeg ik een mail van P1 van: ‘nou ik denk niet dat wij iemand daar voor gaan sturen. U kunt uw motor eruit halen en dan zoekt u het verder maar uit’.” Okay, zo stond het er niet, maar daar kwam het wel op neer.
Het werd woensdag 22 oktober, maar de nieuwe schuifdeuren bleven dicht. Een paar dagen later belde Wullie de gemeente maar weer. Het werd zeven dagen later opnieuw woensdag, maar nee. Ook toen wilden de deuren niet open. Gelukkig was er iemand in het pand naast de stalling aan het werk. Dankzij een doorgang kon hij in ieder geval zijn motor aan de stroom zetten, zodat het alarm de accu niet leeg trok. (tekst gaat verder onder de foto)
De prachtige motor van Wullie die ‘s nachts binnen moet staan van de verzekering. (foto: Wullie Macmorland)
Afgelopen vrijdag belde Wullie weer. “We hebben geen idee”, zegt hij weer in een hogere stem. “Er komt een nieuwe kaartlezer, maar we weten niet wanneer. Sorry meneer, we vinden het heel vervelend voor u, maar meer kunnen we niet vertellen.” De goedlachse Schot maakt zich niet snel druk, maar toen raakte hij wel geïrriteerd. “Ernst en ik gebruiken onze motor allebei ook voor werk en we kunnen er al vier weken niet bij.”
Wullie benadrukt meermalen dat hij heel blij is dat hij en Ernst de stalling aan de Ridderstraat mogen gebruiken voor hun motoren. Het mag bij uitzondering, en ook alleen daar, niet in een van de parkeergarages. “Maar ja, dan moet ik er wel bij kunnen.”
Wij staken via de perslijn ons licht op bij de gemeente en komen er zo achter waar het is misgegaan. De stalling is niet beschikbaar omdat bij de vervanging van de oude deur door de nieuwe, glazen deur per ongeluk teveel kabels zijn doorgeknipt. Toen dat hersteld was, bleek de kaartlezer defect en moest een nieuwe worden besteld. Goed nieuws: die wordt komende vrijdag geplaatst.