Ter ere van het 200-jarig jubileum van het Noordhollandsch Kanaal is het kinderboek ‘Melle en de magische schep’ feestelijk gepresenteerd bij Van der Meulen’s Boekhandel in Alkmaar. Voor schrijfster Els Schipper is het iets wat ze al heel lang wilde doen. “Dit was het moment.”
Tijdens de presentatie van het kinderboek, die werd bijgewoond door jong en oud, werd het eerste exemplaar van het boek door Els overhandigd aan wethouder cultuur Jan Hoekzema. Aansluitend werd er een stukje voorgelezen, waarna er ruimte was voor vragen en signeren.
“Een kinderboek is iets wat al lang op mijn verlanglijstje staat”, vertelt Els aan Streekstad Centraal. “Sinds ik moeder ben, ben ik zelf veel gaan voorlezen. Door het jubileum van het Kanaal werd er een zaadje geplant waardoor ik wist dat dit het moment was.” (tekst gaat door onder de foto).
Els Schipper las tijdens de boekonthulling al een deel van haar boek voor aan de jongste bezoekers. (foto: Streekstad Centraal)
Voor het boek heeft Els samengewerkt met illustrator Saskia Mendez. “Ik kreeg de ruwe versie van de teksten, waar ik verschillende schetsen bij maakte”, legt Saskia uit. “Na de schetsen een paar keer heen en weer te hebben gestuurd en te horen wat Els er van vond, en akkoord te hebben gekregen is dit uiteindelijk het boek geworden”, sluit ze trots af.
‘Melle en de magische schep’ neemt lezers mee op een tijdreis langs het Noordhollandsch Kanaal. Hoofdpersoon Melle, die net verhuisd is, nog wat moet wennen aan zijn nieuwe buurt en het Kanaal nogal saai vindt, begint op een gewone middag aan een buitengewoon avontuur. Met zijn metaaldetector vindt hij een bijzondere schep, die hem door draaikolken en verhalen heen voert naar het verleden, het heden en zelfs de toekomst van het water.
Het boek is sinds 7 juli te koop bij Van der Meulen’s Boekhandel aan de Langestraat in Alkmaar.
Waar de meeste mensen zich tijdens de vakantie om acht uur nog een keertje omdraaien, is dat maandagochtend in Akersloot wel anders. Op de slotdag van de kermis maakt het Akercity Kermis Stunt Team voor de allerlaatste keer gebruik van hun geliefde traditie: het plagen van de eigenaar van café ‘t Hoorntje – tijdens de kermis bekend als De Deun – met een ludieke stunt.
De bezoekers van De Deun konden maandagochtend pas bij café ‘t Hoorntje naar binnen als ze door een doodskist waren gelopen. Daarna is er ‘licht aan het einde van de tunnel’, zoals de mannen van het Akercity Kermis Stunt Team het noemen. De groep mannen staat bekend om hun creatieve stunts tijdens de kermis – elk jaar weer.
“Heel in het begin wist ik zelf van de stunts af”, vertelt kroegeigenaar Jan Sanders. “Maar na een tijdje vonden de jongens het leuker als het voor mij ook een verrassing was. Dat heeft me heel veel slapeloze nachten bezorgd”, zegt hij lachend. (tekst gaat door onder de foto).
Het was al vroeg een gezellige boel in kroeg ‘t Hoorntje in Akersloot. De bezoekers waren gekleed in roze, speciaal voor het afscheid van “Deuntje”. (foto: Streekstad Centraal)
De stunt van dit jaar is een condoleance als afscheid van het “Deuntje”, het muziekprogramma dat optredens verzorgt tijdens de kermis. De eigenaar van de kroeg verkoopt het café in december, waardoor ook de toekomst van de kermis op losse schroeven staat. Het is bovendien de aller-allerlaatste stunt van het Akercity Kermis Stunt Team, wat de mannen van het stuntteam allemaal toch ook jammer vinden.
“Het zou zo zonde zijn als het na al die jaren gewoon ophoudt”, zegt een van de leden van het stuntteam. “Als er nou gewoon een groep vrienden bedenkt van ‘hé dat wat zij doen, dat kunnen wij ook’, zouden we dat zo leuk vinden.” (tekst gaat door onder de foto)
Met de grootste voorpret halen de mannen van het Akercity Kermis Stunt Team de doodskist op uit de achtertuin van een van de leden, een eindje van de kroeg vandaan. Daarna moet het gaan gebeuren. (foto: Streekstad Centraal)
Omdat het er voor nu nog niet naar uitziet dat er een nieuwe groep ‘stunters’ opstaat, is de stunt van maandagochtend voorlopig de laatste. “Veel mensen verwachten niet dat er nog iets gaat gebeuren naast de ingang die we tot een kerkhof hebben omgebouwd”, vertelt Paul Teuthof. “Maar om tien uur komt de echte stunt.”
Iets voor tienen verlaten de mannen de kroeg en gaan ze naar de achtertuin van een van de leden. “Even de doodskist halen”, klinkt het. Eenmaal in de achtertuin legt Paul nog even snel uit wat de bedoeling is terwijl de rest van de mannen roze handschoenen en een zwart petje pakken. (tekst gaat door onder de foto).
Met bijpassende roze rookbommen komt de doodskist het terrein van de kroeg op. Daar maakt het team een rondje zodat de plekken voor het bier op de deksel ook goed in gebruik genomen kunnen worden. (foto: Streekstad Centraal)
“Tijdens de stunt gaan we met een doodskist en rookbommen een rondje door de hele tent maken, ik hou dan een korte toespraak, en als hoogtepunt gaat dan de deksel van de kist af. Daarna gaat het feest door met kleffe cake en bier”, vertelt Paul enthousiast. “Een mooie afsluiter.”
De mannen vinden het jammer dat er na al die jaren een einde komt aan de stunts rondom de kermis, maar ze kijken met opgeheven hoofd terug naar de stunts uit het verleden. Een van de bekendste acties was vorig jaar, toen het team een replica bouwde van het kunstwerk ‘Contemplatorium’ dat eerder mysterieus uit Akersloot was verdwenen. Bezoekers dachten even dat het echte kunstwerk terug was, tot bleek dat het een stunt was. (tekst gaat door onder de foto).
Als de mannen van het Akercity Kermis Stunt Team het terrein van de kroeg opkomen staan veel nieuwsgierige dorpsgenoten al met hun telefoons in de aanslag om de stunt vast te leggen. (foto: Streekstad Centraal)
“En zo hebben we nog heel veel verhalen, als we ze allemaal afgaan zijn we morgen nog bezig.” Toch komen de verhalen los wanneer Streekstad Centraal met de mannen van het team in gesprek gaat. “We hebben een keer het Hilton nagebouwd zodat de bezoekers van de kermis net als Herman Brood van het gebouw af moesten springen.”
“Aan de achterkant hadden we toen een kiepwagen vol met broden neergezet waardoor de val werd gebroken en je gewoon goed terecht kwam. Dat heeft toch voor een hoop troep gezorgd voor Jan, de eigenaar, dat is niet normaal”, vertelt Paul lachend. (tekst gaat door onder de foto).
Het hoogtepunt van de stunt wordt bereikt als de deksel van de kist afgehaald wordt en er een hele boel ballonnen – met een briefje met het nummer van de eigenaar van de kroeg – de lucht in worden gelaten. (Foto: Streekstad Centraal)
“Vroeger vond het feest nog binnen in de kroeg plaats, en toen hadden we een van de barkeepers zo ver dat hij mee wilde helpen. Boven de kroeg zit een luik en die hebben we toen helemaal gevuld met van die ballenbakballen. Dat waren er meer dan 16000.”
“En toen dachten de mensen van ‘o dit jaar doen ze niks’, maar toen om een uur of elf werd het luik open getrokken en lag door de hele kroeg een laag ballen, heel kinderachtig maar toch ook wel erg leuk.”
Voor de mannen gaat het niet alleen om de uitvoering van de stunts, maar het voorwerk is eigenlijk het aller leukst. “We zijn hier ruim van te voren altijd al mee bezig, en als je dan zo met z’n alle bezig bent en naar iets toewerkt met zo veel lol, dan is dat echt genieten”, sluit Paul af.
Het laatste weekend van Zomer Op Het Plein zette een kroon op de editie van 2025. Net als eerdere weekenden kon het publiek in de open lucht genieten van gratis optredens op het Alkmaarse Canadaplein. Het bleef niet altijd helemaal droog, maar dit jaar hoefde geen enkele voorstelling door slecht weer naar binnen te worden verplaatst.
Vrijdagavond zorgde cabaretière Selma Visscher voor de aftrap van het slotweekend. Zaterdagmiddag trok de Haagse zangeres Shary-An Nivillac weer een ander publiek met haar kenmerkende mix van soul, pop en persoonlijke verhalen. Bekend van The Voice of Holland en hits als ‘Read My Book’ en ‘Ik Voel Me Goed’, bracht ze een sprankelend middagconcert dat zowel jong als oud raakte. (tekst gaat verder na de foto)
Een bomvol plein zondagmiddag voor het gratis optreden van Douwe Bob. (foto: Marco Schilpp)
Meezingers bracht Charl Delemarre zaterdagavond naar het plein. De winnaar van de Grote Prijs van Nederland blies het werk van Ramses Shaffy nieuw leven in, waarbij hij dirigent werd van het publiek die in koor ‘Laat Me’, ‘Doorgaan’ en ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’ meezong.
Zondagmiddag was de grote finale met Douwe Bob. Het massaal toegestroomde publiek werd opgewarmd door singer-songwriter Dean Presley uit Alkmaar, met een frisse mix van pop, country en rock. Daardoor was het publiek in de juiste stemming toen Douwe Bob op het podium verscheen met ouder en nieuwer, bekender en onbekender werk.
Om 17:00 uur stroomde het plein weer leeg en de terrasjes vol. Editie 2025 van Zomer op het Plein zat erop. “We hebben nog geen bezoekersaantallen, maar we kunnen in ieder geval spreken van een zeer succesvol jaar”, aldus een woordvoerder van Theater De Vest. (Alle foto’s: Marco Schilpp)
Vertrouwd en toch ook nieuw. De Tour de Waard wordt dit jaar voor de 54ste keer georganiseerd en aan de wielerkoers zelf verandert niet veel, maar langs de kant gaat het over een andere boeg. Voor het eerst wordt ‘Tour de Waard Live’ georganiseerd.
“Voorheen stond er bij Marlène een podium en ook eentje bij De Heeren voor de entree. Nu komt er één groot podium voorbij de finish in de bocht”, vertelt Ad Molenaar. Samen met Remco de Boer van Grandcafé De Heeren en de drie gebroeders Vriend van Marlène zet hij Tour de Waard Live op poten. “Het wordt nu één groot evenemententerrein.”
Vanwege de herinrichting van de Middenweg gaat de Tour de Waard voorbij de finish een stuk over één weghelft en dan door de buitenbocht richting de Bickerstraat. De weghelft voor de winkels en de horeca langs is dus vrij. “Het creëert meer ruimte voor ons. En voor het eerst komt er ook een tent over de Middenweg”, vervolgt Molenaar. De overkapping is 25 bij 15 meter en komt in de buurt van het podium te staan, in goed overleg met de organisatie van het wielerevenement. “De wielrenners rijden dus onder de tent door. Dat is heel bijzonder en volgens in criteriums nog niet eerder gedaan.” (tekst gaat verder onder de foto)
Niet meer door de binnenbocht, maar juist buitenom. Dat creëert mooi ruimte voor een groter podium en meer feestgangers. (foto: Streekstad Centraal)
De vijf organisatoren hebben niet zomaar hun krachten gebundeld. Het is min of meer noodzaak, vertelt Molenaar. “De kosten worden te hoog om het apart te blijven doen, dan is samenwerken altijd beter. De beveiliging, de muziek, de artiesten en ook andere dingen, het wordt allemaal duurder. We gaan nu ook op het evenemententerrein controleren of mensen zelf drank mee hebben.”
Ad Molenaar heeft weer zin in de Tour de Waard. “Ik vind het persoonlijk een van de mooiste feesten van Heerhugowaard. Jong en oud, mensen uit Heerhugowaard komen er massaal heen. Mensen die verhuisd zijn komen speciaal voor de Tour de Waard met een biertje, hapje en live entertainment.”
Kunst lokt vaak een reactie uit. Op basis van de reacties op de kunst die de afgelopen weken opdook langs het Noordhollandsch Kanaal in Alkmaar kan de Triënnale Alkmaar een schot in de roos worden genoemd: de positieve reacties golven als een vloedgolf over het kanaal, terwijl de kritiek slechts een rimpeling is.
De kunstwerken die in juni opdoken op en langs het water, zijn daar neergezet door Kunstuitleen Alkmaar. De openluchtexpositie kreeg de naam Triënnale Alkmaar: The Future is Now. Twaalf kunstenaars – van bekende namen tot jong talent – laten zich inspireren door het kanaal en verbeelden in hun werk de geschiedenis, het heden en de toekomst van deze waterweg.
De kunstroute markeert het 200-jarig bestaan van het kanaal en sluit aan bij de stedelijke ontwikkeling langs de oevers. Door kunst in de openbare ruimte zichtbaar te maken, wil de organisatie een breed publiek aanspreken en een bijdrage leveren aan de leefbaarheid én de culturele identiteit van Alkmaar.
De kunstwerken blijven tot 8 september staan. In deze video krijg je een impressie van het project en de kunstwerken langs het water. Meer info is te vinden op de site van Kunstuitleen Alkmaar.
Feestgedruis, blikjes bier en grote festivaltenten: wie dat eerdere jaren opmerkte rondom het Geestmerambacht dacht misschien aan festivals als Indian Summer of Elrow Town. Dit jaar is er nog maar één optie over: het Liquicity Festival, een van ‘s werelds grootste Drum & Bass-evenementen. De een slaat liever over, de ander gaat júíst de hort op. “Ik hoef Anouk en BLØF niet nog een keer te zien.”
Het feestgedruis is al van ver te horen bij de noordkant van het Geestmerambacht. De meesten hebben er al twee dagen op zitten en laden zich bij een van de honderden tentjes op voor de laatste avond. Anderen komen net aan om de laatste avond de sterren van de hemel te dansen in hun hipste kleding.
Het festivalleven rondom het Geestmerambacht lijkt te bruisen, maar wie de ontwikkelingen rond het festivalaanbod bij het Geestmerambacht volgt, weet wel beter: dat wordt steeds kariger. Indian Summer, jarenlang een zeer gewaardeerd en toegankelijk festival, stopte er na afgelopen jaar voorlopig mee vanwege een ‘optelsom van dingen’. “Van de beschikbaarheid van het terrein en de planning tot bredere ontwikkelingen in de markt en onze eigen festivalstrategie”, lichtte hoofd marketing Roy Pereira eerder toe. Ook Elrow Town, een fantasy dancefestival, hield er na edities in 2022 en 2023 mee op. (tekst loopt door onder de foto)
Honderden tenten staan er naast het festivalterrein aan de noordkant van het Geestmerambacht (foto: Streekstad Centraal)
En zo is het Liquicity Festival, dat in de afgelopen drie jaar ook al neerstreek bij het Geestmerambacht, het enige festival dat deze zomer is overgebleven. Voor velen is het jammer dat het aanbod zo gering is, en vooral dat Indian Summer niet meer bij het Geestmerambacht is.
Bijvoorbeeld voor ‘festivalopa’ Robert Both (80), die tijdens de 2019-editie op het podium werd geroepen om te komen dansen. Van het ene op het andere moment waren niet de artiesten, maar een dansende Robert de hoofdact van dat moment, met de bijnaam ‘festivalopa’ als gevolg. Maar hoe groot zijn liefde voor festivals ook is, het Liquicity Festival kan Indian Summer voor hem niet vervangen, en hij zal er dan ook niet bij zijn.
Met swingende heupen en de armen in de lucht veroverde ‘festivalopa’ Robert Both het podium van het Indian Summer Festival in 2019 (foto: NH Nieuws)
Anderen vinden het juist wel prima dat alleen het Liquicity Festival op het programma staat. “Ik snap de aantrekkingskracht van Indian Summer wel omdat het toegankelijk is en de muziek lekker algemeen is,” vertelt een man uit een groepje van zes uit de omgeving terwijl hij bij de ingang staat, “maar ik vind het niks. Dan sta ik nog een jaar naar Anouk en BLØF te luisteren, alsjeblieft niet. De muziek vind ik hier vele malen beter.”
Ook Alkmaarder Sjon, die zijn auto net heeft geparkeerd en de laatste avond van het Liquicity Festival gaat bezoeken, geeft de voorkeur aan dit festival. “Ik vind de muziek hier gewoon veel beter. Het is misschien een vrij specifiek genre, dus je moet ervan houden. Maar de mensen die hier zijn houden ook allemaal echt van Drum & Bass. Dat maakt het extra leuk”, vertelt hij aan Streekstad Centraal. (tekst loopt door onder de foto)
Een groepje bezoekers uit Letland en Estland, die door hun vriend uit Alkmaar zijn meegenomen (foto: Streekstad Centraal)
Dat het Liquicity Festival echt een evenement is voor Drum & Bass (elektronische dansmuziek, gekenmerkt door snelle breakbeats en zware baslijnen), zorgt ervoor dat er veel internationale aanwas is. Zeker omdat het een van de grootste Drum & Bass-festivals ter wereld is. “Het genre komt oorspronkelijk uit het Verenigd Koninkrijk, dus daarom zijn er veel Britten, maar er zijn ook ontzettend veel Duitsers, Belgen. Ik heb mensen uit heel Europa en ook zelfs daarbuiten gezien”, zegt Bas, die voor het festival werkt.
Toch heeft het festival zich ingezet om niet alleen Drum & Bass-liefhebbers van over de hele wereld aan te trekken, maar juist ook mensen uit de omgeving. Zo stelde het een gelimiteerd aantal tickets met korting beschikbaar voor inwoners van de gemeenten Alkmaar, Dijk en Waard, Schagen en Bergen. In hoeverre dat charmeoffensief is geslaagd, moet bij de evaluatie blijken.
De makers zien het als een speciale uitnodiging aan al je zintuigen. Ter gelegenheid van het 200-jarig jubileum van het Noordhollandsch Kanaal maakten Lonneke van Heugten, woordkunstenaar en stadsdichter van Alkmaar, en Sandra Schouten, kunstenaar en zintuigspecialist, een audiowandeling die mensen meeneemt op een persoonlijke reis door Alkmaar.
De kunstenaars hebben met een stem willen geven aan de eeuwenoude vaarweg die dwars door Alkmaar werd gegraven. Daarom heet het project ‘Het Kanaal Spreekt’. De kunstenaars activeren tijdens de wandeling door taal en geluid al je zintuigen.
De audiowandeling begint bij de openbare bibliotheek aan het Canadaplein. Daar is een Het Kanaal Spreekt-pakket te koop voor 5 euro. Op vertoon van een AlkmaarPas krijg je een euro korting. (tekst gaat verder onder de foto)
De audiotour kan daarna worden gedownload op de eigen mobiele telefoon en met een eigen koptelefoon worden beluisterd. Na ongeveer een uur eindigt de tour op het Schermereiland bij het pontje. De afstand is ongeveer 3,5 km.
‘Het Kanaal spreekt’ is een culturele productie van Sandra Schouten, Lonneke van Heugten en audioproducer Markus Hoogervorst. Dit project is onderdeel van het jubileumjaar Noordhollandsch Kanaal 200 Jaar en wordt mogelijk gemaakt door een bijdrage van de gemeente Alkmaar.
Bijna iedereen kent 3FM Serious Request vast wel. Ieder jaar sluiten dj’s zich op in een glazen huis, ergens op een plein in een Nederlandse stad, om geld in te zamelen voor het goede doel. Door de jaren heen kwamen er een podium, enorme tv-schermen en meer bij, en ook het publiek werd steeds groter. Te groot voor Alkmaar, bleek toen de gemeente Serious Request probeerde binnen te slepen.
PvdA, GroenLinks en VVD brachten begin dit jaar de motie ‘Haal Serious Request’ naar Alkmaar!’ in de gemeenteraad. Met het aannemen van de motie kreeg het college van B&W opdracht om te gaan lobbyen om het evenement dit jaar of volgend jaar naar Alkmaarse binnenstad te halen.
Aangezien het college dit zelf ook wel zag zitten, kwam net al snel in actie. “Door gesprekken met de organisator en andere gemeenten die Serious Request eerder organiseerden, nam ons enthousiasme toe, ook op het gebied van financiële haalbaarheid. Tegelijkertijd werd duidelijk dat de eisen aan de evenementenlocatie vanuit de organisator hoog waren.”
In april kreeg de gemeente organisator NPO op bezoek en zijn diverse locaties in de binnenstad bezocht en is aanvullende informatie verstrekt. De NPO heeft daarna geconcludeerd dat het evenement te groot is voor de pleinen in het centrum. Het Glazen Huis, het podium, de grote tv-schermen en alles wat er nog meer wordt neergezet, plus natuurlijk de vele bezoekers; er is gewoon niet genoeg ruimte voor alles op één locatie.
“Zowel de NPO als wij vinden het jammer dat het huidige concept ruimtelijk niet past. NPO heeft laten weten dat zij Alkmaar een mooie en gezellige stad vinden”, aldus het college. “Er is uitgesproken dat, mocht er in de toekomst iets veranderen aan het concept, Alkmaar zeker op het vizier van de NPO staat en dat wij graag gaststad willen zijn voor een volgende editie.” De kans dat het evenement verkleind wordt lijkt echter zeer klein. (foto: Wikipedia / Deerpeter)
Het Alkmaarse Theater De Vest sluit het theaterseizoen 2024-2025 af met een uitzonderlijk hoog bezoekersaantal: ruim 123.000. “Een absoluut topjaar”, noemt het Alkmaarse theater de afgelopen periode. En gezien de kaartverkoop, lijkt het komende seizoen ook weer mooi te worden voor het theater aan het Canadaplein.
“Het is hartverwarmend om te zien hoeveel mensen Theater De Vest weten te vinden”, kijkt directeur Naud van Geffen met genoegen terug. “Dit succes is te danken aan ons fantastische team, bevlogen makers en bovenal aan ons trouwe en nieuwsgierige publiek. We zijn jullie ontzettend dankbaar.”
Grote publiekstrekkers waren onder andere Onze Jordaan, Malle Babbe, Jesus Christ Superstar, Josephine B en de eigen productie De Klokkenluider van Alkmaar in de Grote Kerk. Ook het cabaretaanbod was weer populair, met uitverkochte zalen voor onder andere Tim Fransen, Kor Hoebe en Freek de Jonge. Ook vele kleinere producties deden het goed.
Theater De Vest zit niet stil. Het nieuwe theaterseizoen is in aantocht en de kaartverkoop gaat hard. Inmiddels zijn alweer bijna 58.000 kaarten verkocht voor voorstellingen als Hairspray, We Will Rock You en voor Simone Kleinsma. Het theaterseizoen opent in september met de vijfsterrenproductie Dear Evan Hansen, een meeslepende muziektheaterproductie van De Theateralliantie.
Het programma voor het seizoen 2025-2026 is te vinden op theaterdevest.nl. (foto: Rick Akkerman Fotografie)
Hijgend en puffend komen groepjes mensen boven nadat ze een tocht van 127 traptreden hebben afgelegd. Maar eenmaal boven kijkt iedereen de ogen uit. De bezoekers zijn niet de Sagrada Familia of de Notre Dame opgeklommen, maar de vuurtoren van Egmond aan Zee. Waar die normaal altijd anderen in de schijnwerpers zet, staat hij dat zondag zelf. Na anderhalf jaar aan renovatiewerkzaamheden is de vuurtoren van Egmond aan Zee sinds deze week klaar voor de toekomst. En dat moet gevierd worden, dachten de beheerders. Twee uur lang was de vuurtoren zondag gratis toegankelijk.
“We hebben nieuwe ledverlichting, de ramen en de gietijzeren randen eromheen zijn vernieuwd en verbeterd, de koepel is wit geschilderd en er liggen nieuwe tegels bij de ingang”, somt Henk Biesboer, beheerder van de vuurtoren, de renovatiewerkzaamheden van de afgelopen anderhalf jaar trots op. Die waren nodig, vertelt hij, want sommige gedeeltes van de vuurtoren waren ‘behoorlijk verouderd’. “Het is daarom echt fantastisch dat de toren gerenoveerd is.” (tekst loopt door onder de foto)
‘Goed kijken waar je je voeten neerzet’, was het devies tijdens de tocht naar boven. Maar als het einde in zicht is gaat de blik toch vaak naar andere dingen dan de eigen voeten. (foto: Streekstad Centraal)
De werkzaamheden zijn onderdeel van een programma van Rijkswaterstaat waarbij meerdere vuurtorens langs de gehele Nederlandse kust een opknapbeurt krijgen. Het voornaamste doel daarvan is om de vuurtorens duurzamer te maken.
Zondag houdt Henk de wacht bij de ingang van de vuurtoren. Want nu de toegang gratis is en de vuurtoren voor het eerst in de nieuwe staat is te bekijken voor publiek, heeft zich een rij gevormd voor de ingang. “Het is behoorlijk druk inderdaad, maar er kunnen slechts vijftien mensen tegelijk naar binnen. Ik had de drukte eigenlijk wel verwacht, want het is natuurlijk een uniek monument.” (tekst loopt door onder de foto)
Zondag konden bezoekers vanuit de vuurtoren zo’n 20 kilometer ver kijken, schat Piet. Bij mooi weer is dat 45 kilometer. (foto: Streekstad Centraal)
Bovenin de toren staat Piet, vrijwilliger bij de vuurtoren, om bezoekers daar van tekst en uitleg te voorzien. Hij is al 65 jaar betrokken bij de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij (KNRM) en kwam wekelijks in de vuurtoren. “Terwijl ik dan aan het vertellen ben schieten er veel reddingsacties door mijn gedachten. Dat brengt wel echt een nostalgisch gevoel met zich mee, want het was altijd heel spannend.”
Henk is minder lang dan Piet betrokken bij de vuurtoren, maar heeft ook genoeg spannende verhalen waar bezoekers hij de bezoekers mee kan trakteren. “Een aantal jaar geleden was het windkracht 12, iets wat hier nauwelijks voorkomt. Toen wilde er een filmploeg vanuit het bovenste gedeelte van de toren opnames maken. De toren bewoog al de hele dag een klein beetje maar toen we eenmaal boven waren begon het alleen maar harder te waaien en begonnen de deuren ook te trillen. Die cameraploeg vroeg of dat wel vaker zo was, en ik zei heel zelfverzekerd ‘ja’. Maar voor mij was het ook de eerste keer dat ik het meemaakte.” (tekst loopt door onder de foto)
Om nog even het spannende gevoel te krijgen van vroeger pakt Piet de telefoon waarmee hij altijd de kustwacht belde om ze te instrueren. (foto: Streekstad Centraal)
De geschiedenis van de vuurtoren, officieel de J.C.J. van Speijk vuurtoren, gaat ver terug. Toen de bouw in 1834 was afgerond, werd de toren opgedragen aan Jan van Speijk, een heldhaftige luitenant-ter-zee, vond ook Koning Willem I. Nadat Van Speijks schip dreigde te worden gekaapt door de Belgen – wat absoluut geen optie voor hem was -, koos hij ervoor om zijn eigen schip op te blazen, waarbij hij en 25 andere bemanningsleden omkwamen. Die daad vond Koning Willem I zo moedig dat hij een gebouw naar de luitenant wilde vernoemen. De keuze van de koning viel op de vuurtoren in Egmond aan Zee.
Jarenlang was de Egmondse vuurtoren een belangrijke, maar door de komst van satellietnavigatie werd de bemanning van de vuurtoren in Egmond aan Zee vanaf 1980 overbodig. De observatietaken konden nu door een landelijke kustwacht worden overgenomen.
Hoewel de vuurtoren al jarenlang een monument is, heeft het nog wel een belangrijke functie. “Het is voor de reddingsbrigade nog altijd een herkenningspunt, maar ook zeker voor recreatievaart. Die functie blijft heel belangrijk”, legt Piet uit aan Streekstad Centraal.
Toch geeft hij bezoekers vooral uitleg over de oude onderdelen in de vuurtoren, bijvoorbeeld de pijlschijf, waarvan exacte locaties kunnen worden afgelezen, en de oude telefoons waarmee die locaties werden doorgeven aan de kustwacht. “Men vindt het prachtig”, ziet Piet. (tekst loopt door onder de foto)
Er is genoeg vermaak voor de bezoekers zondag, zo ook voor dit gezin uit Zuid-Limburg. (foto: Streekstad Centraal)
“Ik zag dat de vuurtoren vandaag open is, en iedereen leek het leuk om ernaartoe te gaan”, vertelt een moeder van een gezin met drie jongens uit Zuid-Limburg. Eenmaal bovenin de toren vindt iedereen het ook leuk, behalve één. “Ik vind het wel heel hoog”, zegt een van de jongens terwijl hij naar de grond 28 meter lager kijkt.
Niet alleen toeristen, ook Egmonders zelf komen zondag een kijkje nemen. “De vuurtoren is de trots van ons dorp”, vertelt Derper William. “Dus ik moest er vandaag even bij zijn om te kijken hoe het eruit ziet na de renovatie. Ik vind het erg mooi geworden.”
