Manfred Holz, maker van de bronzen prostituee Susanne, heeft een brief gestuurd naar het Alkmaarse college. De Keulenaar stelt daarin vragen en legt zijn ideeën achter het beeld uit. “Ik heb Susanne met veel liefde maandenlang gemodelleerd; ze is een deel van mijn hart. Susanne mag geen slachtoffer van de politiek zijn, haar boodschap is te waardevol!”
Of hij de politiek zal overtuigen is de vraag. Er is behoorlijk wat kritiek ontstaan. Het beeld zou respectloos zijn naar vrouwen en een werkgroep van kunstenaars was zeer negatief. Susanne zou een “hoog kermisgehalte” hebben en een “vreemde” onderplaat die het een “tijdelijke uitstraling” geeft. Bovendien schreven Alkmaar Marketing en het VVV in 2017 hun steun uit, maar nu houdt de een zich afzijdig, en de ander steunt het initiatief niet.
Manfred Holz zelf ziet Susanne juist als een ode aan de prostituee en een mooie attractie op een juiste plek, die uitnodigt tot kussen. “Een symbool voor tolerantie en respect”, zoals ook initiatiefnemer Cor Ootes vindt. En uit vele gesprekken met prostituees bleek dat zij enthousiast waren. Manfred en Holz wilden een “perfecte zus” voor het kussende Kaasmeisje. “Een zus, liefdevol en trots. De blote borsten als symbool voor natuurlijkheid.”
Het oordeel van de werkgroep vindt Holz maar lachwekkend. De onderplaat kan verankerd worden. Bovendien is lantaarnpaal waar Suzanne tegen leunt onderdeel van het kunstwerk. “Het plaatst haar in het dagelijks leven”. Ook bekritiseerde de werkgroep de plaat met voetstappen voor het beeld. Maar iedereen is gek op het inmiddels beroemde kussende Kaasmeisje, en zij “heeft bijna hetzelfde bord met voetstappen.”
Volgens Holz zitten er in de werkgroep geen Alkmaarse kunstenaars. Hij vraagt het college waarom. “Heeft Alkmaar geen kunstenaars?”, schertst hij. Het lijkt voor hem of de politici buiten Alkmaar moesten zoeken voor een negatief oordeel.
Eén doel heeft Manfred Holz zeker al wel bereikt: het beeld heeft mensen aangezet tot denken en discussie.”Veel meer dan veel andere openbare beelden.”
“Ik vind het jammer dat sommige politici de boodschap van Susanne niet willen zien en het beeld gebruiken voor hun politieke strijd”, besluit de teleurgestelde Duitse kunstenaar zijn brief.
