Sinds begin april werkt ProRail aan de vernieuwing van Station Heiloo. De perronkap wordt vervangen en ook het perron zelf wordt aangepakt. Het komende weekend is het station dicht en het treinverkeer gestremd voor de vervanging van de perronkap. Ook wordt er gesloopt en een start gemaakt met de herbestrating van het perron.
Niet alleen het station is in het weekend dicht, ook de voetgangersoverweg aan de Stationsweg en het gehele P+R-terrein. Mogelijk zorgen de werkzaamheden, die dag en nacht plaatsvinden, voor enige geluidsoverlast en beperkte bereikbaarheid van de directe omgeving van het station.
Na afloop van deze eerste treinvrije periode wordt het werk aan de nieuwe perronkap voortgezet op het P+R-terrein. Dit terrein blijft dan deels in gebruik als werkruimte. Meer informatie over het project is te vinden op prorail.nl/stationheiloo.
Het treinvrije weekend duurt van zaterdag 31 mei 01:00 uur tot maandag 2 juni 05:00 uur. NS zet bussen in om reizigers te vervoeren. Kijk voor actuele reisinformatie op ns.nl.
In de zomer en het najaar volgen nog twee treinvrije periodes. De tweede is van donderdag 18 juli tot en met zondag 21 juli en de derde van vrijdag 26 september tot en met zondag 28 september. Meer informatie hierover volgt nog.
Uitgeest, Castricum en Heiloo gooiden in 2021 het afvalbeleid om en Bergen volgde in 2023. De inzet was een drastische vermindering van de hoeveelheid restafval door goede afvalscheiding. Het gevolg is dat BUCH-inwoners afgelopen jaar minder dan de helft aan restafval produceerden. De gemeenten zijn dankbaar voor de inzet van inwoners.
Zo’n vijf jaar geleden produceerden inwoners van de vier BUCH-gemeenten jaarlijks nog zo’n 200 kilo per inwoner. Vorig haar was dit nog maar rond 80 kilo voor Uitgeest, Castricum en Heiloo. Daarmee behoren ze in de provincie tot de gemeenten met de laagste hoeveelheid restafval per inwoner. Bergen zat rond de 90 kilo, maar zal de andere drie gemeenten dit jaar of volgend jaar bijhalen.
Wat al meteen flink hielp was dat inwoners geld wilden besparen. Iedere leging van de grijze bak kost geld, en ook iedere afvalzak die in een ondergrondse container wordt gegooid. Zo lijkt het of inwoners meer betalen, maar restafval verbranden kost geld en recyclebare stoffen kunnen juist geld opleveren. Hoe beter de scheiding, hoe goedkoper. Door de inflatie is de afvalstoffenheffing gestegen, maar veel minder dan in andere gemeenten.
Sinds januari 2024 worden de groene (gft+e) en oranje (pmd) bakken op verzoek van inwoners iedere twee weken geleegd. De grijze bak is nog maar eens per vier weken aan de beurt. Hierdoor zijn inwoners hun afval nog beter gaan scheiden. Uit een enquête die steekproefsgewijs in de vier gemeenten is afgenomen blijkt dat de meeste inwoners tevreden zijn over hoe vaak de bakken geleegd worden.
Ook andere aanpassingen dragen bij aan het succes zoals verzamelcontainers voor gft+e bij hoogbouw, luiercontainers, containers voor klein elektrisch afval en de ondergrondse 30/60-containers voor restafval met twee kleppen, voor kleinere en grotere zakken. Vooral in wijken met veel ouderen blijkt deze laatste oplossing goed te werken.
De waardering van inwoners voor het afvalbeleid in het algemeen is in Uitgeest, Castricum en Heiloo gestegen. Mensen die in laagbouw wonen geven het beleid zelfs een 8,0. Bergen is nog niet bevraagd vanwege de latere invoering. (foto: BUCH)
Bij de Lekkere Bakr in het oude centrum van Heerhugowaard zijn ze opgelucht dat de brand niet ‘s nachts in alle stilte uitbrak, maar ze balen ook flink. Door de brand is er veel schade ontstaan, en dat terwijl ze de boel net opnieuw hadden ingericht. “De verf was bij wijze van spreken nog nat.”
Dinsdag brak aan het begin van de middag brand uit in de bakker aan de Middenweg in het oude centrum. Mogelijk door kortsluiting. “Ons personeel was binnen toen de stroom uitviel en de rook uit het plafond kwam”, vertelt mede-eigenaar Ronald Zegers aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. “Ik was toevallig in de buurt toen ik het belletje kreeg, de brandweer was er gelukkig snel bij. Als het ‘s avonds was gebeurd, waren we alles kwijt geweest. Een groot deel van het pand bestaat uit hout.”
Maar de ellende is groot. Niet alleen vanwege de brand is er veel schade, maar ook omdat de brandweer het plafond eruit trok om bij de brandhaard te komen, en natuurlijk door al het bluswater. De winkel lag vol met aangebrande en doorweekte materialen. Hoe de brand in het plafond ontstond is nog niet duidelijk. (tekst gaat verder onder de foto)
Binnen de bakkerij was het een ravage. Overal lagen delen van het plafond, doorweekt en verbrand. (foto: RVP Media)
De schade wordt nog geïnventariseerd. Zegers is niet erg optimistisch, gezien de zichtbare schade. “Ik vrees dat onze toko voorlopig dicht blijft. Enorm balen want we hebben de winkel een aantal maanden geleden nog een compleet nieuwe uitstraling gegeven.”
De bewoners waren tijdens de brand niet thuis. “Die zijn toevallig op vakantie, maar komen nu wat eerder naar huis toe”, weet Ronald.
De schade aan hun woning lijkt voorlopig mee te vallen, maar de Veiligheidsregio houdt een slag om de arm. “Mogelijk heeft het slopen van het plafond invloed op de vloerconstructie van de bovenwoning. Dat wordt onderzocht als de ruimte wat meer begaanbaar is.” (foto: RVP Media)
De bijenpopulatie neemt nog steeds af, mede door het gebrek aan goede plekken om te ‘wonen’. Heiloo probeert daar nu iets aan te doen. Door heel Heiloo zijn bijzondere constructies aan de lantarenpalen bevestigd. Het gaat om Bee&Bee Hotels. De gemeente wil zo de bijenpopulaties een handje helpen.
Bijen zijn heel belangrijk voor kruisbestuiving van planten en bloemen. De laatste jaren wordt er steeds meer moeite gedaan om bloemen te planten waar deze insecten hun voedsel vandaan kunnen halen. En er worden dus zo hier en daar bijenhotels opgehangen, zoals de Streetlight Bee&Bee’s van BeeGrateful. En daarvan zijn er nu tien aan Heilooër lantarenpalen bevestigd.(tekst gaat verder onder de foto)
De Bee&Bee kan mooi op een paal heen geklapt worden. (foto: gemeente Heiloo)
Deze bijenhotels zijn ontworpen in samenwerking met de Wageningen Universiteit en zijn liefdevol gebouwd in een sociale werkplaats. Ieder bijenhotel heeft plek voor zo’n 500 bijen. De gaten zijn van verschillende afmetingen, zo is de Bee&Bee voor verschillende wilde bijensoorten. Veel wilde bijensoorten leven niet in een kolonie, maar zo wonen ze toch gezellig een beetje bij elkaar.
Je hebt eindelijk besloten om te solliciteren. Je weet wat je wil en bent gemotiveerd. Alleen dat CV nog. Daar gaat het vaak mis. De meeste mensen maken fouten die hun kansen direct verkleinen. De CV maker van Sollicitatiebaas helpt je om deze valkuilen te vermijden. De tool neemt je mee van begin tot eind en zorgt ervoor dat jouw CV wel wordt gelezen.
Te veel tekst en te weinig structuur
Een handgemaakt CV is vaak te lang. Je wil alles laten zien, maar dat werkt juist averechts. Recruiters scannen een CV in enkele seconden. Als jouw informatie niet direct opvalt, ben je al uit beeld voordat je kans krijgt. De CV maker begeleidt je bij het kiezen van relevante informatie. Je voegt alleen toe wat echt nodig is. Zo blijft je CV overzichtelijk en raak je niets belangrijks kwijt. De vaste opbouw zorgt voor logica in je verhaal. Dat maakt indruk.
Rommelige opmaak en onduidelijke indeling
Een slordig CV maakt geen goede eerste indruk. Onregelmatige marges, te veel lettertypes of kleuren die botsen zorgen voor afleiding. Je komt daardoor minder professioneel over. De CV maker werkt met vaste lay-outs die visueel sterk zijn. Alles is al goed uitgelijnd. Je hoeft alleen je gegevens in te vullen. En wil je een ander design? Dan kies je gewoon een van de CV templates die wél geschikt zijn voor sollicitaties. Ze zijn allemaal getest op leesbaarheid én op aantrekkelijkheid voor recruiters.
Geen logische volgorde in je informatie
Veel mensen starten met irrelevante gegevens of vergeten juist hun profieltekst. Een tool dwingt je om eerst te denken en dan pas te schrijven. Bij Sollicitatiebaas begin je met de juiste structuur. Je kiest eerst een rol of functie en past de inhoud daarop aan. Zo weet je zeker dat je CV klopt bij je doel. De tool helpt je ook met suggesties. Die teksten zijn gebaseerd op veelgebruikte zinnen die echt werken. Je hoeft ze alleen aan te passen aan jouw situatie.
Vage functietitels of onvolledige taken
Als je zelf een CV schrijft, verval je snel in algemeenheden. Je noemt je functie, maar niet wat je echt deed. Of je bent juist te kort en laat belangrijke details weg. De CV maker vraagt door. Je krijgt per onderdeel uitleg en voorbeelden. Zo weet je wat je moet invullen en hoe je jezelf goed neerzet. De tool zorgt ervoor dat je CV concreet wordt en je jezelf niet onderschat.
Geen rekening houden met AI en systemen
Veel bedrijven gebruiken software om sollicitaties te filteren. Een verkeerd opgemaakt CV valt dan automatisch af. De sjablonen van Sollicitatiebaas zijn geschikt voor deze systemen. Je hebt dus een voorsprong als je solliciteert. Dat betekent dat jouw CV sowieso wordt gelezen. Je verspilt geen kansen door iets simpels als de verkeerde lay-out. Alles wat je invult, komt op de juiste plek te staan.
Te creatief willen zijn zonder doel
Een CV is geen kunstwerk. Toch proberen veel mensen zich te onderscheiden met opvallende designs of teksten. Dat werkt vaak tegen je. Recruiters willen snel zien wat je kan. De CV maker helpt je om inhoud boven vorm te plaatsen. Er is ruimte voor stijl, maar alleen als dat iets toevoegt. De tool houdt je op het juiste pad. Daardoor laat jij zien dat je weet wat werkt.
Een grote klopjacht van de politie hield Overdie vrijdagmiddag flink bezig. Rennende en roepende agenten, politiemotoren en -auto’s maakten duidelijk dat er ‘iets’ gaande was. Het bleek echter minder ernstig dan het op het eerste gezicht leek.
Overdie was vrijdag het toneel van een nieuwe politie ‘hunt’, waarbij de politie zo veel mogelijk jongeren probeerde te ‘arresteren’. De meer dan honderd deelnemende jongeren probeerden ondertussen zo veel mogelijk stempels binnen te halen. (tekst loopt verder onder de foto)
De hunt kan niet beginnen voor er een ‘mugshot’ is gemaakt en een nummer is verkregen. (Foto: Streekstad Centraal/ Marco Schilpp)
Nadat er van alle ‘voortvluchtigen’ een mugshot is gemaakt, krijgen de surrogaatcriminelen een nummer op hun rug en probeerden ze – terwijl politie en handhaving op ze jaagt – op drie locaties in de wijk een stempel binnen te halen.
De jongeren die zich met drie stempels én hun nummer nog op de rug binnen twee uur weer meldden bij het startpunt, hebben ze de politie verslagen. Meestal lukt dat niet. (Tekst loopt door onder de foto)
Met de hunt wil de politie aan jongeren laten zien benaderbaar te zijn (foto: Streekstad Centraal/Marco Schilpp)
Naast de jongeren een leuke middag bieden, hoopt de politie met de hunt ook toenadering te zoeken bij de jongeren, laat een politiewoordvoerder weten. “We willen hiermee de toegankelijkheid naar jongeren toe vergroten, zodat we niet voornamelijk worden gezien als boemannen, maar ook als benaderbare en toegankelijke mensen.”
De reacties van de deelnemers waren erg positief, zegt de politie. Een jongen vond het zelfs zo leuk dat zijn moeder zich zorgen ging maken; hij kwam maar niet thuis.
Nadat haar vader zelfmoord pleegde – ze was toen zelf 18 – wil ze nu aandacht vragen voor mensen die net als haar vader vroeger te maken hebben met mentale problemen. Daarom staat de Castricumse Sara Eenhoorn aan de start van een untratrailrun in Zuid-Limburg van 101 kilometer. “In vergelijking met wat mijn vader heeft meegemaakt is zo’n ultratrailrun van 101 kilometer natuurlijk niks.”
Zaterdagochtend om 05.00 uur ging Sara met zo’n negentig anderen van start. Ze hoopt het parcours van 101 kilometer voor 20.00 uur te hebben afgelegd. “Het is een combinatie van wandelen en hardlopen”, legt ze uit. “Je gaat over onverharde paden in het bos en door zand en modder. En er zitten hoogtemeters in.”
Sara zegt uit een normaal gezin te komen. Op jonge leeftijd verhuisde ze samen met haar ouders en haar tweelingzus van het kleine dorpje De Woude naar Alkmaar. Met Nico, haar vader, bouwde ze al vroeg in haar leven een sterke band op.
Nico was ondernemer en nam Sara onder schooltijd soms mee naar het buitenland voor zijn werk. Sara werd gepest op school en haar vader wilde haar daartegen behoeden. “Hij meldde me dan ziek van school om me tegen het pesten te beschermen. We hebben toen echt een fijne band opgebouwd”, vertelt Sara aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. (tekst loopt door onder de foto)
Al op jonge leeftijd ontwikkelde Sara een sterke band met haar vader Nico (foto: NH Nieuws)
Nico kampte al langere tijd met depressieve periodes, maar toen hij met zijn bedrijf achttien jaar geleden een zware financiële tegenslag te incasseren kreeg, ging het echt mis. “Van het ene op het andere moment hadden we niets meer”, vertelt Sara. “Dat was zo confronterend en verdrietig. Mijn ouders stonden ineens met lege handen.”
Nico kreeg minder en minder het gevoel dat hij voor zijn gezin kon zorgen. “Financieel gezien was dat ook waar, maar in liefde was het juist de beste vader die je je kon wensen. Net zoals mijn moeder, die altijd sterk en positief bleef. We waren sterk als gezin, maar ik denk dat mijn vader dat nooit heeft verwerkt.”
“Dat werd ons duidelijk uit de brief die hij schreef voor zijn zelfdoding. Hij voelde zich schuldig dat hij ons niet kon geven wat hij wilde geven. Dat is heel triest, want voor ons was hij wel genoeg. Hij was een fantastische vader. Alleen overkwamen hem bepaalde dingen, waar hij zelf ook niks aan kon doen.”
Op 58-jarige leeftijd besloot Nico een einde te maken aan zijn leven. Sara was toen 18 en het was voor haar, haar moeder en haar tweelingzus het begin van een ontzettend moeilijke periode. “Iedereen kan met je praten als je vertelt dat je vader is overleden aan kanker. Maar welke vraag moet je stellen als je vader zelfmoord heeft gepleegd? Dan stopt het.”
Om die reden rent Sara vandaag de ultratrailrun. Door het 101-kilometer lange parcours te lopen, zamelt ze geld in voor Stichting MIND, een organisatie die zich inzet voor psychologische gezondheid. “Het is zo’n onzichtbare ziekte. Er wordt ook niet veel over gepraat, omdat mensen niet weten hoe ze moeten reageren. Ik wil er juist wel over praten, zodat ik anderen daarmee kan helpen om open te zijn.”
(tekst loopt door onder de foto)
Zo liep Sara zaterdagochtend door de bossen aan het begin van het parcours (foto: NH Nieuws)
Of het gaat lukken om de trainrun helemaal te lopen weet Sara nog niet. “Het wordt natuurlijk echt heel zwaar. Maar ik dacht ook meteen: ‘Wat is 101 kilometer afzien nou in vergelijking met wat iemand doormaakt die door een depressie gaat?’. Dan zie je wel duizend keer af. Dan is zo’n trailrun natuurlijk niks.”
“Ik ga ongetwijfeld halverwege willen stoppen, maar ik moet me er dan toch doorheen slepen en zeggen: ‘We gaan door’. Dat vond ik een mooie metafoor om aan die trailrun te koppelen.”
Deze week werd bekend dat de Vroonermeerschool in Alkmaar vol zit en het bestuur van scholenkoepel Ronduit twee groepen naar De Vlieger wil verhuizen. Daar zijn een paar lege lokalen. Een mooie oplossing, zou je zeggen. Toch heerst er boosheid. Bestuurder Iwan Basoski begrijpt de verontwaardiging, maar het is even niet anders. Hij hoopt er met de leerkrachten en de ouders uit te komen: “We zouden de groepen bijvoorbeeld een kwartier eerder of later laten beginnen.”
Iwan Basoski werd in 2023 bestuurder bij Ronduit. Toen was de kogel al door de kerk voor wat betreft de bouw van het kindcentrum in de Vroonermeer. Vanwege de hard gestegen bouwkosten koos gemeente Alkmaar voor een gebouw met twee lokalen minder. Plek voor 450 kinderen zou genoeg moeten zien. Dat blijkt nu niet zo te zijn, want de verdeling over de basisscholen is scheef. Obs De Vlieger houdt lokalen over, terwijl de Vroonermeerschool voor komend schooljaar meer aanmeldingen kreeg dan het aankan, voordat er een stop op gezet werd.
Het Ronduit-bestuur besloot om groepen 7 en 8 met docenten en al onder te brengen in hoofdlocatie De Vlieger in de Daalmeer. Dat is ook volgens het beleid van gemeenten, legt Basoski uit. “Als er ruimte leeg staat dan zeggen gemeenten ‘ja wacht eens even’. Zeker als het waarschijnlijk is dat die piek gaat afzwakken.” (tekst gaat verder onder de foto)
Bijna precies een jaar geleden werd Kindcentrum Vroonermeer feestelijk geopend, na een jarenlang proces. (foto: Fotostudio Wick Natzijl)
Basoski begrijpt heel goed dat er boze en bezorgde ouders zijn. “Je zal maar twee kindjes hebben en eentje moet naar de De Vlieger en de ander zit een paar klassen lager op de Vroonermeerschool. Dat is gewoon heel vervelend. We willen daar natuurlijk op een hele verstandige manier mee omgaan. Denk aan een kwartier eerder of later beginnen, een standaard fietsroute en die fietsroute eerst uitproberen met de desbetreffende kinderen. Dat zijn manieren waarop je de situatie dragelijker kunt maken.”
Het scholenbestuur denkt dat de fietsroute tussen de scholen veilig genoeg is. “Het is heel vervelend, maar de route is wel veilig. De wethouder heeft dat tegenover de gemeenteraad ook nog benadrukt.”
Hoe lang de groepen 7 en 8 in De Vlieger moeten zitten vindt Basoski lastig in te schatten. “Met de aannamestop beheersen we de groei. We kunnen niet in een glazen bol kijken, maar onze ervaring is dat de piek zal afzwakken. Ik denk niet dat het drie of vier jaar gaat duren”, zegt de bestuurder. “Maar we weten het gewoon niet precies.”
Definitief is het besluit nog niet, benadrukt Basoski. De medezeggenschapsraad van de school buigt zich nu over het voorstel.
“Oude Kaas!” Twee kaasdragers van het Gele Veem zwoegen zichtbaar terwijl ze hun jubilerende collega Daan Vrees op de berrie over de markt dragen. De nu 77-jarige kaasdrager met de bijnaam ‘de jockey’ viert vrijdag dat hij 50 jaar deel uitmaakt van het Kaasdragersgilde. De andere kaasdragers maken allerlei grapjes als ze het drietal voorbij zien flitsen over de kaasmarkt. Ze hebben allemaal schik.
De nestor van het Gele Veem had maar één wens voor deze feestdag: dat hij met het luiden van de bel de kaasmarkt mocht openen. Eeuwenlang was dat een onbeduidend klusje voor de knecht. De laatste 25 jaar is het iets speciaals geworden waar alleen prominente of bijzondere gasten voor worden gevraagd. En met een beperking: je mag het maar één keer in je leven doen, zo staat in de regels.
Het Gele Veem verzamelt zich rond hun nestor Daan Vrees die voor zijn 50-jarig jubileum de kaasmarkt mocht openen. (foto: Streekstad Centraal)
Er verandert wel meer in 50 jaar kaasdragen. Kaaswethouder Anjo van de Ven merkte tijdens de ceremonie op dat kaasdrager Daan al meer dan tien procent van het bestaan van het Gilde lid is. Hij kreeg al snel de bijnaam de Jockey, omdat hij in de vorige eeuw fanatiek meedeed aan paardenraces: “Toen was ik alleen wel ongeveer 30 kilo lichter hoor”, zegt hij om misverstanden te voorkomen. Zijn maten van het Gele Veem grappen meteen dat ze jaloers zijn op het paard dat in de vorige eeuw een veel lichtere Daan hoefde te dragen. (tekst gaat verder onder de foto)
Of het nu aan de extra kaas op de berrie lag of aan kaasdrager Daan, maar zijn collega’s hadden heel wat gewicht te verstouwen tijdens een jubileumrondje over de markt. (foto: Streekstad Centraal)
De Jockey maakte vele hoogtepunten mee , maar gevraagd naar het mooiste sinds 1975, hoeft hij niet lang na te denken: “De reizen naar Japan. In 1983 opende Holland Village, een themapark in Nagasaki dat Nederlandse steden als Gouda en Hoorn nabootste. Buiten het kaasmarktseizoen draaiden we met een groep Alkmaarse kaasdragers zestien jaar lang een aantal maanden een kaasmarkt. Ik ben alle zestien jaren meegegaan. Ik heb het land heel goed leren kennen en ben ervan gaan houden.” (tekst gaat verder onder de foto)
De nieuwe kaasdrager Dennis Pranger met zijn trotse vader Gerard Pranger, vaste waarde bij het Gele Veem, waar Daan Vrees jubileert. (foto: Streekstad Centraal)
De kaasmarkt was vrijdag voor nog een andere reden bijzonder. Kaasdrager Gerard Pranger van het Gele Veem zag met trots hoe zijn 22-jarige zoon Dennis voor de eerste keer met een berrie de kazen mocht dragen. In eerdere jaren was hij al betrokken als ingooier: dat zijn de mannen die de kazen naar de markt brengen en ze netjes in lange rijen neerleggen. Nieuwelingen lopen tijdens het dragen voorop en bepalen het tempo. De man achterop past zich aan en geeft aanwijzingen. “Ik moet nog wel wat souplesse krijgen”, geeft de geboren en getogen Alkmaarder toe.
Bij het kaasdragersgilde zijn ze echter zeer te spreken over de nieuwe kracht. ‘s Middags volgt voor hem de echte test. Dan moet hij zich staande houden tijdens de jubileumborrel voor Daan Vrees.
Nieuwe kegels aan de hoogteportalen moeten de komende tijd de ‘botsbrug’ in de N242 bij Heerhugowaard beschermen tegen nieuwe aanrijdingen. De kegels zijn deze keer van kunststof en niet meer van ijzer.
De hoogteportalen moeten de spoorbrug over de N242 beschermen tegen vrachtwagens die te hoog zijn. De kunststof kegels kunnen hopelijk tegen een stootje, want duidelijk is inmiddels dat hier regelmatig vrachtwagens passeren die hoger zijn dan wettelijk toegestaan. Het lijkt dan ook een kwestie van tijd dat de kegels worden geraakt.
De spoorbrug is met een doorrijhoogte van iets meer dan vier meter een beruchte plek voor aanrijdingen. “Vorig jaar negen keer en dit jaar al vier keer”, meldt de provincie Noord-Holland. Elke botsing zorgt voor aanzienlijke schade en leidt tot flinke vertragingen voor treinverkeer en weggebruikers. (tekst gaat verder onder de foto)
Regelmatig lijken chauffeurs het er op te wagen dat ze net onder de brug door kunnen rijden. “Maar ze zijn in overtreding als ze onze brug raken”, waarschuwt een woordvoerder van spoorbeheerder ProRail in gesprek met NH Nieuws. “De doorrijhoogte is wettelijk bepaald en wij verhalen de schade ook op de veroorzaker.”
De kegels hangen net iets hoger dan vier meter. Als een vrachtwagen de kegels raakt, kan er geen twijfel over bestaan dat deze te hoog is om onder de brug door te rijden.
De kegels moeten een laatste waarschuwing vormen voor vrachtwagenchauffeurs. De chauffeur heeft dan al borden gemist of genegeerd die waarschuwen voor de maximale doorrijhoogte. (tekst gaat verder onder de archiefvideo)
De ijzeren kegels werden al vrijwel meteen aangereden op de eerste dag dat ze waren opgehangen. Daarbij raakten de kegels uiteindelijk los en werden deze gelanceerd. Dat zorgde voor gevaarlijke situaties voor andere weggebruikers. Daarom is nu gekozen voor kunststof kegels. Die moeten voorkomen dat opnieuw onveilige situaties ontstaan.
ProRail onderzoekt ondertussen of de brug sneller volledig vervangen kan worden.
![Zes fouten die je voorkomt met de CV maker van Sollicitatiebaas [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2025/05/sollicitatiebaas.jpg)
