Categorie: nieuws algemeen

“Als ik mensen vertel dat ik paaldans, dan denken ze dat ik ze in de zeik neem”, begint Dimitri Jongkind. Als mannelijke paaldanser krijgt hij regelmatig vreemde blikken als hij praat over zijn sport. “Ze vragen ook nooit verder. Maar als ik vervolgens vertel dat ik Nederlands Kampioen ben geworden, en de video laat zien, dán geloven ze me.”

Met een verwilderd gezicht en omhooggehouden klauwhanden, loopt Dimitri door de trainingsruimte richting de paal die zijn hangende teamgenoot met beide benen omklemt. Als grote boze wolf grijpt hij haar benen vast, en vervolgens ook de paal, waarna ze samen ronddraaien als een menselijke zweefmolen. Harde muziek vult de zaal, terwijl andere dansers synchroon zwieren in de andere palen. (tekst loopt verder onder foto)

Paaldansers zijn al lang niet meer alleen in duistere stripclubs te vinden. Sterker nog, het is inmiddels een serieuze tak van sport. De Alkmaarse paaldansgroep ‘Into the Woods’ van Elisa Jo Studio’s bestaat uit topsporters. En begin juni kregen ze een kroon op hun werk: Met ‘Into the Woods’ wonnen ze het NK Pole & Arial Sports in de categorie Artistic Pole. Met hun paaldansvertaling van het verhaal van Roodkapje overtroffen ze alle andere groepen en veroverde de groep een ticket naar het WK in Zweden. Zondag trainden ze voor het eerst na hun overwinning en Streekstad Centraal draaide een rondje mee.

“Zo, ik heb het al warm, en jullie?” Paaldanscoach Roos Bouwman drukt haar handen tegen haar rode wangen. De warming-up zit erop. Tijd voor het doornemen van de nieuwe oefeningen, ofwel ‘tricks’. Het gepaaldanste verhaal van Roodkapje gaat mee naar het WK in Zweden, maar er moeten flink wat schepjes bovenop: ingewikkeldere tricks scoren immers hoger. (tekst loopt verder onder foto)

Daarom staat ‘de boom’ vandaag op de planning. Een complexe constructie waarbij meerdere mensen in één paal hangen, hun armen uitstekend als takken. Roodkapje liep immers door het bos naar oma. “Het verzinnen is het leukste gedeelte”, vertelt coach Roos stralend. “Het is eigenlijk een soort puzzel. Welke muziek ga je gebruiken, hoe speel je het verhaal uit en met welke kostuums?”

“Oké, Aart en Lindsay, armen vast, en dan gaan jullie achterover hangen”, legt Roos de boom uit. “En Tess, jij gaat straks dan omhoog, bovenin de paal.” Het is de eerste keer dat ze deze trick proberen . En zowaar; met een beetje fantasie is een boom te herkennen in het schouwspel. Aart de Koning is tevreden, zijn voeten en dijbenen rood van de wrijving met de paal, “want die zijn geplet.” Dimitri geeft hem een vriendelijke klap op z’n schouder. “Dat moet je over hebben voor het WK!” (tekst loopt verder onder foto)

En dat heeft Aart. Want op dit niveau sporten betekent ook goed voor jezelf zorgen. “Ik drink geen alcohol meer, train veel en let altijd op mijn eten en slapen.” Net als Dimitri loopt hij wel eens tegen onbegrip aan over zijn passie. “Wel minder hoor. Ik heb een managersfunctie en de meeste collega’s vinden het heel leuk dat ik dit doe. Maar af en toe hoor je: moet dat nou? Paaldansen heeft bij sommige mensen nog het beeld van iets erotisch, maar het is nu gewoon een sport. Daar moeten mensen aan wennen.”

Wie twee uur een training bijwoont van Into the Woods is in ieder geval direct genezen van de associatie tussen paaldansen en erotiek. Dit is topsport. “En alle investeringen en moeite waard”, zegt Dimitri.  Hij weet niet zo goed wat hun kansen op winst zijn op het WK. “Je kunt 100 punten halen. Op het NK haalden we er 58, en daar heb ik alles gegeven wat ik heb. En nu moeten we tegen de wereld op! Hoe groot is die kans?” Maar een kans, is een kans, besluit Dimitri. “En hoe vet is het als ik straks kan zeggen: ik doe aan paaldansen en ik heb gewonnen van de wereld!”

“Hé, jij daar, wil je die smerige peuk niet op de grond gooien!” Dit soort gesprekken wil clean-up organisatie Love Not Wast dus voorkomen, want rokers worden al genoeg afgewezen. Aan de andere kant komen die opgebrande sigaretten nog te vaak op de grond terecht. Dus deelt Love Not Waste met Stadswerk072 vanaf komende maandag de hele zomer kleine peukenprullenbakjes uit in groot Alkmaar. 

Sigaretten zijn ook afval; dat is de boodschap achter project Peukweg. Zwerfpeuken moeten dus ook in de prullenbak, of in een travel-asbak. “We willen mensen daar op een positieve manier van bewust maken”, vertelt Gaby van Wonderen van Love Not Waste. “Dus niet door de discussie aan te gaan, maar door ze een klein metalen blikje te te geven met schroefdeksel, dat in hun broekzak past.” Peukie erin, en later legen in de prullenbak.

Het is niet de eerste keer dat de asblikjes worden uitgedeeld. Ondanks dat de peuk nog steeds het meest gevonden zwerfafval in Alkmaar is, wordt het wel écht minder, vertelt Gaby. “Door Stadswerk072 wordt gemonitord dat het aantal zwerfpeuken de afgelopen jaren afneemt.”

Wat ook opvalt: meer rokende Alkmaarders weten dat hun sigaretten afval is. “Als ik kijk naar toen onze campagne Samen Voor Een Schoon Alkmaar vier jaar geleden startte, wisten veel mensen niet eens dat een peuk afval was. Ze dachten dat een sigaret gewoon uit elkaar zou vallen en verdween in de natuur.” Nu weet bijna iedereen dat sigaretten blijven liggen. “We merken echt een bewustzijnsverandering.” (tekst loopt verder onder foto)

Nu dit verandering gaande is, is het volgens Gaby dus tijd voor de laatste stap: zorgen voor genoeg faciliteiten voor mensen om die peuk weg te gooien. “En het grappige is dat anti-rookcampagnes daarbij soms in de weg zitten.” Ze licht het toe: “Bij station Alkmaar staan sinds een paar jaar geen asbaktegels meer, want ze willen rokers niet meer faciliteren. Maar dan ga je wel voorbij aan het probleem; de rokers zijn er nog. Dus nu ligt daar een tapijt aan sigaretten op de stoep.” Het is goed dat stations rookvrij zijn, vindt Gaby, maar zo gaat het ene probleem over in het andere. Met een eigen pocketsize asbak kan dit worden opgelost.

De gratis asbakblikjes worden op uitgedeeld op festivals en tijdens mooiweerdagen rond het Bolwerkpark en de Noorderkade. Rokers kunnen ze ook zelf halen bij 35 plekken in de gemeente Alkmaar. “We hebben voor de locatie vooral gekeken naar plekken waar rokers vaker hun sigaretten op grond gooien”, legt Gaby uit. “Dus ze liggen bij de bootjesverhuur, rondvaarten, wijkcentra, verschillende horeca-ondernemers, twaalf wijkcentra, de entree van het Ringers Winkelcentrum, en veel andere plekken.”

Rook komt van de bout af, het gezicht staat in standje ‘concentratie’. De nog doorweekte 12-jarige Senn soldeert samen met zijn vriend Bram lampjes. “Dit vind ik het leukste.” Ze zijn net door weer en wind gefietst om zoveel mogelijk plekken op de kaart te veroveren. “We zijn opgesplitst en hebben door heel Alkmaar en zelfs Heerhugowaard gefietst om zoveel mogelijk punten te scoren.”

Ondertussen worden 3D kunstwerkjes gemaakt en op een open haard worden piccolinis gebakken. De deelnemers hebben genoeg te doen terwijl ze aan het wachten zijn op de uitslag van de jury. Zaterdagmiddag vond in HAL25 de finale plaats van de ‘GPS Challenge’ van Junior Internet of Things (IOT). (tekst loopt door onder de foto)

“Op tienjarige leeftijd beslis je onbewust al welke richting je op wil. Daarom moeten de kinderen dus eigenlijk al weten wat dit allemaal is”, legt Tijl Bouman van Junior IOT uit. Erg belangrijk volgens hem. “Zonder journalisten heb je geen media. Zonder verpleegkundige geen zorg. Als er te weinig technische mensen zijn loopt de hele maatschappij vast. Banken, de horeca, zorg, alles.” Daar ligt de missie van Stichting IOT Junior:  jongeren kennis laten maken met de techniek. (tekst loopt door onder de foto)

De deelnemers hebben de afgelopen weken zélf GPS-trackers gemaakt. Zo’n tracker ontvangt satellietsignalen en kan daardoor de locatie bepalen. Die locatie kan vervolgens via het internet gemeld worden en op een interactieve kaart zichtbaar gemaakt worden. De afgelopen zaterdagen waren de jongeren welkom bij de Junior IOT-bus op het buitenterrein van HAL25 in Alkmaar om te ontdekken hoe dat werkt, welke antenne ze nodig hebben en in welke gebieden de trackers wel of niet zichtbaar zijn.

Tijdens de finale van de challenge vertrokken de jongeren op de fiets of lopend de stad in. Op een digitale kaart is Alkmaar opgesplitst in verschillende vakjes. De zelfgemaakte GPS-trackers die de jongeren mee hebben, houden bij wie als eerste een vakje bemachtig (zie hoofdfoto). Op de kaart verschijnt dan de kleur van dat team en ieder veroverd vakje levert punten op. (tekst loopt door onder de foto)

Bij terugkomst worden de deelnemers één voor één geïnterviewd door de juryleden. Daarbij wordt bekeken naar hoeveel plekken ze hebben veroverd, maar ook naar wat ze de afgelopen weken hebben geleerd en hoe ze hebben samengewerkt. Op basis daarvan wordt een score gegeven. Wat opvalt is het enthousiasme van de jongeren. De 12-jarige Mateo de Vos is daar een mooi vorbeeld van.

“Ik ben hier ooit gekomen en nooit meer weggegaan”, vertelt Mateo aan Streekstad Centraal. Al jaren is hij iedere zaterdag bezig met nieuwe dingen leren in de techniek bus en is voorlopig niet van plan om weg te gaan. “Als ik iets leer, wil ik er echt alles over weten en als ik het dan goed genoeg weet wil ik het anderen leren.” Hij heeft ter voorbereiding zestien trackers gemaakt voor vrienden en familie van de deelnemers die ook mee wilden doen.

Mateo was zaterdag opvallend genoeg niet alleen deelnemer, maar ook één van de juryleden. Want als iemand inmiddels verstand heeft van de GPS trackers dan is hij het. Maken, laden, programmeren en in de cloud zetten. Voor Mateo heeft het inmiddels geen geheimen meer.

Het was dan ook niet verrassend dat wethouder Anjo van de Ven bekend maakte dat Mateo de winnaar bleek van de challenge. Hij mag als eerste een prijs uitkiezen van de lange tafel vol technische gadgets. En kiest voor een soldeertang en laat die trots zien aan zijn oma. “Ik wist stiekem al dat ik ging winnen, maar ben erg blij mee”, zegt Mateo blozend.

Niemand ging naar huis met lege handen en mocht iedereen een prijs uitkiezen. “Soldeertangen, bling voor op je spaken of een robot, er is genoeg keuze voor iedereen”, krijgen de deelnemers te horen aan het einde van wat een geslaagde dag genoemd mag worden.

Ze hadden toch wat anders verwacht, Maurice Peeters en Sylvester Liefting van Dorpsraad Stompetoren. Lange tijd was het onduidelijk hoe het verder zou gaan met de brug langs de Noordervaart. Maar nu is er duidelijk: de gemeente Alkmaar gaat de brug afsluiten aan de kant van de N243. “Je mag de brug dus wel op, maar niet meer af.”

Het is zeker niet de uitkomst waar de bewoners op hoopten. “Het goede nieuws is dat het bruggetje blijft”, begint Sylvester Liefting in gesprek met NH, mediapartner van Streekstad Centraal. “Het slechte nieuws is helaas dat de brug afgesloten wordt.”

Het is al maanden het gesprek in Stompetoren. ‘BRUG MOET BLIJVEN!!!’, staat op een spandoek. Kort voor de kerst kregen omwonenden een brief. Volgens Maurice Peeters was de boodschap klip-en-klaar: de brug heeft, na de herinrichting van de N243 en het weghalen van de bushalte, geen functie meer. “Dit bruggetje wordt gebruikt om een ommetje te lopen langs de vaart. Daarnaast is het ook belangrijk als verbinding: om bij elkaar langs te gaan of iets te brengen. Het is dus onderdeel van een sociaal iets.” (tekst gaat verder onder de foto)

Volgens de gemeente Alkmaar wil de provincie dat oversteek onmogelijk wordt gemaakt. “Gezien de veiligheidssituatie kunnen wij geen andere beslissing nemen dan de brug af te sluiten”, vertelt woordvoerder Sandra Notten van de gemeente Alkmaar. “We hechten eraan het bruggetje te behouden omdat de bewoners hebben aangegeven deze brug te zien als karakteristiek.”

Voor Liefting overheerst de blijheid. “Het is toch wel echt een belangrijk onderdeel voor de inwoners van Stompetoren. En daarnaast heeft het bruggetje ook iets historisch, vandaar dat we ondanks dit vervelende besluit wel blij zijn dat het bruggetje niet helemaal wordt weggehaald.”