Muziek, toneel, gedichten: de aanwezigen bij de jaarlijkse kranslegging in het Victoriepark hoefden zich niet te vervelen. Rondom die ene plechtige minuut stilte was een vol programma waarin de geschiedenis op speelse wijze voor het voetlicht werd gebracht. Er werd dan ook enthousiast geapplaudisseerd en gelachen.
Druk was het, in het Victoriepark. Het jubileumjaar Alkmaar 450 Jaar Ontzet trok de nodige extra bezoekers, die in een ruime kring rondom het podium stonden. Op dat podium werd een historisch spel opgevoerd door de Sint-Adelbertusschool. En jawel, ook deze keer dropen de Spanjaarden weer af, nadat hen emmers met water voor de voeten waren geworpen. (tekst gaat door onder de foto)
Bo en Max met hun gedichten. (foto: Streekstad Centraal)
Gedichten waren er ook. De winnaars van de Ontzet-gedichtenwedstrijd, beide van de Erasmusschool, droegen hun gedichten voor. “Ik ken het uit mijn hoofd”, vertelde Max Fredriks. “Maar ik heb wel een papiertje, kijk, hier ben ik even stil, en dan komt het.” De eerste die een gedicht voordroeg was zijn klasgenote Bo Schmidt, die al evenmin blijk gaf van plankenvrees. Al was het natuurlijk wel extra bijzonder om voor de burgemeester te mogen voorlezen. “Is dat de burgemeester? In het rood?” Jawel, kon Streekstad Centraal bevestigen. Daar zat ze, naast de nieuwe kinderburgemeester.
Veel waardering was er ook voor de zwijgende rol van Mijke, van de Adelbertusschool. In het historiestuk speelde zij Victorientje, die met haar rechterhand richting Oudorp de Spanjaarden op afstand moest houden. Een kwartier lang, die houding. “Kun je nog wel een high five geven, Mijke?” Gelukkig, dat lukte. Zoals alles lukte: de Spanjaarden werden verslagen en precies om 18:45 zette de stoet zich weer in beweging, op weg naar de volgende traditie: de lampionnenoptocht. Alsof het zo bedoeld was zette de zonsondergang de stad in een gouden gloed. Het Ontzetfeest kon beginnen.
De beide burgemeesters konden de kinderen op het Waagplein maar met moeite horen. (beeld: Streekstad Centraal)
Spelen en leren gaan samen, dat is iets wat zeker geldt voor de bekende bouwsteentjes van LEGO®, maar ook voor het onderwijs dat gegeven zal worden in Campus De Hoef. In het kunstwerk Hoef van Eden komt deze symboliek samen met de wonderlijke natuur van een ‘wadi’. Wethouder Jasper Nieuwenhuizen legde vrijdagmorgen de eerste steen: “Hartstikke leuk.”
Dat legosteentjes tot de verbeelding spreken, dat werd tijdens de bijeenkomst wel duidelijk. Kunstenares Su Tomesen wist met haar keuze voor dit materiaal de juiste snaar te raken. Vele handen voelden even aan de plastic steentjes en daarmee werden herinneringen boven gehaald die zeker niet voor alle aanwezigen even vers waren – maar levendig. (tekst gaat door onder de foto)
Kunstenares Su Tomesen en wethouder Jasper Nieuwenhuizen tussen de legostenen. (beeld: Streekstad Centraal)
Wethouder Nieuwenhuizen onderwees de aanwezige kinderen over het ‘metselverband’, waarmee je de steentjes het best op elkaar stapelt: “Net als hoe een huis gemetseld is.” Maar de leerlingen wezen dat scherp van de hand: “Onze nieuwe school heeft ook steentjes die recht op elkaar staan.” En jawel, het nieuwe gebouw, deels van hout, deels van baksteen, bleek inderdaad siermetselwerk in tegelverband te hebben.
De duurzame opzet van het schoolgebouw ‘Campus De Hoef’ is doorgezet in het kunstwerk, want de legosteentjes zijn voor het grootste deel tweedehands. “Er zijn denk ik bijna geen rode steentjes meer te krijgen in Nederland”, lacht lego-expert Lola Nouwens. Het is stevig materiaal, weet kunstenares Tomesen: “Het zal iets verkleuren maar dat vind ik juist mooi.” Want zo gaan de steentjes echt op in de natuur.
Het schoolplein moet een open plein zijn, waar de hele buurt kan spelen. De ronde vormen van het nieuwe duurzame schoolgebouw – bijna helemaal energieneutraal – worden voortgezet in de ronde vorm van het lego-eilandje, maar deze vorm past ook mooi bij het kenmerkende ronde torentje van de Pius X-kerk. Zo gaan school, plein én kunstwerk op in de wijk en in vele verse en minder verse jeugdherinneringen.
De revitalisering van het Slotkwartier in Egmond aan den Hoef krijgt een financiële injectie van 490.000 euro. De gemeente had een aanvraag ingediend voor een ‘Erfgoed Deal’ en donderdag werd bekend dat die is toegekend.
“Toekenning van de Erfgoed Deal is een bevestiging van enerzijds het grote cultuurhistorische belang van het Slotkwartier en anderzijds van de kwaliteit van de plannen die wij met de lokale partners hebben ontwikkeld”, laat wethouder Ernest Briët blij weten. “Ik geef graag een groot compliment aan alle betrokkenen. Nu moeten én kunnen we echt de stap van plannen naar realisatie gaan zetten.”
De Erfgoed Deal is een samenwerkingsverband tussen de rijksoverheid, gemeenten, provincies en maatschappelijke organisaties actief in de ruimtelijke ordening en erfgoedzorg. Het verband biedt subsidies voor aansprekende projecten. In de beoordeling van de aanvraag wordt het Slotkwartier een “heel goed voorbeeld” genoemd van hoe je erfgoed functioneel benut om de leefbaarheid te vergroten en ruimtelijke kwaliteit en identiteit te genereren in een kleine woonkern. “Het project richt zich duidelijk op de uitvoering, zonder de noodzakelijke organisatie en programmering uit het oog te verliezen.”
De 490.000 euro zal onder andere gebruikt worden om de vaste tentoonstelling van Huys Egmont te versterken en om de fundamenten van het slot beter bereikbaar te maken. Verder is er budget voor verbetering van de Slotkapel, Galerie de Kapberg en het kleinkunstpodium van Stichting Hafre. Van het geld kan bijvoorbeeld een podium worden gekocht of het graf van Nicolaas Witsen worden opgeknapt. Daarnaast wordt ingezet op coördinatie van activiteiten, promotie en communicatie. De gemeente werkt de plannen uit met alle betrokken partijen. (foto: Streekstad Centraal / Youri Hoeben)
Fietsen, maar dan niet voor de sport: het is weer het seizoen van de ‘Bokketochten’. En van al die bier- en fietsfestijnen is de Langedijker Bokketocht één van de oudste en volgens de organisatie ook zeker de gezelligste Bokketocht van Noord-Holland. De tocht zal verreden worden op zaterdag 21 oktober: “Het is echt een fenomeen.”
Streekstad Centraal sprak met Mark Kroon van café De Roode Leeuw in Zuid-Scharwoude, één van de deelnemende cafés. “Dit is altijd een onwijs leuke dag. Voor de mensen die gaan fietsen, maar ook voor onze vaste klanten. Die zitten gewoon de hele middag hier, die gaan niet weg. Die vinden het leuk om te kijken wat er allemaal binnenkomt.” Alleen al die vaste klanten zorgen voor zo’n dertig, veertig dorstige kelen en dan moet de fietsers nog komen: “Gewoon heel gezellig!”
De Langedijker Bokketocht trekt altijd veel bierliefhebbers en zorgt dus voor prettige ‘reuring’ in de Langedijker kroegen. Glazen bockbier zijn de vaste begeleider van gesprekken over het weer, verzuurde benen en de laatste nieuwtjes uit het dorp. “Je moet wel tegen bier kunnen, maar dat kunnen ze hier wel”, zegt Kroon nuchter. Een ‘gewoon biertje’ mag natuurlijk, maar het draait bij dit feest om bockbier, het verwarmende, bruinrode herfstbier waar vele varianten van bestaan.
“We hebben aardig wat bockbieren uit de regio”, weet Kroon. Op de lijst van de deelnemende kroegen staan onder meer bockbieren uit Langedijk, De Rijp en Egmond. Maar ook bieren als ‘Heel Holland Bockt’ van Frontaal uit Breda en ‘Bar & Bok’ van De Molen uit Bodegraven. Voor de liefhebbers zijn er dus heel wat verschillende smaken te proeven.
De Langedijker Bokketocht wordt gehouden op zaterdag 21 oktober en begint om 15:00 uur. Na afloop, vanaf middernacht, is er een vrolijke afterparty bij Café De Heerlijkheid in Oudkarspel: het ‘Bokkebal’. Een lijst van deelnemende cafés is te vinden op de Facebookpagina van de Langedijker Bokketocht.
Opnieuw heeft een explosie een Alkmaarse wijk wakker geschud. Een bedrijfspand aan de Zijperstraat bleek deze keer het lijdend voorwerp. Donderdagavond rond 23:20 ging een explosief af bij de voordeur. Het pand ligt op zo’n 100 meter afstand van het bedrijf dat afgelopen maandagavond het doelwit was. Daarvan heeft de politie het sterke vermoeden dat het om een vergissing gaat. Wellicht was toen ook dit bedrijf het beoogde doelwit.
Een voorbijganger hoorde de knal en merkte de vlammen op bij de voordeur van het bedrijf. “Ik dacht: Die kan ik maar beter uitmaken”. Hij probeerde de vlammen in eerste instantie uit te stampen met zijn voeten maar dat lukt niet. “Toen heb ik maar een handdoek uit mijn sporttas gepakt en die er op gelegd en met mijn handen de vlammen uitgekregen”, vertelt de koelbloedige getuige. Het leverde hem een compliment van de politie op en waarschijnlijk de dankbaarheid van de eigenaar van het bedrijf. (tekst loopt door onder foto)
De politie doet ter plekke onderzoek en spreekt met getuigen. (foto: Streekstad Centraal)
De explosie is de inmiddels achtste aanslag met explosieven in Alkmaar in slechts twee weken tijd. De politie heeft via een persbericht getuigen opgeroepen om zich te melden of om camerabeelden in te sturen. In dit geval zijn er camerabeelden beschikbaar van in ieder geval een tweetal andere bedrijven. De politie gaat die beelden onderzoeken en heeft ook sporen veiliggesteld voor verder onderzoek.
Transportbedrijf Van der Steen gaat verhuizen van de Hogeweg naar de Vennewatersweg in Heiloo. Door alle woningbouw, past het bedrijf niet meer in de omgeving. Als het bedrijf verhuist, vervallen de geluidsnormen en mogen twee woningen op de grond ernaast worden gebouwd. Voor het terrein zelf zijn ook al plannen. De gemeente wil de grond kopen en in samenwerking met Kenner Wonen 32 woningen op laten bouwen, waarvan het grootste deel sociaal.
Als Van der Steen verhuist, kunnen deze twee woningen wel gebouwd worden en voor het perceel zelf zijn ook plannen. Het wordt gekocht door de gemeente en er kunnen in samenwerking met Kennemer Wonen 32 woningen worden gebouwd, waarvan 27 in de sociale sector. De gemeente voert al gesprekken met de woningcorporatie.
Het bedrijf is sinds mensenheugenis aan de Hogeweg in Heiloo gevestigd, maar past daar niet meer, nu de hele omgeving is volgebouwd met woningen: het plan Zuiderloo.
Van der Steen zou kunnen verhuizen naar het perceel Vennewatersweg 18, bij de kruising van die weg met Het Malevoort. Het is aan de rand van de bebouwde kom, aan de zuidwestkant van het dorp. De vrachtwagens hoeven dan niet meer over de dorpswegen te rijden.
Aan een verhuizing van Van der Steen wordt al sinds 1996 gewerkt. Het bedrijf aan de Hoogeweg is steeds verder ingebouwd door woningen. Binnen enkele tientallen meters mag vanwege geluidsoverlast niet gebouwd worden, wat de woningbouw in het gebied belemmert.
Als Van der Steen verhuist, kunnen deze twee woningen wel gebouwd worden en voor het perceel zelf zijn ook plannen. Het wordt gekocht door de gemeente en er kunnen in samenwerking met Kennemer Wonen 32 woningen worden gebouwd, waarvan 27 in de sociale sector. De gemeente voert al gesprekken met de woningcorporatie.
Van der Steen zelf wil best verhuizen. Toen er in 2014 concrete plannen waren om het bedrijf te vestigen op de hoek van de Vennewatersweg en de Lijnbaan, ging dat niet door omdat die kon worden gekwalificeerd als staatssteun. Daar is in het nieuwe plan echter geen sprake meer van, zo stellen deskundigen.
Het bedrijf onderbrengen op een bedrijventerrein was voor de eigenaars van Van der Steen niet bespreekbaar, omdat zij een woning bij het bedrijf willen om toezicht te houden op de vrachtwagens. Dat is in Heiloo op een bedrijventerrein niet toegestaan.
Kassen
Van der Steen heeft uiteindelijk zelf contact gezocht met de eigenaar van het perceel Vennewatersweg 18. Dat bestaat nu grotendeels uit landbouwgrond, kassen waarin caravans worden gestald en een schuur.
De bedoeling is op het perceel drie schuren voor de vijf vrachtwagens te bouwen en een extra woning, naast een huurwoning die er al staat. De inrit wordt verplaatst en de Vennewatersweg wordt ter plaatse iets verbreed om de vrachtwagencombinaties die tot 25 meter lang zijn, te kunnen laten in- en uitrijden. Het perceel wordt omringd met een houtsingel.
De gemeenteraad van Heiloo moet nog toestemming geven voor de verhuizing, omdat de bestemming van het nieuwe perceel gewijzigd moet worden. Niet alle partijen vonden het een goed idee. Volgens GBH kunnen de eigenaars van Van der Steen beter uitgekocht worden zonder dat het bedrijf wordt voortgezet. Ook de PvdA uitte zijn twijfels of op deze pel wel een transportbedrijf zou moeten komen. Maar uiteindelijk zal er binnenkort in de gemeenteraad brede steun zijn voor het plan.
Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier wordt opgeroepen om meer te doen aan het schoonmaken en -houden van wateren. Dinsdag ontving hoogheemraad Jos Beemsterboer een petitie die bijna 18.749 keer was ondertekend. De oproep is een onderdeel van de petitie ‘Stop de watercrisis’ van Natuurmonumenten, die zo’n 102.000 keer is ondertekend. Het hoogste aantal ondertekenaars kwam uit Noord-Holland.
Andius Teijgeler, lid van de provinciale ledencommissie Natuurmonumenten: “Bijna nergens hier voldoet het water in de natuur aan de normen voor waterkwaliteit. Schadelijke lozingen, te veel meststoffen en bestrijdingsmiddelen vervuilen het water. En als er veel regen valt wordt water te snel afgevoerd. Dan hebben we in tijden van droogte weer een tekort. De natuur en het landelijk gebied in onze provincie kunnen niet zonder gezond en schoon water.” Volgens Natuurmonumenten holt de biodiversiteit daardoor achteruit.
Hij riep bestuurder Jos Beemsterboer zijn verantwoordelijkheid te nemen en lef te tonen om het waterprobleem samen met de provincie en het Rijk op te lossen en te zorgen dat de doelen van de Europese Kaderrichtlijn Water in 2027 gehaald worden. “De tijd is aangebroken om niet te vervallen in oplossingen voor de korte termijn maar te zorgen dat ons watersysteem op orde komt. Geen woorden meer, maar daden. Want alleen dan kan de natuur zich weer herstellen.”
Beemsterboer zei blij te zijn met de toenemende maatschappelijke betrokkenheid om de waterkwaliteit te herstellen. “Al jaren werken wij aan het verbeteren van de waterkwaliteit in onze oppervlaktewateren. Daarmee hebben we grote stappen gezet. De Kaderrichtlijn Water zet ons verder aan om in 2027 de ecologie in 51 gebieden binnen ons beheersgebied te beschermen en te herstellen en circa 130 stoffen uit alle wateren te verwijderen. Dit is resultaatverplichtend en de regels zijn streng. Van één stof teveel betekent al dat je je doel niet hebt gehaald en dat geeft een vertekend beeld. Het is voor HNNK topprioriteit maar wij kunnen het niet alleen. Wij doen dit samen en zijn daarbij afhankelijk van anderen om te werken aan de doelen 2027.”
Natuurmonumenten wil dat schadelijke lozingen van bijvoorbeeld meststoffen en pesticiden stoppen. Met betere beloningen en meer grond zouden natuurinclusieve boeren gestimuleerd kunnen worden om bij te dragen via extensieve veeteelt. Ook de overgang naar biologische bollenteelt kan worden gestimuleerd. Daarnaast verdient grondwater volgens de organisatie betere bescherming en moeten grondwateronttrekkingen worden beperkt. Ook wil Natuurmonumenten dat de wateropvang verbeterd wordt, om perioden van droogte beter door te komen, en dat het waterpeil in veengebieden omhoog gaat om verzakking te stoppen.
Eerder namen bestuurders Sander Mager en Arjan van Rijn van Waterschap Amstel, Gooi en Vecht en gedeputeerde Esther Rommel van de provincie Noord-Holland de Noord-Hollandse petities in ontvangst met de oproep zich in te zetten voor een beter waterkwaliteit. (foto: Natuurmonumenten)
Een 82-jarige vrouw uit Groet mag geen dieren meer hebben, omdat ze haar huisdieren jarenlang ernstig heeft verwaarloosd. Vier katten, drie teckels, twee kippen en vier vogels zijn inmiddels bij haar weggehaald en in beslag genomen. “Het is binnen en buiten de woning een vieze bende, maar mevrouw weigert elke vorm van hulp”, verklaarde de officier van justitie woensdag in de Haarlemse rechtbank.
De van oorsprong Duitse vrouw woont sinds lange tijd in Groet, schrijft mediapartner NH. Volgens het OM is de vrouw al dertig jaar weduwe en lijdt ze een eenzaam bestaan. Haar dagen brengt ze door met haar kaketoe, drie teckels, vier katten, twee papegaaien, parkieten en kippen. Sinds 2017 is ze in beeld bij de (dieren)politie en hulpinstanties.
De politie deed vorig jaar mei voor het eerst een huisbezoek. Toen oordeelde de officier van justitie als volgt: “De woonomstandigheden zijn werkelijk verschrikkelijk. De woning is overwoekerd door vuil en praktisch niet begaanbaar. Je moet je een weg banen door de drollen. Hier kunnen geen dieren wonen, laat staan een mens.” Daarbij was er volgens de officier van justitie ‘van alles mis met de beesten’. Zo zat de vacht of het verendek van de dieren vaak vol klitten of schilfers. Een dierenarts verklaarde dat de beesten last hadden van lange nagels, huidproblemen, tandsteen en ontstoken tandvlees. Ook waren alle aanwezige beesten in slechte conditie. Sommige waren ernstig vermagerd, andere waren te dik. De dieren werden hierna in beslag genomen. (tekst gaat door onder de foto)
Kippenhok. (Archiefbeeld)
Volgens het OM zou de vrouw een alcoholprobleem hebben en regelmatig onder invloed zijn aangetroffen. Daarbij is het probleem dat de 82-jarige niet openstaat voor hulp. Zo zou ze zich geregeld achter de bank hebben verscholen als de politie voor de deur stond. De officier van justitie uitte zich ook over het welzijn van de vrouw, die er volgens hulpinstanties alleen voor zou staan. Ze zou geen kinderen hebben en ‘niet in staat zijn voor zichzelf te zorgen, laat staan voor haar dieren’, stelt de officier van justitie.
Nadat een dierenarts de gebitten en vachten had verzorgd en de dieren op speciaal voer zette, ging het beter. In juli 2022, twee maanden na de inbeslagname, kwam de zaak voor de rechter. Die besloot de vrouw een laatste kans te geven. Alle beestjes – op de kaketoe na, want daar heeft ze geen papieren voor – kreeg ze terug. Op voorwaarde dat ze haar zaken op orde zou stellen en hulp zou zoeken.
Maar als de vrouw eind mei van dit jaar haar tweede huisinspectie krijgt, stapt de dierenpolitie opnieuw een zwaar vervuilde woning binnen. “De hele tuin was overwoekerd en overal lag vuil. De parkieten hadden geen water. Er lagen drollen op het kleed en de keuken stond vol met afwas en etensresten.” Een van haar hondjes blijkt twee maanden daarvoor te zijn overleden. In de hoek waar hij stierf, wordt ‘veel bloed, poep en braaksel’ van de overleden teckel aangetroffen, verklaart de officier van justitie. “Er hing een zeer penetrante lucht in de woning, want mevrouw had het niet opgeruimd. De hulpverlening moest na een paar minuten naar buiten om adem te halen.”
Volgens de politie zou de vrouw toen hebben verklaard dat haar hondje was vergiftigd. Voor de tweede keer raakt ze haar dieren kwijt. De officier van justitie noemt het een ‘hele trieste situatie’. Verschillende zorgpartijen hebben contact met haar gezocht, maar niemand krijgt haar te pakken, want mevrouw wil geen hulp. Ze heeft veel genegenheid naar de dieren, maar dat staat niet in verhouding met het leed dat ze onbedoeld toebrengt. De uitvoering van haar goede bedoelingen laten ernstig te wensen over.” (tekst gaat door onder de foto)
Kattenmand. (archiefbeeld)
Het OM verwijt de 82-jarige dat ze de dieren ernstig heeft verwaarloosd en dat er geen medische zorg is verleend. Daarover zou ze tijdens een verhoor hebben gezegd: “Ze zijn oud en misschien een beetje te dik, maar ik heb het niet gezien. Ze hebben toch te eten en het prima naar hun zin? Als ik zie dat er iets mis is, ga ik altijd naar de dierenarts.” Met die verklaring neemt de officier van justitie geen genoegen. “Dieren kunnen niet praten, dus dat moeten wij voor ze doen. Ze zijn volledig afhankelijk van hun baasje en worden gedwongen te leven in een onhygiënische omgeving, waar ze al twee keer zijn weggehaald.”
Er wordt een voorwaardelijke gevangenisstraf van drie weken geëist, met een proeftijd van vijf jaar. Een ‘stok achter de deur’ hoopt de officier van justitie. Om te voorkomen dat de vrouw weer de fout ingaat, eist het OM ook een houdverbod. “Niets staat mevrouw in de weg opnieuw dieren te nemen. Dat is onze grote angst.” Het beklaagdenbankje is leeg. Net als tijdens de vorige zitting. De vrouw zou hebben aangegeven niet te willen komen. In een poging haar leven op orde te krijgen, vraagt het OM ook op toezicht van de reclassering. “Misschien kan dat haar nog helpen.”
De rechter doet meteen uitspraak en verklaart de vrouw schuldig. “Dit is een 82-jarige vrouw met heel veel problemen. Belangrijk is dat er goed voor mevrouw moet worden gezorgd, maar ze doet de deur niet open. Ik weet niet hoe ik dit moet oplossen en maak me daar ook geen illusies over.” De rechter geeft de vrouw een voorwaardelijke geldboete van 1.000 euro, met een proeftijd van drie jaar. Betaalt ze deze na een overtreding niet, dan moet ze twintig dagen de cel in. Daarbovenop krijgt ze een houdverbod. “Deze mevrouw mag geen dieren hebben, ze heeft haar laatste kans verspeeld. Alle dieren krijgen een nieuw baasje.”
De verwoestende aardbeving die Marokko vorige maand trof liet diepe sporen na. In Marokko, maar zeker ook in Alkmaar, een stad waar veel mensen directe banden hebben met het rampgebied. Maar behalve veel verdriet is er ook veel actiebereidheid. Streekstad Centraal sprak met Bochra Krim, een onderneemster uit Alkmaar die vorige week terugkeerde van een vierde bezoek aan het getroffen gebied: “En ik ga zeker weer terug. Een vijfde keer, een zesde… De nood is hoog en de kou komt eraan.”
Bochra schetst een beeld van een gebied dat veerkrachtig is. De schade is enorm, mensen durven hun huizen niet meer in. Dorpsbewoners die bijna de hele dag slapen, soms kort half wakker worden, angstig: ze zijn in shock, in paniek. Tegelijk is het er overweldigend mooi en zijn de mensen er overweldigend dankbaar. “Ik kwam daar om hulp te bieden, maar ik ontdekte: zij hebben ook iets voor ons, iets waar wíj van kunnen leren.” Dat maakte de tochten die Bochra in de bergen ten zuiden van Marrakesh extra bijzonder. “Deze mensen doen er echt álles voor, het volk strijdt.” (tekst gaat door onder de foto)
Bochra (uiterst rechts) ging over moeilijk begaanbare wegen de bergen in om hulp te brengen. (foto: aangeleverd)
Maandagavond sprak oud-raadslid Mohamed Nabih de Alkmaarse politiek toe in de raadsvergadering. Net als Bochra Krim is hij zeer betrokken bij wat er in Marokko is gebeurd. Hij bracht onder de aandacht dat juist Alkmaar een bijzondere band met deze regio heeft, want de Alkmaarse Marokkaanse gemeenschap is grotendeels uit dit deel van Marokko afkomstig: “Hoe zuidelijker, hoe meer familie”, zei Nabih daarover. De betrokkenheid is in Alkmaar daardoor extra groot. “Het leeft, er is heel veel ingezameld”, weet ook Bochra. Zijzelf komt uit Casablanca, maar ook zij voelt de verbondenheid met het rampgebied.
“Ik ben er vier keer heengegaan, de eerste keer kort na de aardbeving”, vertelt Bochra in gesprek met Streekstad Centraal. “Mensen zeiden: het hoeft niet, iedereen is al geholpen. Maar er zijn verborgen dorpen, waar nog niemand is geweest.” Het berggebied is moeilijk toegankelijk, de bergen zijn hoog, de dalen smal. Bochra beschrijft een landschap van indrukwekkende kloven, uitgesneden door bochtige riviertjes, met droge hellingen en huizen die deels in de rotsen zijn gebouwd. Die huizen zijn nu vaak verlaten, uit angst voor nieuwe bevingen. Het is moeilijk om de mensen die hulp nodig hebben te vinden. (tekst gaat door onder de foto)
De verwoesting is groot. (foto: aangeleverd)
“De wegen zijn steeds beter begaanbaar”, vertelt Bochra. “Daar wordt heel hard aan gewerkt, dat is heel indrukwekkend. Marokko doet echt zijn best om te helpen. Voor kinderen zijn er zelfs springkussens geregeld. Zoiets hebben ze vaak nog nooit gezien, maar nu, door de hulp, is het er.” Er is veel goeds, tegelijk veel verdriet.
Die twee gaan samen, ook in de verhalen van Bochra. Hoe water voor aardverschuivingen zorgt, tegelijk dorre valleien laat opbloeien. “Het bronwater smaakt heerlijk. Op plekken waar soms eerst geen water was.” Het stemt nederig. Voor veel van de bergbewoners is het geloof een belangrijke troost. “We reden ’s avonds weg en hoorden kinderen bidden, samen, dat geluid droeg ver. Dat was echt heel bijzonder. Het ontroerde me.” (tekst gaat door onder de foto)
Mensen in het getroffen gebied durven niet meer terug hun huizen in. (foto: aangeleverd)
Langs de wegen het bergland in zag Bochra groepjes kinderen staan. “Hun ouders hebben tegen ze gezegd: ga naar de weg, vraag om hulp. De kinderen brachten ons dan naar de rest van het dorp toe.” Met een klein team trok Bochra herhaaldelijk vanuit Marrakesh de bergen in, tochten die vele uren in beslag konden nemen. “Als Google zegt dat het twee uur rijden is… Reken daar dan maar wat uren bovenop.”
En dat terwijl er echt soms haast is. Als Bochra iemand spreekt die om artsen vraagt, om medische hulp, dan wil ze die hulp zo snel mogelijk ter plaatse kunnen krijgen, hoe moeilijk dat ook is. Ze vertelt over angstige tochten door het bergland, maar vooral ook over de indrukwekkende actiebereidheid. Iedereen wil helpen en iedereen die geholpen wordt is dankbaar. “Alles wordt gedeeld. En wij worden er als gasten ontvangen, met Marokkaanse muntthee, hapjes, noten – dat is zo bijzonder om te ervaren.” (tekst gaat door onder de foto)
De ritten door de bergen zijn niet zonder gevaar, maar aan de wegen wordt wel gewerkt. (foto: aangeleverd)
De dankbaarheid, hoe mensen alles delen, dat heeft op Bochra de grootste indruk gemaakt. “Ik ben er als een ander mens van terug gekomen. Waar maken wij ons hier in Nederland allemaal druk om… Die mensen daar, ze leven heel anders dan wij. Heel ‘zen’. Daar kunnen wij allemaal iets van leren”, vertelt Bochra. “Dit zou ieder mens eens moeten doen.”
