Categorie: nieuws algemeen

  • 600 meterbakken, goed contact met de buren en een echte loper: BSG is klaar voor tijdelijke verhuizing

    600 meterbakken, goed contact met de buren en een echte loper: BSG is klaar voor tijdelijke verhuizing

    De Berger Scholengemeenschap is verhuisd. Donderdagochtend opende wethouder Marco Wiesehahn het tijdelijke onderkomen van de school, nu het vertrouwde gebouw aan de Rondelaan volledig gerenoveerd wordt. Aan de Oudtburghweg, in de vroegere Mytylschool De Ruimte, is de BSG nu voor anderhalf jaar thuis. En er is ook zeker voor gezorgd dat leerlingen zich thuis gaan voelen op deze plek. “Dit hebben de leerlingen zelf gedaan.”

    De opening werd bijgewoond door leerlingen van de brugklassen en leerlingen van 6VWO. Een fractie van de zeker 770 leerlingen die uiteindelijk van het complex gebruik moeten gaan maken, maar niettemin was het ook nu gezellig druk. Duinstreek Centraal voegde zich bij de brugklassers, die luisterden naar een variant op het lied ‘Ik kan het niet alleen’, dat door docenten ten gehore werd gebracht. “Je kunt het niet alleen, dat is de boodschap”, merkt een leerling op. “Zul je zien: de wethouder kan het lint ook niet alleen doorknippen.”

    Niet alle leerlingen waren ervan overtuigd dat het de wethouder zou lukken, maar het lint ging doormidden. (foto: Duinstreek Centraal)

    Maar dat kon wethouder Wiesehahn dus wél. Soepel ging het lint in twee en daarna mochten de leerlingen over de loper hun nieuwe school binnengaan. Na hen de leraren, uiteindelijk ook de directie én buurtbewoners. “We zijn echt het gesprek met bewoners aangegaan”, vertelt Wiesehahn aan Duinstreek Centraal. “Er waren zorgen over de verkeersdruk, parkeren, zwerfvuil. We hebben er als gemeente voor gekozen om goed te luisteren en mee te denken. Dat is heel goed uitgepakt.”

    Want waar kwesties in Bergen niet zelden tot de Raad van State aan toe uitgevochten worden, is de stemming op de BSG juist positief. “Ik ben heel blij met hoe er naar onze zorgen is geluisterd”, bevestigt Niels Bijl. Hij is niet alleen de buurman van de school, hij was in het verleden conciërge op de mytylschool én de grond waar de school op staat was vroeger van zijn vader. “Hier reed ik rond met de trekker. Ja, mooi is dat. Ik ben blij dat het nu zo mooi geworden is.”

    Goed contact met de buren is belangrijk voor de BSG. (foto: Duinstreek Centraal)

    “Niels is geweldig”, zegt rector Reinoud Buijs, die ons welkom heet in het gebouw. “Het is belangrijk dat we contact met elkaar hebben.” Want hier geldt zeker: ‘je kunt het niet alleen’. Met de locatie aan de Oudtburghweg is Buijs zichtbaar tevreden. “We hebben er veel aan gedaan om de sfeer van de BSG in dit gebouw te brengen.”

    Aan het schoolgebouw is hard gewerkt door docenten, leerlingen en ondersteunend personeel. Graffiti-kunst brengt op eigenwijze manier kleur aan het nieuwe gebouw. Naast de oude mytylschool verrees een tijdelijke nieuwbouw. “We hebben nu meer lokalen dan op de vorige locatie”, legt de roostermaker uit, terwijl we met Buijs door het gebouw wandelen. “Roosters maken is hier dus makkelijker geworden.”

    Rector Buijs bij één van de graffiti-kunstwerken in het gebouw. (foto: Duinstreek Centraal)

    Creatieve vakken zijn belangrijk voor de BSG. De school profileert zich nadrukkelijk als een school die veel met kunst en cultuur doet. En dus is er veel aandacht besteed aan de vaklokalen: “We hebben echt een groot handenarbeidlokaal”, wijst Buijs. “Een beetje afgezonderd van de rest, want hier moet wel lawaai gemaakt kunnen worden.” Wat opvalt is de goede akoestiek, die dempend werkt – een kwaliteit van het oorspronkelijke schoolgebouw.

    Docenten vinden gaandeweg hun plek in de nieuwe vaklokalen, waar de ‘meterbakken’ uit worden geladen. “Daar hebben we er zeshonderd van gevuld”, zegt Buijs. “En nu zijn ze bijna allemaal weer leeg. We zijn er klaar voor.” Volgende week begint het schooljaar echt en zullen alle leerlingen, alle klassen en alle docenten, samen een klein stukje BSG-geschiedenis gaan schrijven.

    Docenten zijn er klaar voor, maar de lessen beginnen pas volgende week. (foto: Duinstreek Centraal)
  • Wandelen in de schaduw van de geschiedenis: “Nu weet u wat hier onder de grond ligt”

    Wandelen in de schaduw van de geschiedenis: “Nu weet u wat hier onder de grond ligt”

    Archeologe Nancy de Jong en schrijfster Simone van der Vlugt namen woensdagmiddag een groep van zo’n 30 belangstellenden mee naar de roerige dagen rond het Beleg van Alkmaar. In de felle zomerzon was het dus weer even 1573. Daarbij las Van der Vlugt ook voor uit eigen werk, terwijl het eigen werk van Nancy de Jong letterlijk onder de voeten van de deelnemers lag. (tekst gaat door onder de foto)

    Op de historische wandeling kwamen zo’n 30 mensen af. (foto: Alkmaar Centraal)

    “Gaat u zoveel mogelijk in de schaduw staan”, zegt Van der Vlugt nuchter. “Dat lijkt me voor ons allemaal het beste.” Het is een warme septembermiddag – de warmste 6 september ooit. Toch ging het er in de weken, maanden voorafgaand aan die beroemd geworden 8e oktober zeker niet minder verhit aan toe. “Dit is een pijnlijke geschiedenis”, zegt De Jong, de stadsarcheologe van Alkmaar. Onder het terras van eethuis Bodrum, waar het nu juist relatief koel is door de schaduw, liggen de resten van een klooster dat met veel geweld verwoest werd.

    Het is wat De Jong en Van der Vlugt doen, wat hen bindt: de geschiedenis tot leven brengen. Daarbij hebben ze een scherp oog voor het persoonlijke, het leed van gewone mensen die speelbal werden van het ‘grote verhaal’. Zoals de non Anna, die voorzag wat voor ramp haar Alkmaarse klooster te wachten stond. Zij werd verzonnen door Simone van der Vlugt, maar haar verhaal strookt met wat er in de bodem van het bolwerk werd blootgelegd door Nancy de Jong. “Tijdens die opgraving heb ik Simone wel een appje gestuurd”, vertelt De Jong. (tekst gaat door onder de foto)

    Simone van der Vlugt (links) en Nancy de Jong in de Kanisstraat. (foto: Alkmaar Centraal)

    Het tekent de samenwerking van De Jong en Van der Vlugt. Die gaat ook verder dan een appje: “Het manuscript voor mijn nieuwste boek is Nancy nu aan het nalezen”, zegt Van der Vlugt. “Zij is ook echt de eerste die het leest.” De Jong zal letten op de historische accuraatheid van wat Van der Vlugt opgeschreven heeft, al is ze niet overdreven streng: “Het hoeft niet allemáál precies te kloppen. Dat kun je anders achterin nog wel even uitleggen.” De lezer wil natuurlijk in de eerste plaats een mooi verhaal, met voldoende spanning.

    Zulke spanning legt Van der Vlugt ook in de rondleiding. Ze leest fragmenten voor uit haar boek, maar hoe die aflopen – dat moeten mensen eigenlijk zélf gaan lezen. “Maar hij overleeft het wel hoor”, stelt ze bezorgde toehoorders die ‘De stormachtige 16e eeuw’ nog niet gelezen hebben gerust. Zaterdag zal Van der Vlugt haar boek signeren in de Grote Kerk, tussen 14:00 en 15:00. Daar is dan de Erfgoedmarkt van Open Monumentendag. (tekst gaat door onder de foto)

    Overal langs de route gaan historie en de moderne tijd in elkaar over. (foto: Alkmaar Centraal)

    Voorafgaand aan de wandeltocht spreken De Jong en Van der Vlugt kort met een bewoonster van de Kanisstraat. Die blijkt goed bekend met de boeken van Van der Vlugt. “Dit huis stond vroeger buiten de stadsmuur”, weet De Jong. “Toen de huidige omwalling werd gebouwd werd dit stuk van de straat bij de stad getrokken. Maar verderop werden de huizen juist gesloopt. In heel korte tijd werd hier toch maar even een complete stadsomwalling gebouwd.” Een project dat anno 2023 best wel eens wat langer had kunnen duren.

    Het idee voor de wandeling ontstond een jaar geleden al, vertellen Van der Vlugt en De Jong. Daarvoor werd samengewerkt met Erfgoed Alkmaar. “Er zijn zoveel verhalen.” Vandaag staan de verhalen rond het Beleg van Alkmaar centraal, maar dat is maar één laag. De kastelen in de Oudorperpolder zijn een andere laag. “Er zijn genoeg ándere belangrijke jaartallen, dus we willen dit zeker vaker gaan doen”, bevestigen beide. De geschiedenis heeft de toekomst.

  • COA verbouwt Klein Zwitserland voor komst jonge vrouwelijke asielzoekers: “Hopen dat ze zich thuis gaan voelen”

    COA verbouwt Klein Zwitserland voor komst jonge vrouwelijke asielzoekers: “Hopen dat ze zich thuis gaan voelen”

    Het voormalige hotel-restaurant Klein Zwitserland gaat toch niet tegen de vlakte. Het COA gaat het karakteristieke pand verbouwen en geschikt maken voor de opvang van alleenstaande minderjarige vreemdelingen. Het gaat in eerste instantie om dertig meisjes van 15 tot en met 17 jaar oud. Voordat het pand bewoonbaar is, komen de asielzoekers eerst naar kampeerboerderij Broekakkers in Egmond-Binnen.

    De groepsaccommodatie Broekakkers is dus de eerste opvangplek waar de minderjarige asielzoekers een plekje zullen krijgen. Op 1 oktober worden ze daar verwacht. Daar zullen ze tot 1 februari 2024 blijven. Daarna komt de locatie beschikbaar voor de gemeente Bergen en kunnen er Oekraïense vluchtelingen of statushouders in gaan wonen. In de tussentijd wordt het voormalige hotel Klein Zwitserland in Schoorl bewoonbaar gemaakt voor de opvang van uiteindelijk 55 asielzoekers op 1 februari volgend jaar. De kosten daarvoor komen op het bordje van het COA. Het gaat om langdurige opvang, in eerste instantie vijf jaar met een optie voor nog eens vijf jaar.

    Klein Zwitserland blijft voorlopig en wordt door het COA verbouwd om het geschikt te maken voor de opvang van alleenstaande, minderjarige asielzoekers (foto: NH/Anne Klijnstra)
    Klein Zwitserland wordt niet gesloopt maar door het COA verbouwd om het geschikt te maken voor de opvang van alleenstaande, minderjarige asielzoekers (foto: NH/Anne Klijnstra)

    Opmerkelijk genoeg gaat het dus in eerste instantie alleen om vrouwelijke asielzoekers. Volgens Heleen Slob van het Centraal Opvangorgaan Asielzoekers (COA) leven jongens en meiden in de opvanglocaties normaal gesproken gescheiden onder één dak. “We hebben dan voor de jongens en meisjes aparte ruimtes maar dat is bij deze locaties niet mogelijk.” De groep, die van buiten de Europese Unie naar Nederland is gekomen zonder ouders, wordt begeleid door een vast team van ervaren medewerkers van het COA. “Ze gaan ook naar school en er is dagbesteding maar ze krijgen bijvoorbeeld ook fietsles”, aldus Slob.

    Alle bewoners van Egmond-Binnen en Schoorl zijn met een brief op de hoogte gebracht van de komst van de asielzoekers. “Ik begrijp dat dit gevoelig kan liggen in de gemeenschap “, vertelt burgemeester Lars Voskuil van Bergen, “We moeten die zorgen dan ook serieus nemen en ervoor zorgen dat we met elkaar in gesprek blijven.” De gemeente heeft daarom voor de inwoners van Egmond-Binnen en Schoorl informatieavonden georganiseerd waarbij zij vragen kunnen stellen of hun zorgen kunnen delen.

    Overigens verwacht de burgemeester niet al te veel weerstand. Want waar veel gemeentes volgens Voskuil ‘de hakken in het zand’ zet, is de gemeente Bergen niet tegen de opvang. “Niet dat we er heel veel invloed op hebben want de gemeente gaat alleen over de vergunningen maar we weten hoe hoog de nood is. Het gaat om een kwetsbare groep die op de vlucht is voor dood en verderf en die mensen wil je een veilige plek bieden. We hopen dat ze zich thuis zullen voelen.”

  • Heerhugowaardse seniorengroep viert vijfjarig bestaan: “Iedereen is er voor elkaar”

    Heerhugowaardse seniorengroep viert vijfjarig bestaan: “Iedereen is er voor elkaar”

    Vlaggetjes, koffie en gebak. Het was woensdagochtend een feestelijke boel in de Heerhugowaardse bibliotheek. Seniorengroep ‘Met Elkaar, Voor Elkaar’ vierde haar vijfjarig bestaan. En dat er behoefte is aan de groep, werd ook tijdens de bijeenkomst extra onderstreept: zo’n dertig ouderen kwamen richting het Parelhof.

    Je wordt ouder, wijzer en wellicht kun je emoties beter bedwingen. Een gevorderde leeftijd heeft zeker voordelen, maar eenzaamheid kan op de loer liggen. “Het is waardevol dat deze groep bestaat. Ik hoorde het net al, jullie delen heel veel met elkaar”, vertelt Annette Groot. Deze woensdag staat wethouder Groot op een podium in de Heerhugowaardse bibliotheek. De senioren luisteren aandachtig naar de toespraak. Op tafel liggen papieren boekjes. ‘5 jaar Met Elkaar, Voor Elkaar’, een overzicht van het eerste lustrum. “We drinken elke tweede woensdag van de maand koffie. Ook verwelkomen we gasten. Wijkagenten waarschuwden voor babbeltrucs, de brandweer gaf advies en zo kan ik nog wel even doorgaan”, zegt Hanneke Hoffmann tegen Dijk en Waard Centraal. Namens de bibliotheek begeleidt ze de activiteit. Hoewel ze de seniorengroep een succes noemt, was dat zeker niet altijd zo. “Ik weet het nog goed. We hadden vijf jaar geleden geflyerd voor een informatiebijeenkomst over de groep en hoopten dat er iemand kwam. De animo was groot en we zijn gestart met tien deelnemers.” (Tekst gaat verder onder de foto)

    Om het jubileum extra kracht bij te zetten was er koffie én gebak. (Beeld: Dijk en Waard Centraal)

    Een van de deelneemsters is de Heerhugowaardse Titia de Vries. Zeg je Titia, dan zeg je eigenlijk ook vrijwilligerswerk. De Vries is in het verleden onder meer betrokken geweest bij de oprichting van Service Plus, dat tegenwoordig Wonen Plus Welzijn heet, en volleybalvereniging Rood-Wit, die na de fusie met Zuidwester bekend staat als Ardea. Maar naast haar vele vrijwilligerstaken is de krasse 87-jarige dus ook betrokken bij de seniorengroep. “Ik maak de notulen en ben samen met Hanneke bezig geweest met een overzicht van de afgelopen vijf jaar.” Ze pakt het boekje en bladert erdoorheen. “Kijk, hier staat een verhaal over de coronamaatregelen, waardoor we afstand moesten houden en uitweken naar de raadszaal. En op deze bladzijde wordt verteld over de workshop blind tekenen.”

    En juist dat is wat je wil, stelt Hanneke Hoffmann. “We leren nieuwe dingen en iedereen is er voor elkaar. Als iemand ziek is, worden kaartjes gestuurd. Sommige mensen komen bij elkaar op bezoek en anderen gaan samen op een clubje. We hebben inmiddels vijftig deelnemers en zijn tevreden.” Want, zo zingt ook Willeke Alberti: ‘Samen zijn, ja samen zijn, dat wil toch iedereen’. Meer informatie over de Heerhugowaardse seniorengroep? Stuur een e-mail naar Hanneke Hoffmann via h.hoffmann@bknw.nl.

  • Alkmaarders kleien grootste overwinning: ‘Tastbare herinnering aan 450 jaar Alkmaar Ontzet’
    Featured Video Play Icon

    Alkmaarders kleien grootste overwinning: ‘Tastbare herinnering aan 450 jaar Alkmaar Ontzet’

    Dit jaar staat in het teken van 450 jaar Alkmaar Ontzet en de vier V’s die daarbij horen: vrijheid, verdraagzaamheid, verscheidenheid en verbondenheid. Die laatste twee waren speerpunten bij een heuse ‘victorie-kleisessie’ in Wijkcentrum De Alkenhorst.

    “We gaan werken met het thema overwinning”, zegt beeldend kunstenaar Camile Smeets. Ze staat in het Alkmaarse wijkcentrum en geeft klei aan de deelnemers. “Ik heb gevraagd of iedereen zijn persoonlijke, grootste overwinning wil vormgeven.” Want daar draait het 450-jarig jubileum om: victorie. En die overwinning hoeft niet per se tegen de Spanjaarden te zijn, maar kan ook wat kleiner. “Ik was vroeger heel erg bang voor katten en nu is dat minder geworden”, vertelt een deelneemster voor de camera van Alkmaar Centraal. Voor haar staat een gekleide kat. “Ik vind het nu wel wat leuks om te maken.”

    Wie ook meedoet aan de workshop is wethouder Anjo van de Ven. Ze was een beetje zenuwachtig voor het maakproces. “Maar het gaat echt vanzelf. Ik kom allemaal leuke mensen tegen die ik van vroeger ken.” De werken worden door kunstenaar Camile Smeets verzameld en verwerkt in een beeld. “Het krijgt een mooie plek binnen de gemeente. Oftewel een tastbare bijdrage aan 450 jaar Alkmaar Ontzet.”

  • Alkmaarders wandelen langs de geschiedenis van de 4 V’s van Alkmaar 450 Jaar Ontzet
    Featured Video Play Icon

    Alkmaarders wandelen langs de geschiedenis van de 4 V’s van Alkmaar 450 Jaar Ontzet

    Verdraagzaamheid. Het is niet van alle tijden, maar wél een thema waar Alkmaarders ook in andere eeuwen mee bezig zijn geweest. Dit thema en de andere thema’s van het jubileumjaar 450 Jaar Alkmaar Ontzet, dus vrijheid, verbondenheid en verscheidenheid, komt aan bod in de speciale historische stadswandelingen die de Historische Vereniging Alkmaar organiseert. Alkmaar Centraal wandelde mee.

    “In het kader van verdraagzaamheid past de boekwinkel hier achter mij heel goed”, vertelt gids Kees Verlaan. Hij staat voor de Queer Boekenkast, een boekwinkel vol boeken gewijd aan het thema LHBTQIA+. In andere eeuwen was het lang niet vanzelfsprekend om als niet-hetero uit de kast te komen en ook nu moet de verdraagzaamheid voor deze groepen nog bevochten worden. In de rondleiding wordt ook de synagoge van Alkmaar aangedaan, de wandelaars staan daar stil bij de vroegere discriminatie van joden – maar zeker ook bij perioden van verdraagzaamheid.

    De deelnemers reageren verrast op de vele verhalen van de gids. “Ik ben meer te weten gekomen”, vertelt een deelneemster. “Ik dacht dat ik al van alles wist van de stad…” Maar Alkmaar blijkt dus ook voor Alkmaarders nog vol verrassingen te zitten. Meer informatie over de wandelingen die de vereniging organiseert is te vinden op de website van de Historische Vereniging Alkmaar.

  • OM stuurt aan op verbod motorclub Hardliners: “Cultuur van wetteloosheid”

    OM stuurt aan op verbod motorclub Hardliners: “Cultuur van wetteloosheid”

    Mogelijk komt er een einde aan motorclub Hardliners, met onder meer een afdeling in Alkmaar. Het Openbaar Ministerie wil via de rechter een verbod afdwingen. Ook wil het OM dat leden in afwachting van die beslissing niet samenkomen of uitingen dragen. Er zou bij de Hardliners sprake zijn van een ‘geweldscultuur’, met represailles als je je daar niet aan confirmeert.

    Het Openbaar Ministerie meldt zojuist een verzoek te hebben ingediend bij de rechtbank Noord-Holland, meldt mediapartner NH Nieuws. Daar loopt ook al een strafrechtelijk onderzoek naar de motorclub, die een paar jaar geleden werd opgericht. In dat onderzoek is vorige maand oprichter van Hardliners, Lysander de R., al aangehouden in de gevangenis in Heerhugowaard. Hij zou volgens het OM vanuit zijn cel nieuwe misdrijven plannen die uitgevoerd worden door andere leden.

    Sinds de oprichting van MC Hardliners door Lysander de R. is de club een doorn in het oog van justitie. Zij spreken van een ‘geweldscultuur’ binnen de groep met een hiërarchie zoals bij andere motorclubs. Leden van verboden motorbendes zouden zich hebben aangesloten. “Er zijn dwingende regels waar leden zich aan dienen te houden. Zo geldt er een strikte zwijgplicht naar buiten, een omerta, en is er financiële ondersteuning van gedetineerde leden.” Binnen de club zou geweld worden genormaliseerd, uitgevoerd en gestimuleerd. “Het zit als het ware in het DNA van de club. Er wordt van leden een continue geweldsbereidheid verwacht en er kan zelfs sprake zijn van gewelddadige represailles van de club op het moment dat iemand zich niet conformeert aan de regels.” De politie zegt dan tachtig leden te linken aan criminaliteit.

    Nu is dus bij de rechter gevraagd om de motorclub te verbieden en te ontbinden. Dat is in navolging van procedures tegen Hells Angels, Bandidos, Catervarius Brotherhood, No Surrender, Caloh Wagoh en Satudarah. Zo’n civiele procedure is met name gericht gericht op de publieke aanwezigheid en de intimidatie die bij deze ‘merken’ horen, legde Arjan Blokland vorige maand uit aan NH Nieuws. Hij is hoogleraar criminologie en senior onderzoeker op het gebied van outlaw motorcycle gangs. “Als iemand met zo’n jasje bij je op de stoep staat, is dat een stuk intimiderender dan een ander jasje.” (tekst gaat door onder de foto)

    De motorjacks van de Hardliners zouden refereren aan die van verboden motorclubs.

    Justitie stelt dat dit van toepassing is op MC Hardliners. “De intimiderende en vaak gewelddadige wijze waarop MC Hardliners zich in de samenleving manifesteert en de wijze waarop de club zich afsluit voor overheidscontrole – en deze zelfs actief tegen gaat – creëert een cultuur van wetteloosheid.”

    Maar heel makkelijk zal een verbod niet worden toegekend, aldus hoogleraar Algemene Rechtswetenschap Jan Brouwer. Om de Hardliners te verbieden moet het OM bewijzen dat ofwel de criminele daden van de eerder verboden Hells Angels chapter Haarlem in deze club worden voortgezet, of dat er een cultuur heerst waarin criminaliteit wordt gestimuleerd. “Er moet wel een flink dossier aan bewijsmateriaal liggen.” Er moet hard worden gemaakt dat er in de vereniging een structureel patroon heerst van stimuleren dan wel actief gedogen van strafbare feiten. Brouwer: “Ondanks dat de rechter sinds 2014 iets sneller meegaat in het verzoek van het OM om motorclubs te verbieden, is een verbod zeker nog geen eenvoudige zaak.”

    Op dit moment ligt dat verzoek dus bij de rechtbank Noord-Holland. Of en wanneer daar een beslissing over valt, is nog niet duidelijk. Tot die eventuele beslissing is gevallen, wil het OM een verbod voor leden op het dragen van logo’s van MC Hardliners, uitingen doen op Facebook-pagina’s en bijeenkomsten organiseren. Ook daarover moet de rechter nog beslissen. De advocaat van Lysander de R. was nog niet bereikbaar voor commentaar.