Categorie: nieuws algemeen

Laat 128, de vroegere Primark, is deze en volgende maand een museum. Geïnteresseerden kunnen daar kennismaken met Truus Wijsmuller-Meijer, de Alkmaarse verzetsheldin voor wie een standbeeld op de Mient staat. Het pop-up museum is een vervolg op het eerdere pop-up museum dat in 2022 aan het Waagplein gevestigd was. Een nieuwe kans dus voor wie dat museum nog niet heeft kunnen bezoeken. Maar ook voor wie vorig jaar kwam is het interessant: “Er is een splinternieuwe film te zien.”

Truus Wijsmuller-Meijer redde zo’n 10.000 kinderen uit handen van de Nazi’s. Dat verklaart natuurlijk waarom het beeld van ‘tante Truus’ behalve Wijsmuller-Meijer zelf ook kinderen laat zien. Bezoekers van het pop-up museum ontdekken de details van haar heldhaftige verhaal. Ook de rol die de Engelse partnerstad van Alkmaar, Bath, in de oorlog speelde wordt in het museum belicht.

Nieuw is dat de Stichting Truus Wijsmuller-Meijer, die het museum heeft geïnitieerd, ook een lesprogramma voor scholen aanbiedt. Bij de tentoonstelling hoort een magazine dat is uitgedeeld aan de scholen in de regio. Ook de film over Truus Wijsmuller-Meijer die in het museum bekeken kan worden is geschikt voor het onderwijs. Op die manier komt het verhaal over de ‘Kindertransporten’ en de heldenrol van ‘tante Truus’ ook voor nieuwe generaties Alkmaarders tot leven.

Het pop-up museum was vorig jaar een tijdlang gevestigd in het Oilily-gebouw aan het Waagplein. In dat museum werden toen meer dan 1.000 bezoekers verwelkomd.

Het museum is open op donderdag-, vrijdag- en zaterdagmiddag. De toegang is gratis. Ook aan Engelstalige en Duitstalige bezoekers is gedacht. De locatie van het museuum, Laat 128, is nu nog ingericht als winkelpand (bekend van Primark), maar zal na de zomer worden omgebouwd tot appartementencomplex.

De Alkmaarse binnenstad is op zondagmorgen het terrein van de vogels en van een enkele wandelaar die vroeg is opgestaan. Maar op de eerste zondag in mei is dat traditiegetrouw anders. Dan trekt er door de binnenstad een plechtige stoet van kerkgebouw naar kerkgebouw – zo ook vandaag. Het is de Heilig Bloedprocessie, de herdenking van een wonderlijk voorval in 1429. Miswijn veranderde in bloed, zo vertelt het verhaal. Het bloed van Christus.

Daarmee is meteen wel duidelijk dat deze optocht een religieuze achtergrond heeft (zie kader hieronder). Toch is het voor Alkmaarders meer dan alleen een christelijk feest. De Heilig Bloedprocessie is ook een Alkmaarse traditie, een ritueel dat past bij een stad die haar oorsprong heeft in de middeleeuwen. En, dat wordt evenmin vergeten, de processie is ook een traditie die lang verboden is geweest, in een tijd dat de vrijheid van godsdienst nog niet gold en katholieken gediscrimineerd werden. “Het processieverbod gold tot ver in de 20e eeuw,” vertelt theologe Liesbeth van Gool aan Alkmaar Centraal. “We vieren in onze stad nu 450 jaar vrijheid, 450 jaar Alkmaars Ontzet. Heel mooi, maar laten we niet vergeten dat daar wel een paar eeuwen van onvrijheid tussen zaten.”

De Heilig Bloedprocessie ging vanmorgen zingend van de Grote Kerk naar de Sint-Laurentiuskerk aan het Verdronkenoord. De Grote Kerk was in 1429 de plek waar het Mirakel plaatsvond. Voor wie historisch precies wil zijn: het wonder moet hebben plaatsgevonden in de kerk die hier vóór de huidige kerk stond, want de Grote Kerk werd gebouwd rond 1500. In elk geval was de Grote Kerk in die dagen nog een katholieke kerk. Tegenwoordig gaan Alkmaarse katholieken echter niet hier, maar aan het Verdronkenoord naar de kerk, dus daar wordt het beeldje dat het magische stukje stof vasthoudt naartoe gedragen.

Na de processie, die om 10:45 vertrok, volgde de zondagsmis om 11:15. Volgend jaar zal de Heilig Bloedprocessie plaatsvinden op zondag 5 mei.

Het Bevrijdingsfeest in de Alkmaarderhout was dit jaar anders dan voorheen. Het 5 Mei Comité Alkmaar stopte vorig jaar met de organisatie van het feest. DOSS Events besloot het feest, voor dit jaar in ieder geval, kleiner te houden. Geen groot podium met bands die tot ver in de omgeving te horen zijn en geen horeca, maar een meer gemoedelijk programma, met onder andere een enorme kartonnen Waagtoren.

De grote Franse kartonkunstenaar Olivier Grossetête was uitgenodigd om samen met Alkmaarders een levensgrote Waagtoren te bouwen. Op vrijdag werden de losse delen die de afgelopen dagen waren gemaakt gestapeld. Telkens werd de toren opgetild om er een laag onder te zetten. Een paar keer helde de Waagtoren flink, maar een slimme constructie, scheerlijnen en heel veel tape voorkwamen dat hij omviel.

Vaste traditie is de ontvangst van de hardlopers van AV Hylas, die vanuit Wageningen kwamen met het Bevrijdingsvuur. Burgemeester Anja Schouten verwelkomde hen en nam de fakkel over om het Alkmaarse Bevrijdingsvuur te ontsteken. Dat deed ze samen met Hugo Koeman, voorzitter van het 5 Mei Comité Alkmaar. Daarna werd hij door de burgemeester geërd met een ere-insigne in goud van Alkmaar.

Nieuw was de symbolische toevoeging van het Alkmaarse Bevrijdingsvuur aan de vele andere Bevrijdingsvuren die zijn ‘samengebracht’ in een olielamp. Schouten stak de fakkel weer aan en gaf deze aan Koeman. Op zijn beurt stak hij er een kaars mee aan deze in de olielamp te steken. Nog een bijzonder moment was het optreden van de Oekraïense danseres Vira Tsvik. Dans als vorm van vrijheid, en dat door iemand uit een door oorlog geteisterd land. Het formele deel werd afgesloten met twee nummers over vrijheid.

Voor en na de formele gebeurtenissen waren er optredens van meerdere artiesten. Geen bands op een groot podium dus, maar kleine optredens van solisten. En wie dat graag wilde kon, zoals voorheen, in gesprek met een oorlogsveteraan van de Tweede Wereldoorlog en Alkmaarders die hebben deelgenomen aan militaire missies in recenter tijden.

Youri Hoeben was namens Alkmaar Centraal  aanwezig voor een fotoreportage, die te zien is op onze Facebookpagina.