Categorie: nieuws algemeen

  • Elf inwoners van Dijk en Waard onderscheiden tijdens lintjesregen

    Elf inwoners van Dijk en Waard onderscheiden tijdens lintjesregen

    Elf inwoners van Dijk en Waard zijn woensdag onderscheiden tijdens de jaarlijkse lintjesregen. Burgemeester Maarten Poorter had de eer en in de raadzaal toe te spreken en de onderscheidingen uit te reiken. Negen van hen worden benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau en twee zijn geridderd.

    Eerst de twee nieuwe Ridders in de Orde van Oranje-Nassau. De heer S. Munniksma is vrijwilliger bij Vogelvereniging Huygen Fauna. Hij was de trekkende kracht achter de tentoonstellingen (1971 – 2002) en is voorzitter (2016 – heden). Sinds 1994 is hij vrijwilliger en voorzitter bij Philatelistenvereniging Heerhugowaard e.o. Hij was actief als vrijwilliger bij de Nederlandse Bond van Vogelliefhebbers. Hij was voorzitter van het district Noord-Holland (2002 – 2007). Hij was commissaris van het hoofdbestuur (2007 – 2019). En hij was verantwoordelijk voor de portefeuille van de Nederlandse Kampioenschappen en voor het vraagprogramma en de opsommingstabellen van vogels. Verder was hij de hoofdorganisator van de grootste show in Nederland. Sinds 2010 tot heden is de heer Munniksma penningmeester van de Confédération Ornithologique Mondial Nederland.

    De heer drs. ing. R. Stricker was diaken (1993-1998), voorzitter van de diaconie (1993-2001) en voorzitter van het college van kerkrentmeesters (2001-2003) van de Hervormde Gemeente in Heerhugowaard. Hij was voorzitter (2000 – 2010) van de Vereniging Ouders, Kinderen en Kanker in Nieuwegein, thans Vereniging Kinderkanker Nederland. Betrokkene ondersteunde diverse projecten, zoals het Koesterkind en de KanjerKetting. Van 2010 tot 2013 was hij bestuurslid en daarna penningmeester van het Nationaal Kinderoncologisch Centrum. Hij was lid van de raad van commissarissen van het Prinses Máxima Centrum voor kinderoncologie in Utrecht (2013 – 2021). Ook was betrokkene lid van de audit- en bouwcommissie. Van 2014 – 2022 was hij lid van de raad van toezicht van de Stichting Bibliotheekservice Passend Lezen in Den Haag. En van 2015 – 2020 penningmeester van Stichting Biblionef Nederland in Den Haag. De heer Stricker is sinds 2022 tot heden penningmeester van de Vereniging Oud Hoogovens Medewerker in Heemskerk.

    Dan de negen nieuwe Leden in de Orde van Oranje-Nassau. Mevrouw J.M. Bakkum was vrijwilliger (1954-1958) bij de lokale rooms-katholieke parochie. Betrokkene ondersteunde de schoonmaak en de voorbereidingen voor de Heilige Mis. Van 1959 tot 1964 was zij vrijwilliger bij Scouting Heerhugowaard als hoofdleider van de speltak welpen/kabouter en organisator van activiteiten. Ze was vrijwilliger bij de Universiteit van Amsterdam (1966 – 1970). Hier was ze gastouder en ving studenten op die geen woonruimte konden vinden. Mevrouw Bakkum was vrijwilliger (1970-1978) bij en is medeoprichter van het Wijkcentrum De Laagte in Amstelveen. Ze was vrijwilliger (1980-1986) bij Waard75. Van 2003 tot 2017 was ze vrijwilliger bij De Pieter Raat Stichting als gastvrouw en activiteitenbegeleider. Ze was vrijwilliger bij Junior Chamber International (2015-2018) als verkeersregelaar bij de jaarlijkse City Run. Van 2015 tot heden is mevrouw Bakkum vrijwilliger bij de KBO, afdeling Heerhugowaard Centrum. Ze bezorgt het verenigingsblad en ondersteunt activiteiten zoals de ouderensoos in De Kink.

    De heer W.A.M. Verkooijen is vrijwilliger bij en vicevoorzitter (2000-2001 en 2020-2021) en bestuurslid (2002-2016) van voetbalvereniging Reiger Boys in Heerhugowaard. Hij was onder andere assistent en grensrechter, scheidsrechter jeugd, kantinemedewerker en lid van de jubileumcommissie, kascommissie en nieuwbouwcommissie. Daarnaast zet hij zich in voor het onderhoud en materiaal als lid van de werkgroep Materialen, Onderhoud en Terrein en is nauw betrokken geweest bij de oprichting van het kledingfonds. Tevens is hij inzetbaar voor diverse hand-en-spandiensten en is altijd te vinden op het terrein om te helpen.

    Mevrouw J. Hofkes-Hagen is sinds 1968 vrijwilliger bij honk- en softbalvereniging The Herons in Heerhugowaard. Ze was voorzitter en fungeert al decennia als beheerder van het clubhuis en was jarenlang voorzitter van de clubhuiscommissie. Zij organiseert de activiteiten, zoals feestavonden, jubilea, jeugdfeesten en toernooien en fungeert als vrijwilligerscoördinator. Als voorzitter bracht zij de (financiële) stabiliteit terug in de vereniging. Tevens is zij sinds 2002 betrokken bij de Noord-Holland School. Zij ontvangt de spelers en hun ouders en zorgt ervoor dat er wekelijks getraind kan worden op het terrein. Ook organiseert zij sinds 2005 het jaarlijkse Noord-Hollands Honk- en Softbal Jeugdkamp, waarbij zij de kantine beheert en verantwoordelijk is voor de catering.

    De heer P.H. Hofkes is sinds 1968 vrijwilliger bij honk- en softbalvereniging The Herons in Heerhugowaard. Hij was jarenlang coach en trainer van diverse teams, waaronder het succesvolle eerste herenteam dat in de hoogste klasse speelde. Hij leidde de technische commissie en leverde een grote bijdrage aan het jeugd- en opleidingsbeleid. Al vijftig jaar draagt hij zorg voor het onderhoud en de faciliteiten rondom de accommodatie. Hij keurt de velden en maakt deze speelklaar. Hij beheert alle materialen en werkt wekelijks aan het onderhoud van het clubhuis en de velden. Hij draait veel bardiensten. Tevens is hij sinds 2002 betrokken bij de Noord-Holland School. Hij draagt wekelijks zorg voor de materialen en werpmachines en bouwt de slagtunnel in de zaal mede op. Sinds 2005 organiseert hij mede het Noord-Hollands Honk- en Softbal Jeugdkamp. Hij is verantwoordelijk voor het veldbeheer en het materiaal en bouwt de tenten op en breekt ze na afloop weer af.

    De heer N.J.M. Karsten was vrijwilliger (1965 – 1990) bij de rooms-katholieke parochie Heilige Dionysius in Heerhugowaard. Hij was vrijwilliger bij de Oecumenische Raad in Heerhugowaard (1976 – 1989). Ook was hij vrijwilliger bij de onderwijsinstelling r.-k. Don Bosco Mavo als lid en voorzitter van de medezeggenschapsraad (1985-1991) en later voorzitter van de oudercommissie (1987-1991). In deze laatste hoedanigheid was hij tevens medeorganisator van (buitenschoolse) activiteiten (1985-1991). 1992 – 1994: Medeoprichter en bestuurslid van Stichting Katholiek Voortgezet Onderwijs Heerhugowaard. Van 1994 tot 1997 was hij bestuurslid en vicevoorzitter van het Han Fortman College Heerhugowaard. Hij was vrijwilliger bij de evenementenorganisatie ‘Le Champion Sportevenementen’ (1995 – 2017). Sinds 2004 tot heden is hij secretaris van het Katholiek Gemengd koor St. Caecilia in Heerhugowaard. Ook was hij vrijwilliger van de Samenwerkende Ouderenbonden Heerhugowaard (2004 – 2009). Van 2005 tot 2015 was hij bestuurslid van Adviesgroep Ouderen Huisvesting. De heer Karsten is medeoprichter, bestuurslid en penningmeester van ouderenorganisatie KBO ‘t Kruis in Heerhugowaard (2005 – heden). In 2012 was hij oprichter, penningmeester en coördinator van verenigingsblad De Nestor en verzorgde de verspreiding. Als bestuurslid was hij onder andere verantwoordelijk voor de implementatie van de samenwerking met de lokale afdeling van de PCOB.

    De heer N.A. Quant was bestuurslid van de Stichting Paardrijden gehandicapten ‘t Ros Beyaert in ‘t Veld (1995 – 2010). Betrokkene wierf sponsoren. Van 2003 tot heden is hij bestuurslid van de voetbalvereniging S.V. Vrone in Sint Pancras. Betrokkene is/was voorzitter van diverse commissies, zoals de kantinecommissie (tot 2021) en de Koningsdagcommissie. Tevens begeleidde hij diverse verbouwingen en was hij coach. Voorts verzorgt hij de horeca bij de Zuurkool Cup. De heer Quant was vrijwilliger bij Stichting Philadelphiazorg in Sint Pancras (2015 – 2020) voor mensen met een beperking. Hij ondersteunde bij de organisatie van de jaarlijkse boottocht en organiseerde de jaarlijkse barbecue.

    De heer A.J. Elsinga is vrijwilliger bij en penningmeester (1999-2019) van voetbalvereniging Reiger Boys in Heerhugowaard. Betrokkene is verantwoordelijk voor de kantineadministratie en is tot op heden de administrateur van de vereniging.

    De heer C.E. Wever was van 1988 tot 2000 voorzitter van de collectantengroep van de Sint-Josephkerk in Alkmaar. Hij was vrijwilliger bij en secretaris (2006-2015) en voorzitter (2017-heden) van KBO Langedijk. Daarnaast verzorgt betrokkene de ledenadministratie en is hij onder andere (mede)organisator van activiteiten.

    Mevrouw E. Kramer was vrijwilliger bij het Dr. Manjoeroplantsoen in Broek op Langedijk (1994-2021). Zij werd omschreven als sociale waakvrouw en engel. Zij deed boodschappen voor bewoners die hiertoe niet in staat waren, verzorgde licht huishoudelijke werkzaamheden en stond bewoners bij in woord en daad. Ze was van 1994 – 2021 vrijwilliger bij de Christelijke Gereformeerde Kerk in Broek op Langedijk. Betrokkene verspreide het wekelijkse mededelingenblad, het maandelijkse gemeenteblad en verzorgde het samenstellen van beide. Daarnaast is zij bezoekdame van ouderen en hulpbehoevenden. Voorts ondersteunt zij bij het koffieschenken na de morgendiensten.

  • “Kan ik er nog naast denk je?” Vrijmarkt Alkmaar al in volle gang

    “Kan ik er nog naast denk je?” Vrijmarkt Alkmaar al in volle gang

    Alkmaar maakt zich op voor de viering van Koningsnacht en Koningsdag. In de binnenstad is al veel oranje te zien. Ook de bonte kleuren van de vrijmarkt rukken op in het straatbeeld. De eerste nieuwsgierige kopers deden woensdagmorgen al hun ronde. Ook Alkmaar Centraal nam een kijkje.

    Met wat dozen in handen stelt ze de vraag: “Kan ik er nog naast, denk je?” Een oranje streep markeert het einde van het vrijmarktgebied. Aan één kant van die grens staat het vol, aan de andere kant is uiteraard nog plek. “Het mag vast niet, officieel,” reageert iemand met een matje net op de grens. “Maar je kunt het wel proberen.” Veel andere mogelijkheden zijn er ook niet meer. De Alkmaarse vrijmarkt heeft op de dag vóór Koningsdag al vaste vorm gekregen.

    Tussen de matjes en provisorische kraampjes maken winkeliers kennis met hun nieuwe buren. “Fotografeer je mijn etalage ook even?” grapt een winkelier in de Koorstraat. Hij heeft wel plezier in de reuring die Koningsnacht en Koningsdag brengen. “Ik gooi mijn winkel om een uur of drie, vier dicht hoor,” zegt hij. “Anders gaat het toch maar door elkaar lopen. En dan drink ik ook gezellig een biertje.”

    Op het Kerkplein wordt gewerkt aan de kinderkermis. De brug bij de Lindegracht is net als in andere jaren overdekt en volgebouwd met tappunten en een podium. Ook op de andere pleinen is men klaar voor het feest. “Voor ons is het gewoon een werkdag,” reageert een barmedewerker. “Maar het is wel lekker doorwerken, dit. En je ziet natuurlijk toch een hoop bekenden.”

    Warm is het niet. Het Rode Kruis waarschuwt zelfs voor een koude nacht: “laat kinderen niet op de grond zitten!” Maar op de vrijmarkt-in-opbouw maken mensen zich geen grote zorgen. Het zal vast ouderwets gezellig worden, verwacht men. Dan maar met een winterjas over de oranje jurkjes en shirtjes heen.

  • Veertien inwoners van gemeente Alkmaar onderscheiden tijdens lintjesregen
    Featured Video Play Icon

    Veertien inwoners van gemeente Alkmaar onderscheiden tijdens lintjesregen

    Maar liefst veertien inwoners van gemeente Alkmaar zijn dit jaar tijdens de lintjesregen onderscheiden. Twaalf van de veertien decorandi zijn benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau en twee van hen zijn geridderd. Burgemeester Anja Schouten verraste de nieuw gedecoreerden in het stadhuis.

    Allereerst de twaalf inwoners die benoemd zijn tot Lid van de Orde van Oranje Nassau. De heer Groot (1945) zet zich al vanaf 1973 vrijwillig in voor de Molenstichting Alkmaar en Onderwatersportvereniging Orca en Watersportvereniging Langedijk. Hij is zelf vanaf 1970 woonachtig in Molen-B van de ‘Strijkgroep De Zes Wielen’. Op de molen- en monumentendag staat zijn deur open voor bezoekers uit zowel binnen- als buitenland, maar ook voor schoolklassen. Betrokkene speelde een belangrijke rol bij het behoud van molens als rijksmonument. Bij Onderwatersportvereniging Orca leidde hij nieuwe- en ervaren duikers op, verrichtte klein onderhoud aan de verenigingsmaterialen en vulde de duikflessen van de leden van de vereniging. Ook heeft hij zich 10 jaar ingezet als bestuurslid van Watersportvereniging Langedijk.

    Wil van der Horst-Van Roon (1941) Was vanaf 1998 tot 2021 actief voor de Protestantse Kerk. Elke woensdag aan de slag op het Kerkelijk Bureau voor taken als collectebonnen versturen, opbrengsten van de collectes klaarmaken voor het kerkblad, sorteren en uitzoeken van enveloppen voor financiële acties en archiveren. Daarnaast sinds eind 2003 actief op het kantoor van de Stichting Opbelbus Alkmaar. Nog langer, al vanaf 1969, zet zij zich in voor voetbalverenging CSV Jong Holland. Dat begon met werk voor het clubblad en
    van 1974 tot 1990 stond de geboren Rotterdamse veel in de kantine. Tot op de dag van vandaag is zij bestuurslid/secretaresse en actief in de Vriendenstichting. Werd in 1995 Lid van Verdienste van Jong Holland.

    Conny van Iersel-Hoogenraad (1957) zet zich met hart en ziel in voor de LHBTI+ gemeenschap en levert een belangrijke bijdrage aan de emancipatie van roze ouderen en LHBTI+ in de sport. In de jaren 90 nam ze het initiatief om de Roze Zaterdag naar Alkmaar te halen. Van 1990 tot 2010 zette zij zich in voor de 30+ Vrouwenavonden, een succesvolle activiteit die voor vrouwen voelde als een veilige thuishaven. Ze bracht het archief van het COC Noord-Holland Noord op orde en legde de geschiedenis vast in een mooi boekwerk. Ze leverde een belangrijke bijdrage aan de Pride-week in Alkmaar. Sinds 2011 is ze homo-ambassadeur en beheert de portefeuille Zorg en Ouderen. De laatste twee jaar zet u zich ook in voor het thema Sport.

    Gerda Molen-Van Heumen (1948) zet zich al 40 jaar belangeloos in voor diverse organisaties. Ze is echt een vrijwillige duizendpoot. Zo was zij tussen 1984 en 1988 overblijfmoeder op de Nicolaas Beetsschool en vanaf 2007 tot 2021 was ze bestuurslid van Vrouwen van Nu. Maar liefst 25 jaar lang – van 1982 tot 2007 – was ze verbonden aan de Vereniging De Watertoren en ook zette zij zich in voor de jeugdoptocht op 8 oktober tijdens Alkmaar Ontzet. Sinds 2010 collecteert ze voor de Hartstichting en voor andere organisaties.

    Luc Niekus (1945) verzorgde concerten met verschillende koren, waarmee hij steeds nieuwe leden aan de koren wist te binden. Ook treedt hij op bij uitvaarten, kerstvieringen en bij bijvoorbeeld huwelijksjubilea. Verder weet hij de koren te verbinden door gezamenlijke concerten te geven, waarbij hij meerder koren tot een geheel weet te verweven. Sinds 1977 al verbonden aan het Latijns Koor van de Laurentiuskerk, onder andere actief geweest voor het Interkerkelijk Koor in Schagen, het Interkerkelijk Koor Noord-Holland, het koor Timeless Vocaal, het koor Lucky Singers en het Seniorenkoor De Hoef van de Volksuniversiteit.

    Martin Phaff (1941) is één van de drijvende krachten achter bridgeclub De Rijp. Hij is de voorzitter van de club (ca. 50 leden). Hij bewerkstelligde dat de club tot de Nederlandse Bridge Bond ging behoren. Verder regelde hij de verschillende speellocaties, zorgde voor een eigen website en gaf cursussen. Hij verzorgde de automatisering van de administratie en het machinaal sorteren van de speelkaarten. Ook treedt hij op als wedstrijdleider en is hij arbiter. Wegens omstandigheden krijgt de heer Phaff zijn lintje thuis opgespeld.

    Alida Reus-Van Langen (1942) zet zich al vanaf 1972 – maar liefst 51 jaar – belangeloos in voor diverse organisaties. Zo was zij van 1972 tot 1978 actief voor de voormalige Gevangenis Schutterswei. Daarnaast ging zij gedurende 12 jaar wandelen met bewoners van De Hartekamp in Heemskerk. Bovendien is zij al 45 jaar zeer betrokken bij het werk van de geestelijke verzorging in het Noordwest Ziekenhuis als kosteres en algemeen vrijwilligster. Sinds 1980 is zij ook vrijwilligster voor de Nierstichting in de Spoorbuurt. Ook vanuit de kerkelijk organisatie Sint Josephparochie staat ze graag klaar voor de medemens.

    Erik Simons (1972) is een betrokken en sportief mens. Hij was als 9 jarig jongetje de jongste officiële bondsscheidsrechter van Noord-Holland bij tenniswedstrijden. Dat was bij de tennisvereniging Castricum. Ook de honkballers van Alcmaria Victrix konden op zijn inzet rekenen. Hij was er van 2009 tot 2011 voorzitter en organiseerde het Europees Kampioenschap Cadetten Softbal. In 2015 deed hij mee aan de New York Marathon om geld in te zamelen voor KiKa. Inmiddels heeft hij diverse marathons gerend voor goede doelen en het resultaat mag er zijn: ruim 30.000 euro. Bij voetbalvereniging AFC 34 zet hij zich vooral in voor de jeugd, als elftalbegeleider en bestuurslid Horeca en Facilitaire zaken. Sinds 2016 is hij actief lid van de Heerhugowaardse Triathlon Vereniging en mede als lid van de
    jubileumcommissie.

    Rudi van der Sluijs (1946) was van 1977 tot 2004 lid van het Korps Nationale Reserve, laatstelijk in de rang van korpsadjudant. Betrokkene herschreef de korpstraditieraad en beheerde het vaandel. Zet zich sinds 2004 in bij de Stichting NDSM Herleeft in Amsterdam. Van der Sluijs is ervoor verantwoordelijk dat de geschiedenis van de Amsterdamse scheepsbouw en -reparatie niet verloren gaat. Hij verzamelde gedurende zijn hele leven allerlei memorabilia, fotomateriaal en kennis. Hij verzorgt rondleidingen op de oude scheepswerf en lezingen. Zijn doel is om uiteindelijk een museum op te richten. Tot op heden is er een ontvangst- en informatiecentrum ingericht en werden objecten op de werf in ere hersteld.

    Tiny Verheul-Klompmaker (1946), was sinds 1991 tot 2018 secretaris van de Stichting Sportaccommodatie in De Rijp. Deze stichting beheerde de gemeentelijke sporthal en kantine ‘De Oosterven’ te Graft ten behoeve van de verhuur aan lokale sportverenigingen. Na de fusie met de gemeente Alkmaar verzorgde zij de afwikkeling en de overdracht aan Alkmaar Sport. Inmiddels is zij ook al weer ruim 15 jaar vrijwilliger bij het Museum In ‘t Houten Huis in De Rijp. Sinds 2018 coördineert zij de openstelling. Daarnaast is ze sinds 2011 vrijwilliger bij tennisvereniging LTV De Rijp. Ze is onder andere lid van de
    kantinecommissie.

    Wies Zuurbier-Poland (1950) komt uit een gezin van dertien kinderen, waaronder twee broers met een verstandelijke beperking, die tot 2010 thuis hebben gewoond. Ze heeft vanaf jonge leeftijd 15 jaar lang mede voor haar vader gezorgd, die op 62-jarige leeftijd overleed. Zij nam vervolgens de zorg voor haar moeder (overleden op 93-jarige leeftijd) en haar broers op zich, naast de zorg voor haar eigen gezin. Na het overlijden van haar/hun moeder in 2010 zijn de broers verhuisd naar het Karenhuis van de Stichting ‘s Heeren Loo in Alkmaar. Ook nu zorgt zij nog altijd voor haar twee broers. Zij verzorgt hun kleding, houdt de kamers schoon, bezoekt met hen wekelijks de kerk en de begraafplaats, organiseert uitjes en hun vakanties en brengt hen naar de verjaardagen van broers en zussen en wekelijks naar dansles voor mensen met een beperking.

    Dick Zijlmans (1943) is een echte radioman. Was van 1965 tot 1989 vrijwilliger bij de Algemene Radio Omroep Alkmaar (AROA). Betrokkene zorgde voor de omroepverbindingen vanuit de studio in het toenmalige Centraal Ziekenhuis naar onder andere het Elisabeth Ziekenhuis en verpleeghuis De Hout. Hij onderhield de aanwezige ontvangst- en zendapparatuur in de studio en de versterkerapparatuur daarbuiten. Tevens ondersteunde hij de programmamakers en de presentatoren. Vanaf 1988 tot nu is hij vrijwilliger bij en bestuurslid (sinds 2007) van de Nederlandse Vereniging voor de Historie van de Radio. Ook is hij betrokken bij de Stichting voor Duitse communicatie en aanverwante artikelen. Sinds 2008 is hij belangenbehartiger van een alleenstaande vrouw.

    Dan de twee inwoners van gemeente Alkmaar die benoemd zijn tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Lourdes Bramble-Tromp (1955) is al sinds 1993 vrijwilliger bij verschillende organisaties, zoals het Amsterdam-Haarlem-Alkmaar Opvang Comité, Bureau Nieuwkomers Alkmaar en Vluchtelingenwerk, het Kabinet van de Gevolmachtigde Minister van Aruba en Stichting Meerwaarde in de Haarlemmermeer. Laatstgenoemde stichting was haar werkgever, maar nu zij met pensioen is, zet zij zich belangeloos in voor de meest kwetsbare vrouwen, migranten en later ook voor mannen in de samenleving. Ze is initiatiefnemer of oprichter geweest van onder meer de Zelforganisatie Buitenlandse Vrouwen Nieuw-Vennep en Hoofddorp, het Intercultureel Centrum voor Vrouwen, Vrouwencentrum Saami, de 2e handswinkel Maat & Meer en het Participatieteam Haarlemmermeer. Verder heeft zij zo’n 30 projecten en opleidingen ontwikkeld. Ze is ook studiementor voor Arubaanse jongeren die naar Nederland komen om te wonen en studeren. Door de gemeente werd zij benaderd voor een bestuursfunctie in een nieuw op te richten stichting: de Stichting Bureau Nieuwkomers. Deze functie had ze ook bij Vluchtelingenwerk Alkmaar. Na de fusie is er één stichting ontstaan: INOVA. Naast deze activiteiten zette zij van 1980 tot 2000 zich belangeloos in om de belangen van landgenoten te behartigen. Ze was bestuurslid en soms medeoprichter van verschillende stichtingen, zoals de Regionale Stichting Welzijn Surinamers en Antillianen Kop van Noord-Holland, de Stichting Compa Nanzi in Den Haar, de Stichting Trupial Alkmaar, de Stichting Rio aan het Marsdiep en Rio aan de Rijn en zij organiseerde zomerkampen voor kinderen, culturele feesten en dergelijke.

    Gerard Witte (1950) heeft zich sinds 1977 zeer verdienstelijk gemaakt voor de volleybalsport op lokaal- en landelijk niveau. Zo was hij vrijwilliger bij de Volleybalvereniging Alvoco, onder andere als scheidsrechter en zaalleider. Daarnaast organiseerde hij diverse grotere toernooien. Bovendien vertegenwoordigde hij de vereniging bij bondsvergaderingen. Vanaf 1996 is de Alkmaarder vrijwilliger bij de Nederlandse Volleybalbond, afdeling Noord-Holland Noord. Witte was onder andere competitieleider. Toen hij zijn activiteiten in mei 2022 beëindigde, ontving hij de zilveren bondsspeld. Als competitieleider bij Recreantenvolleybal Alkmaar organiseerde hij de recreatieve volleybalcompetitie voor bijna 60 volleybalteams in de regio. Tijdens de speelavonden bouwt hij mede de zaal op, houdt de standen bij en publiceert deze op de website.

  • Oorlogsslachtoffers herdenken en vrijheid vieren in Alkmaar, Oudorp, Stompetoren en De Rijp

    Oorlogsslachtoffers herdenken en vrijheid vieren in Alkmaar, Oudorp, Stompetoren en De Rijp

    Op donderdag 4 mei zijn in gemeente Alkmaar weer vier herdenkingsbijeenkomsten om alle Nederlandse oorlogsslachtoffers in de Tweede Wereldoorlog en erna te herdenken. De grootste vindt plaats in de Grote Kerk van Alkmaar en bij het oorlogsmonument aan de Harddraverslaan. Burgemeester Anja Schouten zal de herdenkingsrede houden. Op 5 mei is het Bevrijdingdag en wordt de vrijheid gekoesterd. De burgemeester en Hugo Koeman, oud-voorzitter van het 5 mei comité, ontsteken dan het Bevrijdingsvuur in Cultuurpark De Hout.

    Tijdens de grote herdenkingsbijeenkomst, die begint om 19:00 uur, geeft burgemeester Anja Schouten haar herdenkingsrede. Kinderburgemeester Miya Scheltinga draagt een gedicht van stadsdichter Maria Barnas voor en leerlingen van basisschool DURF! komen met zelfgeschreven gedichten. Het Regionaal Jeugdorkest Artiance onder leiding van dirigent Otto de Jong en organist Ronald van der Veen verzorgen de muzikale omlijsting.

    Om 19:37 uur vertrekt de Stille Tocht naar het monument aan de Harddraverslaan. Burgemeester en voorzitter 4 mei Comité Alkmaar Bob Martens leggen een krans namens de Alkmaarse bevolking. Om 20:00 uur twee minuten stilte, gevolgd door het defilé. Soli Deo Gloria Alkmaar, Veteranen Alkmaar en scoutinggroep De Geuzen verlenen hieraan hun medewerking.

    De herdenking is live te volgen bij Streekstad Centraal via TV (Ziggo kanaal 42 en KPN kanaal 1504) en het YouTube-kanaal van Streekstad Centraal. Daarna is de uitzending hier ook terug te zien. Als intermezzo wordt een eerder gemaakte documentaire uitgezonden over de Slag bij Rustenburg en over de Verzetsheldenroute, die vorig jaar op 4 mei werd onthuld.

    De herdenking in Oudorp & Sint Pancras start om 19:20 uur bij de Sint Laurentiuskerk van Oudorp. Van daar gaat de Stille Tocht naar oorlogsmonument aan de Bovenweg in Sint Pancras. De kranslegging wordt gedaan door wethouder John Does van Dijk en Waard en Alkmaars raadslid Christian Schouten.

    De herdenking in Stompetoren begint om 19:50 uur in Grand Café Stompehoeve, inloop vanaf 19.30 uur. De Stille Tocht voert naar het monument bij de kerk aan de Noordervaart. Raadslid Roy Seignette houdt de herdenkingsrede en Gerrit Valk spreekt binnen het landelijke thema “Leven met oorlog” over Alkmaar en de regio tijdens WO2. Seignette legt samen met Mark Bleijendaal, voorzitter Comité 4 mei Stompetoren een krans bij het monument.

    De herdenking in De Rijp begint om 18:30 uur in de Grote Kerk. De ontvangst is met orgelspel van Jan Pronk. Gervien Pielage, voorzitter Comité 4 en 5 mei De Rijp heet iedereen welkom en raadslid en oud-wethouder Pieter Dijkman geeft een toespraak. Leerlingen van basisscholen De Balein, De Tweemaster en De Vinckhuysen geven voordrachten. Johan de Jong gaat als interviewer in gesprek met Lucy Ulrich en Jan Pilkes over het leven met oorlog, solidariteit en verbondenheid. Om 19:45 uur gaat de Stille Tocht naar de oorlogsgraven van Willem Woestenburg en Lou Beumer op de katholieke begraafplaats. Dijkman en Pielage zullen de kranslegging doen. Na de twee minuten stilte is er een bloemlegging.

    En dan is het 5 mei Bevrijdingsdag. Het landelijke thema voor 5 mei hiervoor is dit jaar: “Leven met oorlog”. In de nacht voorafgaand aan de feestelijkheden gaan hardlopers onder andere van AV Hylas vanuit Wageningen op pad met het Bevrijdingsvuur. De estafettetocht is 185km lang en de laatste 62 km voert door alle plaatsen in de gemeente en eindigt even voor 14:00 uur in Cultuurpark de Hout. Burgemeester Anja Schouten en Hugo Koeman, oud-voorzitter van het 5 mei comité ontsteken de vuurschaal op het Bevrijdingsfestival.

    Meer op bevrijdingsfestivalalkmaar.nl en op 4en5mei.nl.

  • Minister Van Gennip kruipt in Alkmaar achter stuur vrachtwagen: “Nou, dit was het dan”

    Minister Van Gennip kruipt in Alkmaar achter stuur vrachtwagen: “Nou, dit was het dan”

    Velen zitten eind van de maand met de vraag: waar is mijn geld gebleven? En ook minister Karien van Gennip zal zich zo nu en dan eens achter haar oren krabben. Al dat geld voor die subsidies, wat gebeurt daar nou eigenlijk mee? Dinsdagmiddag ontving Hoekstra Beroepsopleidingen daarom de minister en konden onderwijsorganisaties, het UWV en werkgevers- en werknemersorganisaties laten zien wat er met de subsidie ‘Dichterbij dan je denkt’ gebeurt.

    Burgemeester Anja Schouten heet de minister welkom, er komt een kleine rondleiding en al snel zit Van Gennip achter het stuur van een grote zwarte vrachtwagen. De minister weet met enige souplesse achter het stuur te kruipen, toetert nog even, en rijdt weg alsof het niks is. “Nou, dit was het dan”, grapt burgemeester Anja Schouten. “We kunnen gaan.” Het blijft gelukkig bij een klein rondje, en al snel vindt Van Gennip haar weg naar binnen om te praten over het landelijk actieplan om op de korte termijn de krapte op de arbeidsmarkt aan te pakken. De minister gaat in gesprek met drie leerlingen die via een leerwerktraject aan hun nieuwe baan zijn gekomen. Drie totaal verschillende gevallen, die één ding met elkaar gemeen hebben. Het leerwerktraject is voor hen allen héél belangrijk geweest.

    Een 32-jarige matroos in opleiding, Candy van Spengen, doet als eerste haar verhaal. Ze is te spreken over het traject. “Ik heb altijd moeite gehad met leervakken, maar in de praktijk ben ik wel heel goed en sla ik dingen snel op. Van jongs af aan ben ik daar best wel veel op afgerekend, omdat ik niet de kans kreeg om te leren. Bij ‘In Werking’ krijg ik dat wel. Het is een stukje vertrouwen dat je van iemand krijgt, omdat die ziet dat je het wel kan. Er moet vaker naar capaciteiten gekeken worden in plaats van naar wat je niet kan.”

    Ook de 61-jarige Joke van Dijkhuizen is tevreden. Door corona verloor ze haar kantoorbaan. Terug naar haar oude werkgever zat er niet meer in, dus klopte ze aan bij het UWV. “Ik vertelde dat mijn vader altijd buschauffeur is geweest en dat dat me wel wat leek.” Wellicht was vrachtwagenchauffeur dan wel een passende optie. Via een coach bij het UWV kreeg Joke de kans om de benodigde papieren te halen en inmiddels rijdt ze vrolijk rondjes door Nederland. “Ik begin om 11 of 13 uur, dus dat is heerlijk.” Minister Gennip trekt haar wenkbrauw op en lacht. “Dat lijkt mij ook wel wat inderdaad.”

    Caitlin Koelemeij is de derde leerling die aan het woord komt. Ze vond werk bij Stichting Niko en werkt nu in de zorg. “Ik werk vier dagen en ga één dag naar school. Je moet toch ook een huishouden draaiende houden.” In haar traject wordt ze begeleid door een ervaren collega, die haar, waar nodig, bij de hand neemt.

    Ze hebben het eigenlijk allemaal over de integrale samenwerking tussen de drie partijen, waar achter de schermen dan ook hard aan gewerkt wordt, vertelt Ben Tap, directeur van het Regionaal Platform Arbeidsmarkt Noord-Holland Noord uit. “Eerst legden partijen achter de schermen allemaal een stukje van de puzzel. Nu laten wij ze achter de schermen samenwerken. Zodat mensen niet meer van het kasje naar de muur worden gestuurd. Als we één ding hebben geleerd is dat we wel integraal willen blijven werken.”

    Het landelijk initiatief met bijbehorende subsidie werpt zijn vruchten dus af, maar ook klinkt er een kritische noot van Joke, wanneer de minister vraagt: “Als je in mijn schoenen zou staan, wat zou je dan nog willen veranderen?” “Er mag meer nadruk op gelegd worden dat het ook voor ouderen is”, zegt Joke. “Veel vrouwen van mijn leeftijd vinden het ‘wel best’, maar ik wil juist werken en onder de mensen zijn. Ook voor ouderen zijn er heel veel kansen, als je maar wil.” De minister knikt. Na haar ervaring op de vrachtwagen overweegt ze zelf wellicht ook een switch.

  • ‘Smart mobility’ techniek brengt verkeersstromen op N243 en N244 in kaart

    ‘Smart mobility’ techniek brengt verkeersstromen op N243 en N244 in kaart

    De provincie heeft de afgelopen periode de verkeersstromen van de N243 en N244 in Alkmaar gevolgd door middel van data uit smartphones en navigatiesystemen. Met deze informatie werd in kaart gebracht waar verkeer vandaan komt en waar het heen gaat, en welke verkeersmaatregelen te nemen voor een betere doorstroming. De inzameling van data voldoet aan de privacywetgeving. Gegevens kunnen niet worden herleid naar de eigenaren van de smartphones en navigatiesystemen.

    Wegen worden voller door de bevolkingsgroei en gewoon maar meer wegen aanleggen is doorgaans geen optie. Daarom worden ook door de provincie steeds vaker slimme (technologische) maatregelen ingezet voor een betere doorstroming en meer veiligheid. Deze ‘smart mobility’ kan ook worden gebruikt voor meer gerichte informatievoorziening communicatie voor (vaar)weggebruikers en ook de omgeving van (vaar)wegen.

    De provincie heeft in totaal 95 tools in haar Toolbox Smart Mobility. Een ander voorbeeld is de spaarpaal die ingezet is in Sint Pancras, om mensen die zich aan de maximumsnelheid houden te ‘belonen’. Voor iedere passant die niet te hard reed werd een klein bedrag in een spaarpot gestort voor een waterpomp op het schoolplein van Het Baken. De Safety-safe spaarpaal leverde uiteindelijk 3.785 euro op.

    Nog een voorbeeld is het gebruik van slimme camera’s tijdens de Formule 1 Grand Prix in Zandvoort, waar 300.000 bezoekers op afkwamen. Slimme camera’s op de toegangswegen telden het aantal in- en uitgaande fietsers. Aan de hand van deze data konden extra maatregelen genomen worden om het verkeer veilig, slim en snel van en naar het circuit te leiden.

    De provincie zegt dat erg zorgvuldig wordt omgegaan met de ingezamelde data van weggebruikers. De tools van de provincie en het ingehuurde bedrijf XTNT voldoen aan de geldende privacywetgeving. Bovendien wordt bij de inzet van Smart Mobility maatregelen geen informatie verzameld die te herleiden is tot personen.

    Vragen kunnen worden gericht aan het servicepunt van de provincie via telefoonnummer: 0800-0200600 (gratis) en servicepunt@noord-holland.nl.

  • Jouw Scriptiecoach: persoonlijke ondersteuning bij het afstuderen [Advertorial]

    Jouw Scriptiecoach: persoonlijke ondersteuning bij het afstuderen [Advertorial]

    Iedereen die een hbo-opleiding of universitaire studie met succes heeft afgerond kan het beamen: het schrijven van je scriptie of eindwerkstuk is geen eenvoudige opgave. Begeleiding door een externe scriptiecoach kan je helpen bij het nemen van de laatste horde op weg naar je diploma. Zeker als je te maken hebt met specifieke studieproblemen.

    Of je nu worstelt met je plan van aanpak of onderzoeksvoorstel, gaandeweg het traject ergens vastloopt of je jouw voorlopige versie wilt laten nakijken: iedereen komt bij het schrijven van een scriptie vroeg of laat wel hobbels op de weg tegen. Jouw scriptiecoach kan je in elke fase van het schrijven van je scriptie ondersteunen en helpen.

    Wat is scriptiebegeleiding?
    Zeker voor een scriptie geldt dat een goed begin het halve werk is. Veel problemen kun je voorkomen met een zo concreet mogelijke onderzoeksvraag en goed afgebakend onderwerp. Als je onderzoeksgebied te breed of je probleemstelling te vaag is, verzand je al snel in de informatie en verlies je al vroeg in je scriptietraject waardevolle tijd.

    In deze beginfase kan de begeleiding van een scriptiecoach een enorme toegevoegde waarde hebben. Een scriptiecoach kan je van begin af aan op het juiste spoor zetten, maar je ook later bijsturen met concrete adviezen en aanwijzingen. Zo voorkom je dat je onderzoeksvoorstel, plan van aanpak of je uiteindelijke scriptie wordt afgekeurd en je moet herkansen.

    Natuurlijk: uiteindelijk ligt de bal bij jou en kijkt je scriptiecoach vanaf de zijlijn toe. Maar juist die afstand zorgt voor een frisse blik. Niet alleen op je scriptie, maar ook op jezelf. Een (goede) scriptiecoach heeft − door zijn eigen opleiding en (werk)ervaring − niet alleen kaas gegeten van jouw vakgebied en het onderwerp van je scriptie, maar heeft ook aandacht voor jou als individu.

    Een goede scriptiecoach kent jouw zwakke en sterke punten en kan je zelfvertrouwen vergroten, je helpen structuur aan te brengen, je tijd te managen, prioriteiten te stellen en fungeert als klankbord wanneer jij daar behoefte aan hebt.

    Hoe vind je de juiste scriptiecoach?
    Van een scriptiecoach verwacht je natuurlijk allereerst dat hij of zij inhoudelijk goed onderlegd is. Maar een inhoudelijk expert is nog geen coach. Iemand kan wel deskundig zijn op een bepaald gebied, maar als diegene niet over de juiste coachingsvaardigheden beschikt, heb jij weinig aan die expertise. In de sport zijn er legio voorbeelden van wereldspelers die als coach minder succesvol waren. Of omgekeerd: topcoaches die als speler ‘slechts’ op amateurniveau actief waren.

    Scriptiebegeleiding bij leerproblemen
    Voor sommige studenten is het schrijven van een scriptie extra uitdagend vanwege bepaalde leerproblemen. Iemand met autisme bijvoorbeeld dreigt zichzelf te verliezen in details en heeft baat bij iemand die de rode draad bewaakt. Iemand met ADD of ADHD heeft behoefte aan structuur en overzicht. En iemand met dyslexie kan wel wat hulp gebruiken bij het op papier zetten van zijn gedachten.

    Heb je een medische diagnose? Of heb je meer dan gemiddeld student last van faalangst, perfectionisme of stress? Dan is niet alleen het schrijven van je scriptie een extra uitdaging, maar ook het vinden van een scriptiecoach die gespecialiseerd is in leerproblemen. Dat wil zeggen, een coach die ervaring heeft met leerlingen en studenten met ‘jouw’ problematiek en weten aan welke praktische handvatten jij behoefte hebt.

    Heeft een (scriptie)coach altijd nut?
    Nog niet heel lang geleden was het begrip ‘coach’ uitsluitend voorbehouden aan sportcoaches, ofwel iemand die een individu of team helpt bij het verwezenlijken van (sportieve) doelen. Tegenwoordig zijn er coaches voor alle levensgebieden, zowel in de privésfeer als op professioneel vlak. Er zijn kindercoaches, studieloopbaanbegeleiders, scriptiecoaches, jobcoaches en businesscoaches die je in verschillende fases van je leven of carrière ondersteunen bij het bereiken van je persoonlijke en professionele
    doelen.

    Coaching kan op veel gebieden en voor veel personen nuttig en wenselijk zijn. Dat geldt zeker voor scriptiecoaching, omdat je hierbij te maken hebt met een duidelijk thema (je scriptie), doel (je diploma behalen) en tijdspad (afstudeerdatum). Vóór je een scriptiecoach benadert, is het een goed idee om na te denken over wat je precies verwacht en wenst van een coach. Inhoudelijk én qua persoonlijkheid.

    Heb je bijvoorbeeld begeleiding nodig tijdens het hele traject of alleen bij je
    onderzoeksvoorstel of juist het nakijken van je scriptie? Ben je op zoek naar iemand die over je schouder meekijkt of iemand die je een zetje in de rug geeft? En moet de coach nog rekening houden met bepaalde leerproblemen of je beschikbaarheid, bijvoorbeeld omdat je studeert naast je baan en je daardoor enkel in de avond en weekenden bereikbaar bent?

    Weet je alleen dát je hulp bij je scriptie kunt gebruiken maar weet je niet precies aan wát voor soort ondersteuning je nodig hebt? Veel scriptiecoaches bieden je een kosteloos advies- of kennismakingsgesprek aan om je behoeften en wensen duidelijk te krijgen.

  • Herry en Berry langs bij De Lispeltuut in Alkmaar voor prijsuitreiking van Scoor een Boek!

    Herry en Berry langs bij De Lispeltuut in Alkmaar voor prijsuitreiking van Scoor een Boek!

    Scoor een Boek! is een leesproject van bibliotheek Kennemerwaard en AZ, gericht op groepen 4 en 5 van basisscholen in de regio. Halverwege maart ging het project van start en afgelopen vrijdag werd de winnende groep bekend gemaakt. Groep 4/5 van de Alkmaarse basisschool De Lispeltuut ging er met de winst vandoor en won een bezoekje aan een voetbalwedstrijd van AZ. Een speciale AZ-voetbal was er voor groep 5 van Atalanta in Heerhugowaard, groep 4 van Fontein en groep 4a van de De Kring in Alkmaar en groep 5a van De Windhoek in Egmond.

    Het doel van Scoor een Boek! is om kinderen te laten zien hoe leuk lezen kan zijn. Met die gedachte gingen de klassen aan de slag met elke dag 15 minuten vrij lezen, stickers sparen voor elk gelezen boek en het uitvoeren van weekopdrachten. Daarmee konden de klassen letters verdienen. Deze letters vormden een woord dat door de scholieren werd verpakt in een gedicht, rap of slogan. De klas met de meest creatieve inzending werd gekozen als winnaar.

    Van alle basisscholen in de regio Alkmaar deden 48 groepen mee aan het leesproject. Scoor een Boek! ondersteunt ook bij taal- en leesproblemen, waar één op de tien kinderen in Nederland mee worstelt. Het idee wordt ondersteund door de Eredivisie CV. Landelijk nemen de volgende clubs deel: FC Groningen, Willem II, Go Ahead Eagles, NEC, Heracles en in de regio Alkmaar dus AZ.

    Basisschool De Lispeltuut, in de Vroonermeer, had volgens de jury de origineelste inzending. Afgelopen vrijdag was de uitreiking op school. AZ-mascottes Herry en Berry kwamen langs om de hoofdprijs te overhandigen. De top vijf van de leukste inzendingen kreeg een AZ-bal. De overige deelnemers gingen niet met lege handen naar huis, want alle scholen wonnen een leesboek voor in de klas. (foto: Bibliotheek Kennemerwaard)

  • Politie Alkmaar-Duinstreek kondigt alcoholcontroles tijdens Koningsnacht- en dag aan

    Politie Alkmaar-Duinstreek kondigt alcoholcontroles tijdens Koningsnacht- en dag aan

    Politie Alkmaar-Duinstreek kondigt aan dat het samen met de provinciale verkeerspolitie alcoholcontroles zal houden tijdens Koningsnacht en Koningsdag. “Zorg dat je voor het borrelen goede afspraken maakt wie de BOB is of hoe je anders naar huis toe gaat. Openbaar vervoer een taxi of overnachten in een van de vele hotels.”

    Op enkele wegen in Alkmaar zullen extra borden staan om mensen op te roepen niet met alcohol (of drugs) op te gaan rijden. “Verkeersveiligheid doen we met elkaar, rij altijd nuchter in het verkeer!”

  • De belangrijkste redenen voor een vulpen kopen [Advertorial]

    De belangrijkste redenen voor een vulpen kopen [Advertorial]

    Pennen komen in een groot aantal vormen en maten. Iedereen heeft daarom ook zijn favorieten om mee te schrijven. Hoewel men jaren geleden voornamelijk kozen voor een vulpen, zijn er vandaag de dag veel mensen die voor een balpen kiezen. Toch is een vulpen nog altijd in te zetten voor een groot aantal schrijfwerkzaamheden. Maar waarom moet je dan een goede vulpen kopen? Er zijn een groot aantal redenen waarom een vulpen een betere keuze is. Onderstaande informatie zet de belangrijkste redenen voor het kiezen van een vulpen voor jou op een rij.

    Een prettigere schrijfervaring dankzij een vulpen
    Een vulpen kopen kan in de eerste plaats om een betere schrijfervaring te krijgen. Het schrijven met een vulpen is namelijk prettig en geeft ook een geheel andere ervaring dan het schrijven met andere schrijfinstrumenten. Zo is het bijvoorbeeld soepeler en ligt de pen comfortabeler in de hand. Het gewicht en de balans van de pen zorgen ervoor dat je minder snel last van jouw handen krijgt tijdens het maken van notities. Na verloop van tijd kan je dus ook veel meer werkzaamheden uitgevoerd hebben dan wanneer je voor een van de andere schrijfinstrumenten kiest.

    Een betere kwaliteit van inkt
    Een andere reden voor het aanschaffen van een goede vulpen is omdat de kwaliteit van de inkt veel beter is dan bij andere schrijfinstrumenten. Een merk als Leuchtturm zorgt er bijvoorbeeld voor dat de vloeibare inkt veel beter aan het papier hecht. De rijkere en diepere kleur van de inkt maakt het eenvoudig om een mooi handschrift te creëren en de duidelijkheid te krijgen die je nodig hebt. Doordat de inkt ook veel sneller droogt, hoef je ook niet bang te zijn voor vlekken. Het kan daarom een goede uitkomst zijn voor linkshandigen, die vaak over de inkt heen wrijven met hun hand.

    Een milieubewuste keuze met de vulpen
    Ben je milieubewust? Dan is een vulpen kopen ook de beste keuze. De vulpennen zijn namelijk veel duurzamer, omdat deze zijn ontworpen om meerdere malen te gebruiken. Een balpen moet je na verloop van tijd weggooien, omdat je deze niet kan navullen. Bij een vulpen plaats je eenvoudig een nieuwe vulling, waardoor je deze jarenlang kan gebruiken. Het enige afval dat je hebt, is het inktpatroon. Maar deze hoef je uiteraard niet direct weg te gooien, maar kan je ook opsparen en in één keer wegdoen. Uiteindelijk leidt het wel tot minder afval dan met de wegwerppennen.

    Historische waarde en een statussymbool
    Een vulpen van bijvoorbeeld Leuchtturm is niet alleen geschikt voor het verkrijgen van een betere schrijfervaring en een milieubewuste keuze, ook kan het een statussymbool met zich meebrengen. De vulpennen kan je namelijk in een groot aantal prijsklassen vinden. Ook kan het statussymbool veel historische waarde met zich meebrengen. De lange en rijke geschiedenis zorgt voor een klassiek en stijlvol schrijfinstrument. Je hebt altijd een schrijfinstrument om de notities dagelijks te maken en kan er voor langere tijd van genieten dankzij het navullen.