Categorie: nieuws algemeen

Het is een jaar geleden dat de Russen Oekraïne binnenvielen. Klinisch psycholoog Tanja Gryshyna besloot kort daarop haar spullen te pakken en samen met haar twee zoons Kyiv te ontvluchten. Nu staat ze in de keuken van het Alkmaarse restaurant Borscht, dat gerund wordt door een Oekraïens stel. “Ik ben ontzettend dankbaar dat ik hier mag zijn.”

In de keuken van restaurant Borscht aan de Alkmaarse Stationsweg is het rond het middaguur een drukte van belang. In een grote pan wordt er bouillon getrokken van een flink stuk vlees. Tanja Gryshyna is ondertussen bezig met het maken van een salade. Ze is eigenlijk helemaal geen kok maar maakt van de nood een deugd. “Het is niet makkelijk maar ook wel weer een mooie uitdaging”, vertelt ze lachend aan mediapartner NH Nieuws. In het Oekraïense restaurant Borscht is Borscht uiteraard de specialiteit. De soep, gemaakt van rode bieten, is sinds juli 2022 door de UNESCO erkend als een oorspronkelijk Oekraïens gerecht. En het gerecht valt, volgens eigenaar Alex Yusefov, naast andere Oekraïense lekkernijen in de smaak. “We krijgen hier veel Nederlanders over de vloer, maar ook mensen uit Oekraïne die het eten van hun vaderland missen.”

Het idee voor het restaurant is ontstaan toen veel familieleden en vrienden naar Nederland kwamen vanwege de oorlog. “We wilden ze hier aan werk helpen. Het voordeel is dat ze de Nederlandse taal niet hoeven te beheersen om hier te koken”, aldus Alex die samen met zijn partner Yuliia al vier jaar in Nederland woont.

Een blauwe trui, een schort met daarop een button met de Oekraïense vlag en de tekst ‘We stand together’. Tanja denkt elke dag aan haar thuisland: het land waar haar man aan het werk is als vrijwilliger bij een lokale hulporganisatie. Ze is dankbaar dat ze in Nederland onderdak heeft: “Ik heb echt geluk gehad dat ik hier mag zijn. De mensen zijn ontzettend aardig hier maar ik mis natuurlijk mijn familie. Ik had een fantastisch leven daar.”

Hoewel de oorlog nu al een jaar aan de gang is, gelooft ze heilig in een overwinning voor Oekraïne. “Daar ben ik echt van overtuigd: we gaan winnen”, stelt ze resoluut. “De vraag is alleen: wanneer? Elke dag sta ik op met de gedachte dat het allemaal voorbij is en we weer een normaal leven kunnen leiden.”

Uiteraard hoopt eigenaar Alex Yusefov ook dat Oekraïne als winnaar uit de strijd komt, toch is hij een stuk nuchterder. Alleen onderhandelingen leiden volgens hem tot vrede. De Russen moeten volgens hem sowieso weg, al gaat dat dan wel ten koste van de eenheid van het land. “Ik denk dat gebieden als Donetsk bij Oekraïne moeten horen maar dan met een aparte status, waardoor mensen zelf mogen kiezen welke taal ze spreken.”

De afkeuring van dijken van Starnmeer hebben geleid tot een schoolvoorbeeld van kavelruil tussen een groot aantal bedrijven en organisaties. Het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier had ruimte nodig om de waterkeringen breder te kunnen maken.  De provincie startte een ruilproces met vijftien partijen op. Dat had heel wat voeten in aarde, maar uiteindelijk is totaal 56 hectare geruild. “Een huzarenstukje waar wij veehouders verder mee kunnen”, aldus Klaas Reijne.

Connie Karsten-Sjerps van HHNK:  “In 2015 is een deel van de boezemkade van Starnmeer afgekeurd, onder meer op binnenwaartse stabiliteit. Om de stabiliteit van de dijk te verbeteren wordt een steunberm aangelegd. Ook wordt de teensloot 8 tot 10 meter landinwaarts verplaatst om ruimte te maken. Het hoogheemraadschap heeft voor deze dijkversterking een flink aantal hectare grond nodig die grotendeels eigendom is van melkveehouders.”

Het waterschap had land van tien boeren nodig om dijken te versterken. Aanvankelijk was er veel onzekerheid en weerstand, vooral onder melkveehouders. Maar een van hen wilde wel ruilen en zijn buurman wilde volledig verhuizen om dat hij door het Natura2000-gebied Wormer- en Jisperveld niet kon uitbreiden. Banken werkten echter niet mee waardoor het totale plan op losse schroeven kwam te staan. Als uitweg sloot de provincie pachtcontracten met hen af, met de optie om de grond alsnog te kopen. Zo kon de rest van het proces worden doorgezet.

Fleur Broekman van de  provincie: “Een melkveebedrijf wilde toekomstbestendiger worden en verplaatsen. De provincie heeft daarom in 2021 de stikstofrechten en een groot aantal hectare grond gekocht. Een deel van de grond is gebruikt voor de kavelruil, zodat het hoogheemraadschap de dijken kan versterken. Hiervoor was ongeveer 10 hectare landbouwgrond nodig. Als compensatie hebben wij de betrokken agrariërs provinciegrond aangeboden. Dit heeft een paar voordelen. Het verbetert de agrarische structuur, omdat deze geruilde grond dichterbij de bedrijven ligt, en het is goed voor de extensivering van de landbouw: er komt meer grond beschikbaar voor dieren.”

Agrariër Klaas Reijne was de eerste die wilde ruilen. “Er waren echter onvoldoende hectares beschikbaar. Vervolgens werd ik benaderd door mijn ´landbuurman’. Hij wilde zijn bedrijf beschikbaar stellen voor een kavelruil als hij kon verplaatsen naar een groter bedrijf buiten de polder. In Starnmeer was uitbreiden namelijk lastig door het Natura 2000-gebied van Wormer- en Jisperveld.”

“Met hulp van de provincie en Stichting ter Verbetering van de Agrarische Structuur (Stivas) is dit gelukt”, vervolgt Reijne. “Mijn buren zijn verhuisd naar een mooi bedrijf in het gebied Bergen–Schoorl en de provincie nam tijdelijk het meeste van hen land over. Nu kon Stivas de puzzel gaan leggen. Er moest nogal wat geschoven worden om iedereen compensatiegrond plus een beetje extra te geven. Sommige banken doen moeilijk over geldleningen en de stikstofcrisis gooide roet in het eten. Bovendien moet iedereen het eens zijn met de getaxeerde waarde. Uiteindelijk heeft Stivas alle betrokkenen over de streep getrokken. Met vijftien deelnemers en 56 geruilde hectare grond is deze kavelruil een huzarenstukje waar wij veehouders verder mee kunnen.”

De kookactie van het Alkmaarse wijkcentrum De Alkenhorst voor rampslachtoffers in Syrië was een groot succes. Het initiatief van Yasmin Issa, een Alkmaarse van Syrische afkomst, leverde de afgelopen twee dagen 2.769,50 euro op. “Er zijn echt honderden mensen op de actie afgekomen. We zijn heel dankbaar voor alle aandacht en alle lieve donaties”, laat Floortje Jacobs-Zuurbier van De Alkenhorst weten. “Er komen nog een aantal donaties bij hebben we gehoord, maar de bedragen zijn nog niet bekend.”

Yasmin Issa constateerde dat de hulp voor het aardbevingsgebied in Turkije en Syrië vooral naar Turkije gaat, dus wilde zij zich juist inzetten voor de mensen in haar geboorteland. Donderdag was al het eten verkocht en al is vrijdag nog meer eten gemaakt, ook dat was allemaal schoon op. Alkmaar Centraal was langs gegaan voor een videoverslag. De Alkenhorst droeg zelf een steentje bij door de opbrengst van de verkoop van de drankjes te doneren. Die inkomsten maken ongeveer 15 procent van het totaalbedrag uit.

Inmiddels is meer bekend over hoe de hulp in Syrië gaat komen. “De zwager van Yasmin, Mahmoud Ali Al Mustafa, gaat met twee vrienden naar Syrië met het vliegtuig”, legt Floortje uit aan Alkmaar Centraal. “Ze nemen de opbrengst mee en gaan daar hulpmiddelen kopen. Ze vliegen op Erbil in Noord-Irak en dan rijden ze met een busje naar de grens van Syrië. Ze willen hulp bieden in Kobani en gaan proberen contact te leggen met mensen in Afrim om ook daar hulp te bieden.”

De drie waren al van plan om familie op te zoeken, maar de reis heeft dus nu een hoger doel gekregen. De rit van Erbil naar Kobani, een stad pal aan de grens van Turkije,  is 600 km en van daar is het nog eens 160 km richting het westen naar Afrim. Hoe lang de tochten gaan duren is afwachten, gezien alle schade in het rampgebied. Floortje: “We hebben gevraagd of ze wat foto’s willen maken van de hulpgoederen die ze kunnen geven.”