“Kom op, Ahmad, rennen!”, roept tennisleraar Huseyin over een van de banen bij Tennisvereniging Het Vennewater in Heiloo. Samen met collega’s gaf hij vrijdag tennisles aan asielzoekers die in de tijdelijke noodopvanglocatie in Heiloo verblijven. Ze vinden het welkome afleiding van de soms verdrietige en gevaarlijke situatie in thuislanden als Syrië, Eritrea en Afghanistan.
Vier weken geleden werd sportcomplex Het Vennewater omgebouwd tot noodopvanglocatie. Ongeveer 150 mensen van alle leeftijden verblijven daar tot 5 augustus. Nadat de gemeente een voorlichtingsbijeenkomst hield voor inwoners van Heiloo, kwamen er al snel berichten binnen van enthousiaste vrijwilligers om iets te organiseren, onder andere van TV Het Vennewater.
Hoewel veel medewerkers al vakantieplannen hadden, lukte het om genoeg leraren te vinden. Woensdag was de eerste les en dat was volgens de deelnemers een ‘groot succes’. Een aantal stond er vrijdag dan ook al helemaal klaar voor toen de tennisleraren aankwamen. Zo ook de 25-jarige Ahmad uit Syrië. Woensdag was hij er ook bij en kreeg hij een zwart shirt van de vereniging. Vrijdag had hij die weer aan: “Tennissen moet wel in stijl”, zei hij lachend tegen mediapartner NH Nieuws.
Om ervoor te zorgen dat iedereen die mee wil doen daar de kans voor kreeg, liepen tennisleraren Sybren en Huseyin langs de kamertjes. Huseyin (53) is van oorsprong Koerdisch en kwam als jonge jongen met zijn ouders vanuit Turkije naar Nederland. Hierdoor kan hij met een aantal van de deelnemers in het Koerdisch, Turks en Engels communiceren. Het nieuws ging als een lopend vuurtje en uiteindelijk namen er wel zo’n 50 deel.
Huseyin deed met de mannen een warming-up, een aantal oefeningen en uiteindelijk een soort ‘rondom de tafel’, rondom het net dus eigenlijk. Sybren en collega’s Alex en Inge gingen aan de slag met de dames en de jeugd. Met de kinderen werd er vooral voor gezorgd dat ze het naar hun zin hadden en hun energie kwijt konden. “Het zijn vechtertjes”, zei Inge. “Maar dat moet ook wel denk ik, ze komen niet voor niets hiernaartoe en moeten hun eigen plek in het leven bemachtigen. Ik vind het heel mooi om te zien hoeveel plezier het mensen geeft.”
De deelnemers vonden het overduidelijk fijn om te tennissen en meerdere deelnemers vertelden dat het een goede uitlaatklep is. “Ik vroeg van tevoren of mensen wilden rennen of juist overspelen, en iedereen gaf aan wel te willen rennen”, zegt Huseyin. “Beweging is belangrijk, zeker omdat in de noodopvanglocatie maar weinig te doen is.”
Ahmad genoot opnieuw van de training. “Het was leuk”, zei hij vrolijk in het Nederlands. Hij vertelt dat hij nog maar kort in het land is, maar dat hij de taal iedere dag oefent met een scala aan apps.
Voordat hij op 22 juni in Ter Apel asiel aanvroeg, deed hij een masteropleiding cartografie in Boedapest, Hongarije. Daarna ging hij niet meer terug naar zijn Syrië, waar het nog altijd niet veilig is. Ahmad wil graag in Nederland een PhD doen en les gaan geven. Naast dat hij de taal leert, leest hij veel over de Nederlandse cultuur en historie. “Om echt onderdeel van de maatschappij te worden, is het belangrijk om de gebruiken te kennen.”
Het liefst zou Ahmad vrijwilligerswerk doen. In Syrië deed hij dat ook, onder meer als animator voor kinderen die – vaak door de oorlog – een fysieke beperking hebben. “Ik wil mij graag inzetten voor mensen en iets betekenen voor de samenleving.” (foto: NH Nieuws)
