De provincie is gestart met het spuiten van witte kantmarkeringen op de fietspaden langs de N242 en de N248. Daarmee worden de fietsroutes veiliger in het donker en tijdens slecht weer.
Zo’n 60 kilometer van de 384 kilometer aan provinciale fietspaden was al voorzien kantmarkeringen tijdens onderhoud. Zo is de kans kleiner dat (brom)fietsers per ongeluk naast het asfalt komen en onderuit gaan.
De provincie verwacht dat het hele project eind 2025 voltooid is. (foto: Provincie Noord-Holland)
Maandag sprak het Akercity Kermis Stunt Team nog met burgemeester Ben Tap af dat de replica van het Contemplatorium vóór het weekend zouden verwijderen. De vrijdag werd er voor in de agenda gezet, maar donderdagochtend bleek het Cöntemplatøriüm foetsie. “Zelfs het IKEA-folderbakje is meegenomen.”
Eerst werd het Contemplatorium gestolen en nu is de replica daarvan ook onopgemerkt weggehaald. Stille getuigen zijn de afdruk van de replica en een set bandensporen. “Huh, is ie al weg dan? Dat is gek want we wilden het vrijdag pas weghalen om daarna met het hele team de kroeg in te duiken”, zou een van de teamleden volgens de woordvoerder hebben gereageerd toen hij hoorde van de ‘mysterieuze’ verdwijning.
Er zou tot vrijdag gewacht worden, omdat één van de teamleden dan terug is van vakantie. “En zo vlak voor het weekend zouden we er nog maximaal plezier van hebben”, aldus de woordvoerder. “Onbegrijpelijk, dat zo’n zwaar en groot nep-kunstwerk zomaar kan verdwijnen”, is de reactie. (tekst gaat verder onder de foto)
De makers speculeren over wie hun Cöntemplatøriüm zou kunnen hebben meegenomen. Is het de Stichting Kunst in C, is het het Recreatieschap of misschien wel de dief of dieven van het originele kunstwerk? “Waarschijnlijk zullen we het nooit weten, maar in ieder geval scheelt het ons een hele klus, en de kroeg in gaan we evengoed wel!”
Uiteraard wijzen alle vingers toch richting het stuntteam zelf, dat de stunt waarschijnlijk in stijl heeft willen afronden… (foto: Akercity Kermis Stunt Team)
“Je voelt het in je hele lijf. Vanaf het moment dat je opstaat tot je weer naar bed gaat.” Depressie noemt hij een gekooid beest, dat er altijd zit en er altijd uit wil. Zelfs nu het beter gaat met Thomas, blijft het beest voelbaar. Therapie en medicatie hielpen hem uitkijken naar een toekomst, die begon toen hij eindelijk begon te praten over zijn depressieve gevoelens.
Met een knoop in z’n maag liep Thomas Philip Acid (35) woensdagochtend naar de Noorderkade. De eigenaar van de De Queer Boekenkast op de Alkmaarse Laat was niet meer van plan om naar het beeld ‘Stille Strijd’ te gaan. “Ik had vorige week al interactie met deze plek gehad, met Valentijn in gedachten. Mijn plan was: ik ga erheen, leg Valentijns boek neer, besteed er aandacht aan op sociale media – want daar gaat het beeld immers over: maak het bespreekbaar -en dan is het klaar.” (tekst gaat verder onder foto)
En toen belde Streekstad Centraal. Of hij zijn verhaal wilde delen. “Dat was even schakelen.” Heftig, vind-ie het, om hier weer te staan. Het komt toch allemaal weer omhoog. “Mijn hele leven was vrij traumatisch, maar vooral dat Valentijn uit het leven stapte.” Valentijn was Thomas’ verloofde. Vorig jaar openden ze samen hun boekhandel. Drie weken later was Valentijn dood. Die pijn wordt nog niet minder heftig, “maar ik merk nu dat ik soms maar één of twee keer per dag aan hem denk, in plaats van dat ik nergens anders aan kan denken. Dat is wat tijd kan doen.”
Bloemen, kaarsen, handgeschreven brieven en vele fotolijstjes met overwegend blije gezichten staan nu rondom het beeld, dat aandoet als een gedenkplek. Thomas laat zijn blik erover glijden. “Maskers”, zegt hij. “We zijn altijd goed in maskers opzetten.” Zelf voelde Thomas zich ook lange tijd een professionele ‘maskeropzetter’, en soms nog. “Ik wil overigens niet zeggen dat de mensen tijdens het maken van deze foto’s niet gelukkig waren, het was een momentopname. Hoe diep je ook zit, zelfs dan kun je geluk ervaren. Maar dat haalt het niet bij het onderliggende gevoel.” (tekst gaat verder onder foto)
Wat dat onderliggende gevoel precies omvat, kan Thomas moeilijk beschrijven. “Ik heb het geblokt, merk ik. Misschien maar goed ook. Er hangt een soort mist omheen.” Dit gevoel kent hij dan ook al veel langer. Als puber werd hij “onhandelbaar”, vertelt Thomas. “En ik uitte dat in nare dingen, ook naar mijn ouders. Ze wisten niet meer wat ze met me aan moesten. Hun reactie was: we zetten je uit huis.” Thomas was toen een jaar of zestien. “Ik ging bij een vriend wonen en dat is toch goed voor me geweest, al was ik zwaar depressief. Ik kon even weg zijn van alles.”
Het gaf Thomas de ruimte om tot zichzelf te komen. Het ging niet beter, maar hier kwam hij wel tot het besef dat hij hulp nodig had. “Mijn ouders bleven contact houden met die vriend. En uiteindelijk ben ik met hen gaan praten erover.” Tot dit moment dacht Thomas: laat me maar met rust, ik los het zelf op en anders maak ik er “gewoon” een eind aan. “Zo zwart wit zag ik het toen, en ik deed er ook gewoon luchtig over, alsof het ging over boodschappen doen.” (tekst gaat verder onder foto)
Nu leeft hij dag voor dag, “ik heb twee leuke banen om de nare gedachten uit mijn hoofd te verdrijven. En ik doe puur alleen waar ik zelf zin in heb.” Hij grinnikt erbij, alsof dat eigenlijk niet mag, doen wat je wil. “Maar ik ben bevoorrecht dat ik ouders heb die naar me wilden luisteren. Dat heeft niet iedereen. Maar, misschien kent iedereen wel iemand waarvan ze weten: die zal niet oordelen.”
En dat is zo belangrijk, dat je die persoon vindt en durft te roepen: hé, het gaat niet goed. “Want je bent niet alleen, laat dit beeld ook zien. Het is een visuele reminder: zoek de hulp die je nodig hebt.” Al beseft Thomas ook: hulp zoeken kan alleen vanuit persoon zelf komen. “En aan al deze prachtige foto’s te zien, lukt dat nog steeds niet altijd.”
Denk je aan zelfdoding of maak je je zorgen om iemand? Praten over zelfdoding helpt en kan anoniem via www.113.nl of telefonisch op 113 of 0800-0113.
Historici en taalkundigen konden hun geluk niet op toen in Alkmaar eerder dit jaar oeroude stukjes perkament tevoorschijn kwamen. Vergeten woorden uit de vroegste geschiedenis van de Engelse taal bleken te worden bewaard in het Regionaal Archief aan de Bergerweg. Maar nog mooier werd het toen deze stukjes perkament naast een Haarlems fragment konden worden gelegd.
Dat gebeurde deze week, toen wetenschappers in Alkmaar bij elkaar kwamen om de fragmenten nog eens nader onder de loep te nemen. De universiteiten van Leiden en Warschau zullen de vondst, die in januari dit jaar ook op Streekstad Centraal in het nieuws was, uitgebreid onder de aandacht gaan brengen op een internationaal congres.
Bijzonder aan de Alkmaarse vondst is namelijk dat er in het Noord-Hollands Archief te Haarlem – dus niet eens zo ver weg – óók zo’n fragmentje aanwezig was. Sterker nog: het Haarlemse fragment komt van hetzelfde stuk perkament als het Alkmaarse. (tekst gaat door onder de afbeelding)
Woensdag waren beide fragmenten eindelijk weer samen. Daarmee werd de geschiedenis voor heel even teruggedraaid, een geschiedenis die van het oorspronkelijke boek maar weinig heel heeft gelaten. Ook elders in Europa zijn er stukjes van teruggevonden, bijvoorbeeld in Polen en Duitsland. En mogelijk ligt er nog wel meer in archieven hier en elders. Zulke vondsten worden online met elkaar verbonden op het platform Fragmentarium.
Het Alkmaarse archiefstuk was afkomstig uit een boekenkaft. Het boek dat erme gekaft was, kwam uit de bibliotheek van de Grote Kerk, de ‘Librije’, legde Lisette Blokker van het Regionaal Archief eerder uit aan Streekstad Centraal. De stukjes perkament bleken uiteindelijk bijna duizend jaar oud te zijn.
Met behulp van Thijs Porck, hoofddocent middeleeuws Engels aan de Universiteit Leiden, kon de tekst worden geïdentificeerd als Oudengels en worden vertaald. Het boekje was bedoeld om Engelstaligen Latijn te leren.
De Alkmaarse vondst zal dus nog de nodige internationale aandacht krijgen, maar ook in Alkmaar zelf wordt er nog op teruggeblikt. Op maandag 21 oktober geeft Thijs Porck een lezing over de fragmenten en hun bijzondere taal.
Eindeloze bossen. Heide, droge vegetatie. Gemeenten als Bergen, Castricum en Heiloo zijn mede door hun natuurlijke karakter zo aantrekkelijk, maar al die natuur kan óók een kostenpost worden als het gaat om brandveiligheid. Om natuurrijke gemeenten te helpen vraagt de Provincie Noord-Holland bijna een miljoen euro van het Rijk.
944.984 euro. Met dat bedrag hoopt de provincie een flinke geldpot te vullen, waar gemeenten met veel natuur gebruik van kunnen maken. Zo kan die natuur worden beschermd tegen brand. “Vanwege klimaatverandering heeft Nederland vaker te maken met droge periodes”, verklaart de Provincie Noord-Holland. “Met het toenemende risico van natuurbranden is extra inzet nodig.”
Het geld kan bijvoorbeeld worden gebruikt voor het aanleggen van bluswatervoorzieningen. Daar wil onder meer Castricum werk van maken. De gemeente Schagen wil met brandsingels de reactor in Petten beter gaan beschermen. (tekst gaat door onder de foto)
Bergen wil verder aan de slag met de overgang van naaldbos naar loofbos. Een loofbos, met meer begroeiing op de bodem, is ‘minder brandbaar’, legt de provincie uit. Juist in Bergen en Schoorl is al veel geïnvesteerd na de serie bosbranden enkele jaren geleden.
Het gevraagde geld is al gereserveerd door het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur. Dat zette in totaal 8 miljoen opzij. Noord-Holland hoopt dus een deel van dat budget te kunnen gaan gebruiken voor de eigen natuur.
Een deel van de Hoogeweg, aan de zuidkant van Heiloo, zal maandag 9 september even autovrij zijn. De weg wordt dan namelijk opengebroken voor werkzaamheden aan elektriciteitskabels. Opvallend is dat nog niet duidelijk is hoe lang deze werkzaamheden gaan duren. “De aannemer zet erop in de afsluiting zo kort mogelijk te laten duren.”
Het gaat om het deel van de Hoogeweg tussen de Vennewatersweg en de Kapellaan. Daar moeten stroomkabels worden omgelegd. Omdat het vooraf moeilijk in te schatten is hoe eenvoudig die kabels worden bereikt, kan de gemeente nu nog niet zeggen hoe lang het werk gaat duren.
“Dit wordt duidelijk zodra de weg open ligt”, laat de gemeente Heiloo weten. Als de kabels slecht bereikbaar zijn kost dat nu eenmaal veel extra tijd. Wel wordt er dus alles aan gedaan om de overlast te beperken.
Tijdens de afsluiting blijft de Hoogeweg wel gewoon toegankelijk voor wandelaars, fietsers en bromfietsers. Auto’s kunnen omrijden via de Kennemerstraatweg of, aan de andere kant van de spoorlijn, via de Westerweg.
Er komt veel kijken bij de realisatie van de spooronderdoorgang onder de Zuidtangent door. Een groot project in de bebouwde kom van Heerhugowaard. Illustratief voor de omvang van de werkzaamheden is het 40 bij 16 meter grote en 1.500 ton wegende spoordek dat daar bij nodig is. Gelukkig kan dat pal naast de beoogde plek gemaakt worden.
Daarom verschenen dinsdag een twintigtal mensen met fel oranje hesjes en bouwhelmen op het bouwterrein op de hoek van het station en de Zuidtangent. Er werd een belangrijke stap gezet in het project ‘spooronderdoorgang’.
Wethouder Nils Langedijk overhandigde de ‘sleutel’ van het bouwterrein van verhuurder Pro6 Vastgoed aan ProRail en Hegeman Bouw & Infra. “Ik ben blij om hier weer te zijn, ik denk dat dit een heel mooi moment is.”
“En dan heb je ook nog een sloper als Boy-Limmen die in een aantal weken tijd dit terrein opknapt en netjes achterlaat, het circulair doet. Dan heb je er als wethouder helemaal geen omkijken naar en kan ik lekker op vakantie.” (tekst gaat verder onder de tekening)
René van Deuveren, technisch directeur van Hegeman, vertelt dat het niet vaak voorkomt dat zijn bedrijf en bouwpartner Mobilis zó dicht bij de projectlocatie kunnen werken. Geen gedoe met elementen, gewoon een compleet dek bouwen en op zijn plek hijsen. “Ik bedank iedereen voor zijn inzet. En ik vind de samenwerking met elkaar zeer goed, met ProRail en de gemeente, en ik hoop dat zo voort te zetten bij deze geweldige klus.”
Ook Harro Homan, regiodirecteur ProRail is te spreken over hoe vlot de sloop en vorming van het werkterrein zijn verlopen. “Ik denk dat dat ook wel een mooi gevoel geeft voor de komende periode, waarin er nog heel veel te doen is.” Terwijl hij zijn praatje houdt klinken de alarmbellen voor het sluiten van de spoorbomen. “We hebben nu een paar keer die overwegbomen gehoord, dat is straks gewoon echt weg. De beste overweg is géén overweg.” (tekst gaat verder onder de foto)
De komende zes maanden wordt het spoordek geconstrueerd, om het vervolgens in zes dagen tijd netjes op zijn uiteindelijke plek in te bedden. Daarna wordt de goot voor de weg eronder gegraven. “In januari starten wij met de afsluiting van de Zuidtangent om de damwanden aan te brengen voor de onderdoorgang, dit zal voor overlast zorgen maar wij zullen ervoor zorgen dat dit beperkt blijft”, licht Van Deuveren van Hegeman-Mobilis toe.
Zonder tegenslagen is de spooronderdoorgang in het eerste kwartaal 2026 klaar.
Oversteken is volgende week even niet mogelijk als er bij Noord-Scharwoude wordt gewerkt aan nieuwe verkeerslichten. Die zullen werken met ledlampen en passen in de duurzame ambities van de Provincie Noord-Holland. Tijdens de werkzaamheden wordt het autoverkeer ’s avonds omgeleid, overdag is de kruising wel open.
Het gaat om de kruising van de N242 en de N504 in Heerhugowaard, ter hoogte van de Roskamsluis en de bebouwde kom van Noord Scharwoude en Oudkarspel. Daar wil de Provincie Noord-Holland werken aan een ‘groene’ toekomst, al zullen de lichten ook in de toekomst nog geregeld op rood staan. “De verkeerslichten op het kruispunt zijn oud”, schrijft de provincie. “Ze worden vervangen en voorzien van ledverlichting.”
Die nieuwe verlichting is energiebesparend en dat maakt deze investering duurzaam, legt de provincie uit. “De provincie wil dat de provinciale infrastructuur in 2030 energieneutraal is.”
De werkzaamheden beginnen op maandag 9 september. Dan is de kruising vanaf 19:00 afgesloten, tot de volgende morgen 5:00. Dat is ook de volgende dagen zo, tot zaterdag 14 september 5:00. Het autoverkeer van Noord-Scharwoude richting Waarland en omgekeerd wordt dan omgeleid over de Oude Provincialeweg en de Spoorstraat. Vanuit Heerhugowaard rijdt het verkeer via de Pannekeetweg, Hasselaarsweg, Middenweg en het Verlaat, en omgekeerd. Fietsers kunnen blijven doorfietsen.
![Dit moet je doen bij een verstopt riool [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2024/09/rrs-rioolservice.jpg)
Een verstopt riool kan voor veel overlast zorgen in huis. Het is belangrijk om snel actie te ondernemen om verdere schade te voorkomen. In dit artikel geven we je tips over wat je kunt doen bij een verstopt riool en wanneer het verstandig is om een rioolservice in te schakelen.
Bij een verstopt riool heb je vaak de neiging om direct actie te ondernemen. Toch is het belangrijk om eerst te weten hoe je een verstopt riool kunt herkennen. Er zijn een aantal symptomen van belang bij het herkennen van een verstopt riool. Zo kun je wel eens borrelende geluiden horen in de afvoer. Dit kan een teken zijn van ophoping in de afvoer. Het water kan dan namelijk niet makkelijk weg. Ook als je een vieze rioollucht ruikt in huis, heb je waarschijnlijk te maken met een verstopping in het riool. Houd ook nauwlettend in de gaten of het water langzaam en moeilijk wegloopt. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn in de douche of de gootsteen. Je kunt zeker actie ondernemen als het water omhoog borrelt in de gootsteen of in het toilet. Probeer deze kenmerken goed te onthouden. In deze gevallen is de kans namelijk groot dat je te maken hebt met een verstopt riool en is het tijd om actie te ondernemen.
Een verstopt riool kun je in sommige gevallen zelf proberen te ontstoppen. Er zijn verschillende methoden die je kunt proberen. Denk aan het gebruik van een ontstopper, ontstoppingsveer of ontstoppingsmiddel. Hierbij is het belangrijk om voorzichtig te werk te gaan om verdere schade aan het rioolstelsel te voorkomen. Een ontstopper kun je gebruiken voor het ontstoppen van bijvoorbeeld de gootsteen of het toilet. Zorg ervoor dat de ontstopper goed aansluit en maak een trekkende beweging om de verstopping los te krijgen. Een ontstoppingsveer kan handig zijn bij hardnekkige verstoppingen die dieper in het riool zitten. En een ontstoppingsmiddel kan helpen bij het oplossen van vet- en zeepresten die voor verstoppingen zorgen. Bij een ingewikkelde verstopping kun je het riool ontstoppen beter overlaten aan een professioneel bedrijf.
Het kan zijn dat je al meerdere pogingen hebt gedaan om het riool te ontstoppen en de verstopping nog steeds niet is verholpen. In dat geval kan het handig zijn om een rioolservice in te schakelen. Een rioolservice beschikt over professionele apparatuur en kennis om het riool snel en vakkundig te ontstoppen. Ook als de verstopping zich diep in het riool bevindt of als er sprake is van een ernstige verstopping, is het raadzaam om een rioolservice in te schakelen. Zij kunnen het probleem opsporen en verhelpen zonder verdere schade aan te richten.
Het is belangrijk om te voorkomen dat je te maken krijgt met een verstopt riool. Daarom is het goed om regelmatig onderhoud te plegen aan het rioolstelsel. Spoel geen vet, olie, etensresten of toiletpapier door het toilet of de gootsteen en zorg ervoor dat het riool regelmatig gereinigd wordt. Ook kun je gebruikmaken van een zeefje in de gootsteen om te voorkomen dat vuil en haren in het riool terechtkomen. Daarnaast is het aan te raden om regelmatig warm water door de afvoer te spoelen om vetophopingen te voorkomen.
“De wijk heet Bloemwijk, maar d’r was geen bloem meer te bekennen.” Dus toen Yvon een winactie voorbij zag komen om haar straatje te voorzien van prachtige, bloemrijke voortuinen, twijfelde ze geen moment. “Je wint toch niet”, dacht ze. Toch wel. Dinsdag stonden ze om 09:00 uur op de stoep met kratten planten, potten en bloemen, die ze samen met de buren planten.
Driftig harkt één van de werkmannen de resterende graspollen uit de grond. Op een bankje schuin achter hem, kijken wat buren toe. Yvons huis – op het hoekje – is als eerste aangepakt vandaag. Als Streekstad Centraal haar spreekt, staan de bloemen nog in de potten, maar wel al op de plekken waar ze straks worden geplant. Dolblij is ze, “en alle bewoners met mij. Straks wordt alles nog geplant, maar er komen ook bloemen aan de gevel, potten voor de deur.” Zelf helpt Yvon wat minder dan ze zou willen, omdat ze van de week door haar rug is gegaan. “Maar het is niet te geloven hoe mooi het wordt.”
Buurten konden zich inschrijven voor de winactie van bloempottenmerk Elho. “Steeds meer steden vergrijzen, veel groen gaat weg en het verlies van biodiversiteit is nog nooit zo groot geweest, vertelt Renee van Elho. “We willen mensen weer verbinden met de natuur, en buren met elkaar.” Dat juist dit buurtje won, kwam volgens Renee vooral omdat het grappig was dat uitgerekend de Bloemwijk zo weinig bloemen had. Daar moest verandering in komen. (tekst gaat verder onder foto)
En dat konden sommige bewoners, waaronder Yvon, goed gebruiken. Ze woont al 22 jaar in de Bloemwijk en zeker de afgelopen jaren is er een hoop gebeurd in haar buurtje. “De hele arbeiderswijk wordt vervangen, huizen van bijna honderd jaar oud. Er is een hoop gesteggel om geweest.” Yvon was zelf tegen de sloop, hing posters op om het te voorkomen, maar het had geen zin. Veel oude huisjes in de wijk gingen en gaan tegen de vlakte, waaronder het huis van Yvon, waar ze een nieuwe woning voor terugkreeg. Aan de overkant van Yvons huis – nog geen vijf meter verderop – zijn de sloopwerkzaamheden nog bezig.
Des te fijner dat er nu iets positiefs in de buurt gebeurt. Om haar heen worden de laatste graszoden uit de grond getrokken. Wat wel een béétje zuur is, is dat al het harde werk volgens Yvon over anderhalf tot twee jaar ongedaan wordt gemaakt. “Mettertijd, als de straat wordt heringericht, worden onze voortuinen parkeerplaatsen. Bloedzonde”, vindt ze het. “Ik hoop dat we er langer lol van kunnen hebben en de herinrichting nog wat langer duurt.” De gemeente Alkmaar laat weten tegen die tijd een andere bestemming te zoeken voor de geplaatste planten en bloemen. (tekst gaat verder onder foto)
“Maar gelukkig blijft het groen aan de gevel dan wel staan.” Dus Yvon wil niet klagen. Ze kijkt naar haar nieuwe huisje en de planten die zo de grond in gaan. “Het was een beetje een dooie straat. Maar als je ziet wat je ervoor terugkrijgt… Zeker nu we weer groen en bloemen zien, begint de straat weer te leven.”