De tijdelijke inrichting van het Plein in Bergen is gereed. Donderdag werd de laatste hand gelegd aan de transformatie met de plaatsing van een speeltoestel. “Zo is het plein aantrekkelijk en goed bereikbaar voor bezoekers en inwoners, terwijl we in afwachting zijn van een definitieve inrichting”, laat de gemeente weten.
De tijdelijke herinrichting had een ontmoetingsplek met boomschors als ondergrond en boomstammen als afscheiding. Voor een betere toegankelijkheid is die vervangen door een laag plateau van vlonders op de plek waar de Bakemaflat op de grond stond, met een talud voor mensen in een rolstoel. De vlonders zijn stroef, ook als het regent.
Verder zijn picknicktafels en planten- en bloembakken geplaatst en aan de witte blinde muur is een afbeelding gehangen met daarop twee wandelaars op een bospad in ’t Oude Hof. De ‘finishing touch’ is dus het houten speeltoestel, een gestileerde stoomtrein.
Hoe lang de tijdelijke inrichting blijft is nog onduidelijk. Eind februari stemde de gemeenteraad met 11 tegen 10 stemmen voor het afgeven van verklaringen van geen bedenking voor het herontwikkelingsplan, maar dan zijn er nog de bezwaarprocedure en een oordeel van de Raad van State. (foto: Gemeente Bergen)
Of je nu een intiem tuinfeestje plant of een grootschalig evenement organiseert, de juiste buitenspeakers maken het verschil. Muziek brengt sfeer en energie, en met de juiste apparatuur zorg je ervoor dat iedereen geniet. Maar waar moet je op letten bij het kiezen van de perfecte buitenspeaker? Laten we dat eens uitzoeken.
Draadloze technologie
Draadloze technologie is tegenwoordig een must-have voor buitenspeakers. Niemand wil struikelen over snoeren tijdens een feestje. Met bluetooth of wifi kun je eenvoudig verbinding maken met je smartphone of ander apparaat zonder gedoe met kabels. Dit maakt het opzetten van je geluidssysteem een fluitje van een cent. Bovendien kun je met draadloze speakers flexibel zijn in de plaatsing, zodat je altijd het beste geluid hebt, ongeacht de locatie.
Voordelen van bluetooth en wifi
Bluetooth is ideaal voor korte afstanden en eenvoudige connectiviteit. Het is perfect voor kleinere evenementen waar de bron dichtbij is. Wifi daarentegen biedt een stabielere verbinding over langere afstanden en kan meerdere apparaten tegelijkertijd ondersteunen. Dit is vooral handig voor grotere evenementen waar meerdere mensen toegang willen hebben tot de muziekbron.
Duurzaamheid
In deze tijd willen we allemaal ons steentje bijdragen aan een beter milieu. Gelukkig zijn er steeds meer buitenspeakers gemaakt van duurzame materialen zoals gerecycled plastic of biologisch afbreekbare onderdelen. Bovendien zijn energiezuinige modellen niet alleen goed voor de planeet, maar ook voor je portemonnee.
Materialen en energieverbruik
Let bij het kiezen van een speaker op de gebruikte materialen en het energieverbruik. Kies voor modellen die bekend staan om hun duurzaamheid en lange levensduur. Dit zorgt ervoor dat je investering niet alleen goed is voor het milieu, maar ook lang meegaat.
Waterbestendigheid
Het weer kan onvoorspelbaar zijn, vooral in Nederland. Een goede buitenspeaker moet dus waterbestendig zijn. Let op specificaties zoals IPX7 of hoger; dit betekent dat de speaker bestand is tegen regenbuien en zelfs korte onderdompeling in water.
IPX-ratings uitleg
De IPX-rating geeft aan hoe waterbestendig een apparaat is. Een rating van IPX7 betekent bijvoorbeeld dat de speaker tot 30 minuten onder water kan blijven op een diepte van één meter zonder schade op te lopen. Dit maakt het ideaal voor gebruik bij zwembaden of onverwachte regenbuien tijdens buitenfeesten.
Geluidskwaliteit
Natuurlijk wil je dat je muziek geweldig klinkt, zelfs buiten. Zoek naar speakers met krachtige bas, heldere hoge tonen en een goede balans daartussen. Sommige modellen bieden zelfs 360-graden geluid, zodat iedereen kan genieten van dezelfde luisterervaring, ongeacht waar ze staan.
Waarop letten bij geluidskwaliteit?
Kijk naar specificaties zoals frequentiebereik en wattage om een idee te krijgen van de geluidskwaliteit die je kunt verwachten. Test indien mogelijk verschillende modellen om te horen welke het beste past bij jouw voorkeuren en behoeften.
Multifunctionaliteit
Waarom zou je genoegen nemen met minder? Veel moderne buitenspeakers komen met extra functies zoals ingebouwde verlichting die sfeer toevoegt aan je avondfeestje, of zelfs powerbanks waarmee je je telefoon kunt opladen terwijl je muziek speelt.
Extra functies die handig kunnen zijn
Naast verlichting en powerbanks kunnen sommige buitenspeakers ook dienen als microfoon voor aankondigingen of karaoke-sessies. Andere modellen bieden integratie met slimme assistenten zoals Google Assistant of Alexa, waardoor ze nog veelzijdiger worden in gebruik.
Buitenspeakers zijn meer dan alleen gadgets; ze brengen sfeer en plezier naar elke buitenactiviteit. Door te kiezen voor draadloze technologie, duurzaamheid, waterbestendigheid, uitstekende geluidskwaliteit en multifunctionaliteit, zorg je ervoor dat jouw volgende evenement een knaller wordt.
Dus waar wacht je nog op? Tijd om die perfecte buitenspeaker te vinden en jouw buitenavonturen naar een hoger niveau te tillen!
Tientallen berichtjes kreeg Macy van der Kelen, moeder van de inmiddels tweejarige Yuna uit Bergen, plotseling binnen. Moeders uit het dorp herkenden haar dochter op een foto die verscheen bij een oproep in de Facebookgroep ‘Je bent Bergenees als’. Het verhaal over Yuna die een bijzondere ontmoeting had met het iets jongere jongetje Ace, had harten veroverd. Wat begon als een toevallige botsing tussen twee peuters, leek uit te groeien tot iets onverwacht moois.
Het was bij strandpaviljoen Blonde in Bergen aan Zee waar de twee elkaar tegen het lijf liepen. “In het begin hield Yuna hem op afstand”, vertelt moeder Macy glimlachend. “Ace was meteen gecharmeerd van haar en bleef haar knuffels en kusjes geven, maar Yuna wist het nog niet zo zeker. Ze liep weg van hem, maar keek steeds weer achterom, riep ‘kom, kom’, en daar kwam Ace weer aan. Langzaam maar zeker bloeide er iets op tussen die twee.” Het was een aandoenlijk schouwspel waarin zelfs de ouders zichtbaar genoten van de jonge affectie. (tekst gaat verder onder de foto) Yuna en haar moeder Macy van der Kelen zien dat Ace en zijn moeder Jody Jorissen er bijna zijn. (foto: Streekstad Centraal)
Maar ook toen Ace eenmaal thuis was bleef hij maar roepen: “Noena, Noena!” – zijn eigen vertederende versie van Yuna’s naam. Moeder Jody Jorissen, ook uit Bergen, had Macy nog kort gesproken op het strand, maar was vergeten te vragen of ze ook in Bergen woonden. Via Facebook deed ze daarom een oproep om het mysterieuze meisje terug te vinden. En met succes. Yuna bleek een dorpsgenootje.
Hoewel Yuna’s gevoelens misschien wat minder uitgesproken waren dan die van Ace, waren haar ouders meteen enthousiast toen ze de oproep zagen. “Ze hadden het zó leuk samen gehad,” zegt Macy. “We vonden het een geweldig idee om ze nog eens samen te laten spelen.” (tekst gaat verder onder de foto) Ace en zijn moeder Jody Jorissen arriveren bij de strandtent Blonde in Bergen aan Zee, waar Yuna en haar moeder Macy van der Kelen al op hen wachten. (foto: Streekstad Centraal)
Eerst was het tijd voor Yuna’s tweede verjaardag, dus duurde het nog even voor de twee elkaar weer konden zien. Maar woensdag was het eindelijk zover. De zon scheen, Yuna droeg een zomers jurkje en wachtte vol verwachting bij de strandtent, samen met haar moeder. Ook Ace was fris uitgeslapen onderweg naar de langverwachte ontmoeting. (tekst gaat verder onder de foto) Yuna en Ace uit Bergen hadden woensdag hun tweede date bij het strandpaviljoen Blonde in Bergen aan Zee waar ze elkaar enkele weken geleden voor het eerst ontmoetten. (foto: Streekstad Centraal)
Rond 15:30 uur kruisten hun blikken elkaar weer op het strand. Maar dit keer was het Ace die het spel van ‘hard to get’ speelde. Hij klampte zich vast aan zijn moeder, terwijl Yuna juist toenadering zocht. Of misschien was het de aanwezigheid van twee verwachtingsvolle moeders, een journalist én een hoopvolle fotograaf, waardoor de romantische hereniging nog even op zich liet wachten.
En inderdaad, toen de verslaggever en fotograaf van Streekstad Centraal later vertrokken, ontstond weer ruimte voor spontane peutermagie. “Ze hebben uiteindelijk heerlijk gespeeld, geknuffeld, en Ace gaf Yuna zelfs een kusje”, vertelt moeder Jody de volgende dag. “Al was hij iets te enthousiast — Yuna viel daardoor achterover in het zand, maar ze moest er vooral om lachen. Het was een zoen met een verhaal.” (tekst gaat verder onder de foto) Samen een ijsje eten op de tweede date. (foto: Streekstad Centraal)
En dat verhaal heeft nog geen einde. De moeders hebben inmiddels afgesproken: er komt een derde date. Misschien wordt het weer het strand, misschien een speeltuin, maar één ding lijkt zeker — Yuna en Ace hebben elkaar in elk geval gevonden. Wie weet wat er nog groeit uit dit peutersprookje aan zee. Voor nu is het liefde op z’n kleinst — en misschien juist daarom op z’n mooist.
De agenda voor 2026 met evenementen bij recreatiegebied Geestmerambacht ziet er nu nog een beetje leeg uit. Maar de eerste belangstellende evenementenorganisatoren hebben zich nu gemeld om volgend jaar het evenemententerrein vaker te vullen. Het is te danken aan een oproep die het recreatieschap heeft verspreid onder ondernemers om daar een nieuw, spraakmakend publieksevenement te organiseren.
Er is de klad gekomen in het ruime aanbod van festivals. Daar heeft niet alleen deze regio last van, maar heel Nederland. In Geestmerambacht werd de stekker getrokken uit het Indian Summer Festival en Elrow vertrok naar Amsterdam. De malaise op de festivalmarkt heeft enerzijds te maken met enorm gestegen kosten voor de organisatoren, waardoor evenementen steeds meer publiek nodig hebben en hogere toegangsprijzen om winstgevend te blijven.
Anderzijds waren er de afgelopen jaren te veel festivals. Door dat vele aanbod en de hoge prijzen raken festivals niet meer snel uitverkocht. Festivalgangers wachten daardoor tot het laatste moment om een kaartje te kopen.
Robert-Jan Wille heeft net zijn feesttent op de Paardenmarkt voor Koningsdag afgebroken, maar hij heeft wel oren naar een nieuw evenement in 2026 op Geestmerambacht. Hij plaatst er wel enkele kanttekeningen bij. “Er is een reden dat een grote partij als Friendly Fire is gestopt met een gerenommeerd festival als Indian Summer. Het risico werd gewoon veel te groot. De festivalmarkt is momenteel erg grillig. Het is steeds moeilijker om een festival te organiseren, door de gestegen kosten en het publiek dat steeds langer wacht met het kopen van kaarten.” (tekst gaat verder onder de foto)
Wille vervolgt: “De festivalmarkt in Nederland is te klein voor veel grote internationale festivals naast kleinere lokale festivals. Het zou mooi zijn als het publiek met hun portemonnee vooral zou kiezen voor de lokale festivals, die door lokale organisatoren worden opgezet.”
Wille vindt het evenemententerrein van Geestmerambacht heel geschikt. Hij prijst Liquicity op Geestmerambacht, een festival voor liquid drum & bass, dat volgens hem hoog staat aangeschreven en publiek van heinde en ver trekt. Maar nieuwe festivals op Geestmerambacht zouden wat hem betreft een meer regionaal karakter moeten krijgen: “Lokale organisatoren doen ook lokaal hun inkoop. Daar profiteert de hele regio van. Grote festivals die door landelijke partijen worden georganiseerd, gaan uiteindelijk ten koste van andere lokale festivals in onze regio.”
Hij doet daarom ook een oproep aan het publiek. “Ik hoor mensen wel eens verzuchten dat er zo weinig wordt georganiseerd in deze regio. Maar het publiek kan helpen dat er meer festivals en optredens komen door snel kaarten te kopen als er dan iets wordt aangekondigd. Ik begrijp dat festivalgangers door de gestegen prijzen een keuze moeten maken uit het aanbod. Maar als ze vooral kaarten kopen voor de lokale evenementen en niet voor de grote landelijke festivals elders, dan blijft het geld ook nog eens in de regio, omdat het lokale bedrijfsleven daar ook van profiteert.” (tekst gaat verder onder de foto)
Evenementen vinden tegenwoordig plaats op een evenemententerrein aan de noordkant van het recreatiegebied. (foto: Bing)
Een lokale of landelijke organisator, dat lijkt het recreatieschap niet veel uit te maken. Dat wil op de locatie vooral een onderscheidend driedaags evenement met maximaal 30.000 bezoekers per dag. Het evenement moet passen bij de sfeer van het gebied en een aanvulling vormen op de huidige programmering.
Het recreatieschap denkt daarbij aan cultuur, dance, pop, theater of iets verrassends nieuws. Het nieuwe festival kan het liefst jaarlijks terugkeren, en een balans tussen gebruik van de locatie en bescherming van flora en fauna scoort ook punten.
De organisator moet vooral ervaren en professioneel zijn, maar een lokale achtergrond wordt niet geëist. Volgens een woordvoerder hebben de eerste geïnteresseerde ondernemers zich al gemeld met een voorstel. Het is niet duidelijk of dat landelijke partijen zijn of organisatoren uit deze regio.
Een groener en fleuriger Alkmaar, en dan vooral in straten waar dat bijna niet te vinden is. Dat is waar Stichting Animo naar streeft. Om inwoners in heel de gemeente aan te sporen hun steentje bij te dragen – of eigenlijk dus te vervangen voor groen – organiseert de stichting ieder jaar een Geveltuintjeswedstrijd. Natuurlijk mogen mensen die al langer een geveltuintje van geur en kleur voorzien – of een boomspiegel – ook meedoen.
Geveltuintjes zijn – zoals de naam al aangeeft – tuintjes langs gevels, maar tuintjes langs schuttingen tellen ook mee én boomspiegels (de ringen van grond om bomen). Meestal gaat het om gemeentegrond, maar gemeente Alkmaar vindt het juist mooi als inwoners meehelpen met vergroening. Zo lang de doorgang maar niet te smal wordt en er een opstaande rand omheen zit. Er wordt zelfs subsidie verstrekt vanaf vijf tuintjes in een straat.
De Geveltuintjeswedstrijd is een ludieke en ook unieke manier om Alkmaar, beetje bij beetje, groener te maken. Animo zet zich ook op andere manieren in en benadrukt daarbij dat er gemeentesubsidie klaar ligt voor de aanleg van geveltuintjes en verfraaide boomspiegels. En met succes, stelt voorzitter Arie van Diepen. “Er komen er per jaar tien tot vijftien bij.” (tekst gaat verder onder de foto)
In de Bart van der Leckstraat zijn al in 2019 meerdere geveltuintjes aangelegd.
Om hoeveel oppervlak het gaat durft Van Diepen niet te zeggen. “Het verschilt heel erg, We meten ze niet. Bij het Verlaat is er één langs een hele zijgevel van misschien wel twintig meter. Bij andere huizen is het een paar meter. Bewoners van de Sint Jacobstraat hebben in één keer met zijn allen geveltuintjes aangelegd, dat telt aan. Ze zijn ook goed bezig in de Zocherbuurt en in de Spoorbuurt. Het gaat beter in Daalmeer, en ook in Hoefplan timmeren ze aan de weg.”
Een topjaar was 2021 toen gemeente Alkmaar ‘250 geveltuinen’ faciliteerde en subsidieerde. Animo had er niet echt iets mee te maken, maar groener is groener en daar gaat het de stichting om. Al is het maar één tegel die gewipt wordt. Daar zou een klimop in kunnen, oppert Arie van Diepen, dat levert relatief veel groen op.
De wedstrijd is niet alleen bedoeld om meer geveltuintjes te realiseren, maar ook om al bestaande tuintjes te verrijken, zegt de voorzitter. “Er zijn veel deelnemers die hebben hun geveltuintje al een aantal jaar maar dan vonden ze de biodiversiteit niet goed of hun planten niet meer geschikt, en hebben iets anders neergezet. Sinds twee jaar kan je ook meedoen met een boomspiegel. Vorig jaar werden mensen met een boomspiegel derde. Ze hadden overal zaad vandaan gehaald om in te zaaien.” (tekst gaat verder onder de foto)
De actie ‘250 Geveltuinen’ in 2021 leverde héél veel nieuwe geveltuintjes op in Alkmaar. (foto: aangeleverd)
“Er wordt beoordeeld op biodiversiteit, op wat voor soort planten erin staan, hoog of laag. Die biodiversiteit is heel belangrijk”, vertelt Van Diepen. “De Sint Jacobstraat is een straatje dat daar echt in uitblinkt.” Zelf ziet hij graag bloemen en planten die insecten aantrekken, en dan vooral bijen en vlinders. Daar gaat het volgens hem slecht mee. “Ik ben ook betrokken bij de Vlinderstichting. We tellen sinds 2016 vlinders en we zien het aantal constant teruglopen. Ook het aantal soorten.” Maar goed, hij zit niet meer in de jury. Het is onder andere Animo-ambassadeur Gerda Reus (zie foto) die bepaalt.
Aanmelden kan tot 10 augustus met maximaal drie foto’s en eventueel een toelichting. Dat kan bij Monique van Ling via coordinator@animo-alkmaar.nl of met het contactformulier op animo-alkmaar.nl. Wie interesse heeft in gemeentesubsidie kan terecht op op de gemeentesite over geveltuintjes en boomspiegels. Voor andere groeninitiatieven is deze pagina. Wie graag wat hulp van de gemeente heeft, kan terecht bij de wijkteams. (hoofdfoto: NH Nieuws)
Muziektheatergezelschap Scala is verrast met een bijdrage van 5.000 euro. De Alkmaarse vereniging werd door deelnemers aan de VriendenLoterij uitgeroepen tot Club van de Week. Penningmeester Henk Wijtsma reageerde verheugd. “De titel betekent dat wij trots mogen zijn op onze club en op onze producties en dat we dat ook uit mogen dragen”
“Wij zijn een musicaltheatergezelschap waar iedereen zichzelf kan en mag zijn”, vertelt Wijtsma. Dat is niet uniek, maar wel is dat de werkwijze van het gezelschap: “Scala verbindt zich bij elke productie aan een maatschappelijke organisatie. Om hen in het licht te zetten én om ons beter te kunnen inleven in het verhaal dat we op het toneel willen vertellen. Daarmee onderstrepen we onze verbondenheid met de samenleving. Zo hebben we al samengewerkt met COC Alkmaar, de VoorleesExpress en Politie Alkmaar.”
Verenigingen en stichtingen kunnen zichzelf aanmelden voor de verkiezing voor de Club van de Week. Daarna is het aan de spelers om op hun favoriete club te stemmen. Minimaal 40 procent van hun lotprijs gaat er heen. (foto: Wendy van Bree)
De Alkmaarse binnenstad en alle bezoekers zijn inmiddels weer hersteld van alle ‘korte termijn Koningsdageffecten’. En die Koningsdag voelde dit jaar, met de nieuwe locatie op de Kanaalkade, toch een beetje anders. Maar was dat geslaagd of blijft er een beetje vervelende nasmaak hangen? De foto’s van de ‘voorkant’ laten een feestje van klasse zien, maar hoe was het achter de schermen?
In februari werd duidelijk dat er dit jaar geen Koningsnacht op het Waagplein, Platte Stenenbrug en het Ritsevoort/Koorstraat zou plaatsvinden. Althans, niet op de manier zoals dat al jaren het geval is. De kosten voor onder meer de beveiliging werden zo hoog dat de horeca-ondernemers dat niet meer zagen zitten. (tekst loopt door onder de foto)
Het feestje op de Kanaalkade werd goed gevonden door de feestvierders. (foto: Streekstad Centraal / Marco Schilpp)
Dus moest er een alternatief worden bedacht met nog nauwelijks twee maanden te gaan. Het werd – na een tijdje ‘wel-of-niet’ toch de Kanaalkade. “Het was wel spannend of dat allemaal ging lukken”, laat mede-organisator Peter Visser NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal weten. “Want we hadden het plan voor een feest op de Kanaalkade natuurlijk veel te laat bedacht. Normaal heb je in februari alles al rond, nu moesten we de vergunning nog indienen.”
En dat viel niet goed bij de organisatoren die al wél iets hadden geregeld. Mensen die naar de Kanaalkade gaan, staan dan bijvoorbeeld níet op de Paardenmarkt. En dat heeft weer gevolgen voor de beveiliging en andere kosten.
“Dat heeft invloed op hoe het plein eruitziet, hoe en hoeveel beveiliging je inzet, waar de ingangen komen en natuurlijk op je inkoop. Dat zijn dingen waar je in de laatste twee maanden niet meer mee bezig wil zijn. Het heeft mij ontzettend veel extra werk bezorgd”, vertelt organisator van het Paardenmarktfeest Robert-Jan Wille. (tekst loopt door onder de foto)
Ondanks het feest op de Kanaalkade was ook de tent op de Paardenmarkt goed gevuld. (foto: Streekstad Centraal / Marco Schilpp)
Het werd, qua planning, kantjeboord. Met minder dan twee weken te gaan kwam er een ‘go!’ voor het feest op de Kanaalkade. En het werd een succes vertelt Visser. “Alles wat we bedacht hebben, is gelukt. De binnenstad werd rustiger, de terrassen op het Waagplein en Platte Stenenbrug konden er gewoon staan. Op het drukste moment, op vrijdag, hadden we bijna 8.000 man staan.”
Ook Wille kijkt tevreden terug op de viering. Feestvierders wisten de Paardenmarkt en het Hofplein goed te vinden. “Het was een succesvolle editie. We hebben het concept op de Paardenmarkt wat omgegooid, met andere muziek en een andere opstelling dan de voorgaande jaren. Dat is heel goed ontvangen. Ik durf wel te zeggen dat wij het gezelligste plein van Alkmaar waren.” (tekst loopt door onder de foto)
Het feestje op de Kanaalkade lijkt – als vervanger van het Waagplein – een blijvertje. (foto: Streekstad Centraal / Marco Schilpp)
Niet alleen de organisatoren kijken met een goed gevoel achterom, ook de gemeente is blij met hoe Koningsdag in Alkmaar is verlopen. Burgemeester Anja Schouten bevestigt dat in een brief aan de gemeenteraad: “De dagen zijn gezellig en goed verlopen, natuurlijk speelde het prachtige weer hierin ook een rol. Alkmaar is en blijft een populaire plek om Oranjefeesten te vieren.”
Bij dat laatste sluit ook Wille zich aan. “Er zijn niet zo veel steden waar dit op zo’n manier gebeurt. De hele stad verandert in een soort Koningsdagfestival. Daar mogen we echt trots op zijn.”
Wat rest is de (financiële) evaluatie, maar de Kanaalkade lijkt volgens Peter Visser een blijvertje tijdens Koningsnacht- en dag. “We moeten nog even de optelsom van de kosten en baten maken, daar zijn we nog niet helemaal uit. Daarna gaan we in gesprek met de gemeente, omwonenden en bedrijven, maar dit geeft wel vertrouwen voor de toekomst.”
“Het zijn domme chauffeurs die hun lading niet hebben opgemeten of buitenlandse rijders die het gevaar onderschatten.” De spoorbrug over de N242 in Heerhugowaard is door de jaren heen vaak geraakt. Onlangs ramde een chauffeur de ‘botsbrug’ nota bene op zijn heen- én terugweg. Cees de Waard van De Waard Transport in Noord-Scharwoude schudt zijn hoofd en roept ProRail op om het probleem snel op te lossen, liefst voor eens en voor altijd.
Normaal gesproken zou een Nederlandse vrachtwagen de spoorbrug niet moeten kunnen raken, vertelt Cees de Waard aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. Hij runt het ruim 90 jaar oude familiebedrijf met zijn achternaam. “Nederlandse vrachtwagens zijn allemaal maximaal vier meter hoog. Die passen – al is het krap – allemaal onder de Heerhugowaardse spoorbrug over de N242 door.”
En toch gaat het nog wel eens mis. In 2024 is de brug negen keer aangereden en dit jaar al vier keer, aldus de provincie. Met als gevolg schade en stremmingen op de weg en het spoor. De provincie besloot in 2021 met ProRail om hoogteportalen te plaatsen maar kwam daarvan terug, om ze uiteindelijk toch maar wel te plaatsen. Dat gebeurde gebeurde eind maart ‘s nachts. (tekst gaat verder onder de video)
De volgende ochtend was het al raak, als een klokkenspel. Sommige chauffeurs claimden dat de doorgang te laag was, maar ProRail sprak dit tegen. Toch werden de rood-witte staven aan beide portalen later die dag weggehaald. Meteen de volgende dag ramde een chauffeur de botsbrug. Twee keer zelfs. “Dat was dezelfde buitenlandse chauffeur. Eerst op de heenweg en later ook op de terugweg”, vertelt De Waard. Een paar dagen later was het alweer raak, en goed ook. Zijn eigen personeel rijdt met hoge ladingen altijd om via de N245 en de N9. “Daar zijn geen obstakels.”
“Er zijn heel veel vier-meter-bruggen in de provincie”, vervolgt de transporteur. “Het is echt een Noord-Hollands probleem. En voor deze spoorbrug probeer ik het al zo’n zeven jaar beter te krijgen, maar er wordt – nog – niet naar mij geluisterd.” Behalve dan dat op zijn advies het asfalt al meerdere jaren een centimeter dunner is. Maar dat maakt blijkbaar weinig uit.
“De doorrijhoogte is nu gemiddeld iets van 4,03 meter”, zegt De Waard. “Het gevaar bij deze brug zit ‘m ook in de bocht waar de brug in ligt. Daardoor is het wegdek scheef en is de doorgang vanuit Alkmaar net iets hoger dan van de kant van Heerhugowaard. De beste oplossing is een nieuwe, hogere spoorbrug maken. Die plannen zijn er, maar zo ver is het nog lang niet.” (tekst gaat verder on de foto)
Schade bij een aanrijding met de spoorbrug op 31 maart. Toch reed de chauffeur een paar uur later terug, en kwam toen weer klem te zitten. (foto: Streekstad Centraal)
Toen de hoogteportalen er net stonden, klonk al snel kritiek op de locaties. Cees de Waard is ook niet blij mee met de plaatsing. “Ze staan helemaal verkeerd. Stel je komt als te hoge vrachtwagen bij de hoogteportalen, dan ben je al te laat. Er is geen keerlus of parkeerstrook. Dus je moet achteruit en dan hebt altijd oponthoud en files. De provincie en ProRail, wilden echter hooguit twee portalen plaatsen. Zet portalen nog voor de kruisingen met Westtangent en Zuidtangent, en dan heb je er vijf nodig om al het verkeer te ‘vangen.”
Hoe dan ook, de twee die er nu staan hebben al een maand geen rood-witte staven om al of niet tegenaan te rijden. Er staan waarschuwingsborden tot ProRail met een betere oplossing komt.
Voor veel katholieken is Koningsdag 2025 een gekke dag. Want terwijl Nederland feest viert, wordt hun geestelijk leider – paus Franciscus – begraven. “Bitterzoet” omschrijft de Alkmaarse pastoor Jan-Jaap van Peperstraten het. “Het is heel dubbel vandaag.”
“Koningsdag is een van mijn favoriete dagen van het jaar”, vertelt ‘twitterpastoor’ Van Peperstraten aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. Hij is daarom blij dat het feest gewoon doorgaat, maar de dag is voor hem heel dubbel. “Maar zo is het leven ook”, zegt hij.
Eenmaal thuis kruipt Van Peperstraten direct achter de televisie om de uitvaartmis voor paus Franciscus te bekijken. “De gezangen zijn redelijk eenvoudig”, ziet hij onder het genot van een oranje tompoes. “Zo’n uitvaart zou je ook als gewone katholiek krijgen. Het past bij deze paus.” (tekst loopt door onder de foto)
Onder het genot van een oranje tompoes bekijkt Van Peperstraten de uitvaartsmis voor paus Franciscus (foto: NH Nieuws)
Aan een voorspelling voor de nieuwe paus durft hij zich niet te wagen. “Na de uitvaart volgen negen dagen rouw en dan begint het conclaaf. Niemand weet wie het wordt, ook de kardinalen niet. Die hebben doorgaans meer dan één dag nodig met stemrondes.”
In de Rijp wordt er al twintig jaar met keien gesmeten. En altijd volgens dezelfde regels. Maar dit jaar kreeg het Rijper Steenwerpen er iets nieuws bij: achterstevoren keiensmijten. Blijkbaar lastig, want met deze uniek-voor-De-Rijp-variant werden veel minder punten binnengehaald. Het plezier was er overigens niet minder om.
Toen Piet Slooten twintig jaar geleden op de kermis in de Beemster zag hoe mensen bloedfanatiek met keien een dobbelsteen van een paaltje af probeerden te gooien dacht hij: ‘beter goed gejat dan slecht verzonnen, dit spel moeten we ook naar de Rijp brengen’. “We zochten al langer naar een laagdrempelig, verbindend spel dat we konden spelen tijdens Koningsdag in De Rijp. Toen ik ze in de Beemster zag keiensmijten wist ik gelijk dat dat ook hier heel leuk zou zijn. Zo ontstond twintig jaar geleden het Rijper Stenenwerpen” (tekst loopt door onder de foto)
Piet Slooten (midden) met zijn medeorganisatoren Harrie en Tom (foto: Streekstad Centraal)
Het idee: men probeert vanaf een meter of zeven met een kei een dobbelsteen van een paaltje te gooien. Wanneer dat lukt, krijg je het aantal punten dat de dobbelsteen weergeeft. Wanneer het lukt om om de dobbelsteen van het paaltje te gooien zonder dat het paaltje omvalt, wordt het aantal punten verdubbeld.
Zo wordt tenminste de originele versie van het spel gespeeld. Maar dit jaar bedacht Piet ook een geavanceerde variant, een versie voor de echt getrainde spelers. “Ik kwam op een avond spontaan op het idee om de deelnemers op een stoel te laten zitten met hun rug naar het paaltje met de dobbelsteen. Ze moeten de kei tussen de stoelpoten door naar het paaltje met de bobbelsteen erop gooien. Dat is een stuk uitdagender, maar als het lukt is de euforie ook groter”, zo legt Piet uit.
Mike Koster lukt het zaterdag nog niet zo erg om het paaltje om te gooien bij achterstevoren keiensmijten. Hij doet al meerdere jaren mee aan het keiensmijten, maar aan deze variant moet hij toch nog even wennen. “Nee, het gaat nog niet geweldig. Het is wel echt lastig.” Bij zijn eerste poging gaat zijn kei nog richting het paaltje, maar bij zijn tweede poging strandt zijn kei al in een vroeg stadium: een stoelpoot staat de vlucht van de kei in de weg. (tekst loopt door onder de foto)
Mike probeert de nieuwe variant van keiensmijten: achterstevoren keiensmijten. (foto: Streekstad Centraal)
Even verderop bij het ‘normale’ keiensmijten worden meer punten gescoord. Het ene na het andere paaltje gaat omver, men is er inmiddels al aardig getraind in. Toch gaat het af en toe nog mis, met, vooral voor bloemenliefhebbers, grote gevolgen. Wanneer de keien te ver worden gegooid, verdwijnen ze over een muurtje en gaan ze als een sloopkogel door het kleurrijke bloemperk van de Grote Kerk.
Paulien heeft het bloemperkje nog niet geraakt met de kei, maar ook de dobbelsteen nog niet echt vaak. Maar áls ze raak gooit, is het ook gelijk bingo. “Ik heb nu zes keer gegooid en één daarvan was raak. Maar dat was wel gelijk zes. Sommige mensen gooien zes keer één, ik gooi één keer zes.”
Of de winst voor Pauliens team, de Keien Queens, in het verschiet ligt aan het einde van de dag, daaraan twijfelt ze. Heeft overigens niets met de kunde van het team te maken. “We zijn wel lekker bezig, maar hoe meer we gaan drinken, hoe minder accuraat onze worpen zijn. Ik begin zelf al steeds meer twee linkerhanden te krijgen, merk ik.” (tekst loopt door onder de foto)
Twintig jaar geleden begon het keienspelen, maar nog steeds is het spel springlevend in De Rijp (foto: Streekstad Centraal)
Het deelnemersveld bestaat uit 25 teams van vier. Alle teams spelen drie rondes: normaal keiensmijten, achterstevoren keiensmijten en… sjoelen. Althans een variant daarvan. Want de sjoelbak heeft een bocht van 90 graden en een onregelmatige ‘kaatsrand’. “Dat is een stuk moeilijker dan normaal sjoelen,” vertelt Dimitri, die het sjoelen begeleidt. “Het komt nu nog meer aan op tactiek, want als al je stenen in een cluster achterin de bak belanden, ben je de sjaak.”
De tienjarige Teun lijkt al wel door te hebben hoe het spelletje werkt. Wanneer er even geen wedstrijd aan de gang is bij de sjoelbak, ziet hij zijn kans schoon om een paar stenen te gooien. “Het is wel moeilijker dan normaal sjoelen, maar je kan alsnog veel punten scoren. Ik weet inmiddels voor elk gat precies waar in de bocht ik de stenen moet gooien.” (tekst loopt door onder de foto)
Terwijl de wedstrijden even stil liggen, speelt Teun (10) een potje geavanceerd sjoelen (foto: Streekstad Centraal)
Wanneer de volgende ronde gaat beginnen, schallen de teamnamen luid en duidelijk over het plein. Terwijl de teams rustig richting hun volgende activiteit lopen, krijgen ze een dringende waarschuwing mee. “Waag het niet om vals te spelen. We hebben dit jaar hele oplettende scheidsrechters, want we kennen jullie inmiddels een beetje.”
Met een stralende zon en rijkelijk vloeiend bier zit de sfeer er goed in op Koningsdag in De Rijp. Het keiensmijten is de ideale activiteit voor zo’n dag, denkt Piet. “Het is laagdrempelig, het creëert samenhorigheid en je hoeft je er niet door te vervelen.”
Maar ook al zijn de spellen vooral bedoeld als laagdrempelige activiteiten om Rijpers samen te brengen, gaat het er soms fanatiek aan toe. En dat is niet voor niks: welk team aan het einde van dag de meeste punten heeft na het keiensmijten, achterstevoren keiensmijten en sjoelen, wint een boottocht rondom de De Rijp voor het hele team. Er wordt dan gewoon rechtdoor gevaren…
![De perfecte buitenspeakers voor jouw volgende evenement [Advertorial]](https://hub.streekstadcentraal.nl/wp-content/uploads/2025/05/maxiaxi.jpg)
