Alkmaar is goed in de smaak gevallen bij de UCI Women’s World Tour. Zó goed dat de organisatie aan de gemeente heeft gevraagd om volgend jaar gastheer te zijn voor een etappe van Olympia’s Tour. Aannemende dat alles rond komt met vergunningen, wordt de Alkmaarse etappe op woensdag 26 maart gereden.
Olympia’s Tour bestaat sinds 1909 en is de oudste etappekoers van Nederland. Tot 2022 stond de wedstrijd bekend als een goede opleidingskoers voor renners tot 23 jaar oud. Daarna trok de organisatie de deelname breder. Onder andere Fabio Jakobsen, Dylan Groenewegen en Tour de France-winnaar Jonas Vingegaard reden als belofte in Olympia’s Tour.
“De wedstrijd sluit uitstekend aan bij de ambitie van de gemeente Alkmaar om jaarlijks een topsportevenement/talentontwikkeling evenement te faciliteren dat niet alleen bijdraagt aan citymarketing, maar ook een impuls geeft aan de breedtesport”, reageert sportwethouder Christiaan Peetoom verheugd.
Olympia’s Tour wordt professioneel begeleid door de landelijke eenheid van de politie, die ruime ervaring heeft met wielerkoersen. De politie werkt met dynamische afzettingen voor minimale overlast is.
Ze hebben er lang op gewacht, maar komend weekend hopen De Foresters uit Heiloo eindelijk het nieuwe kunstgrasveld te kunnen gebruiken. Vlak voor de feestelijke heropening gaat het toch nog even mis: de verplichte inspectie leidde tot een directe afkeuring van het gloednieuwe veld.
Voorzitter Hugo den Hartog kan zijn teleurstelling nauwelijks verbergen. “Er is vorige week zelfs al twee dagen getraind op het veld, maar vrijdag keurde een inspecteur het veld af”, vertelt hij aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. De naden van de mat sluiten op sommige plekken niet goed aan, en dat moet eerst worden hersteld.
Het is een nieuwe tegenslag in een kwestie die al lang speelt. Ruim een jaar geleden trokken leden van De Foresters nog in protest naar het gemeentehuis. Het oude kunstgrasveld uit 2009 was volgens de clubleden “kneiterhard en gevaarlijk”, maar de gemeente zag geen directe noodzaak voor vervanging. Na druk vanuit de club stemde de gemeenteraad alsnog in, met de belofte dat er voor de zomer een nieuwe mat zou liggen. (tekst gaat verder onder de foto)
Het gloednieuwe, afgekeurde kunstgrasveld van de Foresters in Heiloo. Het is zichtbaar dat de naden niet goed op elkaar aansluiten (foto: NH Nieuws)
Toch liep de planning opnieuw uit. Tot onvrede van de club startten de werkzaamheden pas begin september, midden in het nieuwe voetbalseizoen. Wat zes weken werk had moeten zijn, duurde uiteindelijk veel langer. De beoogde heropening tijdens de thuiswedstrijd van 15 november werd opnieuw uitgesteld.
Afgelopen week leek het dan eindelijk zover: de oplevering was rond, en de club maakte zich op voor een feestelijke opening. Maar de afkeuring gooide roet in het eten. “Er zijn naden die niet op elkaar aansluiten en dat moet hersteld worden”, legt Den Hartog uit.
Toch blijft de voorzitter optimistisch. Hij hoopt dat het deze week hersteld kan worden. Want zaterdag speelt het eerste elftal thuis en rond 14:00 uur staat de officiële opening gepland. “We gaan ervan uit dat het goed komt”, besluit hij.
Veiligheid gaat voor. Tijdens de jaarlijkse inspectie van gymzaal ’t Zuidje in Schermerhorn is geconstateerd dat dakplaten zijn doorgebogen. In het midden van de overspanning liggen de platen lager dan toegestaan. Na de ontdekking is besloten de gymzaal te sluiten en het dak te herstellen.
De afdeling Vastgoed van gemeente Alkmaar is in overleg met de gecontracteerde aannemer om ervoor te zorgen dat de dakplaten worden vervangen en van dakbedekking worden voorzien. De verwachting is dat de gymzaal tot en met februari niet beschikbaar is.
Alle gebruikers zijn geïnformeerd. Kindcentrum De Bonte Bol kan in de tussentijd voor gymlessen terecht in sporthal De Mijse. De eigenaar van de sporthal in Schermerhorn rekent een maatschappelijk uurtarief; dat door de gemeente zal worden gedekt.
Een deel van de verenigingen die van gymzaal ‘t Zuidje gebruikmaakt, heeft al alternatieve huisvesting gevonden. Ook zij kunnen in de ochtenduren, indien gewenst, gebruikmaken van De Mijse.
AV Hylas had een redelijk gunstige avond geprikt om de Alkmaarse politiek te laten zien en voelen dat het atletiekcomplex aan de N9 wel wat te wensen overlaat. Het was fris, winderig en als bonus regende het aan het einde van de excursie langs meerdere atletiekclubs. Organisator Rudmer Heerema kijkt dan ook tevreden terug: “Ik ben positief verrast door de reacties die ik heb gekregen.”
Negen vertegenwoordigers van zeven raadsfracties verzamelden zich deze week bij AV Hylas voor een avondmaal, een rondleiding en een excursie. Niet alleen is het clubgebouw op het complex verouderd en zijn het krachthonk en materiaalhok klein, de baan heeft serieuze gebreken zoals verzakkingen. En dan zijn er nog de beperkingen, zoals de aanwezigheid van maar één speerwerpaanloop en één discuskooi.
Berucht is ook het gebrek aan beschutting vanwege de Viaanse Molen op een speerworp afstand. Wedstrijden rennen en verspringen met tegenwind i serg vervelend en bij meer dan 2m/s (ongeveer windkracht 2) wind in de rug tellen prestaties officieel niet mee. Gedurende de winter kan het flink guur zijn op de baan. Vooral onprettig als je in een groepje één voor één moet werpen of springen en stevig afkoelt. (tekst gaat verder onder de foto)
AV Hylas pleit al enige tijd voor betere faciliteiten. Rudmer Heerema (midden) en voorzitter Sergei van Exel (rechts) werken voor wat betreft een atletiekhal samen met Patrick van Balkom van de Atletiekunie. (foto: Streekstad Centraal)
Na de gebreken te hebben gezien en te gevoeld reisde het gezelschap per bus naar drie andere atletiekclubs om te ervaren hoe het óók kan. Eerste stop: Lycurgus in Assendelft, dat naast de baan een complex heeft met een atletiekhal en clubgebouw in één. De raad stemde tegen een Sportpaleis met indoor atletiekbaan, maar Hylas wil er nog steeds eentje in Alkmaar. Tweede stop: de vernieuwde, veel rijker uitgeruste baan van AV Haarlem. Heerema benadrukte dat AV Haarlem in tien maanden 13 procent meer leden kreeg. De laatste stop was De Spartaan in Lisse, om te kijken in het moderne clubgebouw met een ruim krachthonk.
“De verschillen met Alkmaar zijn duidelijk. De baan in Haarlem is prachtig, de hal in Assendelft is prachtig, het clubgebouw in Lisse is heel mooi”, reageerde Marion de Jong (D66). “Het is heel helder: bij Hylas moet er in ieder geval heel veel worden opgeknapt. En Rudmer heeft de ambities goed verwoord. De club heeft drie mooie stippen aan de horizon laten zien. In hoeverre het reëel is om ze te realiseren weet ik nog niet”, besluit De Jong terughoudend.
“Op iedere locatie die we bezochten heb ik dingen gezien die ook belangrijk zijn voor in Alkmaar”, constateerde Pien Bijl (BAS). “En wat ik begreep is dat je bij Hylas eigenlijk geen wedstrijden kan doen. De ondervloer en andere dingen moeten worden vernieuwd. En de locatie is een probleem. Ik denk dat het prijskaartje niet veel hoger zal zijn met een verhuizing naar een betere plek. Als je het doet, moet je het meteen goed doen.”(tekst gaat verder onder de foto)
Warm en droog trainen in Assendelft, terwijl het buiten guur is. (foto: Streekstad Centraal)
Over een Alkmaarse atletiekhal is ook Bijl terughoudend. “En ik snap dat atleten een binnenlocatie nodig hebben. Maar Keulen en Aken zijn ook niet op een dag gebouwd. Laten we beginnen met het buitengebeuren.”
“Het zag er bij de andere clubs hartstikke mooi uit”, vindt Mathijs de Boer (GL-PvdA). “Ik denk dat we als Alkmaar echt moeten streven naar een regiofunctie op het gebied van sport. Met een mooie atletiekaccommodatie kan je denk ik heel veel mensen tot sporten aanzetten en faciliteren.” Ook De Boer realiseerde zich hoe vervelend het gebrek aan beschutting by Hylas is. “Of je nou tegenwind hebt of rugwind waardoor je prestatie officieel niet telt, het maakt wedstrijden lastig.”
De Boer ziet graag dat gemeente Alkmaar goed alle sportfaciliteiten inventariseert. “Nu werken we met salamiplakjes en het lijkt een beetje op ‘wie het eerst komt, wie het eerst maalt’.” Dat Hylas hulp nodig heeft is hem wel duidelijk. Voor De Boer sprong Lisse eruit, al maakte de atletiekhal ook indruk. “Het zou mooi zijn om faciliteiten te combineren om zo veel mogelijk mensen te laten sporten. De vraag is in welke vorm en wat zijn de kosten.”
De vraag om een atletiekhal in Alkmaar te realiseren wordt door het Alkmaarse college voorlopig met een ‘nee’ beantwoord. Het houdt Heerema en Hylas niet tegen. Want zo zeggen ze: ‘uiteindelijk is de raad de baas’.
Na twee jaar noodgedwongen aanpassingen kunnen hardlopers van de Egmond Halve Marathon komend jaar weer vrijwel dezelfde ronde lopen als vroeger. Doordat de duinen weer goed toegankelijk zijn, is het vertrouwde traject grotendeels hersteld. Volgens Jeroen Wouda van organisator Le Champion ligt het parcours er uitstekend bij. “Dit is een mooier stuk parcours, maar hij is wel wat zwaarder voor de deelnemers.”
De route moest de afgelopen edities worden omgelegd omdat delen van de duinen door extreem hoog grondwater niet begaanbaar waren. Daardoor liepen deelnemers na het strand bij Castricum eerst over de Zeeweg, in plaats van direct de natuur in. Nu PWN de Grote Veldweg heeft opgehoogd, is het oorspronkelijke pad weer te gebruiken. “We gaan voor 95 procent terug naar de originele route,” vertelt Wouda aan NH Nieuws, mediapartner van Streekstad Centraal. Bij Castricum aan Zee buigt het parcours opnieuw af richting de Vlewoseweg, die aansluit op de herstelde Grote Veldweg.
Op één plek blijft nog een afwijking ten opzichte van de oude route: bij camping Bakkum. Door werkzaamheden en omdat de organisatie een deel van de tijdelijke route wil behouden om het campingterrein beter te betrekken bij het evenement, lopen deelnemers daar nog een alternatieve lus. Via de Van Speijklaan en de Staringweg verlaten de hardlopers het terrein. “Vanaf daar gaan we de Herderslaan op, waar we afgelopen twee jaar de Staringweg bleven volgen,” legt Wouda uit. Het streven is om zodra mogelijk ook dit deel weer terug te leggen naar het oorspronkelijke pad. (tekst gaat door onder de foto)
De lopers van de editie van komend jaar krijgen een iets zwaarder parcours voor hun kiezen. (foto: Streekstad Centraal)
De voorbereidingen voor het evenement verlopen voorspoedig. “De grote uitdaging blijft nog altijd het parcours, omdat we de afgelopen twee jaar wel veel hebben moeten aanpassen. Nu we zo goed als teruggaan naar de originele route, kunnen we de oude draaiboeken ook weer afstoffen. Het moet allemaal weer even vorm krijgen, maar het loopt prima.”
De belangstelling voor de komende editie blijkt groter dan ooit. Zowel de halve marathon als de kwart marathon zijn volledig uitverkocht, en dat in recordtijd. “Het is nog nooit zo vroeg uitverkocht geweest. En het is zelfs voor het eerst dat ook de kwart marathon uitverkocht is,” zegt Wouda. Op zondag 11 januari verschijnen daarmee 13.500 deelnemers aan de start van de halve marathon en 5.000 aan de start van de kwart.
Hoewel Le Champion graag meer lopers zou toelaten, is dat volgens Wouda niet haalbaar. “We moeten ook rekening houden met drukte op het parcours en de bereikbaarheid. We kunnen niet veel meer dan we nu doen.” De snelle verkoop vindt hij dubbel: “Ergens is het heel mooi dat het zo vroeg is uitverkocht. Aan de andere kant zijn er nog veel meer mensen die willen hardlopen, maar die kunnen we nu niet in Egmond bedienen.”
Het wedstrijdseizoen van De Boscrossers is voor het derde jaar op rij afgesloten met een lichtjesavond, en deze keer met een extra lichtpuntje voor de Heilooër BMX-vereniging: de Rabobank overhandigde een symbolische cheque van 10.000 euro voor de aanleg van nieuwe verlichting. Ook werd de talentvolle Storm de Winter gekroond tot clubkampioen.
Meer dan vijftig leden verschenen vrijdagavond met kleurrijk verlichte fietsen aan de start voor een rit over het BMX-parcours. De baanverlichting stond uit om aandacht te vragen voor een probleem dat de vereniging al jaren bezighoudt: de installatie is sterk verouderd en biedt onvoldoende licht op baan.
Maar daar gaat verandering in komen. Lisette Henstra van de ledenraad van Rabobank Alkmaar e.o. was een speciale gast met een speciale gift: 10.000 euro voor nieuwe lichtmasten met led-licht. “Met het Coöperatiefonds ondersteunen we lokale initiatieven die de regio sterker, duurzamer en leefbaarder maken. De Boscrossers laten zien hoe belangrijk een veilige en goed verlichte sportomgeving is voor jonge sporters. We zijn daarom blij dat we met deze bijdrage kunnen helpen om de verlichting te vernieuwen en zo de vereniging klaar te maken voor de toekomst.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het ziet er niet alleen sfeervol uit; de rit met allemaal lichtjes is ook bedoeld om aandacht te vestigen op de gebrekkige verlichting van De Boscrossers. (foto: aangeleverd)
“Als kleine club is het lastig om grote investeringen te doen”, zei bestuurslid Walter van Veen blij. “Dankzij eerdere bijdragen én deze belangrijke ondersteuning van Rabobank kunnen we de volledige vernieuwing nu daadwerkelijk realiseren. De nieuwe verlichting verbruikt minder energie en zorgt voor een veel beter verlichte baan.” De installatie zal naar verwachting voor het nieuwe seizoen gereed zijn.
Verder werden op de lichtjesavond trainers in het zonnetje gezet voor hun inzet het afgelopen seizoen. De Boscrossers hebben een succesvol jaar achter de rug, met een vierde plek in West-Nederland, een tiende plaats op het NK Clubs en meerdere podiumprestaties op regionaal, nationaal en zelfs mondiaal niveau. Bob van Westerop werd vierde tijdens het WK BMX Racing in Kopenhagen. (tekst gaat verder onder de foto)
Bob van Westerop mag dan wel WK-finalist zijn, het was Storm de Winter die de clubbokaal veroverde. (foto: aangeleverd)
Ook werd de nieuwe clubkampioen bekendgemaakt. Nou ja, eigenlijk was al wel bekend dat Storm de Winter de clubbeker mee naar huis mocht nemen. “Ik had er al een beetje op gehoopt, maar je weet het nooit zeker tot de prijsuitreiking”, reageerde het jonge talent, dat uitkomt in de jongens onder 11 jaar categorie kampioen. “De beker krijgt een mooie plek op mijn kamer. Maar eerst even in de woonkamer zodat iedereen hem kan zien!”
Een wereldkampioen ontmoeten, dat gebeurt de meeste sporters niet dagelijks. Maar kogelstootster en wereldkampioen Jessica Schilder kwam zondag langs bij ‘haar’ club Hera in Heerhugowaard om gehuldigd te worden. Met applaus, gejuich, vlaggetjes, ‘high fives’ en spandoeken werd ze ontvangen om daarna in het zonnetje te worden gezet.
Op 20 september werd Jessica Schilder wereldkampioen kogelstoten tijdens het WK Atletiek in Tokio, Japan. Het was het resultaat van een zware titelstrijd, want ze moest echt in het toernooi komen en stond tot de zesde en laatste ronde nog naast het podium. Toen was daar dan toch de verlossende uithaal. De 26-jarige Jessica won met 20,29m. (tekst loopt door onder de foto)
Wereldkampioene kogelstoten Jessica Schilder loopt door een erehaag terwijl ze aankomt. (foto: Pauline Meester)
Jessica loopt met een brede lach door een erehaag van veelal jonge clubgenoten die juichen, klappen, met oranje vlaggetjes wapperen en spandoeken laten zien. Daarna het ‘formele’ gedeelte, waarin haar wordt gevraagd naar haar ervaringen in Tokio.
“De Olympische Spelen van 2020 (zonder publiek, red) werd ik daar iets van zestiende, en ja om dan in datzelfde stadion wereldkampioen te worden, dat is niet te beschrijven. Ongekend.” Of ze nog advies heeft voor de kinderen? “Het belangrijkste is dat je het leuk vindt, dan komen de prestaties vanzelf”, zegt Jessica wijs. (tekst gaat verder onder de foto)
Sportwethouder John Does was ook aanwezig om Jessica Schilder te huldigen. Rechts naast de wereldkampioene haar oud-trainer Hans Arnhard. (foto: Pauline Meester)
Voorzitter Sebastiaan Huijs haalt aan dat meer Hera-atleten internationaal hebben gepresteerd. Best bijzonder voor een vrij kleine club, en volgens hem vooral door de trainers. Het is een mooi bruggetje om Jessica’s voormalige trainer Hans Arnhard ook in het zonnetje zetten, die inderdaad meerdere internationals voortbracht.
Jessica wordt nog even gevraagd welk van de door de kinderen gemaakte spandoeken ze het mooiste vindt, maar daar laveert ze handig langs. “Ik vind ze allemaal even mooi”, zegt ze tactisch. Daarna mogen ze vragen stellen aan de wereldkampioen en leren ze onder andere dat Jessica op haar zevende op atletiek ging, nog even aan ballet en tennis heeft gedaan, dat ze trainingen eigenlijk leuker vindt dan wedstrijden, zich pas besefte dat ze wereldkampioen kon worden toen ze de medaille al om had en dat ze trainer Hans het meest dankbaar is van iedereen. (tekst gaat verder onder de foto)
Kinderen stellen Jessica Schilder allemaal vragen. Wanneer kwam ze op atletiek? Hoe ver stootte ze toen ze 11 jaar oud was? Wat is haar lievelingsdier? (foto: Pauline Meester)
En dan, als de meesten al eventjes weg zijn, wordt echt duidelijk hoe bijzonder de middag voor Jessica is. Ze loopt naar de kogelstootring waar ze in zo’n negen jaar tijd duizenden stoten vanuit heeft gedaan. Ze tilt de kap die er overheen ligt op en raakt even het beton aan met haar voet. Ze kijkt misschien wel een halve minuut lang naar de ring, terwijl ze kap boven haar hoofd houdt. Daarna legt ze die voorzichtig terug en is het moment voorbij. Hera is nooit uit haar hart verdwenen.
De wolken hangen nog boven de baan, maar net op tijd breekt de zon door. De speaker zet er vaart achter: “Als we lekker doorrijden, zijn we klaar voordat de regen komt!” Het past bij de sfeer van de zondagmiddag: energiek, vrolijk en een beetje spannend. Want op de crossbaan in Heiloo is het zondag tijd voor de Noord-Holland Cup, met maar liefst acht deelnemende clubs uit de regio: Uithoorn, Schagen, Zwanenburg, Langedijk, Bussum, Velsen-Noord, Stede Broec en natuurlijk FCC de Boscrossers uit Heiloo zelf.
Iedere vereniging heeft langs de baan een eigen tent staan; een veilige plek voor rijders die wachten tot ze aan de beurt zijn, terwijl familie en vrienden zich verzamelen langs de hekken. Het staat vol. Opa’s, oma’s, ouders, broertjes en zussen – ze wachten, kijken, praten en turen naar de startheuvel.
“Mijn kleinzoon komt zo in de vijftiende heat,” vertelt een trotse opa, zijn handen stevig om de boarding geklemd. “Hij maakt echt een goede kans vandaag. Hij kent de baan én met het inrijden ging het super.” En zodra zijn kleinzoon naar de start gaat, beweegt de hele familie met hem mee. “Kom op jongen! Lekker bezig!” klinkt het luid en vol trots. (tekst gaat door onder de foto)
Zo hard als ze kunnen crossen de deelnemers over de baan. (foto: Streekstad Centraal)
Voorzitter van FCC de Boscrossers, Ramon Huls, staat tussen het publiek. Hij kijkt, moedigt aan en vertelt. Zijn zoons rijden zelf ook, en zelf zit hij sinds anderhalf jaar ook regelmatig op de fiets. “Als je training geeft, moet je het zelf ook kunnen,” zegt hij met een glimlach. “En het mooie is: deze sport is echt voor iedereen – jong, oud, en alles daartussenin.”
Hij loopt alvast een stukje met Streekstad Centraal mee langs de baan, waar de volgende rijders nerveus klaarstaan. “Let op,” zegt Ramon terwijl hij wijst naar de start. “Sommigen trekken zich al nét iets op voordat het starthek naar beneden valt. Het gaat soms om milliseconden.” Maar BMX is meer dan snel vertrekken. “Je moet ook weten wanneer je trapt, en hoe je het meest efficiënt over de baan gaat. Niet springen over de heuvels, maar zorgen dat de achterband zoveel mogelijk aan de grond blijft. Dan leg je minder afstand af en ben je sneller.” (tekst gaat door onder de foto)
Nog voordat het schot naar beneden is beginnen de crossers al met fietsen. (foto: Streekstad Centraal)
De rijders starten per leeftijdscategorie. Bij de jongste deelnemers overheerst plezier. “Daar gaat het veel minder om winnen,” legt Ramon uit. “Meedoen is daar al een feestje.” Maar hoe ouder de rijders worden, hoe sneller én fanatieker het gaat. “Dan willen ze toch laten zien dat ze beter en sneller zijn. Dan komt dat wedstrijdgevoel echt naar boven.”
De sport brengt snelheid en spanning met zich mee – en soms ook een valpartij. Gelukkig staat midden op de baan een EHBO-post. “Ze kunnen overal snel bij zijn,” zegt Ramon. “Veiligheid is belangrijk. Daarom hebben we hekken, kussens en veel vrijwilligers.”
Want zo’n wedstrijddag vraagt om veel helpende handen. “We kennen de andere clubs goed. We helpen elkaar bij evenementen, net zoals zij ons helpen. We zijn geen rivalen, maar tegenspelers.” En dat is te merken. Langs de baan wordt gelachen, geklapt en gefeliciteerd – zelfs tussen clubs onderling. “En dat is nou precies wat deze cup zo mooi maakt,” zegt Ramon, terwijl de volgende heat zich klaarmaakt. (tekst gaat door onder de foto)
Ramon Huls kijkt aandachtig hoe de nieuwe groep BMX’ers een rondje over de baan maakt. (foto: Streekstad Centraal)
Hoewel BMX inmiddels een olympische sport is, merkt Ramon dat lang niet iedereen in de regio de sport kent. “We zitten hier al 44 jaar op deze plek, maar toch zijn er mensen in Heiloo die geen idee hebben dat we hier zitten. Het zou leuk zijn als meer mensen eens komen kijken of een proeftraining doen. Als de bekendheid groeit, groeit de club mee.”
Het weer zit mee zondag. De baan is bijna helemaal opgedroogd en het rijden gaat soepel. “We zijn heel afhankelijk van het weer,” legt Ramon uit. “Als de baan te nat is, wordt de ondergrond zacht en rijden we hem kapot. Dan lassen we trainingen soms helemaal af. Maar nu is de baan perfect. Dit zonnetje is echt precies wat we nodig hadden”, sluit Ramon af.
De jeugd in de wat rumoerige kantine van Foresters valt woensdagmiddag opeens stil. Er komt – sommigen in vol ornaat – een grote groep politieagenten en BOA’s binnen. Dan is er vast iets aan de hand. Dat een aantal van hen een speciaal politie-voetbaltenue draagt is een flinke aanwijzing over wat er staat te gebeuren. Nog even en de strijd op het veld barst los.
Jeugdagent Jordy Hoorn liep al een tijdje rond met het idee om een voetbaltoernooi bij de Foresters in Heiloo te organiseren tussen politie en jeugd. “We merken gewoon dat we het contact met de jeugd verliezen. Maar helaas komt de jeugd steeds jonger met ons in aanraking. Op deze manier hopen we iets eerder met ze in contact te komen.”, vertelt Jordy aan Streekstad Centraal.
Het is niet toevallig dat juist Jordy met dit idee kwam. “Ik ben zelf van de voetbal, ik heb het spelletje jaren gespeeld.” Jongerenwerk Noord-Holland werd ingeschakeld om te helpen organiseren. Romy Vlaar vond het meteen een mooi initiatief: “Wij merken dat sommige jongeren de politie heel spannend vinden of denken dat je vooral niet met ze moet gaan praten. We willen jongeren leren dat de politie er niet alleen maar is om te straffen, maar juist ook om je te helpen.” (tekst loopt door onder de foto)
Het team van Jongerenwerk hielp mee met de organisatie. Zij merken in de praktijk dat jongeren niet altijd contact willen maken met politie. (foto: Streekstad Centraal)
En dan wordt het toch nog even spannend. Twee agenten roepen plotseling “Aan de kant!” en rennen naar de uitgang. Het gaat om agenten die tijdens hun dienst ook even komen kijken, maar een oproep maakt daar een abrupt einde aan. Het is maar weer duidelijk dat het om ‘echte politie’ gaat.
Het toernooi wordt vervolgens geopend door burgemeester Mascha ten Bruggencate en kinderburgemeester Naomi Nawaratne. “Ik vind het bijzonder om te zien dat zoveel kinderen, politieagenten en handhavers gewoon lekker samen gaan voetballen. Gelukkig zie ik er ook allemaal meisjes tussen staan. Dit is hopelijk het begin van een hele lange traditie”, spreekt Ten Bruggencate de groep toe.
De kids moeten het vandaag ook opnemen tegen handhavers Sil en Sam. “Ik heb altijd gerugbyd, dus ik heb eigenlijk twee linkerbenen”, zegt Sil lachend. Hij is optimistisch over de jeugd: “Ja, ze proberen mij wel uit te lokken en zoeken het randje op. Dat hoort ook bij die leeftijd en dat vind ik hartstikke prima.” Het organiseren van een voetbaltoernooi vindt hij een prima idee: “Hopelijk helpt dit om onderling wat meer respect op te bouwen.” (tekst gaat verder onder de foto)
Ook handhavers Sam (links) en Sil (rechts) vinden het belangrijk om de verbinding op te zoeken met de jeugd. (foto: Streekstad Centraal)
Vriendinnen Pien, Saar, Lieve, Esmee en Senna wonnen samen met ‘hun’ politieagent spectaculair met 7-1 van een ander meidenteam. Enigszins buiten adem, maar tevreden lopen ze het veld af. “We vonden het leuk om dit met zijn allen te doen”, vertelt Pien. De meiden voetballen samen bij Vitesse in Castricum.
“We zouden sowieso wel meedoen, ook als het niet met politie of handhaving was”, bekent Pien. “We vinden het gewoon leuk om te voetballen. Maar het is wel grappig, het is een keer iets anders.” De meiden zijn tevreden over hun gastspeler. “Ja hij is goed met verdedigen en hij is heel sterk!” Op de vraag of ze voor de winst gaan is het antwoord duidelijk. “Jazeker, honderd procent!” Die pakken ze uiteindelijk niet, maar het plezier was er niet minder om. (tekst gaat verder onder de foto)
v.l.n.r. Saar, Pien, Lieve, Esmee en Senna spelen bij Vitesse Castricum en gaan in Heiloo voor de winst. (foto: Streekstad Centraal)
Na een sportieve dag vol gezelligheid kijkt Jordy tevreden terug op het toernooi. “Wij hebben er enorm van genoten”, laat Jordy namens de politieagenten die meespeelden of even kwamen kijken weten. “Volgend jaar doen we het gewoon weer over en hopen we dat er nog meer voetbaltalent mee komt doen.”
Ook Romy kijkt enthousiast terug en verwacht wel een volgende editie. “Ja ik denk dat er behoefte aan is en dat het groter kan. We hopen volgende keer op nog meer teams en dan vooral ook uit Bergen en de Egmonden.”
Voetballen, tennissen of zwemles. Ingrediënten voor een blije en fitte jeugd. Bewegen is belangrijk voor kinderen, maar niet iedereen kan zijn of haar kind láten sporten Vanwege bijvoorbeeld de kosten van een lidmaatschap. Daarom verhoogt de gemeente Dijk en Waard de vergoeding voor deze kinderen met 100 euro.
Via het Jeugdfonds Sport & Cultuur (JFSC) kunnen gezinnen die het krap hebben een vergoeding aanvragen voor sport- en cultuuractiviteiten. Voor kinderen die spelen bij een toneelgroep of muziekles volgen blijft de vergoeding hetzelfde, namelijk 425 euro per jaar. Voor sport is het bedrag nu 325 euro per jaar.
Dat is volgens de gemeente genoeg om een sportlidmaatschap te betalen. Culturele activiteiten zijn over het algemeen duurder en daarom is de vergoeding daarvoor ook hoger.
Blijft er na het betalen van de contributie of het lidmaatschap nog wat over, mag daar bijvoorbeeld een hockeystick, voetbaltenue of gitaar van worden gekocht. Ook daar helpt de vergoeding bij. (foto: Alkmaar Sport)
