Nederland heeft een tekort aan veerpontschippers. Ook voor Blue Amigo, die de pontjes van Akersloot en De Woude exploiteert, is het regelmatig een uitdaging om de dienstroosters rond te krijgen. Het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat werkt nu aan een beperkt vaarbewijs speciaal voor veerdiensten, in de hoop dat het meer schippers aantrekt. “Wij zijn er blij mee.”
Operationeel directeur Vincent Romijn van Blue Amigo (Swets ODV Maritiem) waarschuwde ruim anderhalf jaar geleden dat het bedrijf verlies zou gaan draaien op de pontjes van Akersloot en De Woude, als Castricum niet meer zou betalen. Daarbij verwees hij naar het tekort aan veerpontschippers, wat de loonkosten opdrijft. Ook werd geopperd om de vaartijden in te korten. De gemeente kwam over de brug met een eenmalige bijdrage. Maar kortere diensten, zo ver kwam het uiteindelijk niet.
“Tot nu toe zijn we er met gemeente Castricum goed uitgekomen”, zegt Romijn. “Volgend jaar varen we gewoon nog door in Akersloot en De Woude. We zijn vooral aan het kijken naar de langere termijn. Zo kijken we of schippers misschien met een klein vaarbewijs toe kunnen – dat hangt af van het zonewater. We zijn aan allerlei knopjes aan het draaien.” (tekst gaat verder onder de foto)
Want het onderliggende probleem blijft bestaan én dreigt groter te worden. “Met kunst- en vliegwerk krijgen de roosters altijd nog wel rond, maar de vraag is hoe lang deze situatie nog houdbaar is.” Volgens de directeur slaat de vergrijzing toe in de sector. “En we vissen in dezelfde poel als bijvoorbeeld het GVB in Amsterdam. Laatst stond er een artikel in de krant over het GVB, waarin stond dat het nu 33 vacatures voor schippers heeft open staan. Het GVB is ook één van de kartrekkers voor het veerpontvaarbewijs.”
Nu is een groot vaarbewijs voor de binnenvaart nodig. Om dat te behalen ben je zo’n drie jaar zoet. “Je hebt een bepaald aantal vaardagen nodig en daarnaast moet je het examen succesvol afronden. Daarin komen allerei zaken zoals laad- en losplannen aan bod waar je als veerpontschipper niet mee te maken krijgt. Je vaart van A naar B en weer terug.” (tekst gaat verder onder de foto)
Het idee is dat meer mensen veerpontschipper willen worden als het traject naar het vaarbewijs veel korter is. “Daarvoor waren in 2017 al de eerste stappen gemaakt, met het opstellen van lesstof en het examen”, aldus Vincent Romijn. Inmiddels negen jaar verder was er dan maandag het nieuws dat het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat er serieus mee aan de slag gaat. “Dat is best een grote stap.”
Romijn erkent dat uitbreiding van de poule veerpontschippers er niet zomaar voor zal zorgen dat ze met aanzienlijk minder loon genoegen zullen nemen. “De grote lijn is dat personeel duurder wordt. Iedereen heeft te maken met stijgende kosten en die moeten worden betaald. Maar als er genoeg schippers zijn, dan zullen we niet meer de excessen hebben van de laatste jaren.” (tekst gaat verder onder de foto)
Voor het Alkmaarse pontje Wal-Nood 1 tussen de Bierkade en de Eilandswal is er overigens geen bezettingsprobleem, laat Stadswerk072 bij navraag weten. De vraag is voor hoe lang nog. Volgens Vincent Romijn is een van de schippers inmiddels in de tachtig. Niet helemaal correct, blijkt uit wat zoekwerk: schipper Piet is 77 jaar. Toen hij de Wal-Nood 2 op 5 november 2024 naar scheepswerf Witsen voer voor de kleuren van Stadswerk, vierde Piet zijn 76ste verjaardag. Maar okay, piepjong is hij dus niet meer.
De komende tijd wordt uitgezocht hoe de verkorte opleiding tot veerpontschipper er precies uit moet zien, zodat het op goedkeuring van het Centraal Bureau voor Rijvaardigheidsbewijzen (CBR) – dat dus ook over vaarbewijzen gaat – kan rekenen. Hoe lang dat traject duurt, durft de Blue Amigo-directeur niet in te schatten. Maar hij is al blij dát het traject opgestart wordt. “Het klinkt heel positief, wij zijn er blij mee.”