De statiegeldbulkmachine in het Alkmaarse winkelcentrum De Mare wordt veel beter benut dan verwacht. Sinds de plaatsing begin maart zijn 1,2 miljoen blikjes ingeleverd. Statiegeld Nederland ging uit van 1,5 miljoen blikjes in het eerste jaar. De beheerders zijn blij met de populariteit van de bulkmachine, maar niet wat er nog meer in wordt gegooid. Bij het legen treffen ze naast blikjes ook glas en plastic, en zelfs vieze luiers, rottende bananenschillen en één keer zelfs een zakje hondenpoep.
zakj tassen tot vieze luiers, rottende bananenschillen en
Mensen gooien er van alles in, zoals maar ook plastic tassen, vieze
Vieze luiers, bakstenen. Een zakje hondenpoep, en nee, ik denk niet dat dat per ongeluk was. Gisteren nog rottende bananen, toen deed ik de bak open en werd ik aangevallen door fruitvliegjes.”
Lees ook:
Statiegeldbulkmachine heeft in twee weken tijd al 100.000 blikjes en flessen ingeslikt (plus een appeltaart, twee theedoeken en een keukenmes)
p de parkeerplaats van winkelcentrum De Mare in Alkmaar staat een rij. Mensen met tassen vol lege blikjes en plastic flesjes wachten op hun beurt om de statiegeldbulkmachine vol te gooien. Het systeem loopt als een trein, maar soms gooien gebruikers nog roet in het eten. Of luiers, of bananen.
„Je zou ’m maar uitgevonden hebben!” Hans Eijkenbroek (48) is lovend over de grote container die sinds 4 maart de parkeerplaats van De Mare siert. De gemeenteraad hoopte hiermee de supermarkten te ontlasten. Met succes: de machine liep al snel als een trein. Waar Statiegeld Nederland een opbrengst van 1,5 miljoen blikjes per jaar voorspelde, staat de teller nu al op 1,2 miljoen.
Hans brengt zijn buit iedere zes weken weg. Vandaag is dat een volle zak met 190 blikjes – „vooral Heineken” – en een zak met plastic flessen. „Ik spaar het op, tot de fiets van mijn vriendin niet meer in de schuur past. Dan is het tijd om het weg te brengen.” Voor de komst van de statiegeldbulkmachine leverde hij alles in bij de supermarkt. „Maar daar doe je het flesje voor flesje, dan ben je veel langer bezig. Dit is een gouden oplossing.”
Dennis Dingena (39) en Katerina Farias Martinez (34) sluiten ook aan in de rij. Samen heeft het stel vijf volle zakken gespaard. Door het plastic zijn blikjes Coca-Cola en Fanta te onderscheiden. „Eerst gooiden we alles in een grote shopper en brachten we het iedere dag naar de supermarkt,” zegt Dennis. „Nu gaan we een keer per maand. De eerste keer dat we hier kwamen, kregen we 130 euro terug.” Het tweetal is inmiddels door de wolf geverfd. In hun auto liggen babydoekjes klaar om hun handen mee schoon te vegen.
Cor Janssen (80) staat nog te wachten met een bescheiden tas. Hij komt er speciaal voor uit Oudorp, maar dat vindt hij niet erg. „Ik moest eerst meerdere supermarkten af, maar hier kunnen alle wikkels in. Behalve Duitse. Die moet je terugbrengen naar Duitsland, maar ja, daar haal je ze toch ook?”
Brenda Daniëls (57) schuifelt naar voren met een gevulde vuilniszak, twee plastic tassen en een shopper. „Ik heb altijd veel,” lacht ze. „Soms geef ik het weg aan een dakloos persoon.” Brenda gebruikt de machine vandaag voor het eerst. Ze scant de code van de Tikkie-app, die ze gelukkig al heeft, en het luik gaat open. Zonder omhaal keert ze haar tassen erboven uit. De machine slurpt de blikjes en flesje op; een kind kan de was doen.
Dan klinkt een zorgwekkend geluidje: ’loeloeloe’. Een foutmelding, de machine stopt. Brenda laat zich niet kisten en belt het telefoonnummer dat op de container staat.
Fruitvliegjes
Even verderop, bij de fietsenwinkel van De Mare, gaat een telefoon over. Eigenaar Hans de Boer weet dan al hoe laat het is. Hij opent de deur aan de achterkant van de container en trotseert de zure lucht die naar buiten walmt. Na een korte inspectie is het probleem duidelijk: een verfrommeld plastic zakje zit klem, een flesje met daarin nog een beetje vloeistof veroorzaakt een storing.
Dit is eerder regel dan uitzondering, vertelt Hans. „Je komt van alles tegen. Vaak plastic tassen, die gooien mensen er na het legen achteraan en die blijven dan ergens haken. Er mag ook geen glas in de machine, en toch komen we heel veel bierflessen tegen – wel een kratje per dag. Of gekkere dingen. Laatst vonden we een sifon.”
Collega-fietsenmaker Martijn weet er nog wel een paar. Hij zucht: „Wat vind je niet? Vieze luiers, bakstenen. Een zakje hondenpoep, en nee, ik denk niet dat dat per ongeluk was. Gisteren nog rottende bananen, toen deed ik de bak open en werd ik aangevallen door fruitvliegjes.”
Lees ook:
Statiegeldbulkmachine heeft in twee weken tijd al 100.000 blikjes en flessen ingeslikt (plus een appeltaart, twee theedoeken en een keukenmes)
Noordhollands Dagblad/ Foto Erna Faust/AC/De Mare inleveren blikjes Noordhollands Dagblad/ Foto Erna Faust/
Het is frustrerend, vindt Martijn. De bulkmachine staat pal naast de ondergrondse containers voor vuilnis, karton en glas staat. „Toch vinden we eindeloos veel glas. Wijnflessen, portflessen, melkflessen. Het staat duidelijk aangegeven: geen glas, no glass, zelfs een tekening. En alsnog gaat het fout.”
Iedere dag fietsen ze wel een paar keer op en neer. Dat is wel eens frustrerend. Zeker voor Martijn, die de taak op zich neemt op zon- en maandag wanneer de zaak gesloten is. „Ik werk dan vanuit huis, dan kom ik steeds een kwartier op en neer voor Jan Lul.”
’s Avonds poetst hij de lekbakken; „Anders kom je ’s ochtends om van de lucht.” Hij houdt zijn hart vast dat er ooit melkpakken aan het assortiment worden toegevoegd. „Moet je je voorstellen hoe het dan ruikt, na een dag in de zon.”